Pāpa-bheda, Naraka-yātanā, Mahāpātaka-vicāra, Atonement Limits, Daśa-vidhā Bhakti, and Gaṅgā as Final Remedy

Verse 1

धर्मराज उवाच । पाप भेदान्प्रवक्ष्यामि यथा स्थूलाश्च यातनाः । श्रृणुष्व धैर्यमास्थाय रौद्रा ये नरका यतः ॥ १ ॥

ធម្មរាជមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំនឹងពណ៌នាពីប្រភេទបាបផ្សេងៗ និងទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។ ចូរស្តាប់ដោយកាន់កាប់សេចក្តីក្លាហាន ដល់នរកដ៏គួរភ័យខ្លាច ដែលជាមូលហេតុនៃទុក្ខទោសទាំងនោះ»។

Verse 2

पापिनो ये दुरात्मानो नरकाग्निषु सन्ततम् । पच्यन्ते येषु तान्वक्ष्ये भयंकरफलप्रदान् ॥ २ ॥

អ្នកមានបាបទាំងឡាយ ដែលមានចិត្តអាក្រក់ តែងតែត្រូវដុតឆ្អិនជានិច្ចក្នុងភ្លើងនរក។ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាអំពីភ្លើងទាំងនោះ ដែលផ្តល់ផលដ៏គួរភ័យខ្លាច។

Verse 3

तपनोवालुकाकुम्भौमहारौरवरौरवौ । कुम्भघीपाको निरुच्छ्वासः कालसूत्रः प्रमर्दनः ॥ ३ ॥

នរក តបនៈ, វាលុកា, និង កុម្ភៈ; ព្រមទាំង រោរវៈ និង មហារោរវៈ; កុម្ភឃីបាកៈ, និរុច្ឆ្វាសៈ, កាលសូត្រ និង ប្រមទ៌នៈ ត្រូវបានហៅថាជាដែននរក។

Verse 4

असिपत्रवनं घोरं लालाभक्षोहिमोत्कटः । मूषावस्था वसाकूपस्तथा वैतरणी नदी ॥ ४ ॥

មានព្រៃដ៏គួរឱ្យខ្លាចឈ្មោះ អសិបត្រវន (ព្រៃស្លឹកដាវ), ទណ្ឌកម្មឈ្មោះ លាលាភក្ស, ដែនដ៏ត្រជាក់ខ្លាំង (ហិមោត្កដ), ស្ថានភាពក្លាយជាកណ្តុរ (មូសាវស្ថ), អណ្តូងខ្លាញ់ (វសាកូប) និងទន្លេ វៃតរណី ផងដែរ។

Verse 5

भक्ष्यन्ते मूत्रपानं च पुरीषह्लद एव च । तप्तशूलं तप्तशिला शाल्मलीद्रुम एव च ॥ ५ ॥

ពួកគេត្រូវបានបង្ខំឱ្យស៊ីលាមក និងផឹកទឹកនោម; ពួកគេក៏ត្រូវបានជ្រមុជទៅក្នុងរណ្តៅលាមកផងដែរ។ ពួកគេត្រូវបានធ្វើទារុណកម្មដោយលំពែងក្តៅក្រហម ថ្មក្តៅ និងដើមរកា (សាល្មលី) ដែលមានបន្លាដ៏ឈឺចាប់។

Verse 6

तथा शोणितकूपश्च घोरः शोणितभोजनः । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालानिवेशनम् ॥ ६ ॥

ដូចគ្នានេះដែរ មាននរកដ៏គួរឱ្យខ្លាចឈ្មោះ សោណិតកូប ("អណ្តូងឈាម") និងមួយទៀតឈ្មោះ សោណិតភោជន ("ការស៊ីឈាម"); ព្រមទាំង ស្វមាំសភោជន ("ការស៊ីសាច់ខ្លួនឯង") និង វហ្និជ្វាលានិវេសន ("ការរស់នៅក្នុងអណ្តាតភ្លើង")។

Verse 7

शिलावृष्टिः शस्त्रवृष्टिर्वह्निवृष्टिस्तथैव च । क्षारोदकं चोष्णतोयं तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ७ ॥

មានភ្លៀងថ្ម ភ្លៀងអាវុធ និងភ្លៀងភ្លើងផងដែរ; មានទឹកក្បុង និងទឹកក្តៅពុះ ហើយនិងការស៊ីដុំដែកក្តៅក្រហម។

Verse 8

अथ शिरःशोषणं च मरुत्प्रपतनं तथा । तथा पाशाणवर्णं च कृमिभोजनमेव च ॥ ८ ॥

បន្ទាប់មកមានការស្ងួតក្បាល ការដួលរលំដោយសារខ្យល់ ការប្រែពណ៌ដូចថ្ម និងសូម្បីតែការត្រូវដង្កូវស៊ី។

Verse 9

क्षारो दपानं भ्रमणं तथा क्रकचदारणम् । पुरीषलेपनं चैव पुरीषस्य च भोजनम् ॥ ९ ॥

ជាតិអាល់កាឡាំងដុតស្បែក ការផឹកគ្រឿងស្រវឹង ការដើរពនេចរ ការត្រូវគេអារដោយរណារ ការលាបលាមក និងសូម្បីតែការស៊ីលាមក។

Verse 10

रेतः पानं महाघोरं सर्वसन्धिषुदाडनम् । धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलानुलेपनम् ॥ १० ॥

ពួកគេត្រូវបានបង្ខំឱ្យផឹកទឹកកាម ដែលជាទារុណកម្មដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុត គ្រប់សន្លាក់របស់ពួកគេត្រូវបានដុត ពួកគេត្រូវបានបង្ខំឱ្យផឹកផ្សែង ត្រូវបានចងដោយខ្សែ និងត្រូវបានចាក់ដោយដែកស្រួចជាច្រើនប្រភេទ។

Verse 11

अङ्गारशयनं चैव तथा मुसलमर्द्दनम् । बहूनि काष्ठयन्त्राणि कषणं छेदनं तथा ॥ ११ ॥

មានការដេកលើគ្រែធ្យូងដែលកំពុងឆេះ ហើយក៏ត្រូវបានកិនដោយត្បាល់ មានឧបករណ៍ឈើជាច្រើន (សម្រាប់ធ្វើទារុណកម្ម) ព្រមទាំងការកោស និងការកាត់។

Verse 12

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डादिपीहनम् । गजदन्तप्रहरणं नानासर्पैश्च दंशनम् ॥ १२ ॥

មានការធ្លាក់ចុះម្តងហើយម្តងទៀត និងការត្រូវគេបោះឡើងលើវិញ ការកិនដោយដំបង និងវត្ថុស្រដៀងគ្នា ការវាយដោយភ្លុកដំរី និងការខាំដោយពស់ជាច្រើនប្រភេទ។

Verse 13

शीताम्बुसेचनं चैव नासायां च मुखे तथा । घोरक्षाराम्बुपानं च तथा लवणभक्षणम् ॥ १३ ॥

ត្រូវជៀសវាងការចាក់ទឹកត្រជាក់លើខ្លួន និងការចាក់ទឹកចូលច្រមុះនិងមាត់; ការផឹកទឹកអាល់កាលីខ្លាំង និងការញ៉ាំអំបិលផងដែរ។

Verse 14

स्त्रायुच्छेदं स्नायुबन्धमस्थिच्छेदं तथैव च । क्षाराम्बुपूर्णरन्ध्राणां प्रवेशं मांसभोजनम् ॥ १४ ॥

ការកាត់សរសៃសាច់ដុំ ការផ្តាច់ខ្សែចងសន្លាក់ និងការបំបែកឆ្អឹង; ការចូលទៅក្នុងរន្ធដែលពេញដោយទឹកអាល់កាលី; និងការញ៉ាំសាច់—ទាំងនេះជាកិរិយាដែលនាំមកនូវមលិនភាពពិធី និងត្រូវជៀសវាងក្នុងវិន័យសុចរិត។

Verse 15

पित्तपानं महाघोरं तथैवःश्लेष्मभोजनम् । वृक्षाग्रात्पातनंचैव जलान्तर्मज्जनं तथा ॥ १५ ॥

ការផឹកទឹកប្រមាត់—គួរឱ្យភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង—និងការញ៉ាំស្លេស្ម; ការត្រូវបោះចេញពីកំពូលដើមឈើ; និងការត្រូវបង្ខំឲ្យលិចក្រោមទឹក—ទាំងនេះក៏ត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាទុក្ខវេទនាដ៏សាហាវ។

Verse 16

पाषाणधारणं चैव शयनं कण्टकोपरि । पिपीलिकादंशनं च वृश्चिकैश्चापि पीडनम् ॥ १६ ॥

ការដឹកថ្មធ្ងន់ៗ ការដេកលើមែកបន្លា ការត្រូវស្រមោចខាំ និងការត្រូវខ្យាដំរីងធ្វើទុក្ខ—ទាំងនេះជាការលំបាកដែលខ្លួនឯងបង្កឡើង។

Verse 17

व्याघ्रपीडा शिवापीडा तथा महिषमीडनम् । कर्द्दमे शयनं चैव दुर्गन्धपरिपूरणम् ॥ १७ ॥

មានទុក្ខវេទនាពីខ្លា ការរងគ្រោះពីចចក និងការត្រូវក្របីជាន់; មានការដេកក្នុងភក់ និងការត្រូវក្លិនស្អុយបំពេញពេញទាំងខ្លួន។

Verse 18

बहुशश्चार्धशयनं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्णतैलपानं च महाकटुनिषेवणम् ॥ १८ ॥

ការដេកមិនបានស្កប់ស្កល់ញឹកញាប់ ការបរិភោគអាហារល្វីងខ្លាំងហួសហេតុ ការផឹកប្រេងដ៏ក្តៅខ្លាំង និងការប្រើប្រាស់អាហារហឹរខ្លាំងហួសកម្រិត។

Verse 19

कषायोदकपानं च तत्पपाषाणतक्षणम् । अत्युष्णशीतस्नानं च तथा दशनशीर्णनम् ॥ १९ ॥

ការផឹកទឹកថ្នាំចាស់ ការដាប់ថ្មដើម្បីប្រយោជន៍នោះ ការងូតទឹកក្តៅ ឬត្រជាក់ខ្លាំងពេក និងការធ្វើឱ្យធ្មេញសឹក។

Verse 20

तप्तायः शयनं चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । एवमाद्यामहाभाग यातनाः कोटिकोटिशः ॥ २० ॥

ការដេកលើគ្រែដែកក្តៅក្រហម និងការត្រូវចងក្រោមទម្ងន់ដែក ការធ្វើទារុណកម្មបែបនេះ និងរាប់មិនអស់ផ្សេងទៀត ឱព្រះមហាត្មៈអើយ កើតឡើងរាប់កោដិ។

Verse 21

अपि वर्षसहस्त्रेण नाहं निगदितुं क्षमः । एतेषु यस्य यत्प्राप्तं पापिनः क्षितिरक्षक ॥ २१ ॥

សូម្បីតែមួយពាន់ឆ្នាំក៏ខ្ញុំមិនអាចបរិយាយបានអស់ដែរ។ ឱអ្នកការពារផែនដីអើយ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានបាបទាំងនេះ ម្នាក់ៗទទួលបានផលកម្មរៀងៗខ្លួនដែលបានធ្លាក់មកលើពួកគេ។

Verse 22

तत्सर्वं संप्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः श्रृणु । ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ २२ ॥

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់រឿងទាំងអស់នោះឱ្យបានពេញលេញ ចូរស្តាប់ខ្ញុំនិយាយចុះ៖ អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ អ្នកផឹកស្រា អ្នកលួច និងអ្នកប្រព្រឹត្តខុសលើភរិយាគ្រូ។

