The Greatness of Viṣṇu (Viṣṇor Māhātmya)

Verse 1

सनक उवाच । भूयः शृणुष्व विप्रेन्द्र माहात्म्यं परमेष्ठिनः । सर्वपापहरं पुण्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् 1. ॥ १ ॥

サナカは言った。「おお、婆羅門の中の最勝者よ、パラメーシュティンの偉大さをさらに聴け。それは清浄にして一切の罪を滅し、人々に世の享楽と解脱の双方を授ける。」

Verse 2

अहो हरिकथालोके पापघ्न पुण्यदायिनी । शृण्वतां वदतां चैव तद्भक्तानां विशेषतः ॥ २ ॥

ああ、この世においてハリの聖なる物語（ハリカター）は罪を滅し功徳を授ける。とりわけ、それを聴き、また語る主のバクタたちに。

Verse 3

हरिभक्तिरसास्वादमुदिता ये नरोत्तमाः । नमस्करोम्यहं तेभ्यो यत्सङ्गान्मुक्तिभाग्नरः ॥ ३ ॥

ハリへのバクティの甘露のラサを味わって歓喜する人中の最勝者たちに、私は礼拝する。彼らとの交わりにより、人は解脱（ムクティ）に与る。

Verse 4

हरिभक्तिपरा ये तु हरिनामपरायणाः । दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा तेभ्यो नित्यं नमो नमः ॥ ४ ॥

ハリへのバクティに専心し、ハリの御名に全き帰依を置く者たちには、行いが悪くとも善くとも、私は常に、幾度も幾度も礼拝する。

Verse 5

संसारसागरं तर्तुं य इच्छेन्मुनिपुङ्गव । स भजेद्धरिभक्तानां भक्तान्वै पापहारिणः ॥ ५ ॥

おお、牟尼の中の最勝者よ。輪廻（サンサーラ）の海を渡りたい者は、ハリのバクタたちを敬い仕えよ。彼らはまことに罪を取り除く。

Verse 6

दृष्टः स्मृतः पूजितो वा ध्यातः प्रणमितोऽपि वा । समुद्धरति गोविन्दो दुस्तराद्भवसागरात् ॥ ६ ॥

ただ見るだけでも、想起するだけでも、礼拝するだけでも、瞑想するだけでも、あるいはひれ伏して拝むだけでも、ゴーヴィンダは渡り難い生死流転の海（バヴァ・サーガラ）から救い上げる。

Verse 7

स्वपन् भुञ्जन् व्रजंस्तिष्ठन्नतिष्ठंश्च वदंस्तथा । चिन्तयेद्यो हरेर्नाम तस्मै नित्यं नमो नमः ॥ ७ ॥

眠るときも食するときも、歩むときも立つときも、憩うときも語るときも――常にハリの御名を念じ観ずる者に、われはいつも重ねて重ねて礼拝し奉る。

Verse 8

अहो भाग्यमहो भाग्यं विष्णुभक्तिरतात्मनाम् । येषां मुक्तिः करस्थैव योगिनामपि दुर्लभा ॥ ८ ॥

ああ、なんという幸い、まことに幸いなるかな。ヴィシュヌへのバクティに己が全身全霊を歓喜させる者たちよ。解脱は彼らの掌にあるがごとく近く、ヨーギーにさえ得難きものなり。

Verse 9

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । वदतां शृण्वतां चैव सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ९ ॥

