Sukta 8

Mantra 1

ज्येष्ठब्रह्मवर्णनम्। १२ पुरोबृहती त्रिष्टुब्गर्भाऽऽर्षी पङ्क्तिः, १५, २७ भुरिग्बृहती, २२ पुर उष्णिक्, यो भू॒तं च॒ भव्यं॑ च॒ सर्वं॒ यश्चा॑धि॒तिष्ठ॑ति । स्व॑१र्यस्य॑ च॒ केव॑लं॒ तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

Siya na nagpapamahala sa lahat, ang naging at ang magiging, at sa kanya lamang ang langit: sa dakilang Brahman na ito ay mag-alay ng paggalang.

Mantra 2

स्क॒म्भेने॒मे विष्ट॑भिते॒ द्यौश्च॒ भूमि॑श्च तिष्ठतः । स्क॒म्भ इ॒दं सर्व॑मात्म॒न्वद् यत् प्रा॒णन्नि॑मि॒षच्च॒ यत्

Sa pamamagitan ng Skambha ang dalawang ito, ang Langit at Lupa, ay nakatayo at pinaghihiwalay. Si Skambha ay ang buong sanglibong ito, na may kaluluwa: anumang humihinga, anumang kumukislap sa buhay.

Mantra 3

ति॒स्रो ह॑ प्र॒जा अ॑त्या॒यमा॑य॒न् न्य॑१न्या अ॒र्कम॒भितो॑ऽविशन्त । बृ॒हन् ह॑ तस्थौ॒ रज॑सो वि॒मानो॒ हरि॑तो॒ हरि॑णी॒रा वि॑वेश

Tatlo, sa katotohanan, ang mga nilalang: sila ay nagpatuloy, lumampas sa hangganan; ang iba ay pumasok sa palibot ng Araw. Ang Malaki ay nanatiling matatag, sinusukat ang kaharian ng hangin; ang mga kapangyarihang kayumanggi, ang mga inang kayumanggi, ay pumasok.

Mantra 4

द्वाद॑श प्र॒धय॑श्च॒क्रमेकं॒ त्रीणि॒ नभ्या॑नि॒ क उ॒ तच्चि॑केत । तत्राह॑ता॒स्त्रीणि॑ श॒तानि॑ श॒ङ्कवः॑ ष॒ष्टिश्च॒ खीला॒ अवि॑चाचला॒ ये

Labindalawa ang mga palo ng iisang gulong; tatlo ang mga sentro, sino, sa katotohanan, ang nakadama nito? Doon ay nakatali nang matatag ang tatlong daang mga pansol, at animnapung mga tulos pa, na hindi gumagalaw mula sa kanilang lugar.

Mantra 5

इ॒दं स॑वित॒र्वि जा॑नीहि॒ षड् य॒मा एक॑ एक॒जः । तस्मि॑न् हापि॒त्वमि॑छन्ते॒ य ए॑षा॒मेक॑ एक॒जः

Ito, O Savitar, ay lubos mong unawain: anim ang mga pares na batas; isa ang ipinanganak na nag-iisa. Sa kanya nila hinahanap ang pakikilahok at pagkakamag-anak, siya na, sa mga ito, ang nag-iisang ipinanganak.

Mantra 6

आ॒विः सन्निहि॑तं॒ गुहा॒ जर॒न्नाम॑ म॒हत् प॒दम्। तत्रे॒दं सर्व॒मार्पि॑त॒मेज॑त् प्रा॒णत् प्रति॑ष्ठितम्

Nakikita, ngunit itinatago sa lihim, ang dakilang pook, sinauna sa pangalan. Doon ang lahat ng ito ay nakatali, gumagalaw, humihinga, nakatayo nang matatag sa kanyang tirahan.

Mantra 7

एक॑चक्रं वर्तत॒ एक॑नेमि स॒हस्रा॑क्षरं॒ प्र पु॒रो नि प॒श्चा । अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क्व॑१तद् ब॑भूव

Iisang gulong ang umiikot, iisang palo, may libong pantig, gumagalaw pasulong, gumagalaw paurong. Sa kalahati nito ay nilikha ang buong sanlibutan ng pagiral: saan, kung gayon, ang kalahati nito ay naging?