Verse 23

महापातकिनस्त्वेते तत्संसर्गी च पञ्चमः । पंतिभेदीवृथापाकी नित्यं ब्रह्मणदूषकः ॥ २३ ॥

អ្នកទាំងនេះជាមហាបាតកិន (អ្នកមានបាបធំ) ពិតប្រាកដ; ហើយអ្នកដែលស្និទ្ធស្នាលជាមួយពួកគេ ត្រូវរាប់ជាទី៥។ ក៏រួមមាន អ្នកបំបែកជួរបរិភោគរួម, អ្នកចម្អិនអាហារឥតគោលបំណង/ពិធី, និងអ្នកដែលតែងតែបង្ខូចកិត្តិយសព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 24

आदेशी वेदविक्रेता पञ्चैते ब्रह्मधातकाः । ब्रह्मणं यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । एश्चान्नास्तीति यो ब्रुयात्तमाहुर्ब्रह्यघातिनम् ॥ २४ ॥

អ្នកប្រើអំណាចបញ្ជាដោយស្ថានភាពធម្មការ ដើម្បីរកផលប្រយោជន៍, និងអ្នកលក់វេដៈ—ទាំងនេះស្ថិតក្នុងចំណោមប្រាំដែលហៅថា «អ្នកសម្លាប់ព្រះព្រហ្ម» (បំផ្លាញសក្ការៈនៃព្រហ្មណ៍)។ ដូចគ្នានេះ អ្នកហៅព្រះព្រាហ្មណ៍មក ហើយនិយាយថា «ខ្ញុំនឹងឲ្យទ្រព្យសម្បត្តិជាដើម» ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកនិយាយថា «គ្មានអ្វីទេ» គេហៅថា អ្នកប្រព្រឹត្តបាបព្រហ្មឃាត (brahma-ghāta)។

Verse 25

स्नानार्थं पूजनार्थँ वा गच्छतो ब्राह्मणस्य यः । समायात्यंतरायत्वं तमाहुर्ब्रह्मधातिनम् ॥ २५ ॥

អ្នកណាដែលមករារាំងព្រះព្រាហ្មណ៍ ខណៈដែលព្រះព្រាហ្មណ៍កំពុងទៅសម្រាប់ងូតទឹកបរិសុទ្ធ ឬសម្រាប់បូជាព្រះ—មនុស្សនោះ គេប្រកាសថា ជាអ្នកសម្លាប់ព្រះព្រហ្ម (បំពានលើលំដាប់សក្ការៈ)។

Verse 26

पस्निन्दासु निरतश्चात्मोत्कर्षरतश्व यः । असत्यनिरतश्वचैव ब्रह्महा परिकीर्तितः ॥ २६ ॥

អ្នកដែលជាប់ចិត្តក្នុងការបង្ខូចអ្នកដទៃ អ្នកដែលរីករាយក្នុងការលើកខ្លួនឯងឲ្យខ្ពស់ និងអ្នកដែលជាប់ចិត្តនឹងពាក្យមិនពិត—មនុស្សនោះ ត្រូវបានពិពណ៌នាថា ជា brahmahā (អ្នកសម្លាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍) ក្នុងន័យសីលធម៌ និងវិញ្ញាណ។

Verse 27

अधर्मस्यानुमन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । अन्योद्वेगरतश्चैव अन्येषां दोषसूवकः ॥ २७ ॥

អ្នកដែលយល់ព្រមឲ្យអធម៌កើតមាន ក៏ត្រូវបានពិពណ៌នាថា ជា brahmahā ដែរ។ ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលរីករាយក្នុងការធ្វើឲ្យអ្នកដទៃក្តៅក្រហាយ និងអ្នកដែលប្រកាសបង្ហាញកំហុសរបស់អ្នកដទៃ (ជាអ្នកចោទប្រកាន់) ក៏ត្រូវរាប់ក្នុងចំណោមអ្នកបាបដូច្នោះ។

Verse 28

दम्भाचाररतश्वैव ब्रह्महेत्यभिधीयते । नित्यं प्रतिग्रहरतस्तथा प्राणिवधे रतः ॥ २८ ॥

អ្នកដែលជាប់ចិត្តក្នុងអាកប្បកិរិយាពុតត្បុត ត្រូវហៅថា «អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍» (brahmahā)។ ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលតែងតែចង់ទទួលអំណោយ និងអ្នកដែលរីករាយក្នុងការសម្លាប់សត្វមានជីវិត ក៏ត្រូវរាប់ចូលក្នុងប្រភេទបាបធ្ងន់ដូចគ្នា។

Verse 29

अधर्मस्यानुममन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । ब्रह्महत्या समं पापमेव बहुविधं नृप ॥ २९ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកដែលយល់ព្រមឲ្យអធម៌កើតមាន ត្រូវបានប្រកាសថាជា «អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍»។ បាបរបស់គេមានច្រើនប្រភេទ ហើយស្មើនឹងបាបនៃការសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍។

Verse 30

सुरापानसमं पापं प्रवक्ष्यामि समासतः । गणान्नभोजनं चैव गणिकानां निषेवणम् ॥ ३० ॥

ខ្ញុំនឹងពោលដោយសង្ខេបអំពីបាបដែលស្មើនឹងការផឹកសុរា៖ ការបរិភោគអាហារពីក្រុមមិនបរិសុទ្ធ និងការចូលរួមស្និទ្ធស្នាលជាមួយនារីពេស្យា។

Verse 31

पतितान्नादनं चैव सुरापानसमं स्मृतम् । उपासमापरित्यागो देवलानां च भोजनम् ॥ ३१ ॥

ការបរិភោគអាហារដែលផ្តល់ដោយអ្នកធ្លាក់ចុះក្នុងសីលធម៌ ត្រូវបានចងចាំថាស្មើនឹងការផឹកសុរា។ ដូចគ្នានេះ ការបោះបង់ការបូជាប្រចាំថ្ងៃ និងការបរិភោគអាហារដែលបានបូជាដល់ទេវតា (មុនទទួលជាព្រាសាទ) ក៏ត្រូវបានទោសផងដែរ។

Verse 32

सुरापयोषित्संयोगः सुरापानसमः स्मृतः । यः शूद्रेण समाहतो भोजनं कुरुते द्विजः ॥ ३२ ॥

ការរួមស្នេហាជាមួយនារីដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសុរា ត្រូវបានចងចាំថាស្មើនឹងការផឹកសុរា។ ដូចគ្នានេះ បុរសទ្វិជៈដែលបរិភោគអាហារដែលត្រូវសូទ្រាប៉ះឬបំពុល ក៏ត្រូវរាប់ថាស្មើនឹងអ្នកផឹកសុរាដែរ។

Verse 33

सुरापी स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः । यः शूद्रेणाभ्यनुज्ञातः प्रेष्यकर्म करोति च ॥ ३३ ॥

បុគ្គលនោះត្រូវបានដឹងថា ជាអ្នកផឹកសុរា ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីធម៌ទាំងអស់; អ្នកណា ដោយការអនុញ្ញាតពីសូទ្រៈ ហើយធ្វើការជាទាសករ ដូចជាមនុស្សបម្រើ។

Verse 34

सुरापान समं पापं लभते स नराधमः । एवं बहुविधं पापं सुरापानसमं स्मृतम् ॥ ३४ ॥

មនុស្សអាក្រក់បំផុតនោះ ទទួលបាបស្មើនឹងការផឹកសុរា។ ដូច្នេះ បាបជាច្រើនប្រភេទ ត្រូវបានប្រពៃណីប្រកាសថា ស្មើនឹងការផឹកសុរា។

Verse 35

हेमस्तेयसमं पापं प्रवक्ष्यामि निशामय । कन्दमूलफलानां च कस्तूरी पटवाससाम् ॥ ३५ ॥

ស្តាប់ចុះ៖ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាបាបដែលស្មើនឹងការលួចមាស—គឺការលួចឫស មើម និងផ្លែឈើ ព្រមទាំងក្លិនក្រអូបកស្តូរី ស្លឹកប៉ាន់ និងសម្លៀកបំពាក់។

Verse 36

सदा स्तेयं च रत्नानां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । ताम्रायस्त्र्रपुकांस्यानामाज्यस्य मधुनस्तथा ॥ ३६ ॥

ការលួចរតនៈ តែងតែត្រូវបានចាត់ទុកថា ស្មើនឹងការលួចមាស; ដូចគ្នានេះដែរ ការលួចស្ពាន់ ដែក សំណ បាសសំឡេង (កាំស្យ) ប៊ឺសុទ្ធ (ឃី) និងទឹកឃ្មុំ ក៏ត្រូវរាប់ក្នុងថ្នាក់ដូចគ្នា។

Verse 37

स्तेयं सुगन्धद्रव्याण्णां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । क्रमुकस्यापिहरणमम्भसां चन्दनस्य च ॥ ३७ ॥

ការលួចវត្ថុក្រអូប ត្រូវបានប្រកាសថា ស្មើនឹងការលួចមាស; ដូចគ្នានេះដែរ ការយកទៅនូវគ្រាប់ក្រមុក (គ្រាប់ប៊ីនឡៅ) ទឹក និងឈើចន្ទន៍ ក៏ត្រូវរាប់ជាការលួចធ្ងន់ធ្ងរ។

Verse 38

पर्णरसापहरणं स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । पितृयज्ञपरित्यागो धर्मकार्यविलोपनम् ॥ ३८ ॥

ការលួចយកជ័រនៃស្លឹកឈើ ត្រូវបានចាត់ទុកថាស្មើនឹងការលួចមាស។ ដូចគ្នាដែរ ការបោះបង់ចោលពិធីបូជាដល់បុព្វបុរស (Pitr-yajna) គឺស្មើនឹងការបំផ្លាញកាតព្វកិច្ចសាសនា។

Verse 39

यतीर्नां निन्दतं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भक्ष्याणां चापहरणं धान्यानां हरणं तथा ॥ ३९ ॥

ការនិंदाពួកយតិ (អ្នកបួស) ត្រូវបានចាត់ទុកស្មើនឹងការលួចមាស។ ដូចគ្នាដែរ ការលួចយកស្បៀងអាហារ និងការលួចគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ក៏ជាអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរដែរ។

Verse 40

रुद्राक्षहरणं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भागीनीगमनं चैव पुत्रस्त्रीगमनं तथा ॥ ४० ॥

ការលួចគ្រាប់រុទ្រ្ក្ស (Rudraksha) ត្រូវបានចាត់ទុកស្មើនឹងការលួចមាស។ ដូចគ្នាដែរ ការរួមភេទជាមួយបងប្អូនស្រី និងជាមួយកូនប្រសារស្រី គឺជាអំពើបាបក្នុងកម្រិតដូចគ្នា។

Verse 41

रजस्वलादिगमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम् । हीनजात्याभिगमनं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४१ ॥

ការរួមភេទជាមួយស្ត្រីដែលមានរដូវ ត្រូវបានចាត់ទុកស្មើនឹងការប្រមាថគ្រែរបស់គ្រូ។ ដូចគ្នាដែរ ការរួមភេទជាមួយស្ត្រីដែលមានវណ្ណៈទាប ឬស្ត្រីដែលផឹកស្រា។

Verse 42

परस्त्रीगमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । भ्रातृस्त्रीगमनं चैव वयस्यस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४२ ॥

ការរួមភេទជាមួយប្រពន្ធអ្នកដទៃ ត្រូវបានចាត់ទុកស្មើនឹងការប្រមាថគ្រែរបស់គ្រូ។ ដូចគ្នាដែរ ការរួមភេទជាមួយប្រពន្ធរបស់បងប្អូន និងប្រពន្ធរបស់មិត្តភក្តិ។

