
Proteksyon at integrasyong Atharvanic: pagpapalayas sa masamang kṛtyā at lason habang muling pinatatag ang tao at kosmos sa pamamagitan ng maṇi, mga sirkito ng kasaganaan, at pagsisiyasat kay Skambha, Prajāpati. Mga kontramedida sa pagpuksa ng Kṛtyā-nivāraṇa at pagdurog sa sapátna. Pagpapagaling na physiological-cosmological sa puruṣa (katawan bilang kosmos). Pagpapakabanal ng maṇi o anting-anting para sa ojas at varcas. Mga proteksyon laban sa ahas at lason, at pag-neutralisa ng mga toxin. Kasaganaan sa pamamagitan ng pagbabalik ni Dakṣiṇā, baka, gatas, at matatamis na tubig. Esoterikong brahmodya tungkol kay Prajāpati, garbha, Skambha, at yajña bilang kosmikong katawan. Pagpapatibay ng karapatan sa ari-arian o ritwal (Vaśā-baka) sa pamamagitan ng sagradong kaalaman. Tumutugon sa mga sitwasyon ng panghihila ng okulto, pagrivalry at pananakot sa lipunan, panganib ng pagkakalason, pagkawala ng lakas o prestihiyo, at pangangailangan na siguraduhin ang kasaganaan (mga kaloob, baka, pagkain) habang pinatatag ang sariling claim at katatagan sa ritwal-kosmikong kaayusan.
Ang Atharvaveda 10.1 ay isang himno kontra-sorcerya (kṛtyā-nivāraṇa) na kinikilala ang mapanghimok na kṛtyā bilang isang sadyang "ginawa at pinagsama-samang" pinsala at pinapaalis ito mula sa mismong ugat nito. Pinoprotektahan nito ang apektadong sambahayan mula sa karagdagang pinsala habang puwersahang ibinabalik ang salamangka pabalik sa taong may-akda nito. Ang Bhava, Śarva (Rudra) at ang deva-driven na "misayl" (devahéti), na inilalarawan bilang kidlat, ay tinatawag bilang mga parusahan at tumpak na kagamitan ng banal na paghihiganti.
Ang AV 10.2 ay isang pisipisikal-kosmolohikal na panalangin ng paggagaling na inilalarawan ang tao (puruṣa) bilang isang katawang-kosmos na maaaring ayusin sa pamamagitan ng ritwal, na ang ulo, puso, hininga, at panloob na mga "takip" ay maaaring patatagin ng mantra. Ito ay tumatawag kay Pavamāna bilang isang panloob na paglilinis, tulad ng Soma na agos na nagtataas at nagpapanatili ng prāṇa, habang tumatalikod din sa isang Brahman/Ātman-sentrikong "yakṣa" bilang ang pinakamalalim na mapagprotektang kapangyarihan. Ang lakas ng sukta ay nakapaloob sa pagtatali/"pagtatahi" sa mga mahihinang sentro ng buhay, muling pagtatatag ng integridad, at pagpapahintulot ng mahabang buhay at lakas sa pamamagitan ng karunungan at paglilinis.
Ang himalang ito ay nagpapalakas sa isang maningning na gawa sa varaṇa bilang isang pinagsama-samang "kapangyarihang pang-anting-anting" na dumudurog sa mga sapátna, mga karibal, mga masasamang nagbabalak, at mga mangkukulam na umaatake, habang pinoprotektahan ang tagapagsuot mula kay Nirṛti, takot, at hampas ng Kamatayan. Si Varuṇa o Varana ay tinatawag hindi lamang bilang tagapagbantay ng moralidad kundi bilang isang pwersang nagtatali at nagpipigil na inilagay sa anting-anting, na ginagawa itong isang portable na muog ng rakṣā. Kasabay ng pwersang nagpapasuko sa karibal, ang sūkta ay nagpapatatag din ng kīrti, yaśas, tejas, at bhūti, kaya't ang proteksyon at katayuan sa publiko ay sabay na tumataas.
Ang AV 10.4 ay isang bhaiṣajya, apotropaic na anting-anting para sa pagpapalayas sa mga ahas at sa pagpapabisa ng lason bilang isang gumagalaw na mapanirang puwersa. Pinapangiligan nito ang isang protektibong tatluhan, si Indra, ang mga Diyos na pinagsama-sama, at si Varuṇa, kasama ang mga personipikadong kapangyarihang panlunas at mga "landas na pumapatay ng ahas," upang lumikha ng isang ligtas na daan, pigilan ang banta, at sirain ang lason sa kanyang puwesto.
