พรหมัน in the Atharvaveda

【พรหมอันยิ่งใหญ่】ชนทั้งหลาย จงรู้เถิด: นี่คือพรหมอันยิ่งใหญ่ (mahád brahma); เขาจะประกาศพรหมอันยิ่งใหญ่. ทั้งบนแผ่นดินและในสวรรค์ ไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน—ด้วยสิ่งนี้เองพืชพรรณจึงหายใจและดำรงชีวิต.

อันตรักษะ (antarikṣa) คือที่ตั้งของพวกเขา ประหนึ่งที่นั่งของผู้เหนื่อยล้า. ที่ยืนหยัดของ “ภาวะนี้” —บรรดาผู้วางระเบียบผู้รู้ (vedhas) เท่านั้นย่อมรู้ดังนี้ และหาใช่อย่างอื่นไม่.

เมื่อสองโลก (ฟ้าและดิน) สั่นสะท้าน และแผ่นดินก็ถูกแยกออก—ขอให้ความชุ่มชื้นนั้น ทั้งวันนี้และตลอดกาล ไหลไปดังสายน้ำแห่งมหาสมุทรที่แล่นตามร่องทางของตน

ข้าพเจ้าได้โอบล้อมทั้งปวงไว้ และได้ตั้งสิ่งนี้ไว้เหนืออีกสิ่งหนึ่ง ให้เป็นที่พึ่งพิงของมัน ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่ฟ้า แด่ผู้รู้ทั่ว (Viśvavedas) และแด่แผ่นดิน

เวนะ (Vena) ได้เห็นสถานที่สูงสุด เห็นถ้ำเร้นลับอันสูงสุด ที่ซึ่งสรรพสิ่งทั้งปวงกลายเป็นรูปเดียวกัน. ปฤศนี (Pṛśni) เมื่อกำลังให้กำเนิดก็รีดน้ำนมออกมา; หมู่คณะผู้เกิดใหม่—ผู้ค้นพบแสงสวรรค์—ได้เข้ามาใกล้และขับร้องสรรเสริญ.

ท่านคือพลังผู้ทำลายศัตรู; ท่านคือผู้ทำให้ปฏิปักษ์ (brātr̥vya) เสื่อมสิ้น. ขอประทานฤทธิ์ขับไล่ปฏิปักษ์แก่ข้าพเจ้า—สวาหา (svāhā).

ท่านคือผู้ทำให้คู่ปรปักษ์ (sapatna) เสื่อมสิ้น. ขอประทานฤทธิ์ขับไล่คู่ปรปักษ์แก่ข้าพเจ้า—สวาหา (svāhā).

ท่านคือผู้ทำให้พลังอริ (arāya) นี้เสื่อมสิ้น. ขอประทานฤทธิ์ขับไล่เดชอริให้พ้นไปแก่ข้าพเจ้า—สวาหา (svāhā).

ท่านคือผู้ทำให้ปิศาจปีศาจพีศาจะ (Piśāca) เสื่อมสลาย; ขอประทานฤทธิ์ขับไล่พีศาจะให้แก่ข้าพเจ้า—สวาหา (svāhā).

ท่านคือผู้ติดตามอยู่เสมอและไม่เหือดแห้ง; ผู้ติดตามอยู่เสมอและผู้ใดก็ทำร้ายมิได้: ขอประทานสิ่งนั้นแก่ข้าพเจ้า. สวาหา (svāhā).