ここにおいても、彼らはこの古の聖なる物語を引き合いに出す。これを誦する者、また聴聞する者にとって、あらゆる罪を滅するものとなる。

Verse 10

आसीत् पुरा महीपालः सोमवंशसमुद्भवः । जयध्वज इति ख्यातो नारायणपरायणः ॥ १० ॥

いにしえ、月の王統ソーマヴァンシャに生まれし地の守護者たる王がいた。名をジャヤドヴァジャと称し、ただナーラーヤナに帰依する者であった。

Verse 11

विष्णोर्देवालये नित्यं सम्मार्जनपरायणः । दीपदानरतश्चैव सर्वभूतदयापरः ॥ ११ ॥

彼は常にヴィシュヌの神殿を清め掃き清掃することに励み、灯明の布施を喜び、あらゆる生きとし生けるものに慈悲を向ける――かくのごとき人は正しきバクティに安住する。

Verse 12

स कदाचिन्महीपालो रेवातीरे मनोरमे । विचित्रकुसुमोपेतं कृतवान्विष्णुमन्दिरम् ॥ १२ ॥

ある時、その王は麗しきレーヴァー河の岸辺にヴィシュヌ神の मंदिर（寺院）を建立し、さまざまな花で荘厳した。

Verse 13

स तत्र नृपशार्दूलः सदा सम्मार्जने रतः । दीपदानपरश्चैव विशेषेण हरिप्रियः ॥ १३ ॥

そこにて、その「王の中の虎」は常に聖所の清掃に励み、灯明の供養に専心し、とりわけハリ（ヴィシュヌ）に愛される者となった。

Verse 14

हरिनामपरो नित्यं हरिसंसक्तमानसः । हरिप्रणामनिरतो हरिभक्तजनप्रियः ॥ १४ ॥

常にハリの御名に帰依し、心は絶えずハリに結ばれていた。つねにハリに礼拝し、ハリの भक्त（信徒）たちの集いに愛された。

Verse 15

वीतिहोत्र इति ख्यातो ह्यासीत्तस्य पुरोहितः । जयध्वजस्य चरितं दृष्ट्वा विस्मयमागतः ॥ १५ ॥

その家付きの祭司はヴィーティホートラと名高かった。ジャヤドヴァジャの行いを見て、彼は驚嘆に打たれた。

Verse 16

कदाचिदुपविष्टं तं राजानं विष्णुतत्परम् । अपृच्छद्वीतिहोत्रस्तु वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १६ ॥

ある時、ヴィシュヌに一途に帰依するその王が座していると、ヴェーダとヴェーダーンガに通暁したヴィーティホートラが王に問いかけた。

Verse 17

वीतिहोत्र उवाच । राजन्परमधर्मज्ञ हरिभक्तिपरायण । विष्णुभक्तिमतां पुंसां श्रेष्ठोऽसि भरतर्षभ ॥ १७ ॥

ヴィーティホートラは言った。「王よ、至上のダルマを知り、ハリへのバクティに全身を捧げる方よ。バーラタ族の雄牛よ、あなたはヴィシュヌに帰依する人々の中で最も勝れた者である。」

Verse 18

सम्मार्जनपरो नित्यं दीपदानरतस्तथा । तन्मे वद महाभाग किं त्वया विदितं फलम् ॥ १८ ॥

あなたは常に（聖所の）清めと掃除に励み、また灯明の布施にも勤しんでいる。大いに幸いなる方よ、それによって知り得た果報を私に語ってください。

Verse 19

संपादनेन वर्त्तीनां तैल संपादनेन च । संयुक्तोऽसि सदा भद्र यद्विष्णोर्गृहमार्जने ॥ १९ ॥

善き人よ、あなたは常に灯芯を整え、油を調え、そして主ヴィシュヌの御住まいを清めている。

Verse 20

कर्माण्यन्यानि सन्त्येव विष्णोः प्रीतिकराणि च । तथापि किं महाभाग एतयोः सततोद्यतः ॥ २० ॥

ヴィシュヌを喜ばせる行いは他にも確かにある。それでもなお、大いに幸いなる方よ、なぜあなたはこの二つの修行にのみ絶えず励むのですか。

Verse 21

सर्वात्मना महापुण्यं नरेश विदितं च यत् । तद् ब्रूहि मे गुह्यतमं प्रीतिर्मयि तवास्ति चेत् ॥ २१ ॥

