Adhyaya 6

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदुक्तं भवता सूत महदाख्यानमद्भुतम् । शम्भोर्माहात्म्यकथनमशेषाघहरं परम्

聖仙たちは言った。「スータよ、あなたが語った偉大にして驚くべき物語――シャンブ（Śambhu）の威徳を讃えるその説話は最上であり、あらゆる罪を余すところなく滅する。」

Verse 2

भूयोपि श्रोतुमिच्छामस्तदेव सुसमाहिताः । प्रदोषे भगवाञ्छंभुः पूजितस्तु महात्मभिः

私たちは、心をよく統一して、まさにその物語を再び聞きたい。すなわち、プラドーシャ（Pradoṣa）の時に、福徳なるシャンブ（Śambhu）が大いなる魂の帰依者たちにより礼拝されるさまを。

Verse 3

संप्रयच्छति कां सिद्धिमेतन्नो ब्रूहि सुव्रत । श्रुतमप्यसकृत्सूत भूयस्तृष्णा प्रवर्धते

善き誓いを保つ方よ、これ（プラドーシャの礼拝）がいかなる成就を授けるのか、私たちに語ってください。幾度も聞いたにもかかわらず、スータよ、再び聞きたい渇望はますます増すばかりです。

Verse 4

सूत उवाच । साधु पृष्टं महाप्राज्ञा भवद्भिर्लोकविश्रुतैः । अतोऽहं संप्रवक्ष्यामि शिवपूजाफलं महत्

スータは言った。「よくぞ問われた、世に名高き大賢者たちよ。ゆえに今、シヴァ礼拝の大いなる果報を説き明かそう。」

Verse 5

त्रयोदश्यां तिथौ सायं प्रदोषः परिकीर्त्तितः । तत्र पूज्यो महादेवो नान्यो देवः फलार्थिभिः

第十三のティティ（tithi）の夕刻はプラドーシャ（Pradoṣa）と呼ばれる。その時、果報を求める者は大自在天マハーデーヴァのみを礼拝し、他の神々に向かってはならない。

Verse 6

प्रदोषपूजामाहात्म्यं को नु वर्णयितुं क्षमः । यत्र सर्वेऽपि विबुधास्तिष्ठंति गिरिशांतिके

いったい誰が、プラドーシャ礼拝の大いなる功徳を語り尽くせようか――そこでは諸神みずからが、ギリーシャ（シヴァ）の御側に侍立する。

Verse 7

प्रदोषसमये देवः कैलासे रजतालये । करोति नृत्यं विबुधैरभिष्टुतगुणोदयः

プラドーシャの時、主はカイラーサ――銀の御殿にて――宇宙の舞を舞われ、諸神はその徳の栄光の高まりを讃歌して称える。

Verse 8

अतः पूजा जपो होमस्तत्कथास्तद्गुणस्तवः । कर्त्तव्यो नियतं मर्त्यैश्चतुर्वर्गफला र्थिभिः

ゆえに、四つの人生目的――ダルマ、アルタ、カーマ、モークシャ――の果を求める人々は、礼拝、ジャパ、ホーマ、御名と御事績の語り、そして御徳を讃える讃歌を必ず修すべきである。

Verse 9

दारिद्यतिमिरांधानां मर्त्यानां भवभीरुणाम् । भवसागरमग्नानां प्लवोऽयं पारदर्शनः

貧しさの闇に目を覆われ、世の有に怯える人々にとって、これ（プラドーシャの信愛）は輪廻（サンサーラ）の海に沈む者を彼岸へ導き、その岸を示す筏である。

Verse 10

दुःखशोकभयार्त्तानां क्लेशनिर्वाणमिच्छताम् । प्रदोषे पार्वतीशस्य पूजनं मंगलायनम्

苦しみ・悲嘆・恐れに悩む者、また煩悩の鎮息を願う者にとって、プラドーシャにおけるパールヴァティーシャ（シヴァ）への礼拝は、吉祥の源であり吉祥の住処である。

Verse 11

दुर्बुद्धिरपि नीचोपि मन्दभाग्यः शठोऽपि वा । प्रदोषे पूज्य देवेशं विपद्भ्यः स प्रमुच्यते

