
Sukta 7.79
Vasiṣṭha (probable)
Uṣas (with Sūrya as associated power)
Triṣṭubh (probable)
គាថាទិវតាស្រីឧষស្សនេះសរសើរនាងឧষស្ស នៅពេលនាងសាយ៉ាងផ្លូវជីវិត បើកភ្ញាក់រីកដល់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សទាំងប្រាំ និងធ្វើឲ្យពិភពលោកចេញចលនាត្រឹមត្រូវដោយពន្លឺរបស់នាង។ កវីបានភ្ជាប់ការរីកឡើងរបស់នាងជាមួយការពង្រីកលោកទាំងពីររបស់ព្រះសូរ្យ និងសុំឲ្យព្រះឧष្សាបង្កើតគុណធម៌ខាងក្នុង ជំរុញគំនិតសត្យានិងសុខមង្គលដើម្បីសំរេចកិច្ចការនិងបាននូវលាភ។
Mantra 1
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥
ព្រឹលបានពង្រីកផ្លូវសម្រាប់ប្រជាជន ភ្ញាក់រលឹកកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សប្រាំ ដោយកាំរន្ទះដែលមើលឃើញច្បាស់និងមានអំណាច នាងបានធ្វើឲ្យពន្លឺរបស់នាងចេញចលនា ហើយព្រះអាទិត្យបានបើកពិភពទាំងពីរឲ្យទូលាយដោយចក្ខុរបស់ទ្រង់។
Mantra 2
व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू ॥
ពួកនាងពង្រីកខ្លួននៅចុងនៃរាត្រីនៃស្ថានសួគ៌ ដូចជាប្រជាជនដែលបានចង ព្រឹលទាំងឡាយខំប្រឹងទៅមុខ កាំរន្ទះរបស់អ្នកបានបែរភាពងងឹតឲ្យថយក្រោយ និងកាន់ពន្លឺឲ្យ ដូចសវិតារពាក់ដៃរបស់ទ្រង់ដើម្បីជំរុញឲ្យទៅមុខ។
Mantra 3
अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि ॥
ព្រឹលបានកើតឡើង មានអំណាចបំផុតដូចឥន្ទ្រ ជាអ្នកដ៏មានសេចក្តីសុខ នាងបានបង្កើតការស្តាប់ដ៏ពន្លឺសម្រាប់ការទៅដោយសុខ ទេពធីតា ព្រះធីតានៃស្ថានសួគ៌ បានចែកចាយទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងទូលាយសម្រាប់អ្នកធ្វើការងារល្អ នាងដូចអង្គិរសក្នុងការបង្កាត់ភ្លើងខាងក្នុង។
Mantra 4
तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना । यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः ॥
ហេយព្រឹល! ចូរឲ្យពួកយើងនូវបរិមាណនៃភាពពេញលេញនោះ ដែលអ្នកផ្តល់ដល់អ្នកឃើញឆ្ងាយដែលច្រៀងអះអាងអ្នក អ្នកដែលពួកគេបានស្គាល់ដោយសំឡេងរោទិ៍នៃគោឈ្មោល នៅពេលអ្នកបានបើកទ្វាររឹងមាំនៃថ្មឲ្យទូលាយ ដោយលែងពន្លឺដែលកំបាំងឲ្យបង្ហាញ។
Mantra 5
देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती । व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ជំរុញព្រះខាងក្នុងឲ្យទៅកាន់ភាពពេញលេញរបស់ទ្រង់ ផ្ញើការលើកទឹកចិត្តពិតទៅរកពួកយើង ព្រឹលដែលកើនឡើងយ៉ាងទូលាយ បង្កើតគំនិតរបស់យើងសម្រាប់ការទទួលបាន សូមអ្នកការពារពួកយើងជានិច្ចដោយសុខភាពល្អរបស់អ្នក។
Dawn expands the human paths and awakens the five tribes, initiating the day’s movement and perception.
Her well-directed rays and the Sun’s vision together open the two worlds; Dawn is praised as bountiful and as one who grants ‘hearings’ (fame/auspicious report) and treasures to good work.
Uṣas is likened to Indra in puissance and generosity, distributing wide gifts and kindling inner fire—an apex of power and beneficence.
The hymn turns to practical blessing: Dawn is asked to impel the inner god, send truthful inspirations, steady our thoughts for attainment, and guard us with enduring well-being.
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥divo devī duhitā
yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The hymn is primarily addressed to Uṣas (Dawn). Sūrya (the Sun) appears as an associated power who, with Dawn, opens and illumines the two worlds.
It refers to Dawn stirring all human communities into activity—symbolically, the whole social world waking to work, perception, and ordered life as light returns.
Recite it at dawn facing east to cultivate clarity and auspicious beginnings. The closing verse is especially used as a prayer for truthful inspiration, steady thoughts, attainment, and well-being (svasti).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.