王よ、あなたが全身全霊で知り得た大いなる功徳の真理があるなら、それを私に語ってください。もし私への情が真にあるなら、最も秘奥の教えをお示しください。

Verse 22

पुरोधसैवमुक्तस्तु प्रहसन्स जयध्वजः । विनयावनतो भूत्वा प्रोवाचेदं कृताञ्जलि ॥ २२ ॥

王の祭司にそのように告げられると、ジャヤドヴァジャは微笑み、ついで謙虚に身をかがめ、合掌して恭敬を表し、次の言葉を述べた。

Verse 23

जयध्वज उवाच । शृणुष्व विप्रशार्दूल मयैवाचरितं पुरा । जातिस्मरत्वाज्जानामि श्रोतॄणां विस्मयप्रदम् ॥ २३ ॥

ジャヤドヴァジャは言った。「聞け、婆羅門の中の虎よ。わたしが昔みずから行ったことを。前世を憶える力を具えているゆえに、わたしはそれを知っている——聞く者を驚嘆させるであろう。」

Verse 24

आसीत्पुरा कृतयुगे ब्रह्मन्स्वारोचिषेऽन्तरे । रैवतो नाम विप्रेन्द्रो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ २४ ॥

おお婆羅門よ、いにしえ—クリタ・ユガ、スヴァーローチシャ・マンヴァンタラの時—ライヴァタという名の最勝の婆羅門がいた。彼はヴェーダとすべてのヴェーダーンガに通暁していた。

Verse 25

अयाज्ययाजकश्चैव सदैव ग्रामयाजकः । पिशुनो निष्ठुरश्चैव ह्यपण्यानां च विक्रयी ॥ २५ ॥

また、供養にふさわしくない者のために祭祀を行う者、報酬目当てに常に村の祭司となる者、讒言して苛酷な者、そして売るべからざる物を売る者も、咎むべきである。

Verse 26

निषिद्धकर्माचरणात्परित्यक्तः स बन्धुभिः । दरिद्रो दुःखितश्चैव शीर्णाङ्गो व्याधितोऽभवत् ॥ २६ ॥

禁じられた行いに身を染めたため、彼は親族に見捨てられた。貧しく嘆きに沈み、身体はやつれて病に侵された。

Verse 27

स कदाचिद्धनार्थं तु पृथिव्यां पर्यटन् द्विजः । ममार नर्मदातीरे श्वासकासप्रपीडितः ॥ २७ ॥

ある時、その両生の者は財を求めて大地を遍歴し、ナルマダー河の岸で息苦しさと咳に責められて死んだ。

Verse 28

तस्मिन्मृते तस्य भार्या नाम्ना बन्धुमती मुने । कामचारपरा सा तु परित्यक्ता च बन्धुभिः ॥ २८ ॥

彼が死ぬと、聖者よ、妻の名はバンドゥマティといい、勝手気ままな生に耽り、ついには身内からも見捨てられた。

Verse 29

तस्यां जातोऽस्मि चण्डालो दण्डकेतुरिति श्रुतः । महापापरतो नित्यं ब्रह्मद्वेषपरायणः ॥ २९ ॥

その胎より、私はチャンダーラとして生まれ、名をダンダケートゥと聞こえた。常に大罪に耽り、ブラーフマナとその聖なる秩序を憎むことに執していた。

Verse 30

परदारपरद्र व्यलोलुपो जन्तुहिंसकः । गावश्च विप्रा बहवो निहता मृगपक्षिणः ॥ ३० ॥

他人の妻と他人の財に貪り、彼は生きものを殺す者となる。多くの牛と多くのブラーフマナが殺され、数え切れぬ鹿や鳥もまた屠られる。

Verse 31

मेरुतुल्यसुवर्णानि बहून्यपहृतानि च । मद्यपानरतो नित्यं बहुशो मार्गरोधकृत् ॥ ३१ ॥

また、須弥山にも比すべき多くの黄金を奪い、常に酒に溺れ、たびたび公道を塞いで人々を妨げた。

Verse 32

पशुपक्षिमृगादीनां जन्तूनामन्तकोपमः । कदाचित्कामसन्तप्तो गन्तुकामो रतिं स्त्रियः ॥ ३२ ॥

