พระศิวะ in the Atharvaveda

ไม่ว่าเขาจะเป็นคนของเรา เป็นคนนอก เป็นผู้ร่วมเผ่าพันธุ์ หรือแม้เป็นคนในเรือน—ผู้ใดก็ตามที่เข้ามาทำร้ายเราด้วยเจตนาร้าย ขอให้รุทระ (Rudra) ผู้ถือศร แทงทะลุศัตรูของข้าพเจ้าเหล่านี้ให้ทะลุแล้วทะลุอีกเถิด

โอ้ รุทระ ผู้เป็นโอสถแห่งการเยียวยาด้วยน้ำ ผู้มียอดสีคราม ผู้กระทำกิจแห่งพิธีกรรม ด้วยการรับต้านการรับ จงฟาดฟันโรคที่ไร้น้ำเลี้ยงให้สิ้นไป; จงทำให้เรากลับเป็นปกติ โอ้ โอษธิ (พืชโอสถ)

ยามเช้าเราทั้งหลายอัญเชิญอัคนี (Agni); ยามเช้าอัญเชิญอินทระ (Indra); ยามเช้าอัญเชิญมิตร–วรุณะ (Mitra-Varuṇa); ยามเช้าอัญเชิญอัศวินทั้งคู่ (Aśvins). ยามเช้าอัญเชิญภคะ (Bhaga), ปูษัน (Pūṣan), และพรหมณัสปติ (Brahmaṇaspati); ยามเช้าอัญเชิญโสมะ…

ขอให้มิตร (Mitra) และวรุณะ (Varuṇa) ทั้งอินทระ (Indra) และรุทระ (Rudra) สดับฟัง. ขอให้เหล่าเทพผู้ค้ำจุนสรรพสิ่ง เจิมข้าพเจ้าด้วยรัศมี (varcas).

ขอให้พวกท่านผู้มีพืชพันธุ์อุดม งามสว่าง มุ่งสู่ทุ่งหญ้าอันดี ผู้บริสุทธิ์—ดื่มสายน้ำ ณ ที่ให้น้ำอันจัดเตรียมพร้อม—อย่าให้โจรได้มีอำนาจเหนือพวกท่าน และอย่าให้ผู้กล่าวร้ายอันชั่วช้า ครอบงำพวกท่านเลย ขอให้อาวุธของรุทระ (Rudra)…

【การคลายบาป】ภวะ (Bhava) และศรฺวะ (Śarva) ข้าพเจ้าถือว่าอำนาจแห่ง “การปลดบาป” นี้เป็นของท่านทั้งสอง—ผู้ปรากฏส่องสว่างไปทั่วทุกทิศทุกทาง; ผู้มีอำนาจคุ้มครองและเกื้อหนุนทั้งผู้มีสองเท้าและสี่เท้า. ขอท่านปลดปล่อยเราจากความคับแค้นและบาปโทษ…

ท่ามกลางศึกทั้งหลาย ขอท่านทั้งสองผู้ดุเดือดจงกล่าวด้วยฤทธิ์เพื่อเรา; ด้วยสายฟ้าแห่งวัชระจงเหวี่ยงฟาดให้ ‘กิมีอิดิน’ (Kiṃīdin) ผู้ใดก็ตามล้มลง. ข้าพเจ้าสรรเสริญภวะ (Bhava) และศรฺวะ (Śarva); ครั้นยามคับขันข้าพเจ้าร้องเรียกท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า…

เราขึงคันธนูให้แก่รุทระ (Rudra)—เพื่อศรที่จะสังหารผู้เกลียดชังมนตร์พรหมันอันศักดิ์สิทธิ์ เราก่อให้เกิดการโถมเข้าศึกแก่หมู่ชน; เราได้แทรกซึมเข้าสู่ฟ้าและแผ่นดิน

บัดนี้ ด้วยสิ่งนี้—โอ อราตสีรเสา (Arātsīrasau)—สวาหา (svāhā)! ผู้มีอาวุธคม ผู้มีศรคม แต่เปี่ยมเมตตา โอ โสมะ (Soma) และ รุทระ (Rudra) ขอได้โปรดเมตตาเรา ณ ที่นี้; โปรดประทานการบรรเทาและการปลดเปลื้องอันดีแก่เราเถิด.

จงลงไป ด้วยสิ่งนี้—โอ อราตสีรเสา (Arātsīrasau)—สวาหา (svāhā)! ผู้มีอาวุธคม ผู้มีศรคม แต่เปี่ยมเมตตา โอ โสมะ (Soma) และ รุทระ (Rudra) ขอได้โปรดเมตตาเรา ณ ที่นี้; โปรดประทานการบรรเทาและการปลดเปลื้องอันดีแก่เราเถิด.

