Adhyaya 62

Verse 1

। सूत उवाच । एवं स निश्चयं कृत्वा पार्थिवो द्विजसत्तमाः । नात्यजत्तां तथोक्तोऽपि दैवज्ञैर्विषकन्यकाम् । दीयमानामपि प्रीत्या न च गृह्णाति भूभुजा

スータは語った。「このように決意を定めて、ああ二度生まれの最勝者たちよ、王は占星の者らに捨てよと告げられても、その毒の乙女を捨てなかった。愛をもって差し出されても、地を治める君はなお受け取らなかった。」

Verse 2

शर्मणष्ठीवनं यस्मात्तया स्वपितुराहितम् । शर्मिष्ठेति सुविख्याता ततः सा ह्यभवद्भुवि

彼女が自らの父の安寧（śarma）の上に唾（ṭhīvana）を置いたがゆえに、地上において「シャルミシュター（Śarmiṣṭhā）」の名で広く知られるようになった。

Verse 3

एतस्मिन्नंतरे तस्य शत्रवः पृथिवीपतेः । सर्वतः पीडयामास राष्ट्रं क्रोधसमन्विताः

その間に、怒りに満ちたその王の敵どもは、あらゆる方角から国土を悩ませ、圧迫し始めた。

Verse 4

अथा सौ पार्थिवः क्रुद्धः स्वसैन्यपरिवारितः । युद्धाय निर्ययौ स्थानान्मृत्युं कृत्वा निवर्तने

そのとき王は憤怒し、自軍に囲まれて陣所を出て戦いへ進み、退却の代価は死であると固く決した。

Verse 5

ततः संप्राप्य ताञ्छत्रूंश्चकार स महाहवम् । चतुरंगेन सैन्येन यमराष्ट्रविवर्धनम्

敵に到達すると、王は四部軍をもって大合戦を起こし、死の主ヤマの国土をいよいよ増し広げた。

Verse 6

ततश्च दशमे प्राप्ते शत्रुभिः स महीपतिः । निहतो दिवसे सर्वैर्वेष्टयित्वा समन्ततः

そして十日目が来ると、その王は敵軍に四方から取り囲まれ、その日に討たれた。

Verse 7

ततस्तस्य नरेन्द्रस्य हतशेषाश्च ये नराः । भयार्तास्ते द्रुतं जग्मुः स्वपुरं प्रति दुःखिताः

それから、その王に属し虐殺ののちに残った者たちは、恐れと悲しみに打たれ、急ぎ自らの都へと走り帰った。

Verse 8

तेपि शत्रुगणाः सर्वे संप्रहृष्टा जिगीषवः । तत्पुरं वेष्टयामासुस्तत्पुत्रोच्छेदनाय वै

敵の一団もまた皆、歓喜し勝利を欲してその都を包囲し、まことに王子を滅ぼさんとした。

Verse 9

एतस्मिन्नंतरे पौराः सर्वे शोकपरायणाः । जगर्हुः परुषैर्वाक्यैर्दुष्टां तां विषकन्यकाम्

その時、悲しみに打ちひしがれた町の人々は皆、その邪悪な毒娘を厳しい言葉で非難した。

Verse 10

अस्या दोषेण पापाया मृतश्च स महीपतिः । तथा राष्ट्रस्य विध्वंसे भविष्यति पुरः क्षयः

「この罪深い女の過ちによって王は死んだ。王国の滅亡とともに、この都もまた確実に滅びるだろう。」

Verse 13

तस्मादद्यापि पापैषा वध्यतामाशु कन्यका । निर्यास्यतां पुरादस्माद्यावन्न स्यात्पुरक्षयः

「それゆえ、今日にもこの罪深い娘を処刑せよ。都が破滅する前に、直ちに彼女をこの都から追放せよ。」

Verse 14

सूत उवाच । सापि श्रुत्वा जनोक्तांस्तानपवादान्पृथग्विधान् । वैराग्यं परमं गत्वा निंदां चक्रे तथात्मनः

