Sukta 39
Sukta 4.39
Vāmadeva Gautama (traditional for many hymns in Maṇḍala 4; this Dadhikrā praise belongs to the same family collection)
Dadhikrā with support of Uṣas (Dawns) as awakeners
Triṣṭubh
ఈ ఆరు ఋచల సుక్తం దధిక్రావన్—వేగవంతమైన, విజయాన్ని తెచ్చే అశ్వ-శక్తి—ను స్తుతించి, అతని వేగం మరియు విజయోన్ముఖ గతి గాయకుణ్ని ప్రమాదాలు, కఠినమైన దాటింపుల నుంచి దాటి తీసుకెళ్లాలని ప్రార్థిస్తుంది. ఉషస్సులు (ఉషాస్) ‘జాగృతకారిణులు’గా ఆహ్వానించబడతారు; వారు ఉపాసకుణ్ని సరైన చలనం/సరైన మార్గగమనంలోకి లేపుతారు. స్తోత్రం తరువాత రక్షణ, క్షేమప్రార్థనగా విస్తరించి, ‘స్వస్తి’ (సంపూర్ణ క్షేమం) స్థిరపడేందుకు మరుతులు, మిత్ర–వరుణులు, అగ్ని, ఇంద్రుడు వంటి సహాయక దేవతలను సంక్షిప్తంగా పిలుస్తుంది. చివర్లో రూపాంతరాత్మక స్వరం ఉంది: దధిక్రావన్ చైతన్యపు ‘ముందుభాగం’ను సుగంధమయంగా/ప్రకాశవంతంగా చేయాలని, జీవశక్తులను పరిమితి చేసే దాటింపులను దాటి ముందుకు నడిపించాలని కోరబడుతుంది.
Mantras
Mantra 1
आशुं दधिक्रां तमु नु ष्टवाम दिवस्पृथिव्या उत चर्किराम । उच्छन्तीर्मामुषसः सूदयन्त्वति विश्वानि दुरितानि पर्षन् ॥
ఆ శీఘ్ర దధిక్రాంను—అతనినే ఇప్పుడు మేము స్తుతించుదుము; ద్యావాపృథివుల నుండి అతని కీర్తిని ప్రకటించుదుము. ఉదయించే ఉషస్సులు నన్ను మేల్కొలుపుగాక; మరియు సమస్త దురితాలను, కఠిన మార్గాలను దాటి నన్ను అవతలికి చేర్చుగాక.
Mantra 2
महश्चर्कर्म्यर्वतः क्रतुप्रा दधिक्राव्णः पुरुवारस्य वृष्णः । यं पूरुभ्यो दीदिवांसं नाग्निं ददथुर्मित्रावरुणा ततुरिम् ॥
అర్వత్ దధిక్రావణుని—క్రతు-ప్ర, బహుధన వృషభుని—మహిమను నేను ప్రకటించుచున్నాను; అతడు సంకల్పాన్ని శక్తితో నింపుతాడు. అతనిని—అగ్నివలె దీప్తిమంతుని—మిత్రుడు, వరుణుడు అనేక జనులకు శీఘ్ర విజేత (తతురి)గా ప్రసాదించారు.
Mantra 3
यो अश्वस्य दधिक्राव्णो अकारीत्समिद्धे अग्ना उषसो व्युष्टौ । अनागसं तमदितिः कृणोतु स मित्रेण वरुणेना सजोषाः ॥
ఉషస్సు విస్తృత వికాసంలో అగ్ని ప్రజ్వలించినప్పుడు, దధిక్రావన్—అశ్వ-శక్తి—కోసం హవి/కర్మను విధించినవాడు యెవడో—అదితి అతనిని అనాగసం (అంతర్దోషరహితం) చేయుగాక; మిత్ర-వరుణులతో సజోషా—ఒకే సమరస్యంలో—అతడు నివసించుగాక.
Mantra 4
दधिक्राव्ण इष ऊर्जो महो यदमन्महि मरुतां नाम भद्रम् । स्वस्तये वरुणं मित्रमग्निं हवामह इन्द्रं वज्रबाहुम् ॥
ఎందుకంటే మేము దధిక్రావన్‌ను ఇషా, ఊర్జస్‌ల మహత్తర పరిపూర్ణతగా గ్రహించాము; మరుతుల భద్రమైన నామాన్ని చైతన్యంలో ధరించాము—మన స్వస్తయే కోసం వరుణం, మిత్రం, అగ్నిని హ్వయమహ; వజ్రబాహు ఇంద్రుని కూడా పిలుచుచున్నాము.
Mantra 5
इन्द्रमिवेदुभये वि ह्वयन्त उदीराणा यज्ञमुपप्रयन्तः । दधिक्रामु सूदनं मर्त्याय ददथुर्मित्रावरुणा नो अश्वम् ॥
ఇంద్రుని పిలుచుచున్నట్లుగా, ఇరుపక్షాలూ హ్వయించుచున్నారు—ఉదీరాణులై, యజ్ఞం వైపు ఉపప్రయంతులై. మిత్ర-వరుణులు మన మర్త్య-యాత్రకై దధిక్రావన్‌ను—విజయానికి నడిపించే ప్రేరక అశ్వాన్ని—మాకు దదథుః (ప్రదానం చేశారు).
