Adhyaya 6
Khandas
Khanda: 6.1
ในส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัท ปัญญาชน Uddalaka Aruni ได้สอนบุตรชาย Shvetaketu เกี่ยวกับความเป็นหนึ่งเดียว หลังจากสิบสองปีของการศึกษา Shvetaketu กลับมาด้วยความภูมิใจ บิดาถามว่าเขาได้เรียนรู้คำสอนที่ทำให้สิ่งที่ไม่ได้ยินได้ยินและสิ่งที่ไม่รู้รู้หรือไม่ เขาใช้ตัวอย่างของดินเหนียว ทองแดง และเหล็ก เพื่อสอนว่าการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดเป็นเพียงชื่อและสสารพื้นฐานคือความจริง
Khanda: 6.2
ในส่วนที่สอง อุทดาลกะ อารุณิ สอนพรหมวิทยาแก่บุตรชายสเวตาเกตุ เขาพิสูจน์ว่าสาเหตุดั้งเดิมของจักรวาลคือ 'สัต' (การมีอยู่) ไม่ใช่ 'อสัต' จากความประสงค์ของสัตเกิดเตชัส จากเตชัสเกิดน้ำ และจากน้ำเกิดอาหาร
Khanda: 6.3
ส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัทอธิบายว่าสรรพสัตว์ทั้งหมดมาจากสามแหล่ง: เกิดจากไข่ เกิดจากครรภ์ และเกิดจากต้นอ่อน. Sat เข้าสู่เทพธาตุทั้งสาม—ไฟ น้ำ และดิน—ในฐานะตนที่มีชีวิตและสำแดงนามและรูป. ธาตุแต่ละอย่างถูกทำให้เป็นสามเท่า.
Khanda: 6.4
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทแสดงให้เห็นว่ารูปแบบทั้งหมดเช่นไฟ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และสายฟ้าเกิดจากธาตุพื้นฐานสามอย่างคือ เตชัส อป และอันนา สีทั้งสามคือแดง ขาว และดำ สอดคล้องกับธาตุเหล่านี้ การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดเป็นเพียงชื่อและความจริงอยู่ในสามรูปแบบพื้นฐานเท่านั้น
Khanda: 6.5
ในส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัท พระฤาษีอุททาลกะ อารุณิ สอนบุตรชาย ศเวตเกตุ ว่าอาหารที่กินเข้าไปแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนหยาบที่สุดกลายเป็นของเสีย ส่วนกลางกลายเป็นเนื้อ ส่วนละเอียดที่สุดกลายเป็นจิตใจ น้ำกลายเป็นปัสสาวะ เลือด และปราณ ไฟกลายเป็นกระดูก ไขกระดูก และคำพูด
Khanda: 6.6
ในส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัท พระฤๅษีอุททาลกะอารุณิสอนบุตรชายสเวตาเกตุว่าสาระละเอียดของอาหารกลายเป็นจิตใจ ของน้ำกลายเป็นลมหายใจ ของไฟกลายเป็นคำพูด เหมือนเนยขึ้นจากโยเกิร์ตที่กวน ธาตุละเอียดขึ้นไปและเปลี่ยนแปลง
Khanda: 6.7
ในภาคที่เจ็ดของบทที่หกแห่งฉานโดคยาอุปนิษัท อุฑฑาลกะ อารุณิ สอนบุตรชายของท่านคือ ศเวตเกตุ ว่าจิตใจและความจำขึ้นอยู่กับอาหาร หลังอดอาหาร 15 วันและดื่มแต่น้ำ ศเวตเกตุจำพระเวทไม่ได้ หลังจากกินอาหารความจำของเขาก็กลับคืนมา
Khanda: 6.8
ในขันธ์ที่แปดของบทที่หก อุททาลก อรุณิ สอนบุตรชาย ศเวตเกตุ ว่าในการหลับใหลลึก บุคคลรวมเป็นหนึ่งกับ สัต (ความเป็นบริสุทธิ์) จิตเหมือนนกที่ถูกผูกด้วยเชือก กลับสู่ปราณ ความหิวและกระหายสืบสาวถึงน้ำและไฟ และทั้งหมดมีรากในสัต
Khanda: 6.9
ในส่วนที่เก้าของบทที่หกของฉันโดคยาอุปนิษัท อุทดาลกะ อรุณิ สอนบุตรชาย ศเวตาเกตุ ผ่านอุปมาเรื่องน้ำผึ้ง ดังที่ผึ้งเก็บน้ำหวานจากต้นไม้ต่างๆ และรวมเป็นน้ำผึ้งเดียว สรรพสัตว์ทั้งหมดละลายเข้าสู่ สัต (การดำรงอยู่) เมื่อรวมเข้าด้วยกัน พวกมันสูญเสียความตระหนักถึงที่มาของตน เหมือนน้ำหวานต่างๆ ที่ไม่อาจแยกแยะได้ในน้ำผึ้ง ไม่ว่าจะเป็นเสือ สิงห์ หมาป่า หมูป่า หนอน ผีเสื้อ ยุง หรือแมลง—ความจริงพื้นฐานยังคงเป็นสัต เพียงอย่างเดียว สาระที่ละเอียดนั้นคืออาตมัน จักรวาลทั้งหมดคือสัต และ 'ตัต ตวมฺ อสิ'—'เจ้าคือนั่น'
Khanda: 6.10
ในส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัท อุททาลกะ อรุณิใช้อุปมาเรื่องแม่น้ำที่ไหลลงสู่มหาสมุทรเพื่อสอนบุตรชายศเวตาเกตุ ดังที่แม่น้ำสูญเสียเอกลักษณ์เมื่อรวมเข้ากับทะเล สรรพสัตว์ที่มาจาก Sat ลืมที่มาอันศักดิ์สิทธิ์ของตน มหาวาจา 'Tat Tvam Asi' ได้รับการยืนยันอีกครั้ง