Ang hanay ng mga himno na ito ay gumagana bilang pormula ng kasaganaan at karangalan sa Atharvanic kung saan si Dakṣiṇā (ang handog sa ritwal, na pinapakatao) ay pinagagawang "bumalik muli" sa tagapagtanghal sa parehong maaasahang sirkito tulad ng ikot ni Sūrya. Kasama ng layuning paustika ng yaman at brāhmaṇavarcasa, ang sukta ay naglalaman din ng matitibay na panuntungan sa paglulupig at pagsasailalim sa karibal, gamit ang imahen ng kosmikong hakbang/pagpapalayas at "pagbabalot" ng kinang, hininga, at habang-buhay para sa linya ng patron.
Ang AV 10.6 ay isang maṇi-hymn na nagpapakabanal sa pagtatali ng isang protektibong hiyas o anting-anting, na itinuturing ito bilang isang kapangyarihang buhay na nagbabantay sa ojas (lakas na buhay) at varcas (maringal na prestihiyo) ng tagasuot. Kasama ng kasaganaan at pagpapalakas ng pandama (pagdinig, paningin), ito ay may abhicārika na aspeto: ang kapangyarihan ng mantra ay ritwal na "pumupugon" sa mapanghimok na pamumuno/kapangyarihan ng karibal at pinapabalik ang pagkapoot. Ang hymn ay nagtatapos sa pag-uugnay ng kapangyarihan ng anting-anting sa pamamag-sa-bahay na handog, na nagtatatak ng proteksyon at paglagi sa pagtanggap ni Agni.
Ang AV 10.7 ay kabilang sa kompleks ng himno ng Skambha (Kosmikong Suporta) at nagtutuloy ng pagsisiyasat sa istilong rahasya tungkol sa nakatagong pundasyon kung saan si Prajāpati at ang mga mundo ay "itinatag." Sa halip na humiling ng isang kahilingan, ito ay nagtutulak sa tagapakinig tungo sa pagkilalang brahmaniko: si Skambha bilang hindi nakikitang suporta, binabantayang "kayamanan," at prinsipyong nagpapatas kung saan ang langit, hangin/hininga, at tunog na liturhiko ay nagkakaisa. Ang kapangyarihan nito ay mapagnilay at nagpapatatag, na nakakatiyak ng kosmikong at panloob na kaayusan sa pamamagitan ng tamang pag-alam (vidyā) at pagbigkas.
Ang AV 10.8 ay isang kosmogonikong himno sa istilong brahmodya na tumutunghayan sa nakatagong Prajāpati na gumagalaw sa loob ng garbha (sinapupunan/buto), na nagtatanong kung paano ang Isa ay nagiging marami habat nananatiling hindi nakikita sa loob. Ang kapangyarihan nito ay hindi panggamot kundi pangkaisipan at pangpamatatag: sa paraang ritwal, ito ay nagpapatibay ng ṛta (kaayusan) sa pamamagitan ng paggawa sa komunidad na magsanay at manirahan sa isang pangitain ng iisang manlilikha na nananahan sa likod ng pagkakamag-anak, ranggo, kapanganakan, at kasaganaan.
Ang AV 10.9 ay isang himno ng kasaganaan at nutrisyon na ginagawang sagrado ang baka, mga produktong gatas, at matatamis at makinis na tubig bilang buhay na yaman na dapat 'bungkal' para sa patron. Sa pamamagitan ng pagtala ng katawan ng baka at mga ahente ng rito, nito pinipilit ang sagana na ani ng mga produktong gatas (gatas, yogurt, mantikilya, pulot-pukyutan) at pinoprotektahan ang proseso ng handog upang ang nutrisyon ay maging matatag na yaman at lakas.
Ang himnong ito ay pinagtibay ang karapatan ng nagpapahayag sa bakaing Vaśā sa pamamagitan ng pagbabatay nito sa esoterikong kaalaman tungkol sa Yajña bilang isang kosmikong katawan na may mga rehiyon, mga bahagi ng katawan, at isang "ulo." Sa pamamagitan ng pagkukuwento ng mga banal na naunang ginawa (ni Indra, ng mga Āditya, ng mga Sādhya, ng mga Vasu) at sa pagtataas ng gatas ng Vaśā bilang isang selestiyal na pagkain, ito ay nagpapabago sa isang pinaglalabang bagay sa ritwal sa isang pinahihintulutang pinagkukunan ng kasaganaan, katayuan, at nagpapanatiling kapangyarihan.