Adhyaya 10

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । कस्मिन्कल्पे महाभागा नर्मदेयं द्विजोत्तम । विभक्ता ऋषिभिः सर्वैस्तपोयुक्तैर्महात्मभिः

ユディシュティラは言った。「最勝のバラモンよ、この吉祥なるナルマダーの地は、苦行（タパス）を具えたすべての大聖仙たちによって、いかなるカルパにおいて分かたれ、定められたのか。」

Verse 2

एतद्विस्तरतः सर्वं ब्रूहि मे वदतां वर । कल्पान्ते यद्भवेत्कष्टं लोकानां तत्त्वमेव च

このすべてを詳しく語ってください、語りの最勝者よ。カルパの終わりに諸世界を襲う苦難と、その背後にある真の理（タットヴァ）とを。

Verse 3

अतीते तु पुरा कल्पे यथेयं वर्ततेऽनघ । अस्यान्त्यस्य च कल्पस्य व्यवस्थां कथय प्रभो । एवमुक्तः सभामध्ये मार्कण्डो वाक्यमब्रवीत्

はるか昔に過ぎ去った一つのカルパにおいても、今と同じく事は起こった、罪なき者よ――主よ、この最後のカルパの規定と配列をも語り給え。かく会座のただ中で問われて、マーラカンダは次の言葉を述べた。

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । वक्ष्येऽहं श्रूयतां सर्वैः कथेयं पूर्वतः श्रुता

マーラカンデーヤは言った。「我はこれを説き明かそう。皆よ聴け。これは古より聞き伝えられた物語である。」

Verse 5

महत्कथेयं वैशिष्टी कल्पादस्मात्परं तु या । लोकक्षयकरो घोर आसीत्कालः सुदारुणः

これは偉大にして稀有なる物語であり、このカルパを越えた別のカルパに属する。そこには、世界の滅びをもたらす、恐ろしくこの上なく凄惨な時があった。

Verse 6

तस्मिन्नपि महाघोरे यथेयं वा मृता सती । परितुष्टैर्विभक्ता च शृणुध्वं तां कथामिमाम्

その極めて恐るべき時においてさえ、この聖なる実相は死したかのようであった。されど、満ち足りた成就者たちによって分かち与えられ、保たれて存続した。今この物語を聴け。

Verse 7

युगान्ते समनुप्राप्ते पितामहदिनत्रये । मानसा ब्रह्मणः पुत्राः साक्षाद्ब्रह्मेव सत्तमाः

ユガの終末が到来し、祖父ブラフマーの三日周期の時に、ブラフマーの意より生まれた子ら、衆生の最勝者たちは、まるで顕現したブラフマーそのもののように立ち現れた。

Verse 8

सनकाद्या महात्मानो ये च वैमानिका गणाः । यमेन्द्रवरुणाद्याश्च लोकपाला दिनत्रये

サナカに始まる大いなる聖者たち、そしてヴィマーナに住まう天上の群衆、さらに世を護る者たち—ヤマ、インドラ、ヴァルナら—は、その三日間に उपस्थितしていた。

Verse 9

कालापेक्षास्तु तिष्ठन्ति लोकवृत्तान्ततत्पराः । ततः कल्पक्षये प्राप्ते तेषां ज्ञानमनुत्तमम्

彼らは定めの時を待ちつつ留まり、諸世界の推移を見守ることに専心していた。やがてカルパの滅尽が到来すると、その智は無上となった。

Verse 10

। अध्याय

章題：「アドヒャーヤ（Adhyāya）」—章。

Verse 11

स्वर्लोकं च महश्चैव जनश्चैव तपस्तदा । आश्रयं सत्यलोकं च सर्वलोकमनुत्तमम्

次いでスヴァルガ・ローカ、マハルローカ、ジャナローカ、タポローカが語られる。されどサティヤローカこそ至上の帰依処、あらゆる世界の上にある無比の境界と宣言される。

Verse 12

कालं युगसहस्रान्तं पुत्रपौत्रसमन्विताः । सत्यलोके च तिष्ठन्ति यावत्संजायते जगत्

千のユガに及ぶ時の終わりまで、子や孫を伴って、彼らはサティヤローカにとどまる—世界が再び生起するその時まで。

Verse 13

ब्रह्मपुत्राश्च ये केचित्कल्पादौ न भवन्ति ह । त्रैलोक्यं ते परित्यज्य अनाधारं भवन्ति च