Verse 43

विश्वस्तागमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । अकाले कर्मकरणं पुत्रीगमनमेव च ॥ ४३ ॥

ការរួមភេទជាមួយស្ត្រីដែលស្ថិតក្រោមការការពារ ត្រូវបានប្រកាសថាស្មើនឹងអំពើបាបនៃការបំពានលើគ្រែរបស់គ្រូ។ ដូចគ្នានេះដែរ គឺការធ្វើសកម្មភាពផ្លូវភេទនៅពេលវេលាមិនសមរម្យ និងការរួមភេទជាមួយកូនស្រីរបស់ខ្លួន។

Verse 44

धर्मलोपः शास्त्रनिन्दा गुरुतल्पसमं स्मृतम् । इत्येवमादयो राजन्महापातकसंज्ञिताः ॥ ४४ ॥

ការបោះបង់ចោលធម៌ និងការមើលងាយគម្ពីរពិសិដ្ឋ ត្រូវបានប្រកាសថាស្មើនឹងអំពើបាបនៃការបំពានលើគ្រែរបស់គ្រូ។ ដូច្នេះ ឱ ព្រះរាជាអើយ អំពើទាំងនេះ និងអំពើស្រដៀងគ្នានេះ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា «មហាបាប» (mahāpātakas)។

Verse 45

एतेष्वेकतमेनापि सङ्गकृत्तत्समो भवेत् । यथाकथंचित्पापानामेतेषां परमर्षिभिः ॥ ४५ ॥

សូម្បីតែតាមរយៈការបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនេះ ក៏បុគ្គលនោះក្លាយជាស្មើនឹងពួកគេដែរ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ឥសីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បានប្រកាសពីមធ្យោបាយសម្រាប់ការលុបបំបាត់អំពើបាបទាំងនេះ។

Verse 46

शान्तैस्तु निष्कृतिर्दृष्टा प्रायश्चितादिकल्पनैः । प्रायश्चित्तविहीनानि पापानि श्रृणु भूपते ॥ ४६ ॥

ការលាងជម្រះបាប (niṣkṛti) ត្រូវបានបង្រៀនតាមរយៈពិធីស្ងប់ស្ងាត់ (śānti) និងទម្រង់នៃការធួនបាប (prāyaścitta) ដែលបានកំណត់។ ឥឡូវនេះ ឱ ព្រះរាជា សូមទ្រង់ព្រះសណ្តាប់អំពីអំពើបាបទាំងឡាយណាដែលគ្មានការធួនបាបត្រូវបានចែងទុក។

Verse 47

समस्तपापतुल्यानि महानरकदानि च । ब्रह्महत्यादिपापानां कथंचिन्निष्कृतिर्भवेत् ॥ ४७ ॥

អំពើបាបទាំងនេះគឺស្មើនឹងអំពើបាបទាំងអស់ ហើយជាអ្នកផ្តល់នូវនរកដ៏ធំ។ សូម្បីតែចំពោះអំពើបាបដូចជាការសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ (brahma-hatyā) ក៏មធ្យោបាយនៃការលាងជម្រះខ្លះអាចធ្វើទៅបានដែរ។

Verse 48

ब्रह्मणं द्वेष्टि यस्तस्य निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । विश्वस्तघातिनं चैव कृतन्घानां नरेश्वर ॥ ४८ ॥

ឱ ព្រះរាជា! អ្នកណាដែលស្អប់ព្រះព្រាហ្មណ៍ មិនមានការប្រាយស្ចិតនៅទីណាទេ; ដូចគ្នានេះដែរ សម្រាប់អ្នកក្បត់អ្នកដែលទុកចិត្ត និងអ្នកសម្លាប់អ្នកមានគុណលើខ្លួន។

Verse 49

शूद्रस्त्रीसङ्गिनां चैव निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । शूद्रान्नपुष्टदेहानां वेदनिन्दारतात्मनाम् ॥ ४९ ॥

សម្រាប់អ្នកដែលសេពសង្គមជាមួយស្ត្រីសូទ្រ មិនមានការប្រាយស្ចិតនៅទីណាទេ; ដូចគ្នានេះដែរ សម្រាប់អ្នកដែលរាងកាយត្រូវបានបំប៉នដោយអាហារសូទ្រ ហើយចិត្តរីករាយក្នុងការរិះគន់វេដៈ ក៏មិនមានការសងបាបឡើយ។

Verse 50

सत्कथानिन्दकानांच नेहामुत्रचनिष्कृतिः ॥ ५० ॥

អ្នកដែលបង្អាប់សុន្ទរកថាសក្ការៈ និងធម៌ល្អ មិនមានការសងបាបឡើយ—ទាំងក្នុងលោកនេះ និងក្នុងលោកក្រោយ។

Verse 51

बौद्धालयं विशेद्यस्तु महापद्यपि वैद्विजः । नतस्यनिष्कृतिर्दृष्टाप्रायश्चितशतैरपि ॥ ५१ ॥

ទោះបីជាបុរសទ្វិជៈចូលទៅក្នុងវិហារពុទ្ធ ក្នុងពេលមានមហាវិបត្តិក៏ដោយ ក៏មិនមានការប្រាយស្ចិតណាមួយត្រូវបានកំណត់សម្រាប់គាត់ឡើយ—សូម្បីតែដោយពិធីបាបសងរាប់រយ។

Verse 52

बौद्धाः पाषंण्डिनः प्रोक्ता यतो वेदविनिन्दकाः । तस्माद्विजस्तान्नेक्षेत यतो धर्मबहिष्कृताः ॥ ५२ ॥

ពួកពុទ្ធត្រូវបានហៅថា «បាសណ្ឌិន» ព្រោះពួកគេរិះគន់វេដៈ។ ដូច្នេះ បុរសទ្វិជៈមិនគួរមើលពួកគេទេ ព្រោះពួកគេត្រូវបានដកចេញពីធម៌។

Verse 53

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि द्विजो बोद्धालयं विशेत् । ज्ञात्वा चेन्निष्कृतिर्नास्ति शास्त्राणामिति निश्वयः ॥ ५३ ॥

ទោះដឹងឬមិនដឹងក៏ដោយ បុរសទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) បើចូលទៅកាន់ទីស្នាក់របស់អ្នកប្រាជ្ញភ្លឺចិត្ត; ពេលបានដឹងហើយ នោះប្រាកដថា គម្ពីរប្រកាសថា «មិនមានព្រាយឆិត្ដ (ការសងបាប) សម្រាប់អំពើល្មើសនោះឡើយ»។

Verse 54

एतेषां पापबाहुल्यान्नरकं कोटिकल्पकम् । प्रायश्चित्तविहीनानि प्रोक्तान्यन्यानि च प्रभो ॥ ५४ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់ ដោយសារអំពើទាំងនេះពោរពេញដោយបាបយ៉ាងខ្លាំង វានាំទៅនរករយៈពេលកោដិកល្បៈ; ហើយអំពើផ្សេងៗទៀតផង ក៏ត្រូវបានពោលថា គ្មានព្រាយឆិត្ដ (ការសងបាប) ដែរ។

Verse 55

पापानि तेषां नरकान्गदतो मे निशामय ॥ ५५ ॥

ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំ ខណៈដែលខ្ញុំពណ៌នាអំពីបាបរបស់ពួកគេ និងនរកដែលពួកគេទៅដល់។

Verse 56

महापातकिनस्तेषु प्रत्येकं युगवासिनः । तदन्ते पृथिवीमेत्य सप्तजन्मसु गर्दभाः ॥ ५६ ॥

ក្នុងចំណោមពួកនោះ អ្នកធ្វើមហាបាប នីមួយៗស្ថិតនៅទីនោះរយៈពេលមួយយុគ; ចុងបញ្ចប់នៃកាលនោះ ត្រឡប់មកផែនដីវិញ ហើយកើតជាលា៧ជាតិ។

Verse 57

ततः श्वानो विद्धदेहा भवेयुर्दशजन्मसु । आशताब्दं विट्कृमयः सर्पा द्वादशजन्मसु ॥ ५७ ॥

បន្ទាប់មក ពួកគេកើតជាឆ្កែ មានរាងកាយរងទុក្ខ ក្នុងដប់ជាតិ; រយៈពេលមួយរយឆ្នាំ ក្លាយជាដង្កូវក្នុងអាចម៍; ហើយបន្ទាប់មក កើតជាពស់ ក្នុងដប់ពីរជាតិ។

Verse 58

ततः सहस्त्रजन्मानि मृगाद्याः पशवो नृप । शताब्दं स्थावराश्चैव ततो गोधाशरीरिणः ॥ ५८ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះរាជា អ្នកនោះកើតជាបន្តបន្ទាប់មួយពាន់ដង ក្នុងពួកសត្វដូចជាក្តាន់ជាដើម; បន្ទាប់មកស្ថិតក្នុងពួកសត្វអចល (រុក្ខជាតិ) រយឆ្នាំ។ បន្ទាប់ពីនោះ ទើបទទួលបានរាងកាយដូចសត្វកង្កែបដី (godhā)។

Verse 59

ततस्तु सत्पजन्मानि चण्डालाः पापकारिणः । ततः षोडश जन्मानि शूद्राद्या हीनजातयः ॥ ५९ ॥

បន្ទាប់មក អ្នកមានបាបកិច្ច កើតជាចណ្ឌាលៈ៧ជាតិ។ បន្ទាប់ពីនោះ កើត១៦ជាតិ ក្នុងពួកជាតិទាបៗ ចាប់ពីសូទ្រៈជាដើម និងកំណើតដែលត្រូវគេមើលងាយ។

Verse 60

ततस्तु जन्मद्वितये दरिद्राव्याधिपीडिताः । प्रतिग्रहपरा नित्यं ततो निरयगाः पुनः ॥ ६० ॥

បន្ទាប់មក ក្នុងកំណើតពីរបន្ទាប់ អ្នកនោះរងទុក្ខដោយភាពក្រីក្រ និងជំងឺ; តែងចិត្តពឹងផ្អែកលើការទទួលអំណោយជានិច្ច។ បន្ទាប់ពីនោះ វិលត្រឡប់ទៅនរកម្តងទៀត។

Verse 61

असूयाविष्टमनसो रौरवे नरके स्मृतम् । तत्र कल्पद्वयं स्थित्वा चाण्डालाः शतजन्मसु ॥ ६१ ॥

អ្នកដែលចិត្តត្រូវអាសូយា (ច្រណែន) គ្របដណ្តប់ គេថាធ្លាក់ទៅនរកឈ្មោះ រោរវ (Raurava)។ នៅទីនោះស្ថិតរយៈពេលពីរកល្បៈ បន្ទាប់មកកើតជាចណ្ឌាលៈមួយរយជាតិ។

Verse 62

मा ददस्वेति यो ब्रूयाद्गवान्गिब्राह्मणेषु च । शुनां योनिशतं गत्वा चाण्डालेषूपजायते ॥ ६२ ॥

អ្នកណាដែលនិយាយថា «កុំឲ្យទេ» ដើម្បីរារាំងការបរិច្ចាគគោ និងទានផ្សេងៗដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍—ក្រោយឆ្លងកាត់ស្បូនសត្វឆ្កែមួយរយដង—នឹងកើតក្នុងពួកចណ្ឌាលៈ។

Verse 63

ततो विष्ठाकृतमिश्चैव ततो व्याघ्रस्त्रिजन्मसु । तदंते नरकं याति युगानामेकविंशतिम् ॥ ६३ ॥

បន្ទាប់មក គេក្លាយជាសត្វស៊ីអាចម៍; បន្ទាប់ទៀត ក្នុងបីជាតិ គេកើតជាខ្លា។ ចុងក្រោយនោះ គេធ្លាក់ទៅនរករយៈពេលម្ភៃមួយយុគ។

