Sukta 107

Mantra 1

आविरभून्महि माघोनमेषां विश्वं जीवं तमसो निरमोचि । महि ज्योतिः पितृभिर्दत्तमागादुरुः पन्था दक्षिणाया अदर्शि ॥

Offen ist eine große Macht für diese Freigebigen aufgestiegen: alles Lebendige ist aus der Finsternis gelöst. Ein weites Licht, von den Vätern gegeben, ist gekommen; ein breiter Pfad der Dakṣiṇā — der rechten Gabe, des rechten Spendens — ist sichtbar geworden.

Mantra 2

उच्चा दिवि दक्षिणावन्तो अस्थुर्ये अश्वदाः सह ते सूर्येण । हिरण्यदा अमृतत्वं भजन्ते वासोदाः सोम प्र तिरन्त आयुः ॥

Hoch im Himmel stehen die von Dakṣiṇā Erfüllten, die das Ross der Kraft schenken; sie ziehen mit der Sonne. Die Goldgebenden haben Anteil an der Unsterblichkeit; die Gewandgebenden verlängern die Lebensmacht — o Soma.

Mantra 3

दैवी पूर्तिर्दक्षिणा देवयज्या न कवारिभ्यो नहि ते पृणन्ति । अथा नरः प्रयतदक्षिणासोऽवद्यभिया बहवः पृणन्ति ॥

Dakṣiṇā ist göttliche Erfüllung, ein den Göttern zugewandtes Opfer; die Geizigen füllen sie nicht — sie vermögen es nicht. Doch Männer, zum rechten Geben bereitet, aus Furcht vor dem Sturz in die Unwahrheit, viele von ihnen erfüllen sie.

Mantra 4

शतधारं वायुमर्कं स्वर्विदं नृचक्षसस्ते अभि चक्षते हविः । ये पृणन्ति प्र च यच्छन्ति संगमे ते दक्षिणां दुहते सप्तमातरम् ॥

Mit Menschenblick schauen sie die Opfergabe: Vāyu, den Hundertströmer, den Sonnen‑Hymnus, der die lichte Welt findet. Die da erfüllen und auch freigebig austeilen in der Zusammenkunft, die melken Dakṣiṇā, die Siebenmütterige.

Mantra 5

दक्षिणावान्प्रथमो हूत एति दक्षिणावान्ग्रामणीरग्रमेति । तमेव मन्ये नृपतिं जनानां यः प्रथमो दक्षिणामाविवाय ॥

Der Dakṣiṇā‑Begabte geht als Erster, wenn er gerufen wird; der Dakṣiṇā‑Begabte, der Sippenführer, schreitet an der Spitze. Ihn allein halte ich für den Herrn der Völker: der als Erster Dakṣiṇā in Bewegung setzte.

Mantra 6

तमेव ऋषिं तमु ब्रह्माणमाहुर्यज्ञन्यं सामगामुक्थशासम् । स शुक्रस्य तन्वो वेद तिस्रो यः प्रथमो दक्षिणया रराध ॥

Ihn allein nennen sie den Ṛṣi; ihn nennen sie auch den Brahmanen, opferwürdig, den Sänger des Sāman, den Meister des inspirierten Spruches. Er kennt die drei Leiber (drei Gestalten) der leuchtenden Kraft – er, der zuerst durch Dakṣiṇā Erfüllung fand.

Mantra 7

दक्षिणाश्वं दक्षिणा गां ददाति दक्षिणा चन्द्रमुत यद्धिरण्यम् । दक्षिणान्नं वनुते यो न आत्मा दक्षिणां वर्म कृणुते विजानन् ॥

Dakṣiṇā gibt das Ross der Kraft; Dakṣiṇā gibt die Kuh des Lichtes; Dakṣiṇā gibt den leuchtenden Mond und alles, was Gold ist. Dakṣiṇā erringt die Speise der Fülle: sie ist unser eigenes Selbst, wenn man, wissend, Dakṣiṇā als schützenden Panzer um das Sein legt.

Mantra 8

न भोजा मम्रुर्न न्यर्थमीयुर्न रिष्यन्ति न व्यथन्ते ह भोजाः । इदं यद्विश्वं भुवनं स्वश्चैतत्सर्वं दक्षिणैभ्यो ददाति ॥

Die Bhojas vergehen nicht; sie gehen nicht ins Leere; sie werden nicht verletzt und wanken nicht – diese Bhojas. Diese ganze Welt, die da ist, und auch der Himmel: all dies gibt Dakṣiṇā ihnen.

Mantra 9

भोजा जिग्युः सुरभिं योनिमग्रे भोजा जिग्युर्वध्वं या सुवासाः । भोजा जिग्युरन्तःपेयं सुराया भोजा जिग्युर्ये अहूताः प्रयन्ति ॥

Die Bhojas haben zu Beginn den duftenden Schoß, die Quelle, gewonnen; die Bhojas haben die Braut gewonnen, die wohlgekleidet ist. Die Bhojas haben den inneren Trunk der Surā gewonnen; die Bhojas haben jene gewonnen, die ausziehen, auch wenn sie nicht gerufen sind.

Mantra 10

भोजायाश्वं सं मृजन्त्याशुं भोजायास्ते कन्या शुम्भमाना । भोजस्येदं पुष्करिणीव वेश्म परिष्कृतं देवमानेव चित्रम् ॥

Für den Bhoja striegelt man das schnelle Pferd; für den Bhoja sitzt die Jungfrau und schmückt sich. Dieses Haus des Bhoja ist wie ein Lotosteich: wohlgeordnet und bereitet, leuchtend wie in göttlicher Wonne, von mannigfaltigem Glanz.

Mantra 11

भोजमश्वाः सुष्ठुवाहो वहन्ति सुवृद्रथो वर्तते दक्षिणायाः । भोजं देवासोऽवता भरेषु भोजः शत्रून्त्समनीकेषु जेता ॥

Den Bhoja tragen die Pferde, die trefflich ziehen; der Wagen der Dakṣiṇā rollt mit gutem Einschlag. Die Götter mögen den Bhoja in den Kämpfen schützen; der Bhoja wird zum Bezwinger der Feinde in den vereinten Treffen.