ดุจอาตริ (Atri) ข้าพเจ้าฟาดฟันพวกเจ้า โอ้เหล่าหนอน; ดุจกัณวะ (Kaṇva) ดุจชามทัคนิ (Jamadagni) ด้วยพรหมมนตร์ของอคัสตยะ (Agastya) ข้าพเจ้าบดขยี้พวกเจ้าให้แหลกสิ้น—ข้าพเจ้านี่เองบดขยี้เหล่าหนอนให้ราบคาบ

ขอให้ราชอำนาจ (kṣatra) เป็นอมตะไม่ร่วงโรย. พรหม (brahman) แห่งมนตร์สวดนี้ของข้าพเจ้าถูกลับให้คมแล้ว; วีรยะ (vīrya) คือพลังวีรบุรุษ และพละ (bala) คือกำลัง ก็ถูกลับให้คมแล้ว. ขอให้ราชอำนาจถูกลับให้คม…

ขอให้พวกเขาก้าวลงต่ำ ๆ ขอให้พวกเขากลายเป็นผู้อยู่ต่ำกว่า—ผู้ใดทำศึกต่อสุริ (sūri ผู้เกื้อหนุน) ของเรา ต่อมฆวาน (maghavān ผู้เอื้อเฟื้อ) ผู้ให้ทานอันไพบูลย์นั้น. ข้าพเจ้าทำให้ศัตรูร่วงโรยด้วยพรหมัน (brahman พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งคำอธิษฐาน)…

เพื่อความคุ้มครอง เราขอเชิญโสมะผู้เป็นราชา และอัคนี ด้วยบทสรรเสริญทั้งหลาย; ทั้งอาทิตยะ วิษณุ สุริยะ และพรหมา พร้อมทั้งพฤหสปติด้วย

นางทำให้ปศุสัตว์ร่อยหรอสิ้นเชิง กลายเป็นผู้กินเนื้อ—วยัทวารี (Vyadvārī). และพึงมอบนางแก่พราหมณ์ (Brahman); ด้วยประการนั้นนางจักเป็นผู้เกื้อกูล อ่อนโยน เป็นมงคล.

พรหมวิทยา (Brahmavidyā). พรหมัน (Brahman) ผู้เป็นพลังแห่งความรู้ บังเกิดขึ้นก่อนสุดในปฐมกาล; จากขอบเขตอันไกลยิ่ง เวนะ (Vena) ผู้รุ่งเรืองงามได้นำความเกื้อกูลมา. ท่านวางรากฐานอันลึก กำหนดมาตราของโลกนี้; และทรงแยกครรภ์แห่ง “ความมีอยู่” (sat)…

ผู้ซึ่งออกมาข้างหน้า ผู้เป็นสายใยญาติแห่งผู้รู้ ย่อมเปิดเผยการบังเกิดทั้งปวงของเหล่าเทพ. เขายกพลังศักดิ์สิทธิ์ (brahman) ออกจากพลังศักดิ์สิทธิ์; จากท่ามกลาง ทั้งเบื้องล่างและเบื้องบน Svadhā—เขายืนหยัดอยู่บนนั้น.

พระองค์ผู้ทรงเดชานุภาพ เป็นราชาองค์เดียวแห่งโลกทั้งปวงที่หายใจและกะพริบตา; เงาของพระองค์คือความไม่ตาย บัญญัติของพระองค์คือความตาย—เราควรถวายบูชาด้วยเครื่องสังเวยแด่เทพองค์ใดเล่า?

ผู้ซึ่งสองโลกสั่นสะท้านแล้วค้ำจุนไว้ และฟ้ากับดิน (โรทสี) ด้วยความหวาดกลัวจึงร้องเรียกหา; ผู้ซึ่งมีหนทางอันถูกกำหนดวัดไว้แห่งอากาศธาตุ (รชัส)—เราควรถวายบูชาด้วยเครื่องสังเวยแด่เทพองค์ใดเล่า?

ฟ้าเป็นของพระองค์ และแผ่นดินอันกว้างใหญ่ยิ่งก็เป็นของพระองค์; จากพระองค์อากาศอันกว้างไพศาลจึงถูกตั้งไว้; และดวงอาทิตย์เบื้องโน้นถูกแผ่ขยายด้วยเดชานุภาพ—เราควรถวายบูชาด้วยเครื่องสังเวยแด่เทพองค์ใดเล่า?