そして、劫（カルパ）の初めに顕現しないブラフマーの子らは――三界を捨て去り、支えを失って、漂うがごとく無依となる。

Verse 14

तैः सार्धं ये तु ते विप्रा अन्ये चापि तपोधनाः । यक्षरक्षःपिशाचाश्च अन्ये वैमानिका गणाः

彼らとともに、婆羅門たち、またタパスに富む他の苦行者たちがあり、さらにヤクシャ、ラークシャサ、ピシャーチャ、そして空を行く天の衆のほかの群れもいる。

Verse 15

ऋषयश्च महाभागा वर्णाश्चान्ये पृथग्विधाः । सीदन्ति भूम्यां सहिता ये चान्ये तलवासिनः

大いなる福徳を備えたリシたち、また種々の階類のほかの群れも――下界に住む者たちとともに――皆が相集い、苦悩に沈んで地に崩れ落ちる。

Verse 16

अनावृष्टिरभूत्तत्र महती शतवार्षिकी । लोकक्षयकरी रौद्रा वृक्षवीरुद्विनाशिनी

そこに百年に及ぶ大旱魃が起こった――猛々しく、諸世界を滅びへと導き、樹木と蔓草をことごとく枯らし尽くした。

Verse 17

त्रैलोक्यसंक्षोभकरी सप्तार्णवविशोषणी । ततो लोकाः क्षुधाविष्टा भ्रमन्तीव दिशो दश

それは三界を揺るがし、七つの大海を干し尽くした。やがて衆生は飢えに取り憑かれ、十方をさまようかのように迷い歩いた。

Verse 18

कंदैर्मूलैः फलैर्वापि वर्तयन्ते सुदुःखिताः । सरितः सागराः कूपाः सेवन्ते पावनानि च

甚だしい苦難の中、彼らは球根や根、果実によって命をつないだ。川や海、井戸にすがり、浄めの水をさえ求めた。

Verse 19

तत्रापि सर्वे शुष्यन्ति सरिद्भिः सह सागराः । ततो यान्यल्पसाराणि सत्त्वानि पृथिवीतले

そこにおいてさえ、海は川とともにことごとく干上がった。すると、地の表にいる力弱く微力な生きものたちは……

Verse 20

तान्येवाग्रे प्रलीयन्ते भिन्नान्युरुजलेन वै । अथ संक्षीयमाणासु सरित्सु सह सागरैः

まず、その水流そのものが先に滅し、裂け散って広大な洪水に呑まれる。ついで、川が大海とともに次第に減りゆくとき、世界は乾きへと向かう。

Verse 21

ऋषीणां षष्टिसाहस्रं कुरुक्षेत्रनिवासिनाम् । ये च वैखानसा विप्रा दन्तोलूखलिनस्तथा

クルクシェートラに住む聖仙は六万。さらにヴァイカーナサのバラモンたち、そして自らの歯で穀粒を搗いて食とする厳苦の行者たちもいた。

Verse 22

हिमाचलगुहागुह्ये ये वसन्ति तपोधनाः । सर्वे ते मामुपागम्य क्षुत्तृषार्तास्तपोधनाः

また、ヒマーラヤの秘められた洞窟に住む苦行の宝（タポーダナ）たちも、飢えと渇きに悩まされ、皆そろって私のもとへ来た。

Verse 23

ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सीदयामो महामुने । सरित्सागरशैलान्तं जगत्संशुष्यते द्विज

