Sukta 23

Mantra 1

यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् । प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा ॥

Wir opfern Indra, dessen rechte Hand der Vajra ist, den Wagenkämpfer der fahlen Rosse, die die Schranken durchbrechen. Er schüttelt den Bart; aufwärts erhebt er sich und teilt, mit seinen Scharen spendend, die Reichtümer aus an Kraft und Erfüllung.

Mantra 2

हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् । ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित् ॥

Nun finden seine beiden fahlen Mächte, im Wald entdeckt, den Schatz; Indra wird durch Gaben der Freigebige, der Vṛtra-Schlächter. Ṛbhu, Vāja, Ṛbhukṣan — die Kraft herrscht; ich zerreibe selbst den bloßen Namen des feindlichen Dāsa.

Mantra 3

यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥

Wenn der goldene Vajra und dann der Wagen, den seine beiden fahlen (Rosse/Mächte) tragen, unter den leuchtenden Sehern bereitgemacht sind, dann nimmt der freigebige Indra, von alters her gerühmt, seinen Sitz ein — der Herr des vā́ja, Gebieter weithin reichenden Ruhmes.

Mantra 4

सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम् ॥

So kommt auch jetzt der Regen, in der Schar, mit Indra als dem eigenen Gefährten; mit den fahlgelben (Rosskräften) besprengt er Bart und Schnurrbart. Hinab geht er zur guten Wohnstatt; beim ausgepressten Honig, dem Soma, schüttelt er das Sein, wie der Wind den Wald erschüttert.

Mantra 5

यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः ॥

Der, der mit dem Wort die Vielen niederschlägt — die Schiefredenden, die mit tausend schädlichen Ränken — eben diese Manneskraft von ihm preisen wir: wie ein Vater, der durch seine Gewalt in uns Macht und Stärke hat anwachsen lassen.

Mantra 6

स्तोमं त इन्द्र विमदा अजीजनन्नपूर्व्यं पुरुतमं सुदानवे । विद्मा ह्यस्य भोजनमिनस्य यदा पशुं न गोपाः करामहे ॥

Einen Lobgesang dir, o Indra, haben die Vimadas hervorgebracht — nie zuvor, überaus reich — für den freigebigen Spender. Denn wir kennen den Genuss dieser herrischen Macht: wenn wir sie uns zu eigen machen, wie Hirten das Vieh behüten.

Mantra 7

माकिर्न एना सख्या वि यौषुस्तव चेन्द्र विमदस्य च ऋषेः । विद्मा हि ते प्रमतिं देव जामिवदस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि ॥

Niemand soll diese Freundschaften zerbrechen — die deine, o Indra, und die des Sehers Vimadá. Denn wir kennen deine vorwärtsführende Leitung, o Gott, vertraut wie die eines Hausgenossen; mögen uns jene Freundschaften heilvoll und glückverheißend sein.