スータは言った。「人々によって語られた様々な中傷を聞いて、彼女は至高の離欲の境地に入り、自分自身をも責め始めた。」

Verse 16

अथ दृष्टं तया क्षेत्रं हाटकेश्वरजं महत् । तपस्विभिः समाकीर्णं चित्ताह्लादकरं परम्

その時、彼女はハータケーシュヴァラの偉大な聖地を目にした。そこは苦行者たちで満ち溢れ、この上なく快適で、心を喜ばせる場所であった。

Verse 17

अथ तस्याः स्मृतिर्जाता पूर्वजन्मसमुद्भवा । चंडालत्वे मया पूर्वं गौरेका वितृषीकृता

そのとき彼女のうちに、前世より生じた記憶がよみがえった。「かつて私がチャンダーラの身分であった頃、一度、色白の牝牛の渇きを癒したのだ。」

Verse 18

तत्प्रभावादहं जाता सुपुण्ये नृपमंदिरे । क्षेत्रस्यास्य प्रभावेन तस्मादत्रैव मे स्थितिः

「その功徳の力によって、私は大いに徳高き王の宮殿に生まれた。さらにこの聖域の霊験によって、ゆえに私の住まいはまさにここにある。」

Verse 19

सूत उवाच । अन्यदेहांतरे ह्यासीच्चंडाली सा विगर्हिता । बहुप्रसूतिसंयुक्ता दरिद्रेण कदर्थिता

スータは語った。「別の身において、彼女はまことに蔑まれたチャンダーラの女であり、多くの出産に縛られ、貧しさに苦しめられていた。」

Verse 20

अथ सा भ्रममाणाऽत्र क्षेत्रे प्राप्ता तृषार्दिता । मध्यंदिनगतेसूर्ये ज्येष्ठमासे सुदारुणे

やがて彼女はさまよい歩き、この聖なる地に辿り着いた。渇きに苦しみ、太陽が真昼に天頂へ昇るころ、灼熱きわまるジェーシュタ月であった。

Verse 21

अथापश्यत्स्तोकजलां सा तत्र लघुकूपिकाम् । तृषार्तां कपिलां गां वर्तमानां तदां तिके

そのとき彼女は、わずかな水しかない小さな井戸をそこに見た。さらに近くには、渇きに苦しむカピラー色（黄褐色）の牝牛が立っていた。

Verse 22

ततो दयां समाश्रित्य त्यक्त्वा स्नेहं सुतोद्भवम् । आत्मनश्च तथा प्राणान्गां वितृष्णामथाकरोत्

そのとき彼女は慈悲に帰依し、子らから生じた愛着を捨て、己の命の息すら顧みず、牝牛を渇きから解き放った。

Verse 23

जलाभावे तथा सा च समस्तैर्बालकैः सह । वैवस्वतगृहं प्राप्ता गोभक्तिधृतमानसा

水が尽きたとき、彼女はすべての子らとともにヴァイヴァスヴァタ（閻魔）の住処に至り、心は牝牛への信愛によって支えられていた。

Verse 24

ततो नृपगृहे जाता तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः । पूर्वकर्मविपाकेन संजाता विष कन्यका

ついで、最上のバラモンたちよ、その行いの力によって彼女は王家に生まれた。前世の業の熟しにより、彼女は「毒の乙女」（ヴィシャカンヤー）となった。

Verse 25

ऋषय ऊचुः । केन कर्मविपाकेन संजाता विषकन्यका । स्वकुलोच्छेदनकरी सर्वं सूत ब्रवीहि नः

仙人たちは言った。「いかなる業の熟しによって、この毒の乙女が生じたのか――自らの家系を滅ぼす者よ。スータよ、すべてを我らに語れ。」

Verse 26

सूत उवाच । चंडालत्वे तया विप्रा वर्तंत्या भ्रममाणया । देवतायतने दृष्टा गौरी हेममयी शुभा