Verse 64

परनिन्दापरा ये च ये च निष्ठुरभाषिणः । दानानां विघ्नकर्त्तारस्तेषां पापफलं श्रृणु ॥ ६४ ॥

ចូរស្តាប់ផលបាបរបស់អ្នកដែលរីករាយនឹងបង្ខូចគេ អ្នកនិយាយពាក្យកាចសាហាវ និងអ្នករារាំងការធ្វើទាន។

Verse 65

मुशलोलूखलाभ्यां तु चूर्ण्यन्ते तस्करा भृशम् । तदन्ते तप्तपाषाणग्रहणं वत्सरत्रयम् ॥ ६५ ॥

ចោរត្រូវបានកិនបំបែកយ៉ាងខ្លាំងដោយដំបងកិន និងអណ្ដូងកិន រហូតជាម្សៅ; បន្ទាប់មក អស់រយៈពេលបីឆ្នាំ គេត្រូវបង្ខំឲ្យកាន់ថ្មក្តៅឆេះ។

Verse 66

ततश्च कालसूत्रेण भिद्यन्ते सप्त वत्सरान् । शोचन्तः स्वानिकर्माणि परद्रव्यापहारकाः ॥ ६६ ॥

បន្ទាប់មក ដោយទណ្ឌកម្មដែលហៅថា «កាលសូត្រ» ចោរដែលលួចទ្រព្យអ្នកដទៃ ត្រូវកាត់ និងចាក់ឲ្យរបួសអស់រយៈពេលប្រាំពីរឆ្នាំ ទាំងសោកស្តាយអំពើខ្លួន។

Verse 67

कर्मणा तत्र पच्यन्ते नरकान्गिषु सन्ततम् ॥ ६७ ॥

នៅទីនោះ ដោយសារកម្មរបស់ខ្លួនឯង ពួកគេត្រូវឆេះក្តៅជានិច្ចក្នុងភ្លើងនៃលោកនរកទាំងឡាយ។

Verse 68

परस्वसूचकानां च नरकं श्रृणु दारुणम् । यावद्युगसहस्त्रं तु तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ६८ ॥

ចូរស្ដាប់អំពីនរកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់សម្រាប់អ្នកដែលលួចរាយការណ៍អំពីទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ៖ អស់រយៈពេលមួយពាន់យុគៈ ពួកគេត្រូវបង្ខំឱ្យស៊ីដុំដែកដែលដុតក្រហមច្រាល។

Verse 69

संपीड्यते च रसना संदंशैर्भृशदारुणैः । निरुच्छ्वासं महाघोरे कल्पार्द्धं निवसन्ति ते ॥ ६९ ॥

អណ្ដាតរបស់ពួកគេត្រូវបានកិនកម្ទេចដោយដង្កៀបដ៏គួរឱ្យខ្លាចបំផុត ដោយគ្មានខ្យល់ដកដង្ហើម ពួកគេរស់នៅក្នុងកន្លែងដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះអស់រយៈពេលកន្លះកប្ប។

Verse 70

परस्त्रीलोलुपानां च नरकं कथयामि ते । तप्तताम्रस्त्रियस्तेन सुरुपाभरणैर्युताः ॥ ७० ॥

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអំពីនរកដែលបម្រុងទុកសម្រាប់អ្នកដែលលួចលាក់ស្នេហាជាមួយប្រពន្ធអ្នកដទៃ៖ នៅទីនោះ ស្ត្រីដែលធ្វើពីទង់ដែងដុតក្រហម តុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការដ៏ស្រស់ស្អាត ក្លាយជាឧបករណ៍នៃការធ្វើទារុណកម្ម។

Verse 71

यादृशीस्तादृशीस्ताश्च रमन्ते प्रसभं बहु । विद्ववन्तं भयेनासां गृह्णन्ति प्रसभं च तम् ॥ ७१ ॥

ស្ត្រីដែលមានលក្ខណៈបែបនេះ ចូលមកស្និទ្ធស្នាលដោយឥតខ្មាសអៀន ហើយដោយសារតែការភ័យខ្លាចចំពោះពួកនាង សូម្បីតែអ្នកប្រាជ្ញក៏ត្រូវបានពួកនាងចាប់ឱបយ៉ាងបង្ខំដែរ។

Verse 72

कथयन्तश्च तत्कर्म नयन्ते नरकान्क्रमात् । अन्यं भजन्ते भूपाल पतिं त्यक्त्वा च याः स्त्रियः ॥ ७२ ॥

ហើយអ្នកដែលនិយាយគាំទ្រអំពើបែបនេះ នឹងនាំខ្លួនឯងនិងអ្នកដទៃធ្លាក់ទៅក្នុងនរកជាលំដាប់។ ឱ ព្រះរាជាអើយ ស្ត្រីណាដែលបោះបង់ចោលប្ដីរបស់ខ្លួន ហើយទៅសេពគប់ជាមួយបុរសផ្សេង ក៏នឹងជួបប្រទះនូវសេចក្ដីវិនាសបែបនេះដែរ។

Verse 73

तत्पायःपुरुशास्तास्तु तत्पायःशयनेबलात् । पातयित्वा रमन्ते च बहुकालं बलान्विताः ॥ ७३ ॥

ប៉ុន្តែបុរសទាំងនោះ ដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយកម្លាំងបង្ខំដដែល នោះត្រូវបានបង្ក្រាបនៅលើគ្រែដដែល; ហើយក្រោយពេលទម្លាក់អ្នកដទៃឲ្យដួល ពួកគេក៏លេងសប្បាយយូរអង្វែង ដោយកម្លាំងរបស់ខ្លួនបានកើនឡើង។

Verse 74

ततस्तैर्योषितो मुक्ता हुताशनसमोज्ज्वलम् । यः स्तम्भं समाश्लिष्य तिष्ठन्त्यब्दसहस्त्रकम् ॥ ७४ ॥

បន្ទាប់មក ស្ត្រីទាំងនោះត្រូវបានពួកគេដោះលែង; ហើយពួកនាងបានឈររយៈពេលមួយពាន់ឆ្នាំ ដោយអោបជាប់សសរមួយ ដែលភ្លឺចែងចាំងដូចភ្លើង។

Verse 75

ततः क्षारोदकस्नानं क्षारोदकनिषेवणम् । तदन्ते नरकान् सर्वान् भुञ्जतेऽब्दशतं शतम् ॥ ७५ ॥

បន្ទាប់មក មានការងូតទឹកក្នុងទឹកអាល់កាលី (ទឹកប្រៃខ្លាំង) និងការបង្ខំឲ្យផឹក/ស្រូបទឹកអាល់កាលីនោះ; ហើយបន្ទាប់ពីនោះ គេត្រូវទទួលទុក្ខក្នុងនរកទាំងអស់ អស់រយៈពេលមួយរយរយឆ្នាំ (ដប់ពាន់ឆ្នាំ)។

Verse 76

यो हन्ति ब्राह्मणं गां च क्षत्रियं च नृपोत्तमम् । स चापि यातनाः सर्वा भुंक्ते कल्पेषु पञ्चसु ॥ ७६ ॥

អ្នកណាដែលសម្លាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍ សត្វគោ និងក្សត្រិយៈដែលជាព្រះមហាក្សត្រល្អឥតខ្ចោះ—អ្នកនោះផងដែរ ត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មទាំងអស់ និងសោយទុក្ខនោះអស់រយៈពេលប្រាំកល្បៈ។

Verse 77

यः श्रृणोति महन्निन्दां सादरं तत्फलं श्रृणु । तेषां कर्णेषु दाप्यन्ते तप्तायः कीलसंचयाः ॥ ७७ ॥

អ្នកណាដែលស្តាប់ពាក្យបង្ខូចកេរ្តិ៍ធ្ងន់ធ្ងរ ដោយចិត្តគោរព—សូមស្តាប់ផលរបស់វា៖ ក្នុងត្រចៀករបស់មនុស្សទាំងនោះ គេដាក់ដែកគោលដែកក្តៅក្រហមជាចង្កោមចូល។

Verse 78

ततश्च तेषु छिद्रेषु तैलमत्युष्णमुल्बणम् । पूर्यते च ततश्चापिं कुम्भीपाकं प्रपद्यते ॥ ७८ ॥

បន្ទាប់មក ក្នុងរន្ធទាំងនោះ គេបំពេញប្រេងក្តៅខ្លាំង និងសាហាវ; ហើយបន្ទាប់ពីនោះ អ្នកមានបាបត្រូវទទួលទុក្ខវេទនាដែលហៅថា «កុម្ភីបាក»។

Verse 79

नास्तिकानां प्रवक्ष्यामि विमुखानां हरे हरौ । अब्दानां कोटिपर्यन्तं लवणं भुञ्जते हि ते ॥ ७९ ॥

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាវាសនារបស់អ្នកមិនជឿ—អ្នកដែលបែរចេញពី ហរិ (ព្រះហរិ): រយៈពេលដល់ដប់លានឆ្នាំ ពួកគេត្រូវរស់ដោយបរិភោគតែអំបិល។

Verse 80

ततश्च कल्पपर्यन्तं रौरवे तप्तसैकते । भज्यंते पापकर्मणोऽन्येप्येवं नराधिप ॥ ८० ॥

បន្ទាប់មក រហូតដល់ចុងកល្ប (សម័យមហា) នៅនរក រោរវ ដែលមានខ្សាច់ក្តៅឆេះ អ្នកមានបាបត្រូវបំបាក់ និងទារុណកម្មដូចនេះផងដែរ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ។

Verse 81

ब्राह्मणान्ये निरीक्षन्ते कोपदृष्ट्या नराधमाः । तप्तसूचीसहस्त्रेण चक्षुस्तेषां प्रसूर्यते ॥ ८१ ॥

មនុស្សទាបថោកទាំងនោះ ដែលសម្លឹងមើលព្រះព្រាហ្មណ៍ដោយភ្នែកកំហឹង នឹងត្រូវចាក់បំផ្លាញចក្ខុវិស័យ—ដូចជាត្រូវម្ជុលក្តៅក្រហមរាប់ពាន់។

Verse 82

ततः क्षाराम्बुधाराभिः सेच्यन्ते नृपसत्तम । ततश्च क्रकर्चेर्घोरैर्भिद्यन्ते पापकर्म्मणः ॥ ८२ ॥

បន្ទាប់មក ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ ពួកគេត្រូវស្រោចដោយទឹកខ្លាំងជាតិអាល់កាលីដែលឆេះច្រាល; ហើយបន្ទាប់មក អ្នកធ្វើអំពើអាក្រក់ត្រូវបំបែកដោយឧបករណ៍ដូចរណារដ៏គួរភ័យ។

Verse 83

विश्वासघातिनां चैव मर्यादाभेदिनां तथा । परान्नलोल्लुपानां च नरकं श्रृणु दारुणम् ॥ ८३ ॥

ចំពោះអ្នកក្បត់សេចក្តីទុកចិត្ត អ្នកល្មើសព្រំដែន និងវិន័យប្រពៃណី ហើយអ្នកលោភលន់ចង់យកអាហាររបស់អ្នកដទៃ—សូមស្តាប់អំពីនរកដ៏សាហាវដែលរង់ចាំពួកគេ។

Verse 84

स्वमांसभोजिनो नित्यं भक्षमाणाः श्वभिस्तु ते । नरकेषु समस्तेषु प्रत्येकं ह्यब्दवासिनः ॥ ८४ ॥

អ្នកដែលបរិភោគសាច់ខ្លួនឯង នឹងត្រូវឆ្កែខាំញាំជានិច្ច; នៅក្នុងនរកទាំងអស់ ពួកគេត្រូវស្នាក់នៅមួយឆ្នាំៗក្នុងនរកនីមួយៗ។