たとえ智慧が乏しく、身分が卑しく、運に恵まれず、あるいは狡猾であっても、プラドーシャの時に神々の主を礼拝するなら、災厄より解き放たれる。

Verse 12

शत्रुभिर्हन्यमानोऽपि दश्यमानोपि पन्नगैः । शैलैराक्रम्यमाणोऽपि पतितोऽपि महांबुधौ

たとえ敵に打ち倒され、蛇に噛まれ、岩に押し潰され、あるいは大海に落ちたとしても——

Verse 13

आविद्धकालदण्डोऽपि नानारोगहतोऽपि वा । न विनश्यति मर्त्योऽसौ प्रदोषे गिरिशार्चनात्

たとえ時の杖（死）に捕らえられ、多くの病に打たれても、その人は滅びない——プラドーシャにギリーシャを礼拝するゆえに。

Verse 14

दारिद्र्यं मरणं दुःखमृणभारं नगोपमम् । सद्यो विधूय संपद्भिः पूज्यते शिवपूजनात्

貧しさ、死に迫る危難、悲しみ、そして山のごとき負債の重荷——それらをただちに振り払い、シヴァ礼拝によって繁栄の中で尊ばれる。

Verse 15

अत्र वक्ष्ये महापुण्यमितिहासं पुरातनम् । यं श्रुत्वा मनुजाः सर्वे प्रयांति कृतकृत्यताम्

ここに、甚大な功徳をもつ古の聖なる物語を語ろう。これを聞くすべての人は、人生の目的を成し遂げた境地に至る。

Verse 16

आसीद्विदर्भविषये नाम्ना सत्यरथो नृपः । सर्वधर्मरतो धीरः सुशीलः सत्यसंगरः

かつてヴィダルバの国に、サティヤラタと名づける王がいた。あらゆるダルマの務めに篤く、勇敢で、品行正しく、真実への誓いに揺るがぬ者であった。

Verse 17

तस्य पालयतो भूमिं धर्मेण मुनिपुंगवाः । व्यतीयाय महान्कालः सुखेनैव महामतेः

おお、牟尼の中の最勝よ。彼がダルマに従って大地を治めているあいだ、その大いなる心の王には、安らぎと安泰のうちに長き歳月が過ぎていった。

Verse 18

अथ तस्य महीभर्तुर्बभूवुः शाल्वभूभुजः । शत्रवश्चोद्धतबला दुर्मर्षणपुरोगमाः

やがてその大地の主に対し、シャールヴァの諸王は敵となった。力を誇って驕り、耐え難きドゥルマルシャナを先頭としていた。

Verse 19

कदाचिदथ ते शाल्वाः संनद्धबहुसैनिकाः । विदर्भनगरीं प्राप्य रुरुधुर्विजिगीषवः

ある時、シャールヴァの軍勢は多くの兵を武装させて進み、ヴィダルバの都に到り、征服を望んでこれを包囲した。

Verse 20

दृष्ट्वा निरुद्ध्यमानां तां विदर्भाधिपतिः पुरीम् । योद्धुमभ्याययौ तूर्णं बलेन महता वृतः

都が封鎖されているのを見て、ヴィダルバの主は大軍に囲まれ、ただちに討って出て戦いへと向かった。

Verse 21

तस्य तैरभवयुद्धं शाल्वैरपि बलोद्धतैः । पाताले पन्नगेन्द्रस्य गन्धर्वैरिव दुर्मदैः

かくして彼と、力に驕り膨れ上がったシャールヴァ（Śālva）たちとの戦いが起こった――それは、パーターラ（Pātāla）にて蛇王に挑む猛きガンダルヴァの戦いのごとくであった。

Verse 22

विदर्भनृपतिः सोऽथ कृत्वा युद्धं सुदारुणम् । प्रनष्टोरुबलैः शाल्वैर्निहतो रणमूर्धनि