スータは語った。「彼女がチャンダーラの女としてさまよい歩いていたとき、バラモンたちよ、神の祠において、黄金で造られた吉祥なるガウリーを見たのである。」

Verse 27

ततस्तां विजने प्राप्य गत्वा देशांतरं मुदा । यावत्करोति खंडानि विक्रयार्थं सुनिंदिता । तावदन्वेषमाणास्तां संप्राप्ता नृपसेवकाः

その後、人里離れた場所でそれを見つけ、非難されるべきその女は喜び勇んで別の地へと向かった。彼女が売るためにその像を切り刻んでいると、王の家来たちが彼女を探してそこに到着した。

Verse 28

अथ ते तां समालोक्य भर्त्सयित्वा मुहुर्मुहुः । संताड्य लकुटाघातैर्लोष्टघातैश्च मुष्टिभिः

彼女を見ると、彼らは繰り返し彼女を罵り、棍棒や土塊、そして拳で彼女を殴りつけた。

Verse 29

ततः सुवर्णमादाय त्यक्त्वा तां रुधिरप्लुताम् । अवध्यैषेति संचिंत्य स्वपुरं प्रति ते गताः

そして金を取り上げ、血まみれの彼女を置き去りにした。「殺してはならない」と考え、彼らは自分たちの都市へと戻っていった。

Verse 30

यत्तया पार्वती स्पृष्टा ततो वै खण्डशः कृता । तेन कर्मविपाकेन संजाता विषकन्यका

彼女がパールヴァatī女神に触れ、その像を粉々にしたため、その行いの報いとして、彼女は毒娘として生まれたのである。

Verse 32

समुद्रप्रतिमं चारु पद्मिनीखंडमंडितम् । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं शिशुमारविराजितम्

それは海の如く壮大で魅力的であり、蓮の群生で飾られ、魚や亀で溢れ、水生生物たちで輝いていた。

Verse 33

सेवितं बहुभिर्हंसैर्बकैश्चक्रैः समंततः । अगाधसलिलं पुण्यं सेवितं जलजंतुभिः

そこは四方から多くの白鳥、鷺、そしてチャクラヴァーカ鳥が集い来る所であった。水は底知れず深く、清浄にして聖なる功徳の水であり、水の生きものたちもまた住んでいた。

Verse 34

प्रासादं तत्समीपस्थं साधु दृष्टिमनोहरम् । कारयित्वातिसंभक्त्या कैलासशिखरोपमम्

その近くには、見る者の心を喜ばせる壮麗な殿堂があった。彼女は深い信愛をもって、それをカイラーサ山の峰に似せて建立させた。

Verse 35

ततस्तत्र तपस्तेपे गौरीं संस्थाप्य भक्तितः । तदग्रे व्रतमास्थाय यथोक्तं शास्त्र संभवम्

それから彼女はその場で苦行に入り、信愛をもってガウリー（女神像）を安置した。さらにその女神の御前で、経典の定めのとおりに誓戒（ヴラタ）を守った。

Verse 36

प्रातः स्नात्वा तु हेमंते गौरीं संपूज्य भक्तितः । बलिपूजोपहारैश्च विप्रदानादिभिस्तथा

冬の季節、彼女は夜明けに沐浴してから、信心をもってガウリーを供養した。バリの供献や礼拝の供物を捧げ、またブラーフマナたちへの布施なども行った。

Verse 37

ततश्च शिशिरे प्राप्ते सायं प्रातः समाहिता । एकांतरोपवासैः सा स्नानं चक्रे नृपात्मजा

