Opening the text

Ang kasaganaang paustika ay nakakamit sa pamamagitan ng pagtutulak mula sa diyos, awtoridad sa lipunan, pertilidad, at ulan, na nagpapatatag sa tagumpay ng tahanan at publiko. Si Sarasvatī bilang nagbibigay-nutrisyon at tagapagkaloob ng yaman. Ang satyasava (tunay na pagtutulak) ni Savitar na gumagabay sa intensyon at humihikayat ng mga kalakal. Tagumpay sa kapulungan/konseho (sabhā, samiti) sa pamamagitan ng mapanghikayat at protektadong pananalita. Ang varcas (sinag) at pagiging higit na magaling sa mga karibal. Pagpapatatag ng tahanan ng mga kosmikong "tagapagtatakda sa lugar" (si Dhātṛ, Prajāpati, at iba pa). Pagpapaulan sa pamamagitan ng pagbubukas ng sisidlan ng ulap. Si Anumati bilang pahintulot ng diyos na nagpapatibay sa mga handog at plano. Para sa pagkakamit ng kasaganaan at reputasyon, pagpasok nang may kumpiyansa sa mga kapulungan, pagtitiyak ng supling at katatagan ng tahanan, pag-uudyok ng napapanahong ulan, pagtagumpayan sa mga karibal, at pagtitiyak na ang mga ritwal at plano ay tumatanggap ng pagsang-ayon ng diyos.
Ang Paustika hymn na ito na may isang taludtod ay tumatawag kay Sarasvatī bilang ang walang hanggang, nagpapakain na suso kung saan ang "mangngang pipili na kayamanan" (vāryāṇi) ay lumalaki at yumayabong. Sa pamamagitan ng pagpuri sa kanya bilang nagbibigay ng kasiyahan, naghahanap ng pabor, madaling tawagin, at mapagbigay, ang mantra ay naglalayong makamtan ang matatag na paglaki ng mga mahalagang bagay, kasaganaan, at kagalingan sa pamamagitan ng kanyang umaagos na kasaganaan.
Ang Atharvaveda 7.12 ay isang encanto para sa tagumpay sa lipunan upang makapasok sa sabhā (asamblea) at samiti (konseho) na may proteksyon, pagtanggap, at mapanghikayat na pananalita. Ipinapakita nito ang Sabhā at Samiti bilang mga "anak na babae" ni Prajāpati na nagkakasundo, nanunubok kay Indra para sa isang kinikilalang bahagi sa kapalaran ng konseho, at gumagamit ng isang pormula na pumipihit sa isip upang akitin ang atensyon at pahintulot ng mga tagapakinig sa nagsasalita.
Ang maikling awit ng Atharva para sa pagwasak sa kaaway ay gumagamit ng pagkakahalintulad sa araw: kung paanong si Sūrya ay nagiging mas maliwanag at 'kinukuha' ang liwanag ng mga bituin sa pagsikat ng araw, gayon din ang nagsasagawa ay ritwal na kinukuha ang varcas (kinang, bisa, dangal) ng mga karibal. Ito ay isang dalawang-mantra na anting-anting na layong ibunyag ang mga paparating na sapátna (mga katunggali/kaaway) at gawin silang walang kapangyarihan, naiwang 'natutulog' habang ang nagsasambit ay nakatayo sa maningning na tagumpay.
Ang hymnong ito na may apat na mantra kay Savitar ay ginagamit ang "tunay na pagtulak" (satyasava) ng Diyos upang itakda ang intensyon (mati) ng sumasamba sa isang mapalad na landas at upang umakit ng kanais-nais na mga biyaya (vāryāṇi), lalo na ang mga baka at matatag na kasaganaan. Sa paggunita sa sinaunang gawa ni Savitar ng pagbibigay ng kadakilaan at malawak na espasyo sa "unang ama," itinatampok nito ang kasalukuyang kasaganaan bilang isang matayong pagpapatuloy ng kosmikong kaayusan (dharma) at kagalingang pang-ninuno.