一同は合掌して言った。「大牟尼よ、われらは滅びゆく。世界のすべて—河も海も、山の地までも—乾き尽くしている、二度生まれし者よ。」

Verse 24

कुत्र यास्याम सहिता यावत्कालस्य पर्ययः । दीर्घायुरसि विप्रेन्द्र न मृतस्त्वं युगक्षये

「時の転回が過ぎ去るまで、われらは共にどこへ行けばよいのか。婆羅門の中の最勝者よ、あなたは長寿であり、ユガの終わりにさえ滅びない。」

Verse 25

भूतं भव्यं भविष्यच्च सर्वं तव हृदि स्थितम् । तस्मात्त्वं वेत्सि सर्वं च कथयस्व महाव्रत

「過去・現在・未来のすべてが、あなたの心に宿っている。ゆえにあなたは万事を知る。語り給え、大誓願の人よ。」

Verse 26

कीदृक्कालं महाभाग क्षपिष्यामोऽथ सुव्रत । अनावृष्टिहतं सर्वं सीदते सचराचरम्

「いかなる時を耐えねばならぬのか、幸いなる方よ、善き誓いの聖者よ。雨なき災いが万物を打ち、動くものも動かぬものも、世界はことごとく滅びへ沈む。」

Verse 27

परित्राहि महाभाग न यथा याम संक्षयम् । ततः संचिन्त्य मनसा त्वरन्विप्रानथाब्रवम्

「お守りください、幸いなる方よ。われらが滅びに至らぬように。」そののち、心中にて思案し、私は急ぎ婆羅門たちに語りかけた。

Verse 28

कुरुक्षेत्रं त्यजध्वं च पुत्रदारसमन्विताः । त्यक्त्वोदीचीं दिशं सर्वे यामो याम्यामनुत्तमाम्

「子らと妻たちを伴い、クルクシェートラを去れ。北の方角を捨て、われら皆、比類なき南の方へ赴こう。」

Verse 29

नगरग्रामघोषाढ्यां पुरपत्तनशोभिताम् । गच्छामो नर्मदातीरं बहुसिद्धनिषेवितम्

「われらはナルマダーの岸辺へ行こう。そこは都と村と牧人の集落に富み、町々と港により美しく飾られ、多くのシッダたちが往来する。」

Verse 30

रुद्राङ्गीं तां महापुण्यां सर्वपापप्रणाशिनीम् । पश्यामस्तां महाभागां न्यग्रोधावारसंकुलाम्

「われらは見奉ろう、ルドラの姿を帯びるその聖なる御方を。大いなる功徳を具え、あらゆる罪を滅する、まことに福徳の女神。ニャグローダ（バニヤン）の林に満ちている。」

Verse 31

माहेश्वरैर्भागवतैः सांख्यैः सिद्धैः सुसेविताम् । अनावृष्टिभयाद्भीताः कूलयोरुभयोरपि

「彼女はマーヘーシュヴァラ、バーガヴァタ、サーンキヤ、そしてシッダたちによりよく奉仕される。旱魃の恐れに震え、彼らは両岸にとどまった。」

Verse 32

आश्रमे ह्याश्रमान्दिव्यान्कारयामो जितव्रताः । एवमुक्तास्तु ते सर्वे समेतानुचरैः सह

「まことに、このアーシュラマの内に、われら誓戒を克服して堅固なる者たちは、神聖なる庵を建立させよう。そう告げられると、彼らは皆、従者とともに集い、同意した。」

Verse 33

नर्मदातीरमासाद्य स्थिताः सर्वेऽकुतोभयाः । किंचित्पूर्वमनुस्मृत्य पुरा कल्पादिभिर्भयम्

ナルマダーの岸に至ると、彼らは皆、恐れなく立ち尽くした。だが、かつての時代をわずかに想起して、カルパの変転などから起こる古の恐怖を思い出した。

Verse 34

प्राप्तास्तु नर्मदातीरमादावेव कलौ युगे । ततो वर्षशतं पूर्णं दिव्यं रेवातटेऽवसन्

彼らはカリ・ユガのまさに初めにナルマダーの岸へ到った。その後、レーヴァーの河畔にて、満ちた百の天年のあいだ住まった。

Verse 35

षड्विंशच्च सहस्राणि वर्षाणां मानुषाणि च । तत्राश्चर्यं मया दृष्टमृषीणां वसतां नृप