そして厳しい寒季が訪れると、心を整えた王女は、夕べと夜明けの双方に沐浴し、隔日で断食（ウパヴァーサ）を守った。

Verse 38

वसंते नृत्यगीतैश्च तोषयामास पार्वतीम् । षष्ठकालाशना साध्वी सस्यदानपरा यणा

春には舞と歌によってパールヴァティー女神を歓ばせた。かの貞淑なる女は厳しい節制のもと第六の時にのみ食し、穀物と収穫を布施することに専心した。

Verse 39

पञ्चाग्निसाधका ग्रीष्मे फलाहारं तपस्विनी । चकार श्रद्धयोपेता वृकभूमिपतेः सुता

夏には苦行の女は「五火」の行を修し、果実のみを糧として生きた。篤い信を具えたヴリカブーミの王の娘は、かくのごとき修行を成し遂げた。

Verse 40

वर्षासु च जलाहारा भूत्वा सा विष कन्यका । आकाशे शयनं चक्रे परित्यक्तकुटीरका

雨季には水のみを口にして生き、その乙女は庵を捨て、天を覆いとする露の寝床に就いた。

Verse 42

एवमाराधयंत्याश्च तस्या देवीं गिरेः सुताम् । जगाम सुमहान्कालो न लेभे फलमीहितम्

このように山の娘なる女神を礼拝し続けたが、きわめて長い時が過ぎても、望む果報は得られなかった。

Verse 43

मुखं वलिभिराक्रान्तं पलितैरंकितं शिरः । कन्याभावेपि वर्तंत्या न च तुष्टा हरप्रिया

その顔は皺に覆われ、頭は白髪に印された。それでもなお処女のままであったが、ハラの愛妃パールヴァティーは満足しなかった。

Verse 44

कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्परीक्षार्थमेव सा । शक्राणीरूपमास्थाय ततः सन्दर्शनं गता

やがてある時、ただ彼女を試すために、彼女はシャクラーニー（インドラーニー）の姿をとり、彼女の前に現れに行った。

Verse 45

सुधावदातं सूर्याभं कैलासशिखरोपमम् । सुप्रलंबकरं मत्तं चतुर्दंतं महागजम्

甘露のように白く、太陽のように輝き、カイラーサの峰に似た大象—きわめて長い鼻を垂れ、ムストの勢いにあり、四本の牙を備えていた。

Verse 46

समास्थाय वृता स्त्रीभिर्देवानां सर्वतो दिशम् । दधती मुकुटं मूर्ध्नि हारकेयूरभूषिता

彼女は立ち現れ、四方を天女たちに囲まれていた。頭には宝冠を戴き、首飾りと腕輪で荘厳されていた。

Verse 47

पांडुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि । सेव्यमानाऽप्सरोभिश्च स्तूयमाना च किन्नरैः

淡い白の天蓋がその頭上に捧げ持たれ、アプサラスが侍し、キンナラたちが歌で讃えていた。

Verse 48

गन्धर्वैर्गीयमानासीत्ततः प्रोवाच सादरम् । वरं यच्छामि ते पुत्रि प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

ガンダルヴァたちが讃歌を奏でる中、彼女は慈しみをもって言った。「娘よ、汝に一つの願いを授けよう。望むままに求めなさい。」

Verse 49

अनेन तपसा तुष्टा पुष्कलेन तवाधुना । अहं भार्या सुरेन्द्रस्य शचीति परिकीर्तिता । त्रैलोक्येऽपि स्वयं प्राप्ता दयां कृत्वा तवोपरि

汝の豊かな苦行（タパス）により、今、我は満悦した。われはシャチー（Śacī）、神々の主インドラの妃として世に称えられる者。汝を憐れみ、自ら三界をも越えてここに来たのである。

Verse 50

त्वया महत्तपस्तप्तं ध्यायंत्या हरवल्लभाम् । तपसा तुष्टिमायाता भवानी न सुनिष्ठुरा

汝はハラの愛妃を念じつつ、大いなる苦行（タパス）を修した。そのタパスにより、バヴァーニーは喜ばれた――彼女は帰依者に苛烈ではない。

Verse 51

सूत उवाच । सा तस्या वचनं श्रुत्वा शक्राण्या विषकन्यका । नमस्कृत्वाऽथ तामूचे कृतांजलिपुटा स्थिता