Mantra 8

प॒ञ्च॒वा॒ही व॑ह॒त्यग्र॑मेषां॒ प्रष्ट॑यो यु॒क्ता अ॑नु॒संव॑हन्ति । अया॑तमस्य ददृ॒शे न या॒तं परं॒ नेदी॒योऽव॑रं॒ दवी॑यः

Pinapangunahan ng limang-paninila, siya ay nagdadala sa unang punto ng mga ito; ang mga bakas, na wastong sinakay, ay nagdadala paunahan sa maayos na pagkakaisa. Sa kanya, ang hindi nalakbay ay nakikita, hindi ang nalakbay: ang mas malayo, ang mas malapit; ang mas mababa, ang mas malayong-malayo.

Mantra 9

ति॒र्यग्बि॑लश्चम॒स ऊ॒र्ध्वबु॑ध्न॒स्तस्मि॒न् यशो॒ निहि॑तं वि॒श्वरू॑पम्। तदा॑सत॒ ऋष॑यः स॒प्त सा॒कं ये अ॒स्य गो॒पा म॑ह॒तो ब॑भू॒वुः

Isang tasa na may pagsasabing sa gilid, na may ilalim na nakataas: doon ay nakalagay ang kaluwalhatian, na may unibersal na anyo. Doon umupo ang Pitong Mangunguna na magkasama, na naging mga tagapangalaga ng Dakilang Ito.

Mantra 10

या पु॒रस्ता॑द् यु॒ज्यते॒ या च॑ प॒श्चाद् या वि॒श्वतो॑ यु॒ज्यते॒ या च॑ स॒र्वतः॑ । यया॑ य॒ज्ञः प्राङ् ता॒यते॒ तां त्वा॑ पृछामि कत॒मा सर्चाम्

Siya na isinusakay sa harap, at siya sa likod; siya na isinusakay mula sa bawat gilid, at siya mula sa lahat ng direksyon: na sa pamamagitan niya ang Sakripisyo ay inilalawig at hinahatak paunahan, siya ay aking tinatanong sa iyo: alin sa mga taludtod siya?

Mantra 11

यदेज॑ति॒ पत॑ति॒ यच्च॒ तिष्ठ॑ति प्रा॒णदप्रा॑णन्निमि॒षच्च॒ यद् भुव॑त्। तद् दा॑धार पृथि॒वीं वि॒श्वरू॑पं॒ तत् सं॒भूय॑ भ॒वत्येक॑मे॒व

Ang gumagalaw, ang lumilipad, at ang nakatayong walang gumagalaw; ang humihinga at ang walang hininga, ang kumukurap, at ang naging totoo, iyon ay nagtaguyod sa Lupa na may unibersal na anyo; iyon, na nagkakaisa, ay nagiging Isa lamang.

Mantra 12

अ॒न॒न्तं वित॑तं पुरु॒त्रान॒न्तमन्त॑वच्चा॒ सम॑न्ते । ते ना॑कपा॒लश्च॑रति विचि॒न्वन् वि॒द्वान् भू॒तमु॒त भव्य॑मस्य

Walang hanggan, unat, sa maraming lugar, walang hanggan, at gayon pa man ay parang may hangganan, sa bawat gilid: doon ang Tagapangalaga ng langit na simboryo ay gumagalaw, na nakikilala, matalino, na nakakaalam kung ano ang naging at kung ano ang magiging sa kanya.

Mantra 13

प्र॒जाप॑तिश्चरति॒ गर्भे॑ अ॒न्तरदृ॑श्यमानो बहु॒धा वि जा॑यते । अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क॑त॒मः स के॒तुः

Si Prajapati ay gumagalaw sa sinapupunan; nakikita lamang sa loob, siya ay ipinanganak sa labas sa maraming anyo. Sa kalahati lamang ay kanyang pinagmulan ang buong mundong ito: ano nga ba ang kalahati niya, at ano ang tanda nito?

Mantra 14

ऊ॒र्ध्वं भर॑न्तमुद॒कं कु॒म्भेने॑वोदहा॒र्यऽम्। पश्य॑न्ति॒ सर्वे॒ चक्षु॑षा॒ न सर्वे॒ मन॑सा विदुः

Tulad ng tubig na hinila paitaas, na para bang may pitsel, gayon ito ay dinadala paitaas: lahat ng tao ay nakikita ito sa pamamagitan ng mata, ngunit hindi lahat ay nakikilala ito sa pamamagitan ng isipan.

