Sukta 116
Rishi: Atharvanic tradition (specific r̥ṣi attribution varies in ancillary indices)
Devata: Yama Vaivasvata (as ‘King’ regulating death/decay; invoked for protection of food-life)
Chandas: Mixed/prose-like with anuṣṭubh cadence (opening nominal + extended pādas; meter not strictly regular)
គាថាប៉ុស្តិកខ្លីនេះធានាអាហារដែល «ផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ» គ្រប់គ្រាន់ និងសមរម្យតាមពិធី ដោយដាក់ជីវិតអាហារក្រោមការគ្រប់គ្រងត្រឹមត្រូវរបស់ព្រះរាជាវៃវស្វតៈ (យម)។ វាក៏ដើរតួជាការលើកទោសដោយស្ងៀម៖ កំហុសណាដែលបានទទួលតាមកេរ្តិ៍ឬមកពីញាតិមិត្ត (ពីម្តាយ, បិតា, ប្អូនប្រុស, បុត្រ ឬចេតនានៃចិត្ត) ដែលអាចបង្ហាញជាការរលួយ, ការបាត់បង់ ឬការខូចខាតលើស្បៀងស្ងប់ស្ងែមត្រូវបានហៅឈ្មោះនិងធ្វើឲ្យអស់ឥទ្ធិពល។ អានុភាពនៃគាថានេះគឺនៅក្នុងការកំណត់អាហារឡើងវិញជាយជ្ញិយៈ (ដែលមានការការពារដោយពិធីបុជា) និងក្នុងការធ្វើឲ្យស្ងប់ស្ងែមនូវកម្លាំងបុព្វបុរស/លោកផ្សេងដែលរារាំងសម្បត្តិ។
Mantras
Mantra 1
मधुमदन्नम्। यद् या॒मं च॒क्रुर्नि॒खन॑न्तो॒ अग्रे॒ कार्षी॑वणा अन्न॒विदो॒ न वि॒द्यया॑ । वै॒व॒स्व॒ते राज॑नि॒ तज्जु॑हो॒म्यथ॑ य॒ज्ञियं॒ मधु॑मदस्तु॒ नोऽन्न॑म्
សូមឲ្យអាហារមានរសជាតិផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ។ អ្វីដែលកសិករបានធ្វើក្នុងសម័យដើម ដោយកប់វានៅខាងមុខ - ជាអ្នកដែលស្គាល់អាហារ មិនមែនដោយការរៀនសូត្រទេ - នេះខ្ញុំនឹងបូជាដល់ស្តេចវៃវស្វត; ដូច្នេះសូមឲ្យអាហាររបស់យើងជារបស់បូជា មានរសជាតិផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ។
Mantra 2
वै॒व॒स्व॒तः कृ॑णवद् भाग॒धेयं॒ मधु॑भागो॒ मधु॑ना॒ सं सृ॑जाति । मा॒तुर्यदेन॑ इषि॒तं न॒ आग॒न् यद् वा॑ पि॒ताप॑राद्धो जिही॒डे
សូមឲ្យវៃវស្វតៈ បំពេញភាគហ៊ុនរបស់យើង ជាអ្នកចែករំលែកនូវភាពផ្អែមល្ហែម ដោយភាពផ្អែមល្ហែម សូមឲ្យទ្រង់រៀបចំទាំងអស់គ្នា រាប់បញ្ចូលទាំងទោសកម្មណាដែលកើតពីមាតា ដែលបានបញ្ជូនមក ឬអ្វីដែលបិតាបានប្រព្រឹត្តខុស ហើយបង្កឲ្យយើងទទួលរងទុក្ខ។
Mantra 3
यदी॒दं मा॒तुर्यदि॑ पि॒तुर्नः॒ परि॒ भ्रातुः॑ पु॒त्राच्चेत॑स॒ एन॒ आग॑न्। याव॑न्तो अ॒स्मान् पि॒तरः॒ सच॑न्ते॒ तेषां॒ सर्वे॑षां शि॒वो अ॑स्तु म॒न्युः
បើសិនជារឿងនេះ ទោសកម្មបានមកដល់យើង ទោះពីមាតា ឬពីបិតា ឬពីបងប្អូនប្រុស ពីបុត្រ ឬពីគំនិតក្នុងចិត្ត ចំនួនបិតាទាំងឡាយណាដែលជាប់ជាមួយយើង សូមឲ្យកំហឹងរបស់ទ្រង់ទាំងអស់នោះ មានសភាពជាមិត្ត និងមានមង្គល។
Frequently Asked Questions
Because Yama is treated here as the king who regulates death and decay. By offering to him, the hymn asks that “death-like” forces—spoilage, loss, blight, and obstruction—do not enter the household’s food.
It means the food should be sweet, pleasing, and life-giving, not only in taste but in fortune—free from loss and fit to be shared and offered (yajñiya).
The text assumes scarcity and recurring loss can arise from inherited or relational enas (taint/guilt) and ancestral displeasure. By naming these sources and asking for pacification, the hymn removes unseen blocks to prosperity.
Ask anything about Sukta 116 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