彼は牛や鳥や鹿などの生きものにとって、まさに死神のごとき者であった。だがある時、欲望の熱に焼かれ、女と交わる官能の楽しみを求めて旅立った。

Verse 33

शून्यं विष्णुगृहं दृष्ट्वा प्रविष्टश्च स्त्रिया सह । निशि रामोपभोगार्थं शयितं तत्र कामिना ॥ ३३ ॥

ヴィシュヌの神殿が空であるのを見て、欲にとらわれた男は女とともに入り、夜、情欲の楽しみを求めてそこで横たわった。

Verse 34

ब्रह्मन्स्ववस्त्रप्रान्तेन कियद्देशः प्रमार्जितः । यावन्त्यः पांशुकणिकास्तत्र सम्मार्जिता द्विज ॥ ३४ ॥

おお婆羅門よ、自らの衣の端で、どれほどの地を拭い清めたのか。そこに掃き集められた微細な塵は幾つであったか、二度生まれの者よ。

Verse 35

तावज्जन्मकृतं पापं तदैव क्षयमागतम् । प्रदीपः स्थापितस्तत्र सुरतार्थं द्विजोत्तम ॥ ३५ ॥

生まれてこのかた積み重ねた罪は、その瞬間に滅び去った。二度生まれの中の最勝者よ、神への供養のために、そこに灯明が据えられた時である。

Verse 36

तेनापि मम दुष्कर्म निःशेषं क्षयमागतम् । एवं स्थिते विष्णुगृहे ह्यागताः पुरपालकाः ॥ ३६ ॥

その行いによって、わたしの悪業もまた余すところなく滅びた。こうしてヴィシュヌの御殿に事が進むうちに、町の番兵たちが到着した。

Verse 37

जारोऽयमिति मां तां च हतवन्तः प्रसह्य वै । आवां निहत्य ते सर्वे निवृत्ताः पुररक्षकाः ॥ ३७ ॥

「こやつは密通の男だ！」と叫び、都の守衛たちは彼女と私とを力ずくで殺した。われらを討ち果たすと、城を守る者どもは皆退き去った。

Verse 38

यदा तदैव सम्प्राप्ता विष्णुदूताश्चतुर्भुजाः । किरीटकुण्डलधरा वनमालाविभूषिताः ॥ ३८ ॥

まさにその時、ヴィシュヌの使者たちが到来した――四臂にして、宝冠と耳飾りを戴き、森の花の花鬘に飾られていた。

Verse 39

तैस्तु स्रंपेरितावावां विष्णुदूतैरकल्मषैः । दिव्यं विमानमारुह्य सर्वभोगसमन्वितम् ॥ ३९ ॥

穢れなきヴィシュヌの使者たちに促され、われら二人は、あらゆる天上の享楽を備えた神妙なるヴィマーナに乗り込んだ。

Verse 40

दिव्यदेहधरौ भूत्वा विष्णुलोकमुपागतौ । तत्र स्थित्वा ब्रह्मकल्पशतं साग्रं द्विजोत्तम ॥ ४० ॥

天なる身を得て、われら二人はヴィシュヌの世界に至った。そこで、ああ最勝の二度生まれよ、百のブラフマー・カルパをわずかに超えるほどの間、住したのである。

Verse 41

दिव्यभोगसमायुक्तौ तावत्कालं दिवि स्थितौ । ततश्च भूभिभागेषु देवयोगेषु वै क्रमात् ॥ ४१ ॥

天上の享楽を具えて、その期間、天に住した。やがて順次に、神々との定められた結び（ヨーガ）によって、地上の諸領域へと移り行った。

Verse 42

तेन पुण्यप्रभावेण यदूनां वंशसंभवः । तेनैव मेऽच्युता संपत्तथा राज्यमकण्टकम् ॥ ४२ ॥