かくしてヴィダルバ（Vidarbha）の王は、きわめて凄惨なる戦を遂げたのち、なお崩れぬ大軍を擁するシャールヴァ（Śālva）によって、戦いの頂にて討たれた。

Verse 23

तस्मिन्महारथे वीरे निहते मंत्रिभिः सह । दुद्रुवुः समरे भग्ना हतशेषाश्च सैनिकाः

その勇ましき大車戦士が、諸大臣とともに討たれるや、戦に打ち砕かれた残兵は戦場より逃げ散った。

Verse 24

अथ युद्धेभिविरते नदत्सु रिपुमंत्रिषु । नगर्यां युद्ध्यमानायां जाते कोलाहले रवे

やがて戦がひととき止み、敵の大臣らが叫び立て、都が騒然として戦いに揺れるとき、大いなる喧噪とどよめきが起こった。

Verse 25

तस्य सत्यरथस्यैका विदर्भाधिपतेः सती । भूरिशोकसमाविष्टा क्वचिद्यत्नाद्विनिर्ययौ

そのとき、ヴィダルバ（Vidarbha）の主サティヤラタ（Satyaratha）の貞き王妃は、深き悲嘆に呑まれながらも、辛うじて大いなる努力の末に外へと出た。

Verse 26

सा निशासमये यत्नादंतर्वत्नी नृपांगना । निर्गता शोक संतप्ता प्रतीचीं प्रययौ दिशम्

夜のとばりが下りる頃、王の妃は身重の身ながら力を尽くして外へ出た。憂いと悲しみに灼かれつつ、西の方角へと歩み出した。

Verse 27

अथ प्रभाते मार्गेण गच्छन्ती शनकैः सती । अतीत्य दूरमध्वानं ददर्श विमलं सरः

やがて夜明けに、その貞き女性は道をゆるやかに進んだ。長い道のりを越えると、汚れなき澄みわたる湖を目にした。

Verse 28

तत्रागत्य वरारोहा तप्ता तापेन भूयसा । विलसंतं सरस्तीरे छायावृक्षं समाश्रयत्

そこに至ると、高貴な婦人は激しい暑さに苦しみ、湖のほとりに繁り栄える木陰の樹に身を寄せた。

Verse 29

तत्र दैववशाद्राज्ञी विजने तरुकुट्टिमे । असूत तनयं साध्वी मूहूर्ते सद्गुणान्विते

その地で、天の定めにより、王妃は人けなき林の中でただ一人、貞き身のまま吉祥の刻に善徳具わる男児を産み落とした。

Verse 30

अथ सा राजमहिषी पिपासाभिहता भृशम् । सरोऽवतीर्णा चार्वंगी ग्रस्ता ग्राहेण भूयसा

その後、王の妃は激しい渇きに責められて湖へと降りたが、麗しき肢体のその人は、強き鰐に力任せに捕らえられた。

Verse 31

जातमात्रः कुमारोऽपि विनष्टपितृमातृकः । रुरोदोच्चैः सरस्तीरे क्षुत्पिपासार्दितोऽबलः

生まれたばかりのその少年は、父母を失い、湖のほとりで声高く泣き叫んだ。飢えと渇きに責められ、力も尽きていた。

Verse 32

तस्मिन्नेवं क्रन्दमाने जातमात्रे कुमारके । काचिदभ्याययौ शीघ्रं दिष्ट्या विप्रवरांगना

その生まれたばかりの少年がかくも泣き叫ぶとき、幸いにも、すぐれたバラモンの婦人が急ぎ足で彼のもとへ駆け寄った。

Verse 33

साप्येकहायनं बालमुद्वहन्ती निजात्मजम् । अधना भर्तृरहिता याचमाना गृहेगृहे

彼女もまた、自分の子である一歳の男児を抱いていた。貧しく夫もなく、家々を巡って施しを乞うていた。

Verse 34

एकात्मजा बंधुहीना याञ्चामार्गवशंगता । उमानाम द्विजसतीददर्श नृपनंदनम्

ただ一人の子を持つのみで、縁者もなく、乞食の道へと追いやられた。貞節なるバラモンの女ウマーは、王の御子を目にした。

Verse 35

सा दृष्ट्वा राजतनयं सूर्यबिंवमिव च्युतम् । अनाथमेनं क्रंदंतं चिंतयामास भूरिशः

王の御子が、まるで日輪が落ちたかのように倒れ、孤児として頼るものなく泣き叫ぶのを聞いて、彼女は深く、久しく思い巡らした。

Verse 36

अहो सुमहदाश्चर्यमिदं दृष्टं मयाधुना । अच्छिन्ननाभिसूत्रोऽयं शिशुर्माता क्व वा गता