それは人の年にして二万六千年に当たる。王よ、そこに住まう聖仙たち（リシ）にまつわる不思議を、私は目の当たりにした。

Verse 36

अनावृष्टिहते लोके संशुष्के स्थावरे चरे । भिन्ने युगादिकलने हाहाभूते विचेतने

旱魃が世を打ち—動くものも動かぬものも乾き果て—ユガなどの算定が乱れ、皆が嘆き叫び、心を失って彷徨うとき……

Verse 37

चातुर्वर्णे प्रलीने तु नष्टे होमबलिक्रमे । निःस्वाहे निर्वषट्कारे शौचाचारविवर्जिते

四つのヴァルナの秩序が滅び、ホーマとバリの祭式の次第が失われ、「スヴァーハー」「ヴァシャト」の唱和も絶え、清浄と正しい行いが捨て去られたとき……

Verse 38

इयमेका सरिच्छ्रेष्ठा ऋषिकोटिनिषेविता । नान्या काचित्त्रिलोकेऽपि रमणीया नरेश्वर

この川こそ諸河のうち最勝にして、無数のリシたちに仕えられる。三界のいずこにも、これほど心を喜ばせる川はない、人の王よ。

Verse 39

यथेयं पुण्यसलिला इन्द्रस्येवामरावती । देवतायतनैः शुभ्रैराश्रमैश्च सुकल्पितैः

アマラーヴァティーがインドラの都であるように、この（レーヴァー）もまた聖なる水をたたえ、輝く神々の社とよく整えられたアーシュラマに飾られている。

Verse 40

शोभते नर्मदा देवी स्वर्गे मन्दाकिनी यथा । यावद्वृक्षा महाशैला यावत्सागरसंभवा

女神ナルマダーは、天界スヴァルガのマンダーキニーのごとく輝く。森と大いなる山々が存するかぎり、そして海より生まれた水が尽きぬかぎり。

Verse 41

उभयोः कूलयोस्तावन्मण्डितायतनैः शुभैः । हूयद्भिरग्निहोत्रैश्च हविर्धूमसमाकुला

その両岸は吉祥なる社で飾られ、供物の煙に満ちていた。アグニホートラの火が燃え盛り、供献が注がれていたからである。

Verse 42

बभूव नर्मदा देवी प्रावृट्काल इव शर्वरी । देवतायतनैर्नैकैः पूजासंस्कारशोभिता

女神ナルマダーは雨季の夜のようであった。数多の神々の社によって燦然と美しく飾られ、礼拝と聖なる儀礼によって荘厳されていた。

Verse 43

सरिद्भिर्भ्राजते श्रेष्ठा पुरी शाक्री च भास्करी । केचित्पञ्चाग्नितपसः केचिदप्यग्निहोत्रिणः

その最勝の都は川々によって輝き、シャクラとバー スカラの界のごとく光りわたる。ある者は五火の苦行を修し、ある者はアグニホートラ（火供）を守り行う。

Verse 44

केचिद्धूमकमश्नन्ति तपस्युग्रे व्यवस्थिताः । आत्मयज्ञरताः केचिदपरे भक्तिभागिनः

ある者は激しいタパスに堅く住し、「煙の食」と呼ばれるものを食して生きる。ある者は内なるヤジュニャ、すなわち自己供養を喜び、またある者はバクティの分け前にあずかり信愛に生きる。

Verse 45

वैष्णवज्ञानमासाद्य केचिच्छैवं व्रतं तथा । एकरात्रं द्विरात्रं च केचित्षष्ठाहभोजनाः

ある者はヴァイシュナヴァの智慧を得、ある者は同じくシャイヴァの誓戒を受持する。ある者は一夜、または二夜の断食を行い、ある者は六日目にのみ食する。

Verse 46

चान्द्रायणविधानैश्च कृच्छ्रिणश्चातिकृच्छ्रिणः । एवंविधैस्तपोभिश्च नर्मदातीरशोभितैः

