మహిషాసురుడు

ఓ రాజా, పూర్వ దేవయుగంలో ‘మహిష’ అనే దానవుడు ఉండెను. పితామహుడు బ్రహ్మ ఇచ్చిన వరంతో అతడు దర్పంతో ఉబ్బి, సమస్త దేవులకు భయంకరుడయ్యెను.

పూర్వము హిరణ్యాక్షుని కుమారుడైన ‘మహిష’ అనే దానవుడు ఉండెను; అతడు మహిషరూపం ధరించి త్రిలోకమును ఆక్రమించి పీడించెను।

శ్రీసూతుడు పలికెను—అప్పుడు దానవేశ్వరుడు మహిషుడు దేవి చేత తన సైన్యం హతమైనదని చూచి, మహాక్రోధంతో చండకోపునితో మాటలాడెను।

మహిషాసురుని ద్వారా దేవిని ప్రబోధించుట. వ్యాసుడు పలికెను: వారి మాటలు విని కోపంతో నిండిన రాజైన మహిషాసురుడు దారుకునితో వేగంగా ఇలా అన్నాడు—'నా అద్భుతమైన రథాన్ని తీసుకురా.'

భగవతీ మాహాత్మ్యమునందు దైత్య సైన్యము యొక్క ప్రయత్నము. వ్యాసుడు పలికెను—ఈ విధముగా వరముచే గర్వించిన ఆ మహాబలవంతుడైన మహిషుడను దానవుడు రాజ్యమును పొంది సర్వ జగత్తును తన వశము చేసికొనెను.

దేవి పలికెను - ఓ దేవతలారా! మందబుద్ధి అయిన మహిషాసురుని పట్ల భయాన్ని వీడండి. వర గర్వితుడు, మోహితుడు అయిన వానిని నేడే యుద్ధంలో సంహరిస్తాను।

కుమారుడు పలికెను—హే దేవులారా, మీకు నమస్కారం. ఓం—హే తపోధనులారా, మీకు నమస్కారం. మీ ప్రసాదముచేత నేను శత్రువులైన మహిషుడిని, తారకుడిని జయించెదను।

ఇట్లు శ్రీ వామనపురాణములో ఇరవయ్యవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది. నారదుడు పలికెను—హే బ్రాహ్మణా! దేవి కాత్యాయనీ మహిషాసురుని సైన్యముతోను వాహనముతోను కలిసి ఎలా సంహరించింది? దానిని విస్తారంగా చెప్పుము।

అక్కడే ఆమె దానవ మహిషాసురుని, నమరుని, రక్తబీజుని మరియు ఇతర దేవకంటకులనూ నాశనం చేసింది।

ఇప్పుడు ఎనభై రెండవ అధ్యాయం ప్రారంభమగుచున్నది. ఋషి పలికెను—పూర్వకాలమున అసురాధిపతి మహీషాసురునికి మరియు దేవాధిపతి పురందరుడు (ఇంద్రుడు) కు మధ్య దేవాసుర యుద్ధము సంపూర్ణ శతవత్సరములు కొనసాగెను।

మహిషాసుర సేనాధిపతి అయిన ఆ మహాబల వీరుడు హతుడైన వెంటనే, దేవమర్దకుడు చామరుడు ఏనుగుపై అధిరోహించి వచ్చెను।

ఋషి పలికెను—అప్పుడు దైత్యుడు మహిషాసురుడు హతుడైన తరువాత, ఇంద్రుని నాయకత్వంలో సమస్త దేవగణములు దేవిని స్తుతించుటకు ప్రారంభించిరి।