「ああ、なんと大いなる不思議を今しがた見たことか！この乳児はまだ臍の緒が切られていない。母は一体どこへ行ったのか。」

Verse 37

पिता नास्ति न चान्योस्ति नास्ति बंधुजनोऽपि वा । अनाथः कृपणो बालः शेते केवल भूतले

「父もなく、ほかの誰もいない。親族すらいない。この哀れな孤児の幼子は、ただ裸の大地に無力に横たわっている。」

Verse 38

एष चांडालजो वापि शूद्रजो वैश्यजोपि वा । विप्रात्मजो वा नृपजो ज्ञायते कथमर्भकः

「この幼子は——チャンダーラの子か、シュードラの子か、ヴァイシャの子か、ブラーフマナの子か、あるいは王の子であろうか。どうしてこの子の家系が分かろう。」

Verse 39

शिशुमेनं समुद्धृत्य पुष्णाम्यौरसवद्ध्रुवम् । किं त्वविज्ञातकुलजं नोत्सहे स्प्रष्टुमुत्तमम्

「この乳児を抱き上げ、まことに我が実子のように育てよう。だが家柄が知れぬゆえ、ためらいなく触れることができない。」

Verse 40

इति मीमांसमानायां तस्यां विप्रवरस्त्रियाम्

「そのように、すぐれたバラモンの婦人が思案しているあいだ……」

Verse 42

रक्षैनं बालकं सुभ्रुर्विसृज्य हृदि संशयम् । अनेन परमं श्रेयः प्राप्स्यसे ह्यचिरादेिह

「この幼子を守りなさい、眉麗しき者よ。胸の疑いを捨てよ。この子によって、汝はこの生において速やかに最高の吉祥（至善）を得るであろう。」

Verse 43

एतावदुक्त्वा त्वरितो भिक्षुः कारुणिको ययौ । अथ तस्मिन्गते भिक्षौ विश्रब्धा विप्रभामिनी

「それだけを告げると、慈悲深き托鉢の行者は急ぎ去った。彼が去るや、婆羅門の貴婦人は心安らぎ、安堵した。」

Verse 44

तमर्भकं समादाय निजमेव गृहं ययौ । भिक्षुवाक्येन विश्रब्धा सा राज तनयं सती

「彼女はその幼子を抱き取り、自らの家へと帰った。托鉢僧の言葉により心安らいだその貞淑なる女—王の娘—は……」

Verse 47

ब्राह्मणैः कृतसंस्कारौ ववृधाते सुपूजितौ कृतोपनयनौ काले बालकौ नियमे स्थितौ

「婆羅門たちによりサンスカーラ（通過儀礼）が施され、二人の少年は厚く敬われつつ成長した。時至ってウパナヤナ（聖紐授与）が行われ、彼らは戒めと自制の規律に堅く住した。」

Verse 48

भिक्षार्थं चेरतुस्तत्र मात्रा सह दिनेदिने । ताभ्यां कदाचिद्बालाभ्यां सा विप्रवनिता सह

「日ごとに、彼らは母とともにそこで托鉢して歩いた。ある時、その婆羅門の婦人は二人の少年と連れ立って……」

Verse 49

आत्मपुत्रेण सदृशं कृपया पर्यपोषयत् । एकचक्राह्वये रम्ये ग्रामे कृतनिकेतना

彼女は慈悲をもって、わが子のように彼を養い育て、エーカチャクラー（Ekacakrā）と呼ばれる麗しき村に住まいを定めた。

Verse 50

तौ दृष्ट्वा बालकौ धीमाञ्छांडिल्यो मुनिरब्रवीत् । अहो दैवबलं चित्रमहो कर्म दुरत्ययम्