チャンドラー ヤーナの規定により、またクリッチュラとアティクリッチュラの苦行により、かくのごとき多様なタパスによって、ナルマダーの岸辺は荘厳に輝いた。

Verse 47

यजद्भिः शंकरं देवं केशवं भाति नित्यदा । एकत्वे च पृथक्त्वे च यजतां च महेश्वरम्

そこは常に、シャンカラとケーシャヴァを礼拝する者たちによって輝く。神々の一体を観ずる者も、差別を観ずる者も、いずれもマヘーシュヴァラを崇め奉る。

Verse 48

कलौ युगे महाघोरे प्राप्ताः सिद्धिमनुत्तमाम् । यस्य यस्य हि या भक्तिर्विज्ञानं यस्य यादृशम्

恐るべきカリの世にあってさえ、彼らは無上の霊的成就を得た――各々、その抱く信愛（バクティ）と、その備える理解に応じて。

Verse 49

यस्मिन्यस्मिंश्च देवे तु तांतामीशोऽददात्प्रभुः । स्वभावैकतया भक्त्या तामेत्यान्तः प्रलीयते

いかなる神格に向かおうとも、主はそれに相応する成就を授け給う。自らの本性と一つとなった信愛によって、それに到り、内においてそこへ融け入る。

Verse 50

संसारे परिवर्तन्ते ये पृथग्भाजिनो नराः । ये महावृक्षमीशानं त्यक्त्वा शाखावलम्बिनः

輪廻（サンサーラ）において巡り続けるのは、分別の別を固執する人々――大樹なるイーシャーナを捨て、枝葉にのみすがる者のように。

Verse 51

पुनरावर्तमानास्ते जायन्ते हि चतुर्युगे । देवान्ते स्थावरान्ते च संसारे चाभ्रमन्क्रमात्

彼らは幾度も還り、四つのユガを通じて実に生まれ続ける。定められた順に、神々の境涯から不動のものに至るまでを遍歴し、かくして輪廻に巡る。

Verse 52

पुनर्जन्म पुनः स्वर्गे पुनर्घोरे च रौरवे । ये पुनर्देवमीशानं भवं भक्तिसुसंस्थिताः

再び生まれ、再び天に至り、また恐るべきラウラヴァへ——これが幾度も還る者の帰趨である。だがイーシャーナ、主バヴァへの信愛に堅く安住する者は、より高き道を得る。

Verse 53

यजन्ति नर्मदातीरे न पुनस्ते भवन्ति च । आ देहपतनात्केचिदुपासन्तः परं गताः

彼らはナルマダーの岸辺で礼拝し、もはや再び束縛されない。ある者は身の滅びに至るまで修行の礼拝を続け、無上の境地に到達する。

Verse 54

केचिद्द्वादशभिर्वर्षैः षड्भरन्ये तपोधनाः । त्रिभिः संवत्सरैः केचित्केचित्संवत्सरेण तु

ある者は苦行の功徳に富み、十二年でそれを得、またある者は六年で得る。ある者は三年で、またある者はまことに一年のうちに得る。

Verse 55

षड्भिर्मासैस्तु संसिद्धास्त्रिभिर्मासैस्तथापरे । मुनयो देवमाश्रित्य नर्मदां च यशस्विनीम्

ある者は六か月で成就し、またある者は三か月で同じく成就する――主と、誉れ高きナルマダーに帰依する聖仙たちである。

Verse 56

छित्त्वा संसारदोषांश्च अगमन्ब्रह्म शाश्वतम् । एवं कलियुगे घोरे शतशोऽथ सहस्रशः

輪廻（サンサーラ）の過失を断ち切って、彼らは永遠のブラフマンへと赴いた。かくして恐るべきカリ・ユガにおいて、百人、さらには千人単位でこのことが起こる。

Verse 57

नर्मदातीरमाश्रित्य मुनयो रुद्रमाविशन्

ナルマダーの岸辺に帰依して、聖仙たちはルドラのうちに入り、シヴァとの合一を得た。

Verse 58

ये नर्मदातीरमुपेत्य विप्राः शैवे व्रते यत्नमुपप्रपन्नाः । त्रिकालमम्भः प्रविगाह्य भक्त्या देवं समभ्यर्च्य शिवं व्रजन्ति