その功徳の力によってヤドゥ族の系統は生じ、また同じ功徳によって、ああアチュタよ、私は尽きぬ繁栄と、棘なき王国――障碍と敵なき国――を得た。

Verse 43

ब्रह्मन्कृत्वोपभोगार्थमेवं श्रेयो ह्यवाप्तवान् । भक्त्या कुर्वन्ति ये सन्तस्तेषां पुण्यं न वेद्म्यहम् ॥ ४३ ॥

おお婆羅門よ、世の享楽のためにこのように行えば、たしかにあるほどの福祉は得られる。だが、バクティによって行ずる善き聖者たちの功徳は、その限りを私は知らない。

Verse 44

तस्मात्संमार्जने नित्यं दीपदाने च सत्तम । यतिष्ये परया भक्त्या ह्यहं जातिस्मरो यतः ॥ ४४ ॥

それゆえ、善き者の中の最上よ、私は至上のバクティをもって、聖所の常なる清掃と灯明の供養とに、つねに励もう。これらの行によって、私は前世を想起する者となったのだから。

Verse 45

यः पूजयेज्जगन्नाथमेकाकी विगतस्पृहः । सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमं पदम् ॥ ४५ ॥

ひとり静かに、欲望を離れてジャガンナータを礼拝する者は、あらゆる罪より解き放たれ、至上の住処へと至る。

Verse 46

अवशेनापि यत्कर्म कृत्वेमां श्रियमागतः । भक्तिमद्भिः प्रशान्तैश्च किं पुनः सम्यगर्चनात् ॥ ४६ ॥

たとえ不本意に行った行為によってさえこの繁栄が得られるのなら、信とバクティに満ち、心静かな帰依者たちが正しく供養するその果報は、いかばかりであろうか。

Verse 47

इति भूपवचः श्रुत्वा वीतिहोत्रो द्विजोत्तमः । अनन्ततुष्टिमापन्नो हरिपूजापरोऽभवत् ॥ ४७ ॥

王の言葉を聞くや、ヴィーティホートラ――二度生まれの中の最勝者――は無量の歓喜に満たされ、ハリ（ヴィシュヌ）への礼拝に専心する者となった。

Verse 48

तस्माच्छृणुष्व विप्रेन्द्र देवो नारायणोऽव्ययः । ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि पूजकानां विमुक्तिदः ॥ ४८ ॥

ゆえに、婆羅門の中の最勝者よ、聞け。不滅の主ナーラーヤナは、理解して礼拝する者にも、理解なく礼拝する者にも、解脱を授け給う。

Verse 49

अनित्या बान्धवाः सर्वे विभवो नैव शाश्वतः । नित्यं सन्निहितो मृत्युः कर्तव्यो धर्मसङ्ग्रहः ॥ ४९ ॥

親族はみな無常であり、繁栄もまた永遠ではない。死は常に近くにある。ゆえに、たゆまずダルマを積み、実践すべきである。

Verse 50

अज्ञो लोको वृथा गर्वं करिष्यति महोद्धतः । कायः सन्निहितापायो धनादीनां किमुच्यते ॥ ५० ॥

無知の世は、驕り高ぶって虚しく慢心する。そもそもこの身が常に滅びに近いのに、財宝などについて語る必要がどこにあろうか。

Verse 51

जन्मकोटिसहस्रेषु पुण्यं यैः समुपार्जितम् । तेषां भक्तिर्भवेच्छुद्धा देवदेवे जनार्दने ॥ ५१ ॥

幾千億の生にわたり功徳を積んだ者には、神々の神ジャナールダナへの清浄なるバクティが生起する。

Verse 52

सुलभं जाह्नवीस्नानं तथैवातिथिपूजनम् । सुलभाः सर्वयज्ञाश्च विष्णुभक्तिः सुदुर्लभा ॥ ५२ ॥