Verse 85

प्रतिग्रहरता ये च ये वै नक्षत्रपाठकाः । ये च देवलकान्नानां भोजिनस्ताञ्श्रृणुष्व मे ॥ ८५ ॥

សូមស្តាប់ពីខ្ញុំអំពីអ្នកដែលញៀននឹងទទួលទានទាន (អំណោយ), អ្នកដែលរកជីវិតដោយអានវិជ្ជាផ្កាយ, និងអ្នកដែលបរិភោគអាហាររបស់អ្នកបម្រើព្រះវិហារ (ទេវលក)។

Verse 86

राजन्नाकल्पपर्यन्तं यातनास्वासु दुःखिताः । पच्यन्ते सततं पापाविष्टा भोगरताः सदा ॥ ८६ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ពួកគេត្រូវទារុណកម្មក្នុងទណ្ឌកម្មទាំងនោះ ទទួលទុក្ខវេទនា ហើយត្រូវ “ដុត” ឲ្យរងទ្រាំជានិច្ច រហូតដល់ចុងកាលប; តែងតែត្រូវអំពើបាបគ្រប់គ្រង និងចូលចិត្តសុខសប្បាយតាមអារម្មណ៍ជានិច្ច។

Verse 87

ततस्तैलेन पूर्यन्ते कालसूत्रप्रपीडिताः । ततः क्षारोदकस्नानं मूत्रविष्टानिषेवणम् ॥ ८७ ॥

បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវទារុណកម្មក្នុងនរកឈ្មោះ កាលសូត្រ (Kālasūtra) ហើយត្រូវចាក់ប្រេងឲ្យពេញខ្លួន។ បន្ទាប់ពីនោះ ត្រូវបង្ខំឲ្យងូតទឹកអំបិលខ្លាំងដូចទឹកខារ ហើយត្រូវបង្ខំឲ្យបរិភោគទឹកនោម និងអាចម៍។

Verse 88

तदन्ते भुवमासाद्य भवन्ति म्लेच्छजातयः । अन्योद्वेगरता ये तु यान्ति वैतरणीं नदीम् ॥ ८८ ॥

ពេលទុក្ខវេទនានោះបញ្ចប់ ហើយត្រឡប់មកផែនដីវិញ ពួកគេកើតក្នុងជាតិម្លេច្ឆៈ (ជនក្រៅធម៌)។ តែអ្នកដែលរីករាយក្នុងការបង្កឲ្យអ្នកដទៃភ័យខ្លាច និងទុក្ខវេទនា នឹងទៅដល់ទន្លេ វៃតរ៉ណី។

Verse 89

त्यक्तपञ्चमहायज्ञा लालाभक्षं व्रजन्ति हि । उपासनापरित्यागी रौरवं नरकं व्रजेत् ॥ ८९ ॥

អ្នកដែលបោះបង់បញ្ចមហាយជ្ញៈ (យញ្ញៈធំប្រាំប្រចាំថ្ងៃ) នឹងធ្លាក់ចូលស្ថានភាពបរិភោគទឹកមាត់។ អ្នកដែលបោះបង់ការឧបាសនា (ការថ្វាយបង្គំ) នឹងទៅនរក រោរវៈ។

Verse 90

विप्रग्रामकरादानं कुर्वतां श्रृणु भूपते । यातनास्वासु पच्यन्ते यावदाचन्द्रतारकम् ॥ ९० ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ សូមស្តាប់៖ អ្នកដែលដាក់ពន្ធលើព្រះវិប្រ និងភូមិទាំងឡាយ នឹងត្រូវដុតក្នុងទារុណកម្ម រហូតដល់ព្រះចន្ទ និងផ្កាយនៅតែមាន។

Verse 91

ग्रामेषु भूपालवरो यः कुर्यादधिकं करम् । स सहस्त्रकुलो भुङ्क्तेनरकं कल्पपञ्चसु ॥ ९१ ॥

ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរនោះ ដែលដាក់ពន្ធលើភូមិទាំងឡាយលើសកម្រិត—គាត់ជាមួយវង្សសាច់ញាតិមួយពាន់ជំនាន់ នឹងរងនរកអស់ប្រាំកល្បៈ។

Verse 92

विप्रग्रामकरादानं योऽनुमन्तातु पापकृत् । स एव कृतवान् राजन्ब्रह्महत्यासहस्त्रकम् ॥ ९२ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកមានបាបដែលគ្រាន់តែអនុម័តឲ្យប្រមូលពន្ធពីសហគមន៍ព្រះវិប្រ (ព្រះព្រាហ្មណ៍) គឺដូចជាគាត់បានប្រព្រឹត្តព្រហ្មហត្យា មួយពាន់ដង។

Verse 93

कालसूत्रे महाघोरे स वसेद्दिचतुर्युगम् । अयोनौ च वियोनौ च पशुयोनौ च यो नरः ॥ ९३ ॥

បុរសណាដែលធ្លាក់ចូលកំណើតគ្មានស្បូន កំណើតខូចខាត ឬកំណើតជាសត្វ នោះត្រូវស្នាក់នៅនរកដ៏សាហាវឈ្មោះ កាលសូត្រ (Kālasūtra) រយៈពេលពីរដងនៃចតុរយុគ។

Verse 94

त्यजेद्रेतो महापापी सरेतोभोजनं लभेत् । वसाकूपं ततः प्राप्य स्थित्वा दिव्याब्दसत्पकम् ॥ ९४ ॥

អ្នកមានបាបធំដែលបោះបង់ទឹកកាម ត្រូវឲ្យបរិភោគអាហារលាយទឹកកាម; បន្ទាប់មកទៅដល់ «រណ្តៅខ្លាញ់» (Vasā-kūpa) ហើយស្នាក់នៅទីនោះ៧០ឆ្នាំទេវៈ។

Verse 95

रेतोभोजी भवेन्मर्त्यः सर्वलोकेषु निन्दितः । उपवासदिने राजन्दन्तधावनकृन्नरः ॥ ९५ ॥

មនុស្សដែលបរិភោគទឹកកាម ត្រូវបានគេបន្ទោសក្នុងលោកទាំងអស់។ ហើយព្រះរាជា អ្នកណាដែលដុសធ្មេញនៅថ្ងៃអុបវាស (ថ្ងៃតមអាហារ) បំពានវិន័យនៃវ្រត នោះក៏គួរឲ្យតិះដៀលដែរ។

Verse 96

स घोरं नरकं यातिव्याघ्रपक्षं चतुर्युगम् । यः स्वकर्मपरित्यागी पाषण्डीत्युच्यते बुधैः ॥ ९६ ॥

អ្នកនោះទៅដល់នរកដ៏សាហាវឈ្មោះ វ្យាឃ្របក្ស (Vyāghrapakṣa) រយៈពេលចតុរយុគ—អ្នកណាបោះបង់កាតព្វកិច្ចតាមធម៌របស់ខ្លួន បណ្ឌិតហៅថា បាសណ្ឌិន (pāṣaṇḍin)។

Verse 97

तत्संगकृतमोघः स्यात्तावुभावतिपापिनौ । कल्पकोटिसहस्त्रेषु प्रान्पुतो नरकान्क्रमात् ॥ ९७ ॥

ការសេពគប់ជាមួយពួកនោះ ធ្វើឲ្យផលនៃជីវិតក្លាយជាឥតប្រយោជន៍; មនុស្សទាំងពីរនោះក្លាយជាមានបាបយ៉ាងខ្លាំង ហើយអស់ពាន់កោដិកល្ប ត្រូវបានបង្ខំឲ្យធ្លាក់ចូលនរកៗតាមលំដាប់ ម្តងហើយម្តងទៀត។

Verse 98

देवद्रव्यापहर्त्तारो गुरुद्रव्यापहारकाः । ब्रह्महत्याव्रतसमं दुष्कृतं भुञ्जते नृप ॥ ९८ ॥

ឱ ព្រះរាជា អ្នកលួចទ្រព្យសម្បត្តិដែលជារបស់ទេវតា និងអ្នកលួចទ្រព្យរបស់គ្រូ (គុរុ) នោះទទួលផលកម្មអាក្រក់ ស្មើនឹងបាបធំ និងភារកិច្ចសងបាបដូចព្រហ្មហត្យាវ្រត។

Verse 99

अनाथधनहर्त्तारो ह्यनाथं ये द्विषन्ति च । कल्पकोटिसहस्त्राणि नरके ते वसन्ति च ॥ ९९ ॥

អ្នកលួចទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកអនាថា និងអ្នកដែលស្អប់អ្នកអនាថា នោះរស់នៅក្នុងនរកអស់កាលប៉ក្បជាច្រើនពាន់កោដិ។

Verse 100

स्त्रीशूद्राणां समीपे तु ये वेदाध्ययने रताः । तेषां पापफलं वक्ष्ये श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १०० ॥

ចំពោះអ្នកដែលខិតខំសិក្សា ឬសូត្រវេដា នៅជិតស្ត្រី និងសូទ្រៈ—សូមស្តាប់ដោយចិត្តស្ងប់សមាធិ ខ្ញុំនឹងប្រាប់ផលបាបរបស់ពួកគេ។

Verse 101

अधःशीर्षोर्ध्वपादाश्च कीलिताः स्तम्भकद्वये । ध्रूम्रपानरता नित्यं तिष्ठन्त्याब्रह्मवत्सरम् ॥ १०१ ॥

ពួកគេត្រូវព្យួរក្បាលចុះ កើងជើងឡើង ហើយត្រូវដាក់ដែកគោលជាប់នឹងសសរពីរ; ជានិច្ចញៀនផ្សែង ពួកគេឈរដូច្នោះរហូតដល់ចប់ឆ្នាំរបស់ព្រះព្រហ្មា។

Verse 102

जले देवालये वापि यस्त्यजेद्देहजं मलम् । भ्रूणहत्यासमं पापं संप्रान्पोत्यतिदारुणम् ॥ १०२ ॥

អ្នកណាដែលបោះចោលកាកសំណល់រាងកាយចូលក្នុងទឹក ឬសូម្បីតែក្នុងវិហារទេវតា នោះទទួលបាបដ៏សាហាវខ្លាំង ស្មើនឹងបាបសម្លាប់ भ्रूण (អំប្រ៊ីយ៉ុង)។

Verse 103

दन्तास्थिकेशनखरान्ये त्यज्यन्त्यमरालये । जले वा भुक्तशेषं च तेषां पापफलं श्रृणु ॥ १०३ ॥

ចូរស្ដាប់នូវផលនៃបាបកម្មរបស់ជនទាំងឡាយណា ដែលបោះចោលធ្មេញ ឆ្អឹង សក់ និងក្រចក នៅក្នុងប្រាសាទ ឬបោះសំណល់អាហារទៅក្នុងទឹក។

Verse 104

प्रासप्रोता हलैर्भिन्ना आर्त्तरावविराविणः । अत्युष्णतैलपाकेऽतितप्यन्ते भृशदारुणे ॥ १०४ ॥

ពួកគេត្រូវគេចាក់ដោយលំពែង និងពុះជ្រៀកដោយនង្គ័ល ស្រែកថ្ងូរដោយសេចក្តីឈឺចាប់ ពួកគេត្រូវគេធ្វើទារុណកម្មយ៉ាងខ្លាំង ដោយដាំក្នុងប្រេងដ៏ក្តៅគគុក នៅក្នុងនរកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់។

Verse 105

कुर्वन्ति दुःखसंतप्तास्ततोऽन्येषु व्रजन्ति च । ब्रह्मसंहरते यस्तु गन्धकाष्टं तथैव च ॥ १०५ ॥