Mantra 6
दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥
విజయశీలుడైన, వాజిన్ (వేగవంతమైన) అశ్వమైన దధిక్రావన్ కొరకు నేను ఈ స్తుతి/కర్మను నిర్మించాను. ఆయన మా అగ్రభాగాన్ని (ముఖాన్ని) సురభితంగా చేయుగాక; మా ఆయుష్షులను (జీవన-శక్తులను) ముందుకు నడిపించి, పరిమితి కలిగించే దాటింపులను దాటి తరింపజేయుగాక.
Inside Sukta 39
How it unfolds
- Where it opens
A direct proclamation of praise to the swift Dadhikrā, voiced ‘from Heaven and Earth,’ coupled with the request that the rising Dawns awaken the singer and ferry him beyond all duritāni.
- Development
Dadhikrā is contemplated as nourishment and force (iṣ/ūrj), and the hymn broadens into a well-being frame (svasti), briefly summoning major protective and ordering powers—Maruts, Mitra–Varuṇa, Agni, and Indra.
- Climax
The recognition of Dadhikrāvan as a great plenitude and protective momentum, sufficient to ground a comprehensive invocation of cosmic supports for inner and outer safety.
- Where it settles
The hymn ends with a crafted offering of speech to the conquering steed and a final boon: may he make the leading edge of life fragrant/bright and carry the life-forces forward across limiting crossings.
The deity: Dadhikrāvan
- In the VedaDadhikrāvan is celebrated as āśu (swift), jiṣṇu (conquering), and vājín (bearing plenitude/strength), a horse-like divine power whose rushing movement brings protection, success, and forward passage. He is linked with auspiciousness and with the morning awakening, as the Dawns rouse the worshipper to align with his victorious momentum.
- Cosmic functionHe embodies victorious speed and the power of safe crossing—driving the chariot of life through peril, opening paths, and securing prosperity and well-being in the day’s course.
- Inner significancePsychologically, Dadhikrāvan signifies the awakened life-force and disciplined impulse that turns aspiration into effective action: the power that carries the mind beyond wrong turns (duritāni) and establishes a clear, luminous ‘front’ (mukhā) for right movement.
The seer
- Vāmadeva GautamaGautama gotra (Vāmadeva family of Maṇḍala 4) · A principal seer of the Fourth Maṇḍala, renowned for hymns that unite heroic vitality with inner awakening—often reading the gods as powers that lift the human being beyond obstruction (duritāni).
Famous verses
ati viśvāni duritāni parṣan
svastaye varuṇam mitram agniṃ havāmaha
surabhi no mukhā karat
Attributes of the deity
- Swift (āśu)
- Conquering/victorious (jiṣṇu)
- Vigorous, plenitude-bearing (vājín)
- Protector in crossings and difficult passages
- Awakening ally of Uṣas (Dawns)
- Bringer of svasti (well-being) and auspiciousness
Also by this seer
- A large portion of Rigveda Maṇḍala 4 is attributed to Vāmadeva and his family line
- Hymns to Indra, Agni, and the Viśve Devāḥ in RV 4 (family collection)
- Tradition also remembers Vāmadeva as a paradigmatic ṛṣi of inspired speech (brahman) and victorious prayer (stotra)
The rite, step by step
- Begin at dawn (or before sunrise) with a brief saṅkalpa for safe passage and right movement
- Kindle or honor the household fire (Agni) or a lamp; establish a clean, quiet space
- Recite RV 4.39 sequentially, emphasizing the opening praise of Dadhikrā and the request to pass beyond duritāni
- Optionally add a short invocation for svasti calling the allied deities named in the hymn (Mitra–Varuṇa, Agni, Indra, Maruts)
- Conclude with a closing prayer that the ‘front’ (mukhā) be made surabhi—clear, auspicious, and fit for leadership—and that life-powers move forward
Offerings
- Ghee or sesame oil into fire (if performing a homa-style offering)
- Milk/curds or simple white offerings symbolically resonant with horse/strength and morning freshness
- Water libation (ācamanīya/arghya) at dawn
- Flowers or fragrant substances (as a gesture aligned with surabhi)
Frequently Asked Questions
Dadhikrāvan is a divine “steed-power” praised for swift, conquering movement. In this hymn he represents victorious momentum that protects the worshipper and carries them safely beyond obstacles.
Uṣas are asked to “awaken” the singer as they rise. Dawn symbolizes the start of right action and clear perception, helping the worshipper move beyond wrong turns and difficult passages.
The hymn repeatedly seeks safe passage beyond duritāni (hard crossings, errors, dangers) and asks for svasti (well-being). It concludes by praying that the leading edge of life and consciousness be made auspicious and that the life-forces move forward.
Ask anything about Sukta 39 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
