เทวี in the Mudgala Purana

เจ้าคือมหามายาและข้าคือเจ้าแห่งมายาอย่างไม่ต้องสงสัย จงสร้างเหล่ามุนีและเทวดาที่นี่เถิด ข้าจะทำพิธีบูชายัญที่นี่เอง

มหามายาถูกมองโดยบุรุษผู้มีจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ นางยืนอยู่ที่นั่นด้วยท่าทางและอารมณ์ที่เปี่ยมด้วยความภักดี

ท่านจะได้รับนามว่าศักติและมหามายาอย่างไม่ต้องสงสัย ท่านเป็นผู้ประทานความหลงผิดในสองทาง อันประกอบด้วยความสับสนในความสุขทางโลกและการหลุดพ้น

ข้าพเจ้าได้เตือนเจ้าแล้ว จงจำทุกอย่างไว้เถิด โอ้นางผู้มีรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ เจ้าคือมหามยา จงมองเห็นพระคเณศในใจของเจ้า

เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระศังกรผู้เป็นมหาสมุทรแห่งความเมตตาก็ทรงนิ่งอยู่ ลำดับนั้น พระมหาเทวีผู้เป็นวิญญาณแห่งสากลโลกจึงได้ตรัสตอบพระองค์อีกครั้ง

เริ่มแรกเขาบูชาพระธุณฒิ จากนั้นจึงบูชาพระวิศเวศวร พระชคทัมพา เมืองกาสี และมณิกรรณิกา

โอ้ ทักษะ ในกลุ่มแห่งรัศมีอันรุ่งโรจน์ที่อาศัยมหามายานั้น เหล่าโยคีผู้ภักดีต่อศักติที่ไร้ซึ่งความปรารถนาจะไปยังที่นั่น

คเณศะ นารทียะ นรสิงหะ กปิละ นันทิเกยะ วารุณยะ ทุรวาสะ และอัมพิกะ

มทะกล่าวว่า: ข้าพเจ้าขอนอบน้อมต่อพระแม่มหามายาผู้ทรงเปี่ยมด้วยพลังทั้งปวง ทุกสรรพสิ่งล้วนมีพระองค์เป็นที่พึ่งและดำเนินไปด้วยพลังของพระองค์

เพราะความลำเอียงเข้าข้างเหล่าเทวดา พระมหามายาจึงไม่ได้มาพร้อมกับพวกเขาหรอก โอ้อสูรทั้งหลาย แต่มาเพื่อทำลายล้างพวกเราต่างหาก

หากพระมหามายาศักติเข้าข้างพวกเรา เมื่อนั้นพวกเราจะบูชาพระนางในฐานะเทพเจ้าประจำตระกูลด้วยความเคารพ

เขาได้กล่าวแก่ตารกะว่า: จงไปเถิด โอผู้มีกำลังมาก ไปหาพระเทวี โอ้มหาอสูร จงรีบกล่าววาจาที่อ่อนโยนต่อพระมหามายา

อสูรผู้ชั่วร้ายทารกะได้น้อมคำนับต่อพระมหามายาศักติด้วยการประนมมือ แล้วจึงกล่าววาจาอันอ่อนหวาน

ทารกาสูรกล่าวว่า: ข้าแต่พระมหามายาศักติ โปรดฟังเถิด มดาสูรผู้นั้นได้มาเพื่อเข้าเฝ้าพระองค์ และบัดนี้เขาได้ส่งข้าพเจ้ามา

ศักติกล่าวว่า นามของข้าได้รับการเปิดเผยในพระเวทว่าชคทัมพา โอ เจ้าแห่งไทตยะ ข้าควรจะเข้าข้างฝ่ายใดด้วยหนทางใด?

เหล่าเทวดาร้องระงมด้วยความหวาดกลัวในสงคราม จึงพากันไปพึ่งพิงพระแม่แห่งสากลโลก

เมื่อได้ยินเรื่องราวอันเหลือเชื่อเกี่ยวกับการกระทำของเหล่าอสูร พระมหามายาก็ทรงกริ้วและเสด็จไปยังสมรภูมิ

เมื่อมดาสูรทราบว่าพระแม่แห่งสากลโลกเสด็จมาถึงแล้ว จึงพร้อมด้วยเหล่าบุตร อำมาตย์ และเหล่านักรบออกไปเผชิญหน้า

เมื่อทรงทราบว่ามหาอสูรมาถึงแล้ว พระแม่แห่งสากลโลกผู้ทรงกริ้วก็ทรงเตรียมคันธนูให้พร้อมในสมรภูมิ

เหล่าศักติที่มีพระแม่กาลีเป็นประธาน ต่างหมดหนทางและหวาดกลัว จึงหนีไปเฝ้าพระแม่มหามยาและกราบทูลเรื่องราว