Devaki in the Padma Purana

Sina Devakī, Śrutadevī, Yaśodā, at Śrutiśravā; gayundin sina Śrīdevī, Upadevī, at Surūpā—ito ang pitong banal na kababaihan, ang ikapitong pangkat.

Pagkaraan, taglay ang kalagayang Māyā at pumasok kay Devakī—na isisilang pa—doon isinilang ang makapangyarihang may bisig, na noong una’y si Prajāpati.

Kay Bṛhaddevī ay kusang isinilang ang isa na ang pangalan ay Mandaka. At si Devakī ay nagsilang ng kaniyang ikapitong anak na lalaki, na tinawag na Remanta.

Sa pamamagitan ng mga pag-aayuno at pagsasagawa ng tapas ni Vasudeva, ang Panginoong may matang-lotus ay isinilang kay Devakī—may apat na bisig, may banal na anyo, at kanlungan ng lahat ng tao.

Ang sanggol na ito sa sinapupunan ni Devakī—hangga’t mapapatay niya si Kaṃsa—gayon din katagal sa daigdig ay magkakaroon ng sukdulang kapanatagan at pag-alis ng mabigat na pasanin.

At dadalhin niya ang buong angkan ng Yadu sa daigdig ng mga diyos.” Sabi ni Bhīṣma: “Sino ang Vasudeva na ito, at sino ang marangal na Devakī?”

Pagkaraan, tinupad ng makapangyarihang may malalakas na bisig ang mga ninanais ni Devakī—yaong mga hangaring matagal na niyang minimithi—sa pag-aanak ng mga iyon mula sa dakilang kaluluwang yaon.

Sa Dvāravatī nananahan si Rukmiṇī; gayundin sa Vṛndāvana si Rādhā. Sa Mathurā naninirahan si Devakī; at sa Pātāla nananahan ang Kataas-taasang Diyosa, si Parameśvarī.

Doon, ang Mapalad na Panginoon ay laging nagagalak, napalilibutan ng mga Rudra. Noong una, sa pook ding iyon, nanahan si Hṛṣīkeśa—ang Kaluluwa ng sansinukob, ang anak ni Devakī.

Sa biyaya ng Anak ni Devakī (Śrī Kṛṣṇa), nahahati sa dalawa ang gabi; datapwat yaong mga hamak sa tao na kumakain pagdating ng tithi ng Jayantī ay nananatiling hinahatulan.

Paano nga ba isinilang ang Mapalad na Panginoon, na may tangan na kabibe, diskos, at pamalo? Bakit pumasok si Viṣṇu sa sinapupunan ni Devakī, at sa anong layon at dahilan Niya ito ginawa?

Kaya, O Panginoon, ikaw mismo ang pumaroon at patayin si Kaṃsa, na mahirap daigin. Magkatawang-tao sa sinapupunan ni Devakī, at pumaroon din sa Gokula.

Doon, si Gadādhara (Viṣṇu/Kṛṣṇa) ay nagkatawang-tao sa sinapupunan ni Devakī; at si Śarvāṇī (Pārvatī), ang may matang gaya ng usa, ay nanahan sa sinapupunan ni Yaśodā.

Noon, nang makita niya si Ānakadundubhi (Vasudeva), nagsimula siyang magalak. Ngunit si Devakī—nanginginig sa takot sa asurang si Kaṃsa—ay nagsalita sa sandaling iyon.

Pagkaraan, ang pinakadakila sa mga Yadu ay nagtungo sa tahanan ni Nanda; matapos ibigay kay Yaśodā ang sanggol na lalaki, dinala niya ang anak na babae nito.

Pagdating niya sa sariling tahanan, ibinalik niya sa asawa ang sanggol na babae. At ang balita—“nanganak na si Devakī”—ay dumating sa kaaway ng mga deva.

Sa lakas ay kinaladkad nila siya palayo kina Devakī at Vasudeva. Sinunggaban siya ng mga sugo ni Kaṃsa at iniharap sa kaaway ng mga deva.

Sa Mathurā, ang aking kataas-taasang diyosa ay ipinanganak bilang Devakī; gayundin, sa Candrakūṭa siya ay ipinanganak bilang Sītā, naninirahan sa mga bundok ng Vindhya.

Ilagay sa puso: 'Si Śrī Vāsudeva ang Brahman na Kataas-taasan'; sa ulo: 'Siya ang Prakṛti na Ugat'; sa tufang buhok: 'Mahāvarāha'; bilang baluti na pangproteksyon: 'Sūryavaṃśadhvaja'; bilang mga mata: 'Si Brahmā at iba pang ninanasa…

Siya ang minamahal ni Revatī; ang nakatatandang kapatid ni Acyuta (Kṛṣṇa); kilala bilang anak nina Devakī at Vasudeva; at anak nina Kaśyapa at Aditi—(gayon pinupuri sa maraming titulo).