スータは語った。シャクラーニーの言葉を聞くや、毒の乙女は彼女に礼拝し、ついで合掌して立ち、こう述べた。

Verse 52

विषकन्योवाच । नाहं त्वत्तो वरं देवि प्रार्थयामि कथञ्चन । तथान्यासामपींद्राणि देवतानामसंशयम्

毒の乙女は言った。「女神よ、私はあなたにいかなる恩寵（ヴァラ）も願いません。ほかの神々に対しても同様で、インドラその人にさえ求めはしません。疑いありません。」

Verse 53

अप्यहं नरकं रौद्रं प्रगच्छामींद्रवल्लभे । हरकांता समादेशान्न स्वर्गेऽपि तवाज्ञया

「インドラの愛妃よ、たとえ恐るべき地獄へ赴かねばならぬとしても、私は行きます。ハラの愛妃（女神）の命により、あなたの命令だけで天界に留まることは、たとえ天であってもいたしません。」

Verse 54

अनादिमध्यपर्य्यन्ता ज्ञानैश्वर्यसम न्विता । या देवी पूज्यते देवैर्वरं तस्या वृणोम्यहम्

始めも中ほども終わりもなく、智慧と主宰の威力に満ち、神々さえ礼拝するその女神より、我は一つの恩寵を選び求める。

Verse 55

यामाराधयते विष्णुर्ब्रह्मा रुद्रश्च वासवः । वांछितार्थं सदा देवीं वरं तस्या वृणो म्यहम्

ヴィシュヌ、ブラフマー、ルドラ、そしてヴァーサヴァ（インドラ）が礼拝し、常に望む目的を成就させるその女神より、我は恩寵を選び求める。

Verse 56

यया व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । स्त्रीरूपैर्विविधैर्देव्या वरं तस्या वृणोम्यहम्

女神はさまざまな女の御姿となって、動くものも動かぬものも含む三界すべてに遍満する。そのデーヴィーより我は恩寵を選び求める。

Verse 57

श्रीदेव्युवाच । अहं भार्या सुरेन्द्रस्य प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । ममाज्ञां पालयन्ति स्म देवदानवपन्नगाः

吉祥なる女神は言われた。「我は諸天の主スレンドラ（インドラ）の妃、命にも勝って愛される者。神々もダーナヴァもナーガの蛇族も、久しく我が命に従ってきた。」

Verse 58

किंनरा गुह्का यक्षाः किं पुनर्मर्त्यधर्मिणः । तस्मात्त्वं किं न गृह्णासि वरं मत्तः कुतापसि

キンナラ、グヒヤカ、ヤクシャでさえ従うのだ。まして人の道を守る者ならなおさらであろう。ゆえに、あわれな苦行者よ、なぜ我より恩寵を受け取らぬのか。

Verse 59

तन्नूनं वज्रघातेन चूर्णयिष्यामि ते शिरः । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तापस्यथ ततो द्विजाः

「それならば、金剛（ヴァジュラ）の一撃で汝の頭を粉々にしてやろう！」その言葉を聞いて、ああ二度生まれの者たちよ、その苦行者はそのとき…

Verse 60

धैर्यमालंब्य तां प्राह भूय एव सुरेश्वरीम् । स्वामिनी त्वं हि देवानां सत्यमेतदसंशयम्

勇気を支えとして、彼は神々の女王スレーシュヴァリーに再び申し上げた。「あなたこそデーヴァたちの主君、これは真実であり疑いありません。」

Verse 61

यस्याः प्राप्तं त्वयैश्वर्यं परा तां तोषयाम्यहम् । स्वल्पमप्यपराधं ते न करोमि सुरेश्वरि

「あなたがこの主権を得たのは、かの至上なる御方によってです。私はその御方を礼拝し、満悦していただきましょう。おお神々の女王よ、あなたに対して私は微塵の罪過も犯しておりません。」

