Sukta 117

Mantra 1

पिबा॒ सोम॑मिन्द्र॒ मन्द॑तु त्वा॒ यं ते॑ सु॒षाव॑ हर्य॒श्वाद्रिः॑ । सो॒तुर्बा॒हुभ्यां॒ सुय॑तो॒ नार्वा॑

จงดื่มโสมะเถิด โอ้อินทระ; ขอให้โสมะนั้น—ซึ่งศิลาบีบคั้นได้บีบคั้นไว้ดีเพื่อท่าน โอ้ผู้มีม้าเหลือง—ทำให้ท่านเริงฤทธิ์; ถูกนำพาอย่างดีด้วยแขนทั้งสองของผู้บีบคั้น ดุจม้าเร็วที่พุ่งทะยาน.

Mantra 2

यस्ते॒ मदो॒ युज्य॒श्चारु॒रस्ति॒ येन॑ वृ॒त्राणि॑ हर्यश्व॒ हंसि॑ । स त्वामि॑न्द्र प्रभूवसो ममत्तु

ความเริงฤทธิ์ของท่านนั้น ซึ่งเหมาะแก่การใช้และงดงาม—ด้วยสิ่งนั้น โอ้ผู้มีม้าเหลือง ท่านย่อมฟาดฟันอุปสรรคทั้งหลาย (วฤตระ) ให้ล้มลง; ขอให้ความเริงฤทธิ์นั้น โอ้อินทระ ผู้เป็นเจ้าแห่งทรัพย์อันไพบูลย์ ทำให้ท่านมึนเมา.

Mantra 3

बोधा॑ सु मे॑ मघव॒न् वाच॒मेमां यां ते॒ वसि॑ष्ठो॒ अर्च॑ति॒ प्रश॑स्तिम्। इ॒मा ब्रह्म॑ सध॒मादे॑ जुषस्व

จงตื่นขึ้นเถิด โอ้ผู้เอื้อเฟื้อ ต่อถ้อยคำนี้ของข้า—คือบทสรรเสริญที่วสิษฐะขับขานเพื่อท่าน; ในงานเลี้ยงร่วมแห่งพิธี (สธมาทะ) ขอท่านจงรับพราหมณ์ (brahman) คือถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ด้วยความยินดี.