ジャーフナヴィー（ガンガー）での沐浴は得やすく、客人を敬い供養することもまた得やすい。あらゆる祭祀の成就さえ可能であるが、主ヴィシュヌへのバクティはきわめて稀である。

Verse 53

दुर्लभा तुलसीसेवा दुर्लभः सङ्गमः सताम् । सर्वभूतदया वापि सुलभा यस्य कस्यचित् ॥ ५३ ॥

トゥラシーへの奉仕は稀であり、善き聖者たちとの交わりもまた稀である。だが一切の生きものへの慈悲は、ある人にとっては比較的行じやすい。

Verse 54

सत्सङ्गस्तुलसीसेवा हरिभक्तिश्च दुर्लभा ॥ ५४ ॥

サットサンガ（聖者との交わり）、トゥラシーへの奉仕、そして主ハリへのバクティは、いずれも得がたい稀有のもの。

Verse 55

दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं न तथा गमयेद् बुधः । अर्चयेद्धि जगन्नाथं सारमेतद् द्विजोत्तम ॥ ५५ ॥

得がたい人身を得たなら、賢者はそれをむなしく過ごしてはならない。むしろ宇宙の主ジャガンナータを礼拝すべきである。これこそが要諦である、ああ最勝の二度生まれよ。

Verse 56

तर्त्तुं यदीच्छति जनो दुस्तरं भवसागरम् । हरिभक्तिपरो भूयादेतदेव रसायनम् ॥ ५६ ॥

もし人が渡り難い輪廻の大海を越えたいと願うなら、ハリへのバクティに専心せよ。これこそただ一つの真のラサーヤナ（霊妙の霊薬）である。

Verse 57

भ्रातराश्रय गोविन्दं मा विलम्बं कुरु प्रिय । आसन्नमेव नगरं कृतान्तस्य हि दृश्यते ॥ ५७ ॥

兄弟よ、ゴーヴィンダに帰依せよ—愛しき者よ、遅れてはならぬ。死神クリターンタの都は、まことにすぐ近くに見えている。

Verse 58

नारायणं जगद्योनिं सर्वकारणकारणम् । समर्चयस्व विप्रेन्द्र यदि मुक्तिमभीप्ससि ॥ ५८ ॥

婆羅門の中の最勝者よ、もし解脱を望むなら、宇宙の胎にして万因の因たるナーラーヤナを敬い礼拝せよ。

Verse 59

सर्वाधारं सर्वयोनिं सर्वान्तर्यामिणं विभुम् । ये प्रपन्ना महात्मानस्ते कृतार्था न संशयः ॥ ५९ ॥

一切を支え、一切の源であり、万物の内に住する内なる統御者、遍満する至上主に帰依した大いなる魂は、まことに人生の目的を成就した。疑いはない。

Verse 60

ते वन्द्यास्ते प्रपूज्याश्च नमस्कार्या विशेषतः । येऽचयन्ति महाविष्णुं प्रणतार्तिप्रणाशनम् ॥ ६० ॥

彼らは礼拝され、供養され、ことさらに合掌礼拝されるべきである—ひれ伏す者の苦悩を滅するマハーヴィシュヌを礼拝する人々は。

Verse 61

ये विष्णुभक्ता निष्कामा यजन्ति परमेश्वरम् । त्रिःसप्तकुलसंयुक्तास्ते यान्ति हरिमन्दिरम् ॥ ६१ ॥

欲を離れたヴィシュヌの信奉者が至上主を礼拝するなら、その三七（すなわち二十一）代の一族とともに、ハリの御住処に至る。

Verse 62

विष्णुभक्ताय यो दद्यान्निष्कामाय महात्मने । पानीयं वा फलं वापि स एव भगवत्प्रियः ॥ ६२ ॥