ដោយរងទុក្ខវេទនា និងក្តៅក្រហាយ ពួកគេនៅតែបន្តធ្វើអំពើទាំងនោះ ហើយបន្ទាប់មកបន្តទៅកាន់ផ្លូវផ្សេងទៀត។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលធ្វើឱ្យរលាយបាត់នូវអត្តានៃ 'ព្រហ្ម័ន' ក៏បំផ្លាញនូវ 'ឈើស្ពាន់ធ័រ' ផងដែរ។

Verse 106

स याति नरकं घोरं यावदाचन्द्रतारकम् । ब्रह्मस्वहरणं राजन्निहामुत्र च दुःखदम् ॥ १०६ ॥

បពិត្រមហារាជ ជននោះនឹងធ្លាក់ទៅក្នុងនរកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ ដរាបណានៅមានព្រះចន្ទនិងផ្កាយ។ ការលួចទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រាហ្មណ៍ នាំមកនូវសេចក្តីទុក្ខទាំងក្នុងលោកនេះ និងលោកខាងមុខ។

Verse 107

इहसंपद्विनाशायपरत्रनरकाय च । कूटसाक्ष्यंवदेद्यस्तु तस्य पापफलंश्रृणु ॥ १०७ ॥

ជនណាដែលផ្តល់សក្ខីកម្មក្លែងក្លាយ ជននោះនឹងនាំមកនូវសេចក្តីវិនាសនៃទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងលោកនេះ និងនាំខ្លួនទៅកាន់នរកក្នុងលោកខាងមុខ។ ចូរស្ដាប់នូវផលនៃបាបកម្មនៃការភូតកុហកនោះចុះ។

Verse 108

स याति यातनाः सर्वा यावदिन्द्राश्चतुर्दश । इहपुत्राश्च विनश्यन्ति परत्र च ॥ १०८ ॥

គាត់ទទួលរងទុក្ខទណ្ឌនាទាំងអស់ រហូតដល់សម័យឥន្ទ្រាទាំងដប់បួន; ហើយកូនប្រុសរបស់គាត់ក៏វិនាស ទាំងក្នុងលោកនេះ និងក្នុងលោកក្រោយ។

Verse 109

रौरवं नरकं भुङक्ते ततोऽन्यानपि च क्रमात् । ये चातिकामिनो मर्त्या ये च मिथ्याप्रवादिनः ॥ १०९ ॥

មនុស្សដែលលោភកាមលើសលប់ និងអ្នកនិយាយពាក្យកុហក ទទួលទុក្ខក្នុងនរកឈ្មោះ រោរវ; បន្ទាប់មក តាមលំដាប់ គេត្រូវឆ្លងកាត់នរកផ្សេងៗទៀតផង។

Verse 110

तेषां सुखे जलौकास्तु पूर्य्यन्ते पन्नगोपमाः । एवं षष्टिसहस्त्राब्दे ततः क्षाराम्बुसेचनम् ॥ ११० ॥

នៅពេលពួកគេនៅដូចជាសុខសាន្ត សត្វជ្រូកឈាម (លីច) ដែលស្រដៀងពស់ បានពេញពោះដោយឈាម។ ដូច្នេះបន្តរយៈពេលហុកសិបពាន់ឆ្នាំ; បន្ទាប់មក មានការប្រោះទឹកអាល់កាលី។

Verse 111

ये वृथामांसनिरतास्ते यान्ति क्षारकर्दमम् । ततो गजैर्निपात्यन्ते मरुत्प्रपतनं यथा ॥ १११ ॥

អ្នកដែលញ៉ាំសាច់ដោយឥតហេតុផលត្រឹមត្រូវ ត្រូវទៅដល់ភក់អាល់កាលីដ៏ឆេះច្រាល។ ពីទីនោះ គេត្រូវដំរីបោះទម្លាក់ចុះ ដូចជាត្រូវគេបោះចូលជ្រោះដែលខ្យល់បក់កន្ត្រាក់។

Verse 112

तदन्ते भवमासाद्य हीनाङ्गाः प्रभवन्ति च । यस्त्वृतौ नाभिगच्छेत स्वस्त्रिंय मनुजेश्वर ॥ ११२ ॥

បន្ទាប់មក នៅពេលមានការកើតមាន (ការចាប់ផ្តើមជីវិត) កូនអាចកើតមកមានអវយវៈខ្វះខាត។ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស អ្នកណាមិនចូលទៅរកភរិយារបស់ខ្លួននៅរដូវសមរម្យ (ṛtu) នោះ ទទួលផលបែបនេះ។

Verse 113

स याति रौरवं घोरं ब्रह्महकत्यां च विन्दति । अन्याचाररतं दृष्ट्वा यः शक्तो न निवारयेत् ॥ ११३ ॥

អ្នកណាឃើញមនុស្សម្នាក់ប្រព្រឹត្តអំពើខុសធម៌ ហើយខ្លួនមានអំណាចទប់ស្កាត់បាន តែមិនទប់ស្កាត់ទេ—គេនឹងទៅដល់នរករោរវៈដ៏សាហាវ ហើយទទួលបាបប្រាហ្មហត្យា (សម្លាប់ព្រាហ្មណ៍) ផងដែរ។

Verse 114

तत्पापं समवान्पोति नरकं तावुभावपि । पापिनां पापगणनां कृत्वान्येभ्यो दिशन्ति विन्दति ॥ ११४ ॥

គេនឹងទទួលផលបាបនោះពេញលេញ ហើយចូលទៅនរកផងដែរ។ អ្នកណាគណនាបាបរបស់មនុស្សបាប ហើយចាត់ចែងឲ្យអ្នកដទៃទទួលទណ្ឌកម្ម—អ្នកនោះក៏ទទួលផលតាមសមគួររបស់ខ្លួនដែរ។

Verse 115

अस्तित्वे तुल्यपापास्ते मिथ्यात्वे द्विगुणा नृप । अपापे पातकं यस्तु समरोप्य विनिन्दति ॥ ११५ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! បើកំហុសដែលនិយាយចោទមានពិត បាបនៃពាក្យនោះស្មើនឹងកំហុសនោះ; បើជាក្លែងក្លាយ បាបនោះក្លាយជាទ្វេគុណ។ ហើយអ្នកណាចោទបាបលើអ្នកគ្មានបាប ហើយបន្ទោសគេ—នោះជាបទល្មើសធ្ងន់ធ្ងរ។

Verse 116

स याति नरकं घोरं यावञ्चर्द्रार्क तारकम् । पापिनां निन्द्यमानानां पापार्द्धं क्षयमेति च ॥ ११६ ॥

អ្នកនោះនឹងទៅនរកដ៏សាហាវ រហូតដល់ព្រះចន្ទ ព្រះអាទិត្យ និងផ្កាយនៅតែមាន។ ហើយសម្រាប់មនុស្សបាបដែលត្រូវអ្នកសុចរិតបន្ទោស កន្លះបាបរបស់ពួកគេក៏រលាយអស់ផងដែរ។

Verse 117

यस्तु व्रतानि संगृह्य असमाप्य परित्यज्येत् । सोऽसिपत्रेऽनुभूयार्तिं हीनाङगोजायते भुवि ॥ ११७ ॥

ប៉ុន្តែអ្នកណាទទួលយកវ្រតៈ (ពិធីសច្ចវត) ហើយមិនទាន់បញ្ចប់ក៏បោះបង់ចោល—គេនឹងរងទុក្ខវេទនានៅនរកអសិបត្រ ហើយបន្ទាប់មកកើតលើផែនដីជាមួយរាងកាយខ្វះខាត (អវយវៈខូច ឬបាត់)។

Verse 118

अन्यैः संगृह्यमाणानांव्रतानां विघ्नकृन्नरः । अतीव दुःखदंरौद्रं स याति श्लेष्मभोजनम् ॥ ११८ ॥

បុរសណាដែលបង្កឧបសគ្គដល់វ្រត (vrata) ដែលអ្នកដទៃកំពុងប្រតិបត្តិ នោះនឹងទៅកាន់លោកដ៏សាហាវគួរភ័យខ្លាច ពោរពេញដោយទុក្ខវេទនាខ្លាំង ហើយត្រូវបង្ខំឲ្យបរិភោគស្លេស្ម។

Verse 119

न्याये च धर्मशिक्षायां पक्षपातं करोति यः । न तस्य निष्कृतिर्भूयः प्रायश्चित्तायुतैरपि ॥ ११९ ॥

អ្នកណាដែលប្រកាន់ព পক্ষពួក ក្នុងការផ្តល់យុត្តិធម៌ និងក្នុងការបង្រៀនធម៌ នោះគ្មានការសងបាបបន្ថែមទៀតសម្រាប់គាត់ឡើយ ទោះបីធ្វើព្រាយស្ចិត្តរាប់ម៉ឺនដងក៏ដោយ។

Verse 120

अभोज्यभोजी संप्राप्यं विङ्भोज्यं तु समायुतम् । ततश्चण्डालयोनौ तु गोमांसाशी सदा भवेत् ॥ १२० ॥

អ្នកដែលបរិភោគអ្វីដែលហាមឃាត់មិនឲ្យបរិភោគ នឹងធ្លាក់ដល់ស្ថានភាពត្រូវបរិភោគអសុចិ (លាមក)។ បន្ទាប់មក គេកើតក្នុងផ្ទៃជនចណ្ឌាល (caṇḍāla) ហើយក្លាយជាអ្នកបរិភោគសាច់គោជានិច្ច។

Verse 121

अवमान्य द्विजान्वाग्भिर्ब्रह्महत्यां च विन्दति । सर्वाश्चयातना भुक्त्वा चाण्डालो दशजन्मसु ॥ १२१ ॥

អ្នកណាដែលប្រមាថទ្វិជៈ (dvija) ដោយពាក្យរឹងរ៉ៃ នោះទទួលបាបស្មើនឹងការសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ (brahma-hatyā)។ បន្ទាប់ពីទទួលទណ្ឌកម្មទាំងអស់ គេកើតជាចណ្ឌាល (caṇḍāla) ដល់ដប់ជាតិ។

Verse 122

विप्राय दीयमाने तु यस्तु विघ्नं समाचरेत् । ब्रह्महत्यासमं तेन कर्त्तव्यं व्रतमेव च ॥ १२२ ॥

ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលកំពុងប្រគេនទានដល់វិប្រស (brāhmaṇa) ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ចេតនាបង្កឧបសគ្គ នោះសម្រាប់គាត់ វាស្មើនឹងបាប brahma-hatyā (សម្លាប់ព្រាហ្មណ៍)។ ដូច្នេះ គាត់ត្រូវតែប្រតិបត្តិវ្រតសងបាបជាក់ជាមិនខាន។

Verse 123

अपहृत्य पस्स्यार्थं यः परेभ्यः प्रयच्छति । अपहर्त्ता तु निरयी यस्यार्थस्तस्य तत्फलम् ॥ १२३ ॥

ជនណាដែលលួចទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ ហើយយកទៅចែកជូនអ្នកផ្សេង ជននោះគឺជាចោរពិតប្រាកដ។ ចោរនោះនឹងធ្លាក់ទៅក្នុងនរក ចំណែកឯផលបុណ្យនៃទ្រព្យនោះ នឹងបានទៅម្ចាស់ដើមវិញ។

Verse 124

प्रतिश्रुत्याप्रदानेन लालाभक्षं व्रजेन्नरः । यतिनिन्दापरो राजन् शिलानमात्रे प्रयाति हि ॥ १२४ ॥

ជនណាដែលសន្យាហើយមិនធ្វើតាម ជននោះនឹងត្រូវស៊ីទឹកមាត់ខ្លួនឯង។ បពិត្រមហារាជ ជនដែលប្រមាថមើលងាយអ្នកបួស នឹងត្រូវកើតជាដុំថ្ម។