Verse 62

तथापि वधयोग्यां मां मन्यसे विक्षिपायुधम् । अन्यच्चापि वचो मह्यं शक्राणि शृणु सादरम्

「それでもなお、あなたは私を殺すに値する者と見なし、武器を投げ放つ。さらに、シャクラーニよ、私のもう一言を敬意をもってお聞きください。」

Verse 63

तच्छुत्वा कुरु यच्छ्रेयो विचिन्त्य मनसा ततः । न त्वं न ते पतिः शक्रो न चान्येपि सुरासुराः । मां निषूदयितुं शक्ताः पार्वत्यां शरणं गताम्

「これを聞いたなら、心にてよく思惟し、真に最善なることをなさい。あなたも、あなたの夫シャクラも、他のいかなるデーヴァやアスラも、私を滅ぼすことはできない。なぜなら私はパールヴァティーに帰依し、庇護を得たからである。」

Verse 64

तस्माद्द्रुतं दिवं गच्छ मा त्वं कोपं वृथा कुरु । सन्मार्गे वर्तमानायां मम सर्वसुरेश्वरि

それゆえ、速やかに天界へ赴け。むなしく怒りに身を任せるな。おお、諸天の主母よ、我は正しき道に住する者なり。

Verse 65

सूत उवाच । एवं सा तां शचीमुक्त्वा दुःखिता विषकन्यका । चिन्तयामास तदिदं मरणे कृतनिश्चया

スータは語った。「かくしてシャチーに告げ終えると、悲嘆に沈む毒の乙女はそのことを思い巡らし、死を決意した。」

Verse 66

न प्रसीदति मे देवी यस्मात्पर्वतनंदिनी । तस्मान्मां यदि शक्राणी नैषा व्यापादयिष्यति

山の歓喜たる女神パールヴァティーが、いまだ我に恩寵を示されぬゆえ、たとえシャクラーニー（インドラーニー）が我に逆らおうとも、我を滅ぼすことはできぬ。

Verse 67

तन्नूनं ज्वलनं दीप्तं सेवयिष्यामि सत्वरम् । अथापश्यत्क्षणेनैव तं चैरावणवारणम्

「まことに、あの燃え盛り輝く火に、ただちに近づこう。」するとその瞬間、彼女は象アイラーヴァタを目にした。

Verse 68

दुग्धकुंदेन्दुसंकाशं संजातं सहसा वृषम् । तस्योपरि स्थितां देवीं शंभुना सह पार्वतीम्

「忽ち、乳とクンダの花と月のごとく輝く牡牛が現れた。その上には、シャンブ（シヴァ）とともに女神パールヴァティーが立っていた。」

Verse 69

चतुर्भुजां प्रसन्नास्यां दिव्यरूपसमन्विताम् । शुक्लमाल्यांबरधरां चन्द्रार्धकृतमस्तकाम्

彼女は四臂にして、面は安らかにして慈しみ深く、神妙なる姿を具え、白き花鬘と白衣をまとい、頭上に半月を戴いていた。

Verse 70

ततः सम्यक्समालोक्य ज्ञात्वा तां पर्वतात्मजाम् । विषकन्या स्तुतिं चक्रे प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

それから彼女はつぶさに拝し、山の御娘なることを悟ると、毒の乙女は幾度もひれ伏して讃嘆の詞を捧げた。

Verse 71

नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते सर्ववासिनि । सर्वकामप्रदे सत्ये जरामरणवर्जिते

礼拝いたします、 देवदेवेशि（神々の主なる女神）よ。礼拝いたします、万有に住まう御方よ。あらゆる正しき願いを授け給う सत्य（真理）そのもの、老いと死を離れた女神よ。

Verse 72

शक्रादयोऽपि देवास्ते परमार्थेन नो विदुः । स्वरूपवर्णनं कर्तुं किं पुनर्देवि मानुषी