二人の少年を見て、賢き聖仙シャーンディリヤ（Śāṇḍilya）は言った。「ああ、宿命の力はなんと妙なることか。ああ、カルマはなんと免れ難いことか。」

Verse 51

एष बालोऽन्यजननीं श्रितो भैक्ष्येण जीवति । इमामेव द्विजवधूं प्राप्य मातरमुत्तमाम्

「この子は、別の母に身を寄せて托鉢により生きている。しかも、まさにこの婆羅門の婦人を最上の母として得て……」

Verse 52

सहैव द्विजपुत्रेण द्विजभावं समाश्रितः । इति श्रुत्वा मुनेर्वाक्यं शांडिल्यस्य द्विजांगना

「……彼は婆羅門の子とともに、二度生まれ（ドヴィジャ）の位と行いをも身に受けたのだ。」聖仙シャーンディリヤの言葉を聞いて、婆羅門の婦人は……

Verse 53

सा प्रणम्य सभामध्ये पर्यपृच्छत्सविस्मया । ब्रह्मन्नेषोर्भको नीतो मया भिक्षोर्गिरा गृहम्

彼女は会衆のただ中で礼拝し、驚きをもって尋ねた。「婆羅門よ、この子は托鉢の修行者の言葉に従い、私が家へ連れて参りました。」

Verse 54

अविज्ञातकुलोद्यापि सुतवत्परिपोष्यते । कस्मिन्कुले प्रसूतोऽयं का माता जनकोस्य कः

その家系はいまだ知られぬが、彼はまるで我が子のように養われている。いかなる家に生まれたのか。母は誰で、父は誰なのか。

Verse 55

सर्वं विज्ञातुमिच्छामि भवतो ज्ञानचक्षुषः

智慧の眼を具える御方よ、あなたからすべてを知りたいのです。

Verse 56

इति पृष्टो मुनिः सोथ ज्ञानदृष्टिर्द्विजस्त्रियां । आचख्यौ तस्य बालस्य जन्म कर्म च पौर्विकम्

かく問われて、智慧の見を具えたその牟尼は、婆羅門の女に、少年の出生と前世の行いとを余すところなく語った。

Verse 57

विदर्भराजपुत्रस्तु तत्पितुः समरे मृतिम् । तन्मातुर्नक्रहरणं साकल्येन न्यवेदयत्

彼は余すところなく語った。少年はヴィダルバ王の子であり、父は戦場で命を落とし、母は鰐にさらわれたのだと。

Verse 58

अथ सा विस्मिता नारी पुनः प्रपच्छ तं मुनिम् । स राजा सकलान्भोगान्हित्वा युद्धे कथं मृतः

すると驚いたその女は、再び牟尼に問うた。「あの王はあらゆる享楽を捨てて、いかにして戦で死んだのですか。」

Verse 59

दारिद्र्यमस्य बालस्य कथं प्राप्तं महामुने । दारिद्र्यं पुनरुद्धूय कथं राज्यमवाप्स्यति

大いなる聖仙よ、この少年はいかにして貧苦を受けるに至ったのですか。さらにその貧しさを払いのけた後、いかにして王権と王者の福運を取り戻すのでしょうか。

Verse 60

अस्यापि मम पुत्रस्य भिक्षान्नेनैव जीवतः । दारिद्र्यशमनोपायमुपदेष्टुं त्वमर्हसि

このわが子もまた、乞い得た食によってのみ命をつないでおります。貧苦を鎮め、取り除くための方途を、どうかお教えください。

Verse 61

शांडिल्य उवाच । अमुष्य बालस्य पिता स विदर्भमहीपतिः । पूर्वजन्मनि पांड्येशो बभूव नृपसत्तमः