Mantra 15

दू॒रे पू॒र्णेन॑ वसति दू॒र ऊ॒नेन॑ हीयते । म॒हद् य॒क्षं भुव॑नस्य॒ मध्ये॒ तस्मै॑ ब॒लिं रा॑ष्ट्र॒भृतो॑ भरन्ति

Sa malayo siya nananahanan sa kanyang pagiging ganap; sa malayo siya ay humina sa kakulangan. Ang isang dakilang Misteryo ay nakatayo sa gitna ng mundo: sa kanya ang mga tagapagtaguyod ng kaharian ay nagdadala ng handog.

Mantra 16

यतः॒ सूर्यः॑ उ॒देत्यस्तं॒ यत्र॑ च॒ गच्छ॑ति । तदे॒व म॑न्ये॒ऽहं ज्ये॒ष्ठं तदु॒ नात्ये॑ति॒ किं च॒न

Kung saan bumabangon ang Araw, at kung saan siya lumulubog sa pahingahan, ito mismo ang itinuturing kong pinakadakila; lampas doon ay walang anumang lumalampas.

Mantra 17

ये अ॒र्वाङ् मध्य॑ उ॒त वा॑ पुरा॒णं वेदं॑ वि॒द्वांस॑म॒भितो॒ वद॑न्ति । आ॒दि॒त्यमे॒व ते परि॑ वदन्ति॒ सर्वे॑ अ॒ग्निं द्वि॒तीयं॑ त्रि॒वृतं॑ च हं॒सम्

Ang mga nasa gilid na ito sa gitna, na nagsasalita sa lahat ng dako tungkol sa sinaunang Veda at sa marunong na pantas, ang mga ito sa kanilang buong pananalita ay nagpapahayag lamang ng Aditya; at si Agni bilang pangalawa, at ang tatlong beses na Hamsa.

Mantra 18

स॒ह॒स्रा॒ह्ण्यं विय॑तावस्य प॒क्षौ हरे॑र्हं॒सस्य॒ पत॑तः स्व॒र्गम्। स दे॒वान्त्सर्वा॒नुर॑स्युप॒दद्य॑ सं॒पश्य॑न् याति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑

Isang libong-araw na nagtatagal ang mga pakpak niya na ang saklaw ay ang malawak na kalawakan, ni Hari, ng lumilipad na Hamsa, patungo sa langit. Siya, na inilalagay ang lahat ng mga Diyos sa kanyang dibdib, na nakikita sila nang ganap, ay nagpapatuloy sa lahat ng mga mundo.

Mantra 19

स॒त्येनो॒र्ध्वस्त॑पति॒ ब्रह्म॑णा॒र्वाङ् वि प॑श्यति । प्रा॒णेन॑ ति॒र्यङ् प्राण॑ति॒ यस्मि॑न् ज्ये॒ष्ठमधि॑ श्रि॒तम्

Sa pamamagitan ng Katotohanan, siya ay sumusunog sa itaas; sa pamamagitan ng Brahman, siya ay tumitingin sa ganap na paningin. Sa pamamagitan ng Hininga, siya ay humihinga sa kabila; sa kanya ang Pinakamataas ay nakatayo sa itaas.

Mantra 20

यो वै ते वि॒द्याद॒रणी॒ याभ्यां॑ निर्म॒थ्यते॒ वसु॑ । स वि॒द्वान् ज्ये॒ष्ठं म॑न्येत॒ स वि॑द्या॒द् ब्राह्म॑णं म॒हत्

Sinumang tunay na makakikilala sa iyong mga Arani, ang dalawang iyon kung saan ang mabuting kayamanan ay hinahalo, siya, na may kaalaman, ay dapat magbilang sa kanyang sarili na pangunahin; siya ay makakikilala sa dakilang Brahman.

Mantra 21

अ॒पादग्रे॒ सम॑भव॒त् सो अग्रे॒ स्व॑१राभ॑रत्। चतु॑ष्पाद् भू॒त्वा भोग्यः॒ सर्व॒माद॑त्त॒ भोज॑नम्

Sa una, siya ay walang paa ngunit sumiral; siya sa unang panahon ay nagdala ng liwanag ng langit. Naging may apat na paa, karapat-dapat sa kasayahan, kinalangan niya ang lahat ng pagkain para sa kanyang pagkain.