ナルマダーの岸に赴き、熱心にシヴァの誓戒を受け、日に三度、信心をもってその水に身を浸し、正しく主を礼拝するバラモンたちは、ついにシヴァのもとへ至る。

Verse 59

ध्यानार्चनैर्जाप्यमहाव्रतैश्च नारायणं वा सततं स्मरन्ति । ते धौतपाण्डुरपटा इव राजहंसाः संसारसागरजलस्य तरन्ति पारम्

瞑想と礼拝とジャパ（真言誦持）と大いなる誓願によって、彼らはまた常にナーラーヤナを憶念する。洗い清められ真白となった衣の王鵞鳥のごとく、サンサーラの海の水を渡り、彼岸へと至る。

Verse 60

सत्यं सत्यं पुनः सत्यमुत्क्षिप्य भुजमुच्यते । इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा

「真実、真実、さらに真実」と、腕を高く掲げて宣言される。ここにただ一つの結論が確立する――ナーラーヤナは常に観想されるべきである。

Verse 61

यो वा हरं पूजयते जितात्मा मासं च पक्षं च वसेन्नरेन्द्र । रेवां समाश्रित्य महानुभावः स देवदेवोऽथ भवेत्पिनाकी

王よ、自己を制してハラを礼拝し、レーヴァーに帰依して一か月と半月のあいだ住する者、その大いなる魂は天中の天、ピナーカを執る者（シヴァ）となる、まことに。

Verse 62

कीटाः पतंगाश्च पिपीलिकाश्च ये वै म्रियन्तेऽम्भसि नर्मदायाः । ते दिव्यरूपास्तु कुलप्रसूताः शतं समा धर्मपरा भवन्ति

たとえ虫や蛾や蟻であっても、ナルマダーの水の中で命終えるなら、彼らは天なる姿を得る。高貴な家系に生まれ、百年の寿を保ち、ダルマに帰依して生きる。

Verse 63

कालेन वृक्षाः प्रपतन्ति येऽपि महातरंगौघनिकृत्तमूलाः । ते नर्मदांभोभिरपास्तपापा देदीप्यमानास्त्रिदिवं प्रयान्ति

時の流れのうちに、大波の奔流に根を断たれて倒れる樹々でさえ、ナルマダーの水により罪を払い清められると、燦然と輝きつつ天界へと赴く。

Verse 64

अकामकामाश्च तथा सकामा रेवान्तमाश्रित्य म्रियन्ति तीरे । जडान्धमूकास्त्रिदिवं प्रयान्ति किमत्र विप्रा भवभावयुक्ताः

欲を離れた者であれ欲に満ちた者であれ、レーヴァー（Revā）の終境に帰依し、その岸辺で命を終えるなら、愚鈍・盲目・唖の者でさえ天界へ赴く。ましてや、正しき信愛の心を具えたバラモンたちに何の不思議があろうか。

Verse 65

मासोपवासैरपि शोषिताङ्गा न तां गतिं यान्ति विमुक्तदेहाः । म्रियन्ति रेवाजलपूतकायाः शिवार्चने केशवभावयुक्ताः

一か月の断食で身がやせ衰えた者でさえ、身を離れてその境地に至るとは限らない。だが、レーヴァー（Revā）の水により身を清め、シヴァ礼拝に没して臨終を迎え、心にケーシャヴァ（ヴィシュヌ）を抱く者は、それを得る。

Verse 66

नीवारश्यामाकयवेङ्गुदाद्यैरन्यैर्मुनीन्द्रा इह वर्तयन्ति । आप्रित्य कूलं त्रिदशानुगीतं ते नर्मदाया न विशन्ति मृत्युम्