たとえ水や果実であっても、利己の願いなきヴィシュヌの भक्त（信奉者）たる大いなる聖者に施す者、その人こそ真にバガヴァーンに愛される。

Verse 63

विष्णुभक्तिपराणां तु शुश्रूषां कुर्वते तु ये । ते यान्ति विष्णुभुवनं यावदाभूतसंप्लवम् ॥ ६३ ॥

しかし、ヴィシュヌへのバクティに全身全霊を捧げる人々に、敬虔なる奉仕（śuśrūṣā）をなす者は、ヴィシュヌの住処に至り、諸元素が大劫に溶解する時までそこに留まる。

Verse 64

ये यजन्ति स्पृहाशून्या हरिभक्तान् हरिं तथा । त एव भुवनं सर्वं पुनन्ति स्वाङिघ्रपांशुना ॥ ६४ ॥

渇望を離れ、ハリの भक्तたちとハリご自身とを礼拝する者たち—その者らのみが、自らの足の塵によって全世界を清める。

Verse 65

देवपूजापरो यस्य गृहे वसति सर्वदा । तत्रैव सर्वदेवाश्च तिष्ठन्ति श्रीहरिस्तथा ॥ ६५ ॥

神像への礼拝に常に専心する者の家には、あらゆる देव（神々）がまさにそこに住し、同じくシュリー・ハリもそこにまします。

Verse 66

पूज्यमाना च तुलसी यस्य तिष्ठति वेश्मनि । तत्र सर्वाणि श्रेयांसि वर्द्धन्त्यहरहर्द्विज ॥ ६६ ॥

おお二度生まれし者よ、トゥラシーが家に住し、正しく礼拝されるところでは、あらゆる吉祥と真の繁栄が日ごとに増し広がる。

Verse 67

शालग्रामशिलारूपी यत्र तिष्ठति केशवः । न बाधन्ते ग्रहास्तत्र भूतवेतालकादयः ॥ ६७ ॥

ケーシャヴァが聖なるシャーラグラーマ石の姿として鎮まるところでは、凶なる惑星の影響は害を及ぼさず、また霊やヴェーターラなども災いをなすことができない。

Verse 68

शालग्रामशिला यत्र तत्तीर्थं तत्तपोवनम् । यतः सन्निहितस्तत्र भगवान्मधुसूदनः ॥ ६८ ॥

聖なるシャーラグラーマ石があるところは、まことにティールタでありタポーヴァナである。そこには至福の主マドゥスーダナ（ヴィシュヌ）が近く臨在しておられるからである。

Verse 69

यद् गृहे नास्ति देवर्षे शालग्रामशिलार्चनम् । श्मशानसदृशं विद्यात्तद् गृहं शुभवर्जितम् ॥ ६९ ॥

おお天の聖仙よ、シャーラグラーマ・シラーの礼拝がない家は、火葬場に等しいと知るべきである。その家は吉祥を欠いている。

Verse 70

पुराणन्यायमीमांसाधर्मशास्राणि च द्विज । साङ्गा वेदास्तथा सर्वे विष्णो रूपं प्रकीर्तितम् ॥ ७० ॥

おお二度生まれし者よ、プラーナ、ニヤーヤ、ミーマーンサー、そしてダルマ・シャーストラ、さらに諸支分を備えたすべてのヴェーダは、ヴィシュヌの諸形態であると宣言される。

Verse 71

भक्त्या कुर्वन्ति ये विष्णोः प्रदक्षिणचतुष्टयम् । तेऽपि यान्ति परं स्थानं सर्वकर्मनिबर्हणम् ॥ ७१ ॥

信愛をもって主ヴィシュヌの周りを四度プラダクシナー（右繞）する者は、あらゆる業の残滓を滅する至上の住処へと至る。

Verse 72

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे विष्णुमाहात्म्यंनामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ३९ ॥

かくして『シュリー・ブリハンナーラディーヤ・プラーナ』前分（プールヴァ・バーガ）第一パーダにおける「ヴィシュヌの大いなる威徳」と名づけられた第三十九章は終わる。