Mantra 22

भोग्यो॑ भव॒दथो॒ अन्न॑मदद् ब॒हु। यो दे॒वमु॑त्त॒राव॑न्तमु॒पासा॑तै सना॒तन॑म्

Siya ay naging karapat-dapat sa kasayahan, at higit pa rito ay kumain ng pagkain sa sagana, ang sinumang sumasamba sa Diyos, ang Matuling na Tagatulong, ang Walang Hanggan.

Mantra 23

स॒ना॒तन॑मेनमाहुरु॒ताद्य स्या॒त् पुन॑र्णवः । अ॒हो॒रा॒त्रे प्र जा॑येते अ॒न्यो अ॒न्यस्य॑ रू॒पयोः॑

Tinatawag siyang walang hanggan; ngunit maging sa araw na ito ay maaari siyang ipanganak muli. Sa Araw-at-Gabi siya isinilang: ang isang anyo ay ipinanganak mula sa anyo ng isa pa.

Mantra 24

श॒तं स॒हस्र॑म॒युतं॒ न्यऽर्बुदमसंख्ये॒यं स्वम॑स्मि॒न् निवि॑ष्टम्। तद॑स्य घ्नन्त्यभि॒पश्य॑त ए॒व तस्मा॑द् दे॒वो रो॑चत ए॒ष ए॒तत्

Ang isang daan, isang libo, sampung libo, oo, isang napakalaking bilang na hindi mabilang, ang kanyang sarili ay nakatanim dito. Ang tindig na iyon ay kanilang binabagbag, habang nakatingin dito; kaya ang Diyos ay nagningning, ito ay iyon.

Mantra 25

बाला॒देक॑मणीय॒स्कमु॒तैकं॒ नेव॑ दृश्यते । ततः॒ परि॑ष्वजीयसी दे॒वता॒ सा मम॑ प्रि॒या

Ang isa ay mas manipis pa sa buhok; at ang isa ay hindi nakikita. Mula roon ay yakap mo ang lahat: ang Diyosang iyan ang aking minamahal.

Mantra 26

इ॒यं क॑ल्या॒ण्य॑१जरा॒ मर्त्य॑स्या॒मृता॑ गृ॒हे। यस्मै॑ कृ॒ता शये॒ स यश्च॒कार॑ ज॒जार॒ सः

Ang mapalad na Kapangyarihang ito, na hindi tumanda, na walang kamatayan, ay nakahiga sa bahay ng mortal. Para sa kanyang pinaghihigaan, siya ay yumayabong; ngunit siya na nagawa siya, siya ay naluluma sa edad.

Mantra 27

त्वं स्त्री त्वं पुमा॑नसि॒ त्वं कु॑मा॒र उ॒त वा॑ कुमा॒री॥ त्वं जी॒र्णो द॒ण्डेन॑ वञ्चसि॒ त्वं जा॒तो भ॑वसि वि॒श्वतो॑मुखः

Ikaw ay babae, ikaw ay lalaki; ikaw ay isang batang lalaki, oo, o isang dalaga. Ikaw, na tumanda, ay gumagalaw gamit ang tungkod; ikaw, kapag ipinanganak, ay nagiging may mukha sa lahat ng direksyon, tumitingin sa bawat paraan.

Mantra 28

उ॒तैषां॑ पि॒तोत वा॑ पु॒त्र ए॑षामु॒तैषां॑ ज्ये॒ष्ठ उ॒त वा॑ कनि॒ष्ठः । एको॑ ह दे॒वो मन॑सि॒ प्रवि॑ष्टः प्रथ॒मो जा॒तः स उ॒ गर्भे॑ अ॒न्तः

At sa mga ito, siya ang Ama; o muli, ang Anak ng mga ito; at sa mga ito, siya ang Panganay, o muli ang Bunso. Isang Diyos nga, na pumasok sa isip, panganay na ipinanganak, siya, katotohanan, ay nasa loob ng sinapupunan.

Mantra 29

पू॒र्णात् पू॒र्णमुद॑चति पू॒र्णं पू॒र्णेन॑ सिच्यते । उ॒तो तद॒द्य वि॑द्याम॒ यत॒स्तत् प॑रिषि॒च्यते॑

Mula sa Ganap, ang Ganap ay lumalabas; ang Ganap ay binubuhos ng Ganap. Oo, iyon, sa araw na ito, ay sana ay malaman natin: mula saang pinagmulan iyon ay ganap na binubuhos sa paligid.