Ang hymnong Paustika na ito na may isang mantra ay humihingi kay Savitar ng isang "totoong nagpupukaw" (satyasavā) na pabor na maganda, mapagmatay, at kapaki-pakinabang sa lahat. Ito ay itinatampok ang kasaganaan bilang isang bagay na maaaring "gatasan" nang sagana, na may libu-libong agos, upang si Bhaga ay makapaglaan nito bilang nararapat na bahagi, na nagdudulot ng kagalingan at kanais-nais na kapalaran.
Ang Paustika hymn na ito na may iisang mantra ay humihingi kay Savitar at Bṛhaspati na palawakin ang sigla, kalinawan, at "magandang kapalaran" (saubhāgya) ng benepisyaryo. Ito ay humihiling na ang tao ay ganap na "itinakda sa tagumpay," kayang lampasan ang mga balakid, at tinatanggap sa pagsang-ayon at pabor ng lahat ng mga diyos bilang isang kumukumpirmang banal na kapulungan.
Ang maikling Paustika na himalóy na ito ay nananalangin sa mga banal na 'naglalagay sa tamang lugar' ng kaayusan at paglagó sina Dhātṛ, Savitṛ, Prajāpati, Agni, Tvaṣṭṛ, at Viṣṇu na tanggapin ang alay at patatagin ang kapalaran ng sambahayan ng nagsasakripisyo. Ang kapangyarihan nito ay nakapagtitiyak ng isang pananatilihing tahanan, pinakamainam na yaman sa loob ng bahay, at ang pinakamataas na layunin ng supling, na ibinilang bilang pinagkasunduan ng maraming diyos. Ang sukta ay nagtatatak ng kasaganaan bilang isang bagay na 'inilagay' sa buhay ng yajamāna: tirahan, yaman, at angkan na magkasama.
Ang AV 7.18 ay isang maikling himno na nag-uutos ng ulan, kung saan itinuturing ang ulap bilang isang saradong lalagyan at utos itong buksan upang ang mga tubig sa langit ay mabuhos para sa komunidad. Kinikilala nito ang Lupa bilang tumatanggap na katawan-larangan at si Dhātṛ bilang kosmikong tagapangasiwa na "nagbubukas ng lalagyan ng tubig," na tinitiyak na ang ulan ay nakapagpapakabusog sa halip na nakapipinsala. Ang ikalawang talata ay pinalawak ang layunin mula sa pag-ulan lamang patungo sa balanseng panahon, na libre sa mainit na tagtuyot at nakamamatay na hamog, upang ang kapayapaan at kasaganaan ay mananaig kung saan nananahan si Soma.
Ang Paustika hymn na ito na may isang talata ay nagpukos sa mga kapangyarihang lumilikha at nagpapatatag ni Prajāpati at Dhātṛ upang matiyak ang mga supling na matatag na "nakalagay sa lugar" at mabuting-loob. Hinihiling nito ang pagkakaisa ng sambahayan, ang mga kamag-anak na "sa pagkakasundo, iisang-isipan, iisang sinapupunan o pinagmulan", at nagtatapos sa kaloob ni Puṣṭipati ng patuloy na masaganang pag-unlad na nakatuon sa patron.
Ang hymnong anim na taludtod na ito ay nananalangin kay Anumati, ang banal na Pahintulot at pagpapahintulot na Probidensya, na "mag-isip nang mabuti" tungkol sa nagsasakripisyo at pagtibayin ang alituntunin sa gitna ng mga diyos. Sa pagtitiyak ng pahintulot, ito ay naglalayong gawing walang balakid at mabunga ang yajña: kapakanan, mabubuting bukid, matatag na mga anak, at mahusay na nabuong supling. Ang kapangyarihan ng hymn ay nakapagpapalit ng pagsasagawa ng ritwal sa tinatanggap at protektadong bisa, ang pagpapahintulot ay nagiging daan tungo sa kasaganaan at pagpapatuloy ng tahanan.