Sukta 34

Mantra 1

अजातशत्रुमजरा स्वर्वत्यनु स्वधामिता दस्ममीयते । सुनोतन पचत ब्रह्मवाहसे पुरुष्टुताय प्रतरं दधातन ॥

హే అజాతశత్రు (శత్రుత్వం పుట్టనివాడు), అజర (వృద్ధాప్యరహిత) స్వర్వతి (స్వర్గకాంతిసంపన్న) దస్మ (అద్భుతకర్త)! స్వధా అనుసరణలో, స్వధామితా (స్వధా-విధి) ప్రకారం ముందుకు సాగు. బ్రహ్మవాహసే, పురుష్టుత (బహుశ్లాఘ్య) వానికి సోమాన్ని సునోతన చేసి, హవిని పచతన చేసి; అతనికి మరింత వేగమైన ప్రాతర (ముందడుగు) ప్రేరణను స్థాపించండి.

Mantra 2

आ यः सोमेन जठरमपिप्रतामन्दत मघवा मध्वो अन्धसः । यदीं मृगाय हन्तवे महावधः सहस्रभृष्टिमुशना वधं यमत् ॥

సోమంతో తన జఠరాన్ని నింపుకొని, మధుర అంధస్ (రసం) వలన ఆనందించిన వాడు—ఆ మఘవా (దాత); ప్రతిఘటించే ‘మృగ’ాన్ని హతమార్చుటకు సహస్రధారల (సహస్రభృష్టి) మహావధ ఆయుధాన్ని అతడు కోరినప్పుడు, ఉశనా ఋషి అతనికై ఆ వధ-శక్తిని స్థిరపరిచెను.

Mantra 4

यस्यावधीत्पितरं यस्य मातरं यस्य शक्रो भ्रातरं नात ईषते । वेतीद्वस्य प्रयता यतंकरो न किल्बिषादीषते वस्व आकरः ॥

తండ్రిని, తల్లిని కూడా పడగొట్టినవాడు; అతని ఎదుట సోదరుడుకూడా ప్రతిఘటనలో నిలువడు—అతడే ఈ సత్త్వంలోని ముందుకు నెట్టబడిన శక్తులను తెలుసుకొనువాడు. యెవడు ప్రయత్నాన్ని నియమబద్ధంగా యుక్తం చేస్తాడో, అతడు కిల్బిషం (దోషారోపం/కలంకం) భయపడడు; వసు (సంపద) యొక్క ఆకరమై, సమృద్ధి-నిధిగా అవుతాడు.

Mantra 5

न पञ्चभिर्दशभिर्वष्ट्यारभं नासुन्वता सचते पुष्यता चन । जिनाति वेदमुया हन्ति वा धुनिरा देवयुं भजति गोमति व्रजे ॥

అతడు ఐదుతో కాదు, పదితో కాదు—కేవలం పట్టుబాటు-మాత్రం కోరడు; అసున్వత (సోమం పిండని వారు) తో అతడు కలవడు, బయటకు పుష్టిగా కనిపించేవారితో కూడ కాదు. అతడు వేదం/జ్ఞానంతో జయిస్తాడు—లేదా అదే ధుని (ప్రేరక వేగం) తో పడగొడతాడు; దేవయు (దేవుని కోరువాడు) కు గోమతి (దీప్తిమంత/గోధనసంపన్న) వ్రజంలో గోవుల భాగాన్ని పంచుతాడు.

Mantra 6

वित्वक्षणः समृतौ चक्रमासजोऽसुन्वतो विषुणः सुन्वतो वृधः । इन्द्रो विश्वस्य दमिता विभीषणो यथावशं नयति दासमार्यः ॥

విత్వక్షణ (చొచ్చుకుపోయే నైపుణ్యం) తో ఋతువుల సంగమంలో చక్రాన్ని నడిపించాడు; అసున్వత నుండి వేరుగా, సున్వతను వృద్ధి చేసేవాడు. ఇంద్రుడు—సర్వస్య దమితా, తన తేజస్సులో భీషణుడు—దాస (అజ్ఞాన/దాస్య-స్వభావ) ప్రకృతిని తన ఇష్టానుసారం వశపరచి నడిపిస్తాడు; ఆర్య (ఉన్నత ప్రయత్నశీల) శక్తి ముందుకు సాగుతుంది.

Mantra 7

समीं पणेरजति भोजनं मुषे वि दाशुषे भजति सूनरं वसु । दुर्गे चन ध्रियते विश्व आ पुरु जनो यो अस्य तविषीमचुक्रुधत् ॥

అతడు అన్వేషకుని కోసం పణి (Paṇi) వద్ద దాచిన భోగ-ధనాన్ని తరిమి తీస్తాడు; దానం చేసే వానికి బలమైన, ప్రకాశించే వసు (సంపద)ను పంచుతాడు. దుర్గమ మార్గాలలో కూడా సమస్త జనసమూహం నిలబడుతుంది—అతని తవిషీ (ప్రచండ శక్తి)కు విరోధంగా కోపపడని వాడెవడో అతని వల్ల.

Mantra 8

सं यज्जनौ सुधनौ विश्वशर्धसाववेदिन्द्रो मघवा गोषु शुभ्रिषु । युजं ह्यन्यमकृत प्रवेपन्युदीं गव्यं सृजते सत्वभिर्धुनिः ॥

ప్రకాశించే గోవులు (కిరణాలు) మధ్య, విశ్వశర్ధస (సర్వవ్యాపి సమూహబలాలు)తో కూడి, సుధనౌ (సుసంచిత) అయిన రెండు జనులను దానశీలి ఇంద్రుడు కనుగొన్నప్పుడు, ఒకడిని మరొకడికి యుజం (యోక-సహచరుడు)గా చేశాడు. కంపింపజేసే ధుని (dhuni) అయిన అతడు, తన సత్వాలు (శక్తులు) ద్వారా, ప్రకాశమయ గవ్యాన్ని (గో-ధనము/కిరణాలు) పైకి విడుదల చేస్తాడు.

Mantra 9

सहस्रसामाग्निवेशिं गृणीषे शत्रिमग्न उपमां केतुमर्यः । तस्मा आपः संयतः पीपयन्त तस्मिन्क्षत्रममवत्त्वेषमस्तु ॥

నేను సహస్ర-గానమయ అగ్నివేశిని స్తుతిస్తున్నాను—హే అగ్ని, శత్రు-జయి, ఆర్య అన్వేషకుని అనుపమ కేతు (ధ్వజచిహ్నం). అతనికోసం సమవేత జలధారలు పరిపూర్ణతతో ఉప్పొంగనివ్వు; అతనిలో క్షత్రం (సార్వభౌమ బలం) అమవత్త్వంలో (ప్రబలతలో) తేజోవంతమగుగాక.