Mantra 30

ए॒षा स॒नत्नी॒ सन॑मे॒व जा॒तैषा पु॑रा॒णी परि॒ सर्वं॑ बभूव । म॒ही दे॒व्यु॑१षसो॑ विभा॒ती सैके॑नैकेन मिष॒ता वि च॑ष्टे

Ito ang sinauna, ipinanganak mula sa unang panahon; itong pangunahin ay sumaklaw sa lahat sa paligid. Dakila ang Diyosa, Siya na Bukang-liwayway, na nagliliwanag: siya, isa-isang tumitingin sa mga nabubuhay na kumikislap.

Mantra 31

अवि॒र्वै नाम॑ दे॒वत॒र्तेना॑स्ते॒ परी॑वृता । तस्या॑ रू॒पेणे॒मे वृ॒क्षा हरि॑ता॒ हरि॑तस्रजः

Ang 'Avi' ay pangalan ng isang Diyos: kasama ng Rta, siya ay nakaupo, na pinalilibutan. Sa kanyang anyo mismo ay ang mga punong ito, berde, na may berdeng-kuwintas.

Mantra 32

अन्ति॒ सन्तं॒ न ज॑हा॒त्यन्ति॒ सन्तं॒ न प॑श्यति । दे॒वस्य॑ पश्य॒ काव्यं॒ न म॑मार॒ न जी॑र्यति

Malapit sa kanya, hindi siya niya iniwan; malapit sa kanya, ngunit hindi niya nakikita ito. Masdan ang kagila-gilalas na sining ng Diyos: hindi ito namatay, hindi ito nasisira.

Mantra 33

अ॒पू॒र्वेणे॑षि॒ता वाच॒स्ता व॑दन्ति यथाय॒थम्। वद॑न्ती॒र्यत्र गच्छ॑न्ति॒ तदा॑हु॒र्ब्राह्म॑णं म॒हत्

Itinutulak ng isang kapangyarihang sinauna at walang kapantay, ang mga Tinig ay nagsasalita, bawat isa ayon sa kanyang angkop na paraan. Sa kung saan, habang nagsasalita pa, sila ay nagpapatuloy, ito ay ipinahahayag ng mga tao na siya ang makapangyarihang Brahman.

Mantra 34

यत्र॑ दे॒वाश्च॑ मनु॒ष्याऽश्चा॒रा नाभा॑विव श्रि॒ताः । अ॒पां त्वा॒ पुष्पं॑ पृच्छामि॒ यत्र॒ तन्मा॒यया॑ हि॒तम्

Kung saan ang mga Diyos at mga tao, tulad ng mga rayos sa gitnang bahagi ng gulong, ay nananahan at nagpapahinga, O Bulaklak ng mga Tubig, sa iyo ako ay nagtatanong: saan ang kayamanang iyon na sa pamamagitan ng misteryosong kapangyarihan ay inilagay?

Mantra 35

ये भि॒र्वात॑ इषि॒तः प्र॒वाति॒ ये दद॑न्ते॒ पञ्च॒ दिशः॑ स॒ध्रीचीः॑ । य आहु॑तिम॒त्यम॑न्यन्त दे॒वा अ॒पां ने॒तारः॑ कत॒मे त आ॑सन्

Sa kanino pinapatuloy ay humahangin ang Hangin; na nagtatayo ng ayos sa limang direksyon, na magkakaugnay; na mga pinuno ng mga Tubig, na kanino ang mga Diyos ay itinuring na pinakamataas na halaga ng alay: sino sila?

Mantra 36

इ॒मामे॑षां पृथि॒वीं वस्त॒ एको॒ऽन्तरि॑क्षं॒ पर्ये॑को॑ बभूव । दिव॑मेषां ददते॒ यो वि॑ध॒र्ता विश्वा॒ आशाः॒ प्रति॑ रक्ष॒न्त्येके॑

Isa sa kanila ay naninirahan sa lupaing ito; isa, na sumasaklaw, ay naging kalawakan. Siya na nagtatatag ay nagkakaloob sa kanila ng langit; at ang ilan ay nagbabantay, bawat isa sa kanyang pook, sa lahat ng mga rehiyon.