シャーンディリヤは言った。「この少年の父はヴィダルバの国土の主である。前世においてはパーンディヤ国の王となり、人々の中でも最上の王であった。」

Verse 62

स राजा सर्वधर्मज्ञः पालयन्सकलां महीम् । प्रदोषसमये शंभुं कदा चित्प्रत्यपूजयत्

その王はあらゆるダルマに通じ、全地を治めつつ、ある時プラドーシャの刻にシャンブ（シヴァ）を礼拝した。

Verse 63

तस्य पूजयतो भक्त्या देवं त्रिभुवनेश्वरम् । आसीत्कलकलारावः सर्वत्र नगरे महान्

三界の主たる神を信愛もって礼拝していると、都の至る所に大いなるざわめきと喧騒が起こった。

Verse 64

श्रुत्वा तमुत्कटं शब्दं राजा त्यक्तशिवार्चनः । निर्ययौ राजभवनान्नगरक्षोभशंकया

その凄まじい響きを聞くや、王はシヴァへの礼拝を中断し、都に騒擾が起こることを恐れて王宮を出た。

Verse 65

एतस्मिन्नेव समये तस्यामात्यो महाबलः । शत्रुं गृहीत्वा सामंतं राजांतिकमुपागमत्

まさにその時、強大な力をもつ大臣が、敵のサーマンタ（封臣の領主）を捕らえて王の御前に参上した。

Verse 66

अमात्येन समानीतं शत्रुं सामंतमुद्धतम् । दृष्ट्वा क्रोधेन नृपतिः शिरच्छेदमकारयत्

大臣に連行された傲慢な敵の封臣を見て、王は怒りに燃え、その首を刎ねよと命じた。

Verse 67

स तथैव महीपालो विसृज्य शिवपूजनम् । असमाप्तात्मनियमश्चकार निशि भोजनम्

かくしてその地の王は、シヴァ礼拝を退け、自らの戒律を未完のままにして、夜に食を取った。

Verse 68

तत्पुत्रोपि तथा चक्रे प्रदोषसमये शिवम् । अनर्चयित्वा मूढात्मा भुक्त्वा सुष्वाप दुर्मदः

その子もまた同じであった。プラドーシャの時刻にシヴァを礼拝せず、迷妄と驕りに沈んだ者は食して後、眠りについた。

Verse 69

जन्मांतरे स नृपतिर्विदर्भक्षितिपोऽभवत् । शिवार्चनांतरायेण परैर्भोगांतरे हतः

別の生において彼は王となり、ヴィダルバの支配者となった。だがシヴァへの礼拝を妨げたため、享楽のさなかに他者によって討たれた。

Verse 70

तत्पुत्रो यः पूर्वभवे सोस्मिञ्जन्मनि तत्सुतः । भूत्वा दारिद्र्यमापन्नः शिवपूजाव्यतिक्रमात्

前生で彼の子であった者は、この生でも再びその子となった。だがシヴァへの供養を怠ったため、貧窮に落ちた。

Verse 71

अस्य माता पूर्वभवे सपत्नीं छद्मनाहनत् । तेन पापेन महता ग्राहेणास्मिन्भवे हता

彼の母は前生において、欺いて同夫の妻を殺した。その大罪ゆえに、この生では鰐に殺された。

Verse 72

एषा प्रवृत्तिरेतेषां भवत्यै समुदाहृता । अनर्चितशिवा मर्त्याः प्राप्नुवंति दरिद्रताम्

かくして、貴婦人よ、彼らの事の成り行きは説き明かされた。シヴァを礼拝しない人間は貧しさに至る。

Verse 73

सत्यं ब्रवीमि परलोकहितं ब्रवीमि सारं ब्रवीम्युपनिषद्धृदयं ब्रवीमि । संसारमुल्बणमसारमवाप्य जंतोः सारो यमीश्वरपदांबुरुहस्य सेवा

我は真実を語る。来世の利益を語る。要諦を語る。ウパニシャッドの心髄を語る。苛烈にして空ろなる輪廻（サンサーラ）に入った衆生にとって、真の精髄とは、ヤマの主たる大自在天シヴァの蓮華の御足に仕えることである。

Verse 74

ये नार्चयंति गिरिशं समये प्रदोषे ये नार्चितं शिवमपि प्रणमंति चान्ये । एतत्कथां श्रुतिपुटैर्न पिबंति मूढास्ते जन्मजन्मसु भवंति नरा दरिद्राः

プラドーシャ（Pradoṣa）の時にギリシャ（Giriśa）を礼拝せず、またシヴァ（Śiva）が供養されているのにさえ合掌して礼拝しない者、さらにこの聖なる物語を耳で味わい受け取らぬ迷妄の者—そのような人は生まれ変わるたびに貧しさを受ける。