ด้วยสิ่งนี้จงถอยไป—โอ Arātsīrasau—svāhā! โสมะ (Soma) และรุทระ (Rudra) ผู้มีอาวุธคม ผู้มีศรคม แต่เปี่ยมเมตตา ขอจงทรงปรานีเรา ณ ที่นี้ และประทานความผ่อนคลายอันดี ความบรรเทาอันงามแก่เราเถิด

ท่านทั้งหลาย มารุตผู้เกรี้ยวกราด (Maruts) บุตรแห่งปฤศนี (Pṛśni) ผู้เทียมร่วมเป็นสหายกับอินทร (Indra) จงพุ่งเข้าทำลาย บดขยี้ศัตรูทั้งหลายเถิด. โสมะ (Soma) เป็นราชา วรุณะ (Varuṇa) เป็นราชา และมหาเทวะ (Mahādeva) ก็ด้วย—แม้ความตาย (Mṛtyu)…

ขอนอบน้อมแด่รุทระ (Rudra); ขอนอบน้อมแด่ทักมัน (Takman) คือไข้. ขอนอบน้อมแด่พระราชา แด่วรุณะ (Varuṇa) ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่. ขอนอบน้อมแด่ฟ้า ขอนอบน้อมแด่แผ่นดิน ขอนอบน้อมแด่โอษธี (Oṣadhi) คือพืชสมุนไพรทั้งหลาย.

ขอให้รุทระ (Rudra) ฟาดฟันคอของพวกเจ้า โอ ปีศาจปิศาจะ (Piśāca); ขอให้ท่านบดขยี้หลังของพวกเจ้าเช่นกัน โอ ยาตุธานะ (Yātudhāna). เถาวัลย์ผู้ทรงฤทธิ์รอบด้าน (vīrud) อันมีกับยมะ (Yama) ได้กวาดพวกเจ้าไปสิ้นแล้ว

ท่านคือปัสสาวะของรุทระ เป็นสะดือแห่งอมฤต แท้จริงนามของท่านคือ ‘วิษาณกา (Viṣāṇakā)’—เกิดขึ้นจากรากแห่งบรรพชน—ผู้ทำลายความวิปริตทั้งหลายที่เกิดจากลม (Vāta).

แท้จริงนี่คือโอสถ—นี่คือโอสถของรุทระ (Rudra) ด้วยสิ่งนี้เขาขับไล่ลูกศรปลายคม ลูกศรมีหนามร้อยประการให้ห่างไป

มนตร์ถอนศร. โอ้ รุทระ ศรที่ท่านยิงไปถึงอวัยวะทั้งหลายและถึงหัวใจ—ศรนั้นเอง วันนี้พวกเราขอถอนออกจากท่านโดยสิ้นเชิง ศรที่แทงทะลุไปทุกทิศและทำให้บาดเจ็บไกลนั้น.

ขอนอบน้อมแด่ท่าน รุทระ เมื่อท่านกำลังยิง; ขอนอบน้อมแด่ศรเมื่อถูกเล็งและตั้งไว้; ขอนอบน้อมแด่ศรเมื่อถูกปล่อยออก; ขอนอบน้อมแด่ศรเมื่อได้ตกลงแล้ว.

เพื่อการไปโดยสวัสดี: ยมะ (Yama), ความตาย, ผู้ปราบความชั่ว, นิรฤติ (Nirṛti), บัภรุ (Babhru), ศรฺวะ (Śarva), อัสตะ (Asta), ผู้มียอดสีน้ำเงิน—หมู่ชนผู้กำเนิดจากเทพ กองทัพที่ยืนขึ้นพร้อมรบ—ขอให้พวกเขาล้อมรอบคุ้มครองวีรชนของพวกเราเถิด.

ด้วยใจ ด้วยเครื่องบูชา ด้วยพลังอันเร่าร้อน ด้วยเนยใส (ghṛta)—ขอน้อมถวายแด่ศรฺวะ (Śarva) แด่อาวุธ แด่พระราชา และแด่ภวะ (Bhava) ข้าพเจ้ากราบนอบน้อมต่อผู้ควรแก่การสักการะ—นอบน้อมต่อท่านเหล่านี้ ขอให้ผู้มีพิษร้ายพาเคราะห์ร้ายของตนไปที่อื่น…