Mantra 37

यो वि॒द्यात् सूत्रं॒ वित॑तं॒ यस्मि॒न्नोताः॑ प्र॒जा इ॒माः । सूत्रं॒ सूत्र॑स्य॒ यो वि॒द्याद् स वि॑द्या॒द् ब्राह्म॑णं म॒हत्

Sinumang nakakikilala sa Sinulid na unat, kung saan ang mga nilalang na ito ay natalian; sinumang nakakikilala sa Sinulid ng Sinulid, siya nga ay nakakikilala sa dakilang Brahman.

Mantra 38

वेदा॒हं सूत्रं॒ वित॑तं॒ यस्मि॒न्नोताः॑ प्र॒जा इ॒माः । सूत्रं॒ सूत्र॑स्या॒हं वे॒दाथो॒ यद् ब्राह्म॑णं म॒हत्

Alam ko ang sinulid na inunat, kung saan ang mga nilalang na ito ay naisanib. Ang sinulid, at ang lihim ng sinulid, ay alam ko; oo, yaong siyang makapangyarihang Brahman.

Mantra 39

यद॑न्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी अ॒ग्निरैत् प्र॒दह॑न् विश्वदा॒व्यः । यत्राति॑ष्ठ॒न्नेक॑पत्नीः प॒रस्ता॒त् क्वेऽवासीन्मात॒रिश्वा॑ त॒दानी॑म्

Nang, sa pagitan ng Langit at Lupa, ang Apoy ay umalis, na nagniningas, isang unibersal na pagsunog, saan noon nakatayo ang mga tapat na asawa sa kabilang dako; saan, nga ba, si Mātariśvan noong panahong iyon?

Mantra 40

अ॒प्स्वाऽसीन्मात॒रिश्वा॒ प्रवि॑ष्टः॒ प्रवि॑ष्टा दे॒वाः स॑लि॒लान्या॑सन्॥ बृ॒हन् ह॑ तस्थौ॒ रज॑सो वि॒मानः॒ पव॑मानो ह॒रित॒ आ वि॑वेश

Sa mga tubig ay sumakabilang si Mātariśvan; sumakabilang ang mga Diyos, naroon ang mga baha. Ang Dakila ay tumayo, sinusukat ang kalawakan; nagpapakabanal, na may kayumangging sinag, siya ay pumasok.

Mantra 41

उत्त॑रेणेव गाय॒त्रीम॒मृतेऽधि॒ वि च॑क्रमे । साम्ना॒ ये साम॑ संवि॒दुर॒जस्तद् द॑दृशे॒ क्वऽ

Para bang sa kabilang dako, ang Gāyatrī ay lumakbay patungo sa imortalidad. Sa pamamagitan ng awit, yaong mga nakakaalam ng awit, ang kalawakang iyon ay nakita: saan ito naroroon?

Mantra 42

नि॒वेश॑नः सं॒गम॑नो॒ वसू॑नां दे॒व इ॑व सवि॒ता स॒त्यध॑र्मा । इन्द्रो॒ न त॑स्थौ सम॒रे धना॑नाम्

Isang maninirahan, isang tagapagtipon ng kayamanan, tulad ni Savitṛ, isang diyos ng tapat na batas, siya ay tumayong matibay, tulad ni Indra, sa laban para sa mga gantimpala.

Mantra 43

पु॒ण्डरी॑कं॒ नव॑द्वारं त्रि॒भिर्गु॒णेभि॒रावृ॑तम्। तस्मि॒न् यद् य॒क्षमा॑त्म॒न्वत् तद् वै ब्र॑ह्म॒विदो॑ विदुः

Isang upuang lotus na may siyam na pinto, na pinalilibot ng tatlong katangian: ang naroon na may sakit na sumisira, iyon, tunay, ay alam ng mga nakakakilala sa Brahman.

Mantra 44

अ॒का॒मो धीरो॑ अ॒मृतः॑ स्वयं॒भू रसे॑न तृ॒प्तो न कुत॑श्च॒नोनः॑ । तमे॒व वि॒द्वान् न बि॑भाय मृ॒त्योरा॒त्मानं॒ धीर॑म॒जरं॒ युवा॑नम्

Walang pagnanasa, matatag, walang kamatayan, sariling umiiral, puno ng diwa, walang kulang sa anumang dako, ang nakakakilala sa Isang iyon ay hindi natatakot sa Kamatayan: ang Sarili, ang matatag, hindi tumanda, laging bata.