Verse 125

आरामच्छेदिनो यान्ति युगानामेकविंशतिम् । श्वभोजनं ततः सर्वा भुञ्जते यातनाः क्रमात् ॥ १२५ ॥

អ្នកដែលបំផ្លាញសួនច្បារសាធារណៈ នឹងធ្លាក់នរកចំនួន ២១ យុគៈ។ បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងត្រូវស៊ីអាហារឆ្កែ ហើយទទួលរងនូវទារុណកម្មគ្រប់បែបយ៉ាងតាមលំដាប់។

Verse 126

देवतागृहभेत्तारस्तडागानां च भूपते । पुष्पारामभिदश्चैव यां गतिं यान्ति तच्छॄणु ॥ १२६ ॥

បពិត្រមហារាជ សូមទ្រង់ព្រះសណ្ដាប់នូវផលកម្មរបស់អ្នកដែលបំផ្លាញប្រាសាទទេវតា អាងទឹក និងសួនផ្កា។

Verse 127

यातनास्वासु सर्वासु पच्यन्ते वै पृथक् पृथक् । ततश्च विष्टाकृमयः कल्पानामेकविंशतिम् ॥ १२७ ॥

នៅក្នុងស្ថានភាពដ៏ທຸກທໍລະມານទាំងនោះ ពួកគេនឹងត្រូវគេដុតកម្ដៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងក្លាយជាដង្កូវនៅក្នុងលាមកអស់រយៈពេល ២១ កប្ប។

Verse 128

ततश्चाण्डालयोनौ तु शतजन्मानि भूपते । ग्रामविध्वंसकानां तु दाहकानां च लुम्पताम् ॥ १२८ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រា អ្នកបំផ្លាញភូមិ—អ្នកដុតឲ្យឆេះ និងអ្នកលួចប្លន់—នឹងកើតក្នុងផ្ទៃចណ្ឌាលា រយជាតិ។

Verse 129

महत्पापं तदादेष्टुं न क्षमोऽहं निजायुषा । उच्छिष्टभोजिनो ये च मित्रद्रोहपराश्च ये ॥ १२९ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រា បាបធំ​នោះ ខ្ញុំមិនអាចពណ៌នាឲ្យអស់បានទេ ទោះក្នុងអាយុកាលខ្លួនឯង—បាបរបស់អ្នកបរិភោគអាហារសំណល់មិនបរិសុទ្ធ និងអ្នកក្បត់មិត្តជានិច្ច។

Verse 130

एतेषां यातनास्तीव्रा भवन्त्याचन्द्रतारकम् । उच्छिन्नपितॄदेवेज्या वेंदमार्गबहिःस्थिताः ॥ १३० ॥

សម្រាប់មនុស្សដូច្នោះ ទណ្ឌកម្មគឺសាហាវ ហើយបន្តរហូតដល់ពេលព្រះចន្ទ និងផ្កាយនៅតែមាន។ ពួកគេកាត់ផ្តាច់ការបូជាចំពោះបិតෘ និងទេវតា ហើយស្ថិតក្រៅផ្លូវវេទៈ។

Verse 131

पापानां यातानानां च धर्माणां चापि भूपते । एवं बहुविधा भूप यातनाः पापकारिणाम् ॥ १३१ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រា ដូច្នេះ ទណ្ឌកម្ម (យាតនា) នៃបាប និងក៏ទ្រឹស្តីធម៌ផង ត្រូវបានពណ៌នា។ ដូចនេះហើយ ឱ អធិរាជ ទុក្ខទណ្ឌកម្មសម្រាប់អ្នកធ្វើបាបមានច្រើនប្រភេទ។

Verse 132

तेषां तासां च संख्यानं कर्त्तुं नालमहं प्रभो । पापानां यातनानां च धर्माणां चापि भूपते ॥ १३२ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់—ឱ ព្រះមហាក្សត្រា ខ្ញុំមិនអាចរាប់បញ្ជីឲ្យអស់បានទេ នូវចំនួននៃប្រភេទបាប ទណ្ឌកម្ម (យាតនា) របស់វា និងទម្រង់ធម៌ផងដែរ។

Verse 133

संख्यां निगदितुं लोके कः क्षमो विष्णुना विना । एतेषां सर्वपापानां धर्मशास्त्रविधानतः ॥ १३३ ॥

ក្នុងលោកនេះ អ្នកណាអាចនិយាយរាប់ចំនួនបាបទាំងអស់ តាមបទបញ្ញត្តិធម្មសាស្ត្រ បានពេញលេញ លើកលែងតែព្រះវិស្ណុ?

Verse 134

प्रायश्चित्तेषु चीर्णेषु पापराशिः प्रणश्यति । प्रायश्चित्तानि कार्याणि समीपे कमलापतेः ॥ १३४ ॥

ពេលអនុវត្តព្រាយច្ឆិត្ត (ពិធីសងបាប) ដោយត្រឹមត្រូវ មហាបាបដែលសន្សំសំចៃនឹងរលាយបាត់។ ដូច្នេះ គួរធ្វើពិធីសងបាបនៅជិតព្រះកមលាបតិ (វិស្ណុ)។

Verse 135

न्यूनातिरिक्तकृत्यानां संपूर्तिकरणाय च । गङ्गा चतुलसी चैव सत्सङ्गो हरिकीर्त्तनम् ॥ १३५ ॥

ដើម្បីបំពេញឲ្យគ្រប់លក្ខណៈនូវកិច្ចធម៌—ទោះធ្វើខ្វះ ឬលើស—ជំនួយមាន៖ ទន្លេគង្គា, ទុលសី, សត្សង្គ (សមាគមអ្នកសុចរិត), និងការច្រៀងគុណនាមនិងកិត្តិយសរបស់ហរិ។

Verse 136

अनसूया ह्यहिंसा च सर्वेप्येते हि पापहाः । विष्ण्वर्पितानि कर्माणि सफलानि भवन्ति हि ॥ १३६ ॥

ការមិនច្រណែន និងអហിംសា (មិនហិង្សា)—ពិតណាស់ គុណធម៌ទាំងនេះទាំងអស់បំផ្លាញបាប។ ហើយកម្មដែលឧទ្ទិសជូនព្រះវិស្ណុ នឹងក្លាយជាផលសម្រេចពិតប្រាកដ។

Verse 137

अनर्प्पितानि कर्माणि भस्मविन्यस्तद्रव्यवत् । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यन्मोक्षमाधनम् ॥ १३७ ॥

កម្មដែលមិនបានឧទ្ទិសជូនព្រះ (វិស្ណុ) គឺដូចទ្រព្យមានតម្លៃដែលដាក់លើផេះ—ក្លាយជាឥតប្រយោជន៍។ មិនថាជាកិច្ចប្រចាំថ្ងៃ ពិធីតាមឱកាស ពិធីសម្រាប់បំណង ឬអ្វីផ្សេងទៀតដែលយកធ្វើជាមធ្យោបាយទៅមុខ្សៈ ក៏មានន័យបានតែពេលឧទ្ទិសជាអំណោយ។

Verse 138

विष्णौ समार्पितं सर्वं सात्त्विकं सफलं भवेत् । हरिभक्तिः परा नृणां सर्वं पापप्राणाशिनी ॥ १३८ ॥

អ្វីៗទាំងអស់ដែលបានសមರ್ಪិតដល់ព្រះវិṣṇu នោះក្លាយជាសាត្វវិក និងផ្តល់ផលពិតប្រាកដ។ សម្រាប់មនុស្សទាំងឡាយ ភក្តិដល់ព្រះហរិគឺជាផ្លូវខ្ពស់បំផុត ហើយវាបំផ្លាញដង្ហើមជីវិតនៃបាបទាំងអស់។

Verse 139

सा भक्तिदशधा ज्ञेया पापारण्यदवोपमा । तामसै राजसैश्चैव सात्त्विकैश्च नृपोत्तम ॥ १३९ ॥

ភក្តិនោះគួរយល់ថាមានដប់ប្រភេទ ដូចភ្លើងឆេះព្រៃដែលដុតបំផ្លាញព្រៃរុក្ខជាតិแห่งបាប។ ហើយវាមានប្រភេទតាមសភាព តាមសិក រាជសិក និងសាត្វវិកផងដែរ ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ។

Verse 140

यच्चान्यस्य विनाशार्थं भजनं श्रीपतेर्नृप । सा तामस्यधमा भक्तिः खलभावधरा यतः ॥ १४० ॥

ឱ ព្រះរាជា ការបូជាព្រះស្រីបតិ (ព្រះវិṣṇu) ដើម្បីបំផ្លាញអ្នកដទៃ នោះជាភក្តិតាមសិកដ៏ទាបបំផុត ព្រោះវាត្រូវបានចិញ្ចឹមដោយចិត្តអាក្រក់។

Verse 141

योऽर्चयेत्कैतवधिया स्वैरिणी स्वपतिं यथा । नारायणं जगन्नाथं तामसी मध्यमा तु सा ॥ १४१ ॥

អ្នកណាដែលបូជាព្រះនារាយណៈ ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងមូល ដោយចិត្តបោកបញ្ឆោត ដូចស្ត្រីមិនស្មោះដែលទៅរកប្តីរបស់ខ្លួន នោះការបូជានោះជាតាមសី មធ្យម។

Verse 142

देवापूजापरान्दृष्ट्वा मात्सर्याद्योऽर्चयेद्धीरम् । सा भक्तिः पृथिवीपाल तामसी चोत्तमा स्मृता ॥ १४२ ॥

ឃើញអ្នកដទៃខិតខំក្នុងការបូជាព្រះទេវៈ ហើយដោយចិត្តច嫉ស្រឡាញ់ ទើបបូជាអ្នកមានចិត្តមាំមួន នោះភក្តិនោះ ឱ អ្នកការពារផែនដី ត្រូវបានចងចាំថាជាតាមសី (កើតពីតមស)។

Verse 143

धनधान्यादिकं यस्तु प्रार्थयन्नर्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परया युक्तः सा राजस्यधमा स्मृता ॥ १४३ ॥

អ្នកណាដែលគោរពបូជាព្រះហរិ ដោយអធិស្ឋានសុំទ្រព្យ ស្រូវអង្ករ និងអ្វីៗដទៃ ទោះមានសទ្ធាខ្ពស់ក៏ដោយ ការបូជានោះត្រូវចងចាំថា ជាប្រភេទរាជសៈទាបបំផុត។

Verse 144

यः सर्वलोकविख्यातकीर्तिमुद्दिश्य माधवम् । अर्चयेत्परया भक्त्या सा मध्या राजसी मता ॥ १४४ ॥

អ្នកណាដែលបូជាព្រះមាធវ ដោយភក្តីខ្ពស់ ប៉ុន្តែមានបំណងឲ្យកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញទូទាំងលោកទាំងអស់ ភក្តីនោះត្រូវចាត់ថា ជារាជសៈកម្រិតមធ្យម។

Verse 145

सालोक्यादि पदं यस्तु समुद्दिश्यार्चयेद्धरिम् । सा राजस्युत्तमा भक्तिः कीर्तिता पृथिवीपते ॥ १४५ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃផែនដី ការភក្តីដែលបានប្រកាសថា ខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ស្តេច គឺនៅពេលដែលមនុស្សប្រាថ្នាបទសាលោក្យៈជាដើម ហើយបូជាព្រះហរិ។

Verse 146

यस्तु स्वकृतपापानां क्षयार्थं प्रार्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परयोपेतः सा सात्त्विक्यधमा स्मृता ॥ १४६ ॥

អ្នកណាដែលបូជាព្រះហរិ ដើម្បីបំផ្លាញបាបដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ត ទោះមានសទ្ធាខ្ពស់ក៏ដោយ ការបូជានោះត្រូវចងចាំថា ជាសាត្វវិកៈកម្រិតទាប។

