Sukta 25

Mantra 1

को अद्य नर्यो देवकाम उशन्निन्द्रस्य सख्यं जुजोष । को वा महेऽवसे पार्याय समिद्धे अग्नौ सुतसोम ईट्टे ॥

ఈ రోజు ఎవడు, పురుషోచిత మనస్సుతో దేవకాముడై, ఇంద్రుని సఖ్యతను ఎంచుకుంటాడు? లేదా ఎవడు, అవతలికి చేర్చే మహత్తర సహాయార్థం, సోమాన్ని పిండుకొని, ప్రజ్వలిత అగ్నిలో ఆరాధన చేస్తాడు?

Mantra 2

को नानाम वचसा सोम्याय मनायुर्वा भवति वस्त उस्राः । क इन्द्रस्य युज्यं कः सखित्वं को भ्रात्रं वष्टि कवये क ऊती ॥

ఎవడు నామాన్ని పలికి, వాక్యంతో సోమ్య ఆనందానికి నమస్కరిస్తాడు—ప్రకాశవంతమైన ఉషస్సులు అతనిని ఆవరించినప్పుడు, మనస్సు యొక్క ఉత్సాహంగా మారుతాడు? ఎవడు ఇంద్రునితో యోక్తవ్యుడు—ఎవడు సఖ్యార్థం, ఎవడు కవికి భ్రాతృత్వాన్ని ఎంచుకుంటాడు, ఎవడు నిజమైన ఊతి (సహాయం)?

Mantra 3

को देवानामवो अद्या वृणीते क आदित्याँ अदितिं ज्योतिरीट्टे । कस्याश्विनाविन्द्रो अग्निः सुतस्यांशोः पिबन्ति मनसाविवेनम् ॥

ఈ రోజు ఎవడు దేవుల అవ (రక్షణ/ఆశ్రయం)ను ఎంచుకుంటాడు? ఎవడు ఆదిత్యులను—అదితిని—జ్యోతిని ఆరాధిస్తాడు? ఎవరి కోసం అశ్వినౌ, ఇంద్రుడు, అగ్ని—పిండిన సోమంలోని భాగాన్ని, విభేదరహిత (అవివేనమ్) మనస్సుతో పానము చేస్తారు?

Mantra 4

तस्मा अग्निर्भारतः शर्म यंसज्ज्योक्पश्यात्सूर्यमुच्चरन्तम् । य इन्द्राय सुनवामेत्याह नरे नर्याय नृतमाय नृणाम् ॥

అతనికి అగ్ని—భరత-శక్తి—రక్షక శాంతిని ప్రసాదించుగాక; దీర్ఘకాలం పైకి ఎగసే సూర్యుని అతడు దర్శించునట్లు. “ఇంద్రునికై సోమాన్ని పిండుదాం” అని చెప్పువాడు—పురుషునికై, నిజమైన పురుషత్వానికై, మనుష్యులలో అత్యంత శక్తిమంతుడు (నృతమ) కొరకు నిలిచినవాడు.

Mantra 5

न तं जिनन्ति बहवो न दभ्रा उर्वस्मा अदितिः शर्म यंसत् । प्रियः सुकृत्प्रिय इन्द्रे मनायुः प्रियः सुप्रावीः प्रियो अस्य सोमी ॥

అనేకులు అతనిని జయించలేరు, కొద్దిమందీ జయించలేరు; ఎందుకంటే అదితి అతనికి విశాలమైన శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది. అతడు ప్రియుడు—సుకృత్ (సత్కర్మకర్త) ప్రియుడు; ఇంద్రుని మనస్సు-ప్రేరణలో ప్రియుడు; బలమైన రక్షణలు కలవాడిగా ప్రియుడు; మరియు అతనికి సోమాన్ని మోసుకొనివచ్చేవాడు (సోమీ) ప్రియుడు.

Mantra 6

सुप्राव्यः प्राशुषाळेष वीरः सुष्वेः पक्तिं कृणुते केवलेन्द्रः । नासुष्वेरापिर्न सखा न जामिर्दुष्प्राव्योऽवहन्तेदवाचः ॥

సుప్రావ్య (ఉత్తమ ముందస్తు-సహాయం) గల ఈ వీరుడు, పిండుటలో దృఢుడు; సుష్వే (మంచిగా పిండువాడికి) పరిపక్వ ఫలపు భాగాన్ని సిద్ధం చేస్తాడు; ఇంద్రుడు పూర్తిగా అతనివాడవుతాడు. పిండని వాడికి అతడు బంధువూ కాదు, సఖుడూ కాదు, సన్నిహితుడూ కాదు; దుష్ప్రావ్య (కుశహాయం) గలవారు కిందకు తోసివేయబడతారు—వారు కేవలం ఖాళీ మాటలను మోసేవారు.

Mantra 7

न रेवता पणिना सख्यमिन्द्रोऽसुन्वता सुतपाः सं गृणीते । आस्य वेदः खिदति हन्ति नग्नं वि सुष्वये पक्तये केवलो भूत् ॥

ఇంద్రుడు ధనవంతుడైన పణితో సఖ్యత చేయడు; సోమపానిగా ఉండి, సోమాన్ని పిండని అసున్వతునికి సమ్మతి ఇవ్వడు. అతని వేదం (జ్ఞానం) ఆ నగ్న శూన్యతను బాధపెట్టి కూలదీస్తుంది; కానీ సుష్వయే (మంచిగా పిండేవాడికి), పక్తయే (పరిపక్వుడికి)—అతడు సంపూర్ణంగా ప్రత్యక్షమవుతాడు.

Mantra 8

इन्द्रं परेऽवरे मध्यमास इन्द्रं यान्तोऽवसितास इन्द्रम् । इन्द्रं क्षियन्त उत युध्यमाना इन्द्रं नरो वाजयन्तो हवन्ते ॥

దూరంలోనూ సమీపంలోనూ మధ్యలోనూ ఉన్నవారు ఇంద్రుని పిలుస్తారు; ప్రయాణికులు, నివసించువారు ఇంద్రుని పిలుస్తారు. స్థిరపడువారూ యుద్ధించువారూ ఇంద్రుని పిలుస్తారు; వాజ (బల-సమృద్ధి) కోరే నరులు ఇంద్రుని హవనం చేస్తారు.