Khanda: 6.11
ในส่วนที่สิบเอ็ดของ Chhandogya Upanishad ฤาษี Uddalaka ใช้การเปรียบเทียบต้นไม้ใหญ่เพื่อสอนบุตรชาย Shvetaketu เกี่ยวกับตนเอง เช่นเดียวกับต้นไม้ที่อยู่ด้วยน้ำหล่อเลี้ยง ร่างกายอยู่ด้วยชีวิตภายใน เมื่อชีวิตจากไป ร่างกายตาย แต่ชีวิตเป็นอมตะ แก่นแท้นั้นคือตนเองและความจริง: ตัต ตฺวมฺ อสิ
Khanda: 6.12
ในส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัท อุททาลกะ อรุณิ สอนบุตรชาย ศเวตาเกตุ โดยใช้อุปมาด้วยผลไทร เขาขอให้นำผลมาแยกออกและสังเกตเมล็ดเล็กๆ ภายใน จากนั้นขอให้แยกเมล็ดหนึ่ง ศเวตาเกตุ ตอบว่าไม่เห็นอะไรเลย อุททาลกะ จึงเปิดเผยความจริงว่า ต้นไทรที่ยิ่งใหญ่ทั้งต้นเกิดจากสาระที่ละเอียดจนมองไม่เห็น เช่นเดียวกัน จักรวาลทั้งหมดเกิดจากสาระที่ละเอียดและมองไม่เห็น — อาตมัน — ซึ่งเป็นความจริงและแก่นแท้ของทุกสิ่ง มหาวาจา 'Tat Tvam Asi' ได้ประกาศขึ้น
Khanda: 6.13
ในส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัท พระฤาษีอุททาลกะอรุณิใช้การเปรียบเทียบเกลือที่ละลายในน้ำเพื่อสอนบุตรชายศเวตาเกตุเกี่ยวกับธรรมชาติของอาตมัน เกลือที่ละลายไม่ปรากฏแก่สายตา แต่รสชาติของมันมีอยู่ในทุกหยด เช่นเดียวกับอาตมันที่มองไม่เห็นแต่มีอยู่ทั่วทุกแห่ง มหาวาจา 'ตัต ตฺวมฺ อสิ' — 'เธอคือนั่น' — ประกาศว่าอัตตาส่วนบุคคลและอัตตาสากลเป็นหนึ่งเดียว สัจธรรมอันละเอียดคืออาตมันแท้จริงและความจริงของทั้งมวล
Khanda: 6.14
ในส่วนนี้ของจานโดคยา อุปนิษัท อุทดาลก อรุณี ได้ให้บุตรชาย สเวตาเกตุ อุปมาเรื่องชายที่ถูกปิดตาและนำมาจากคันธาระ เมื่อปลดผ้าปิดตาและได้รับการชี้ทาง เขาสามารถกลับไปได้โดยถามจากหมู่บ้านสู่หมู่บ้าน เช่นเดียวกับผู้ที่มีครูผู้รู้จักเส้นทางสู่การหลุดพ้น จากนั้นจึงมีการประกาศอันยิ่งใหญ่ 'Tat Tvam Asi' — 'เจ้าคือสิ่งนั้น'
Khanda: 6.15
ในส่วนนี้ของจันโดคยาอุปนิษัท อุทดาลกะ อรุณิ ได้ให้อุปมาเกี่ยวกับบุคคลที่กำลังจะเสียชีวิตซึ่งความสามารถของเขาค่อยๆ ละลาย—คำพูดเข้าสู่จิต จิตเข้าสู่ปราณ ปราณเข้าสู่ความร้อน และความร้อนเข้าสู่พระเจ้าสูงสุด. คำสอน 'Tat Tvam Asi' ได้รับการยืนยันอีกครั้ง. เศวตกเตุขอการสอนเพิ่มเติม.
Khanda: 6.16
ในส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัท อุทดาลกะ อรุณิ สอนบุตรชาย ศเวตกเตตุ ผ่านอุปมาเรื่องขวานร้อน ผู้ที่กระทำผิดจะห่อหุ้มตนด้วยความเท็จและถูกเผา แต่ผู้บริสุทธิ์จะห่อหุ้มตนด้วยความจริงและไม่ถูกเผา อุทดาลกะประกาศว่าดังที่ผู้บริสุทธิ์ไม่ถูกเผาเพราะเป็นหนึ่งกับความจริง จักรวาลทั้งหมดก็ถูกซาบซึมด้วยความจริงนั้นคืออาตมัน 'Tat Tvam Asi'—เจ้าคือสิ่งนั้น ศเวตกเตตุเข้าใจความจริงนี้ในที่สุด
Inside Adhyaya 6
Key teachings
- - Vedic study without humility can culminate in pride; inner maturity is the mark of true learning. - “Brahma-bandhu” signals mere social identity without realized knowledge or refinement. - The Upaniṣadic quest begins where conventional education ends: asking for the knowledge that makes one complete. - The teacher (father) tests the student to reveal the gap between textual mastery and self-knowledge. - Discipline (brahmacarya) is a means, not the end; its fruit is readiness for inquiry into Reality.
Ask anything about Adhyaya 6 of the Chhandogya Upanishad
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Upanishads in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