Verse 147

हरेरिदं प्रियमिति शुश्रूषां कुरुते तु यः । श्रद्धया संयुतो भूयः सात्त्विकी मध्यमा तु सा ॥ १४७ ॥

អ្នកណាដែលបម្រើដោយយកចិត្តទុកដាក់ ដោយគិតថា «នេះជារឿងដែលព្រះហរិ (វិෂ್ಣុ) ស្រឡាញ់» ហើយធ្វើដោយសទ្ធា ភក្តីនោះមានលក្ខណៈសាត្វវិកៈជាចម្បង ហើយត្រូវចាត់ថា កម្រិតមធ្យម។

Verse 148

विधिबुद्ध्यार्चयेद्यस्तु दासवच्छ्रीपतिं नृप । भक्तीनां प्रवरा सा तु उत्तमा सात्त्विकी स्मृता ॥ १४८ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ភក្តិដែលគេរាប់ថា លើសគេ—ខ្ពស់បំផុត និងសាត្វវិក—គឺពេលអ្នកបូជាព្រះស្រីបតិ (Śrīpati) ដោយប្រាជ្ញាដឹងវិធីតាមគម្ពីរ និងដោយចិត្តជាទាសករ។

Verse 149

महीमानं हरेर्यस्तु किंचित्कृत्वा प्रियो नरः । तन्मयत्वेन संतुष्टः सा भक्तिरुत्तमोत्तमा ॥ १४९ ॥

មនុស្សណាដែលធ្វើសេវាកម្មសូម្បីតែបន្តិច ហើយក្លាយជាអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះហរិ (Hari) និងពេញចិត្តដោយការលាយចិត្តជាមួយព្រះ—ភក្តិនោះគឺខ្ពស់បំផុតក្នុងខ្ពស់បំផុត។

Verse 150

अहमेव परो विष्णुर्मयिसर्वमिदं जगत् । इति यः सततं पश्येत्तं विद्यादुत्तमोत्तमम् ॥ १५० ॥

«ខ្ញុំតែមួយគត់ជាព្រះវិស្ណុអធិរាជ; ពិភពលោកទាំងមូលនេះស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំ»—អ្នកណាដែលឃើញជានិច្ចដូច្នេះ ចូរដឹងថាគាត់ជាល្អបំផុតក្នុងល្អបំផុត។

Verse 151

एवं दशविधा भक्तिः संसारच्छेदकारिणी । तत्रापि सात्त्विकी भक्तिः सर्वकामफलप्रदा ॥ १५१ ॥

ដូច្នេះ ភក្តិមានដប់ប្រភេទ ហើយជាអាវុធកាត់ផ្តាច់ចំណងសង្សារ។ ក្នុងនោះ ភក្តិសាត្វវិក (សុទ្ធ) ផ្តល់ផលនៃបំណងល្អទាំងអស់។

Verse 152

तस्माच्छृणुष्व भूपाल संसारविजिगीषुणा । स्वकर्मणो विरोधेन भक्तिः कार्या जनार्दने ॥ १५२ ॥

ដូច្នេះ សូមស្តាប់ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ៖ អ្នកដែលប្រាថ្នាឈ្នះលើសង្សារ គួរធ្វើភក្តិចំពោះព្រះជនារទន (Janārdana) ដោយមិនប្រឆាំងនឹងកាតព្វកិច្ចត្រឹមត្រូវរបស់ខ្លួន។

Verse 153

यः स्वधर्मं परित्यज्य भक्तिमात्रेण जीवति । न तस्य तुष्यते विष्णुराचारेणैव तुष्यते ॥ १५३ ॥

អ្នកណាដែលបោះបង់ស្វធម្មរបស់ខ្លួន ហើយរស់ដោយភក្តិ (bhakti) តែប៉ុណ្ណោះ—ព្រះវិෂ្ណុមិនពេញព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់ទេ; ព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យតែដោយអាចារៈល្អ (ācāra) ប៉ុណ្ណោះ។

Verse 154

सर्वागमानामाचारः प्रथमं परिकल्पते । आचारप्रभवो धर्मो धर्मस्य प्रभुरच्युतः ॥ १५४ ॥

សម្រាប់អាគមទាំងអស់ អាចារៈល្អ (ācāra) ត្រូវបានដាក់ជាមូលដ្ឋានដ៏អធិក។ ពីអាចារៈកើតធម្ម; ហើយម្ចាស់នៃធម្មគឺ អច្យុត (Acyuta) ព្រះវិෂ្ណុអមតៈ។

Verse 155

तस्मात्कार्या हरेर्भक्तिः स्वर्धमस्याविरोधिनी । सदाचारविहीनानां धर्मा अप्यसुखप्रदाः ॥ १५५ ॥

ដូច្នេះ ភក្តិចំពោះហរិ (Hari) គួរអនុវត្តឲ្យមិនប្រឆាំងនឹងស្វធម្មរបស់ខ្លួន។ សម្រាប់អ្នកខ្វះសទាចារៈ (sadācāra) ទោះជាធម្មកិច្ចក៏ក្លាយជាមូលហេតុនៃទុក្ខដែរ។

Verse 156

स्वधर्महीना भक्तिश्वाप्यकृतैव प्रकीर्तिता । यत्तु पृष्टं त्वया भूयस्तत्सर्वं गदितं मया ॥ १५६ ॥

ភក្តិ (bhakti) ដែលខ្វះស្វធម្មផងដែរ ត្រូវបានពណ៌នាថា មិនមានប្រសិទ្ធិភាព។ ហើយអ្វីៗដែលអ្នកបានសួរខ្ញុំបន្ថែមទៀត—ខ្ញុំបានពន្យល់ទាំងអស់ហើយ។

Verse 157

तस्माद्धर्मपरो भूत्वा पूजयस्व जनार्दनम् । नारायणमणीयांसं सुखमेष्यसि शाश्वतम् ॥ १५७ ॥

ដូច្នេះ ចូរជាអ្នកគោរពធម្ម ហើយបូជាព្រះជនារទន (Janārdana)។ ដោយបូជាព្រះនារាយណ (Nārāyaṇa) ដែលល្អិតជាងអ្វីៗទាំងអស់ អ្នកនឹងឈានដល់សុខអនន្តជានិច្ច។

Verse 158

शिव एव हरिः साक्षाद्धरिरेव शिवः स्वयम् । द्वयोरन्तरदृग्याति नरकारन्कोटिशः खलः ॥ १५८ ॥

ព្រះសិវៈគឺជាព្រះហរិដោយផ្ទាល់ ហើយព្រះហរិផ្ទាល់ក៏ជាព្រះសិវៈដែរ។ អ្នកអាក្រក់ណាដែលមើលឃើញភាពខុសគ្នារវាងទាំងពីរ នឹងធ្លាក់ទៅនរករាប់លានកល្ប។

Verse 159

तस्माद्विष्णुं शिवं वापि समं बुद्धा समर्चय । भेदकृद्दुःखमाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १५९ ॥

ដូច្នេះ ដោយយល់ថាព្រះវិṣṇu និងព្រះសិវៈស្មើគ្នា គួរតែបូជាទាំងពីរដោយក្តីគោរព។ អ្នកណាបង្កការបែងចែក នឹងទទួលទុក្ខទាំងក្នុងលោកនេះ និងលោកក្រោយ។

Verse 160

यदर्थमहमायातस्त्वत्समीपं जनाधिप । तत्ते वक्ष्यामि सुमते सावधानं निशामय ॥ १६० ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីគោលបំណងពិតដែលខ្ញុំបានមកជិតព្រះអង្គ។ ឱ អ្នកប្រាជ្ញ សូមស្តាប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។

Verse 161

आत्मघातकपाप्मानो दग्धाः कपिलकोपतः । वसन्ति नरके ते तु राजंस्तव पितामहाः ॥ १६१ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ បុព្វបុរសរបស់ព្រះអង្គ—ជាមនុស្សបាបដែលបានធ្វើអត្តឃាត—ត្រូវបានដុតដោយកំហឹងរបស់កបិល ហើយឥឡូវស្ថិតនៅនរក។

Verse 162

तानुद्धर महाभाग गङ्गानयनकर्मणा । गङ्गा सर्वाणि पापानि नाशयत्येव भूपते ॥ १६२ ॥

ឱ មហាបុណ្យ សូមសង្គ្រោះពួកគេដោយពិធីនាំទៅកាន់ទន្លេគង្គា។ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកដឹងហើយថា គង្គាបំផ្លាញបាបទាំងអស់ជានិច្ច។

Verse 163

केशास्थिनखदन्दाश्च भस्मापि नृपसत्तम । नयति विष्णुसदनं स्पृष्टा गाङ्गेन वारिणा ॥ १६३ ॥

ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ សក់ ឆ្អឹង ក្រចក ធ្មេញ ហើយសូម្បីតែផេះ—ពេលបានប៉ះទឹកគង្គា—ត្រូវបាននាំទៅកាន់ស្ថានវិស្ណុ។

Verse 164

यस्यास्थि भस्म वा राजन् गङ्गायां क्षिप्यते नरैः । स सर्वपापनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः ॥ १६४ ॥

ឱ ព្រះរាជា បើឆ្អឹង ឬផេះរបស់មនុស្សត្រូវបានគេបោះចូលក្នុងទន្លេគង្គា គាត់រួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយទៅដល់ស្ថានហរិ។

Verse 165

यानि कानि च पापानि प्रोक्तानि तव भूपते । तानि कर्माणि नश्यन्ति गङ्गाबिन्द्वभिषेचनात् ॥ १६५ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ បាបណាដែលបានប្រាប់ដល់ព្រះអង្គ—កម្មទាំងនោះរលាយបាត់ ដោយការប្រោះទឹកគង្គា សូម្បីតែមួយដំណក់។

Verse 166

सनक उवाच । इत्युक्त्वा मुनिशार्दूल महाराजं भगीरथम् । धर्मात्मानं धर्मराजः सद्यश्वान्तर्दधेतदा ॥ १६६ ॥

សនកៈបាននិយាយ៖ និយាយដូច្នេះហើយ ធម្មរាជ (យម) អ្នកមានធម៌ បានថ្លែងទៅកាន់ព្រះបាហ្គីរថៈ—ស្តេចដ៏ជាខ្លាដ៏អស្ចារ្យក្នុងចំណោមមុនី—ហើយបាត់ខ្លួនភ្លាមៗ។

Verse 167

स तु राजा महाप्राज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगाः । निक्षिप्य पृथिवीं सर्वां सचिवेषु ययौ वनम् ॥ १६७ ॥

ព្រះរាជាដ៏មានប្រាជ្ញាខ្ពស់ និងជ្រាបអត្ថន័យគ្រប់សាស្ត្រ បានប្រគល់អាណាចក្រទាំងមូលដល់មន្ត្រី ហើយចេញទៅព្រៃ។

Verse 168

तुहिनाद्रौ ततो गत्वा नरनारायणाश्रमात् । पश्चिमे तुहिनाक्रान्ते श्रृङ्गेषोडशयोजने ॥ १६८ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានចេញពីអាស្រមនារ-នារាយណ៍ ទៅដល់ភ្នំព្រិល (ទុហិនាទ្រ) ហើយឈានដល់កំពូលខាងលិចដែលគ្របដោយព្រិល នៅចម្ងាយដប់ប្រាំមួយយោជន៍។

Verse 169

तपस्तप्त्वानयामास गङ्गां त्रैलोक्यपावनीम् ॥ १६९ ॥

ដោយបានអនុវត្តតបស្យា (ការប្រកបអភិសេកនៃការអត់ធ្មត់) ព្រះអង្គបាននាំឲ្យកើតមានទន្លេគង្គា—អ្នកបរិសុទ្ធបីលោក។