Verse 75

ये वै प्रदोषसमये परमेश्वरस्य कुर्वंत्यनन्यमनसोंऽघ्रिसरोजपूजाम् । नित्यं प्रवृद्धधन धान्यकलत्रपुत्रसौभाग्यसंपदधिकास्त इहैव लोके

プラドーシャ（Pradoṣa）の時、心を一つにしてパラメーシュヴァラ（Parameśvara）の蓮華の御足を供養する者は、この世においてこそ、財宝・穀物・伴侶・子ら・吉祥・繁栄が絶えず増し加わる。

Verse 76

कैलासशैलभवने त्रिजगजनित्रीं गौरीं निवेश्य कनकांचितरत्नपीठे । नृत्यं विधातु मभिवाञ्छति शूलपाणौ देवाः प्रदोषसमयेऽनुभजंति सर्वे

カイラーサ山（Kailāsa）の宮殿にて、三界の母ガウリー（Gaurī）を金を嵌めた宝石の御座にお坐し申し上げ、槍（三叉）を執る主シュ―ラパーニ（Śūlapāṇi）が舞を始めようと望まれるとき、プラドーシャ（Pradoṣa）の刻に、すべての神々は集い侍奉する。

Verse 77

वाग्देवी धृतवल्लकी शतमखो वेणुं दधत्पद्मजस्तालोन्निद्रकरो रमा भगवती गेयप्रयोगान्विता । विष्णुः सांद्रमृदंगवादनपटुर्देवाः समंतात्स्थिताः सेवंते तमनु प्रदोषसमये देवं मृडानीपतिम्

ヴァーグデーヴィー（Vāgdevī）はヴィーナー（vīṇā）を携え、シャタマカ（インドラ）は笛を持つ。パドマジャ（ブラフマー）は手を高く上げて拍子を取り、福徳の女神ラマー（ラクシュミー）は歌の妙に通じる。ヴィシュヌ（Viṣṇu）は響き深いムリダンガ（mṛdaṅga）を巧みに打ち、神々は四方に立ち並ぶ—プラドーシャ（Pradoṣa）の刻、かくして彼らはムリダーニー（パールヴァティー）の夫なる主に仕える。

Verse 78

गंधर्वयक्षपतगोरगसिद्ध साध्या विद्याधरामरवराप्सरसां गणाश्च । येऽन्ये त्रिलोकनिलयाः सह भूतवर्गाः प्राप्ते प्रदोषसमये हरपार्थसंस्थाः

ガンダルヴァ（Gandharva）、ヤクシャ（Yakṣa）、鳥、ナーガ（Nāga）、シッダ（Siddha）、サーディヤ（Sādhya）の群れ、ヴィディヤーダラ（Vidyādhara）と神々、そして最勝のアプサラス（Apsaras）たちの隊列。さらに三界のあらゆる住人と諸々の衆生が—プラドーシャ（Pradoṣa）が訪れると、パールヴァティー（Pārvatī）と共にハラ（Hara）に随侍する座に就く。

Verse 79

अतः प्रदोषे शिव एक एव पूज्योऽथ नान्ये हरिपद्मजाद्याः । तस्मिन्महेशे विधिनेज्यमाने सर्वे प्रसीदंति सुराधिनाथाः

ゆえにプラドーシャの時には、礼拝すべきはただシヴァのみであり、ハリ（ヴィシュヌ）やパドマジャ（ブラフマー）など他の神々ではない。そのマヘーシャを法にかなって供養すれば、諸天の主らは皆、歓喜して慈しみを垂れる。

Verse 80

एष ते तनयः पूर्वजन्मनि ब्राह्मणोत्तमः । प्रतिग्रहैर्वयो निन्ये न यज्ञाद्यैः सुकर्मभिः

このあなたの子は、前世においては最上のバラモンであった。だが彼は、祭祀（ヤジュニャ）などの善行によらず、施しを受けて生きることによって一生を過ごした。

Verse 81

अतो दारिद्र्यमापन्नः पुत्रस्ते द्विजभामिनि । तद्दोष परिहारार्थं शरणं यातु शंकरम्

それゆえ、あなたの子は貧窮に陥ったのだ、気高きバラモンの婦人よ。その過失を除くために、シャンカラに帰依し、庇護を求めよ。