釈迦羅（インドラ）をはじめとする神々でさえ、あなたの究竟の実相を真に知りません。ましてや一介の人間が、女神よ、あなたの本質の御姿をいかで語り得ましょうか。

Verse 73

यस्याः सर्वं महीव्योमजलाग्निपवनात्मकम् । ब्रह्मांडमंगसंभूतं सदेवासुरमानुषम्

その御身より、地・空・水・火・風より成る一切の宇宙が生じた。神々・阿修羅・人間をも含むこの梵卵（brahmāṇḍa）は、まさにその御肢体より顕れたのである。

Verse 74

न तस्या जन्मनि ब्रह्मा न नाशाय महेश्वरः । पालनाय न गोविंदस्तां त्वां स्तोष्याम्यहं कथम्

彼女には、生を起こすブラフマーもなく、滅をもたらすマヘーシュヴァラもなく、保つゴーヴィンダもない。されば、まさにその実在そのものである汝を、我はいかに讃え得ようか。

Verse 75

तथाष्टगुणमैश्वर्यं यस्याः स्वाभाविकं परम् । निरस्तातिशयं लोके स्पृहणीयतमं सदा

さらに、彼女には八つの卓越（八徳）を具えた無上の自在が、本性として自ずから備わる。世に比類なく、常に最も希い求められるものとなる。

Verse 76

यस्या रूपाण्यनेकानि सम्यग्ध्यानपरायणाः । ध्यायंति मुनयो भक्त्या प्राप्नुवंति च वांछितम्

彼女の御姿は多種多様である。正しい禅定に専心する牟尼たちは、信愛をもって彼女を観想し、望むままの恩寵を得る。

Verse 77

हृदि संकल्प्य यद्रूपं ध्यानेनार्चंति योगिनः । सम्यग्भावात्मकैः पुष्पैर्मोक्षाय कृत निश्चयाः

瑜伽行者たちは、心中に選び取った女神の御姿を思い描き、禅定によって礼拝する。正しき内なる情の花を供え、解脱（モークシャ）への決意を固めている。

Verse 78

तां देवीं मानुषी भूत्वा कथं स्तौमि महेश्वरीम्

ただの人間の女となったこの身で、いかにして女神マヘーシュヴァリーを讃え得ようか。

Verse 79

देव्युवाच । परितुष्टास्मि ते पुत्रि वरं प्रार्थय सुव्रते । असंदिग्धं प्रदास्यामि यत्ते हृदि सदा स्थितम्

女神は仰せになった。「娘よ、汝の高き誓願をわれは喜ぶ。願いを求めよ。汝の心に常に宿りしものを、疑いなく授けよう。」

Verse 80

विषकन्योवाच । भर्तुरर्थे मया देवि कृतोऽयं तपौद्यमः । तत्किं तेन करिष्यामि सांप्रतं जरयावृता

ヴィシャカンニャは申し上げた。「おお女神よ、夫のためにこの苦行を始めました。今や老いに覆われた身、これをいかに致しましょうか。」

Verse 81

तस्मादत्राऽश्रमे साकं त्वया स्थेयं सदैव तु । हिताय सर्वनारीणां वचनान्मम पार्वति

「ゆえに、汝はこのアーシュラマにて我と共に、常しえに住まうがよい。すべての女人の利益のためである。これぞ我が言葉、パールヴァティーよ。」

Verse 82

श्रीदेव्युवाच । अद्यप्रभृत्यहं भद्रे श्रेष्ठेऽस्मिन्नाश्रमे शुभे । स्वमाश्रमं करिष्यामि यत्ते हृदि समाश्रितम्

シュリー・デーヴィーは仰せになった。「今日より、吉祥なる者よ、この最勝にして清浄なるアーシュラマに、我は我が住処を定めよう。汝の心に抱かれてきたそのままに。」

Verse 83

माघशुक्लतृतीयायां या ऽत्र स्नानं करिष्यति । नारी सा मत्प्रसादेन लप्स्यते वांछितं फलम्

