Sukta 30

Mantra 1

दर्भमणिः। यत् ते॑ दर्भ ज॒रामृ॑त्युः श॒तं वर्म॑सु॒ वर्म॑ ते । तेने॒मं व॒र्मिणं॑ कृ॒त्वा स॒पत्नां॑ जहि वी॒र्यैः

تميمةُ داربها (دربها-مَني). لأنّ الشيخوخةَ والموتَ (jarā-mṛtyu) لكَ يا داربها درعٌ بين مئةِ درع—فبهذا، بعدما تُدرِّع هذا الرجل، اضربْ الأعداءَ بقواك البطولية.

Mantra 2

श॒तं ते॑ दर्भ॒ वर्मा॑णि स॒हस्रं॑ वी॒र्या॑णि ते । तम॒स्मै विश्वे॒ त्वां दे॒वा ज॒रसे॒ भर्त॒वा अ॑दुः

مئةٌ هي دروعُك يا داربها، وألفٌ هي قواك. إيّاكَ وهبَكَ جميعُ الآلهة ليحملك هذا الرجل—لأجل الشيخوخة، إلى طولِ العمر.

Mantra 3

त्वामा॑हुर्देव॒वर्म॒ त्वां द॑र्भ॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑म्। त्वामिन्द्र॑स्याहु॒र्वर्म॒ त्वं रा॒ष्ट्राणि॑ रक्षसि

يُسَمُّونَكَ «دِرْعًا إلهيًّا»؛ ويُسَمُّونَكَ، يا داربها (Darbha)، «بَرَهْمَنَسْبَتِي (Brahmaṇaspati)» ربَّ القُوَّةِ المقدَّسة. ويُسَمُّونَكَ «دِرْعَ إندرا»؛ وأنتَ تَحْرُسُ الممالك.

Mantra 4

स॒प॒त्न॒क्षय॑णं दर्भ द्विष॒तस्तप॑नं हृ॒दः । म॒णिं क्ष॒त्रस्य॒ वर्ध॑नं तनू॒पानं॑ कृणोमि ते

يا داربها، يا مُفنيَ الأعداء، يا مُحرقَ قلبِ المبغِض—تميمةً مُنمّيةً للسلطان، حارسةً للجسد—أصنعها لك.

Mantra 5

यत् स॑मु॒द्रो अ॒भ्यक्र॑न्दत् प॒र्जन्यो॑ वि॒द्युता॑ स॒ह। ततो॑ हिर॒ण्ययो॑ बि॒न्दुस्ततो॑ द॒र्भो अ॑जायत

حينَ هدرَ المحيطُ هُدورًا، وانضمَّ إليه بارجَنيا معَ صواعقه، عندئذٍ انبثقَتِ القطرةُ الذهبية؛ ومن هناك وُلِدَ داربها.