ここで大いなる仙人たちは、野生の米・黍・大麦・棗などの食により身を保つ。神々に讃えられたその岸に寄り添うことで、彼らはナルマダー（Narmadā）において死に入らず、死の支配を超える。

Verse 67

भ्रमन्ति ये तीरमुपेत्य देव्यास्त्रिकालदेवार्चनसत्यपूताः । विण्मूत्रचर्मास्थितिरोपधानाः कुक्षौ युवत्या न वसन्ति भूयः

女神の岸に至って巡り歩く者は、真実の行いと朝・昼・夕の三時の神礼拝によって清められ、もはや再び若き女の胎に宿らない。この身はただ糞尿と皮と骨とを支える仮の依り処にすぎないからである。

Verse 68

किं यज्ञदानैर्बहुभिश्च तेषां निषेवितैस्तीर्थवरैः समस्तैः । रेवातटं दक्षिणमुत्तरं वा सेवन्ति ते रुद्रचरानुपूर्वम्

多くの祭祀（ヤジュニャ）や布施、またあらゆる最勝のティールタを巡ることが、何の要ろうか。レーヴァー（Revā）の南岸または北岸に仕え、ルドラ（Rudra）の聖なる遊行の跡に従う者たちには。

Verse 69

ते वञ्चिताः पङ्गुजडान्धभूता लोकेषु मर्त्याः पशुभिश्च तुल्याः । ये नाश्रिता रुद्रशरीरभूतां सोपानपङ्क्तिं त्रिदिवस्य रेवाम्

諸世界の凡夫は欺かれている。跛み、鈍く、盲となり、獣に等しくなる。ルドラ（Rudra）そのものの身体であり、天界への階（きざはし）となる段列たるレーヴァー（Revā）に帰依しない者たちは。

Verse 70

युगं कलिं घोरमिमं य इच्छेद्द्रष्टुं कदाचिन्न पुनर्द्विजेन्द्रः । स नर्मदातीरमुपेत्य सर्वं सम्पूजयेत्सर्वविमुक्तसंगः

おお、最勝の再生者よ。この恐るべきカリの時代を見ても、再び打ち負かされぬことを願う者は、ナルマダー（Narmadā）の岸に赴き、あらゆる仕方で礼拝し、いっさいの執着を離れるがよい。

Verse 71

विघ्नैरनेकैरतियोज्यमाना ये तीरमुझन्ति न नर्मदायाः । ते चैव सर्वस्य हितार्थभूता वन्द्याश्च ते सर्वजनस्य मान्याः

多くの障りに迫られても、ナルマダー（Narmadā）の岸を捨てない者たち——その人々は万有の利益のための器となり、礼拝に値し、すべての人に尊ばれる。

Verse 72

भृग्वत्रिगार्गेयवशिष्ठकङ्काः शतैः समेतैर्नियतास्त्वसंख्यैः । सिद्धिं परां ते हि जलप्लुताङ्गाः प्राप्तास्तु लोकान्मरुतां न चान्ये

ブリグ（Bhṛgu）、アトリ（Atri）、ガールギャ（Gārgya）、ヴァシシュタ（Vasiṣṭha）、カンカ（Kaṅka）——さらに数えきれぬほどの、戒律に住する幾百の聖仙たちは、聖なる水に身を浸して最高の成就を得、マルト（Maruts）の諸世界に到った。ほかの者はそうではない（かかる沐浴と修行なくしては）。

Verse 73

ज्ञानं महत्पुण्यतमं पवित्रं पठन्त्यदो नित्यविशुद्धसत्त्वाः । गतिं परां यान्ति महानुभावा रुद्रस्य वाक्यं हि यथा प्रमाणम्

この教えは偉大で、最も功徳深く、清めるものである。常に清浄なる心でこれを誦する者—高貴なる魂—は至上の境地に至る。ルドラの御言葉こそ権威ある証であるから。