マーガ月の白分（シュクラ・パクシャ）第三日に、ここで沐浴するいかなる女人も、我が恩寵により望む果報を得るであろう。

Verse 84

अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽथवा । यत्र स्नात्वा प्रसादान्मे विपाप्मा संभविष्यति

たとえ大いなる罪を犯したとしても—女であれ男であれ—この聖地で沐浴すれば、わが恩寵により罪垢は清められる。

Verse 85

अत्र ये फलदानं च प्रकरिष्यंति मानवाः । सफलाः सकलास्तेषामाशाः स्युर्नात्र संशयः

ここで果実を施しとして供える者は、その願いのすべてが成就する—疑いはない。

Verse 86

अपि हत्वा स्त्रियं मर्त्यो योऽत्र स्नानं करिष्यति । माघशुक्लतृतीयायां विपाप्मा स भविष्यति

たとえ人が女を殺めたとしても、マ―ガ月の白分（明半月）の第三日（トリティーヤー）にここで沐浴する者は、罪より解き放たれる。

Verse 87

या तत्र कन्यका भद्रे स्नानं भक्त्या करि ष्यति । तस्मिन्दिने पतिश्रेष्ठं लप्स्यते नात्र संशयः

吉祥なる御方よ。いかなる乙女であれ、信愛をもってそこで沐浴するなら、その日のうちに最上の夫を得る—疑いはない。

Verse 88

सूत उवाच । एवमुक्त्वा ततो गौरी तां च पस्पर्श पाणिना । ततश्च तत्क्षणाज्जाता दिव्यरूपवपुर्द्धरा

スータは語った。かく告げ終えると、ガウリーはその手で彼女に触れた。するとその瞬間、彼女は天妙なる姿と身を具えた。

Verse 89

वृद्धत्वेन परित्यक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना । पीनोन्नतकुचाभोगा प्रमत्तगजगामिनी

老いゆえにかつて捨てられた彼女は、いまや天なる花鬘と聖なる香油を身にまとい、豊かに高く張った胸をたたえ、誇り高き象のごとく優雅に歩んだ。

Verse 90

ततस्तां सा समादाय विधाय निजकिंकरीम् । कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम हरसंयुता

それから彼女はその女を連れ取り、自らの侍女として仕えさせ、ハラ（シヴァ）とともに、山々の王たるカイラーサへと赴いた。

Verse 91

ततःप्रभृति तत्तीर्थं शर्मिष्ठातीर्थमुच्यते । प्रख्यातं त्रिषु लोकेषु सर्वपातकनाशनम्

その時以来、その聖なる渡しは「シャルミシュター・ティールタ」と呼ばれ、三界に名高く、あらゆる罪を滅するものとして知られる。

Verse 92

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत् । माघशुक्लतृतीयायां यथावद्द्विजसत्तमाः

ゆえに、二度生まれし者のうち最勝なる者たちよ、マ―ガ月の白分（明半月）の第三日（ティティヤー）に、定法のとおり彼の地で沐浴を力の限り修すべきである。

Verse 93

एतत्पवित्रमायुष्यं सर्व पातकनाशनम् । स्त्रीतीर्थसंभवं नॄणां माहात्म्यं यन्मयोदितम्

これは我が語りし由来である――清めをもたらし寿命を増し、あらゆる罪を滅する「女人のティールタ」より生じたその大いなる功徳を、男たちの利益のために宣示した。

Verse 94

यश्चैतत्प्रातरुत्थाय सदा पठति मानवः । स सर्वांल्लभते कामान्मनसा वांछितान्सदा

朝に起きて常にこれを誦する者は、心に願うところの一切の望みを、つねに成就する。

Verse 95

तथा पर्वणि संप्राप्ते यश्चैतत्पठते नरः । शृणोति चाशु भक्त्या यः स याति शिवमंदिरम्

また、聖なる祭日の到来に、これを誦する者、あるいは信愛をもって速やかに聴聞する者は、シヴァの御住処へ赴く。