Sukta 43

Mantra 1

यो अत्य इव मृज्यते गोभिर्मदाय हर्यतः । तं गीर्भिर्वासयामसि ॥

எகஸ்தசியான ‘மத’த்திற்காக, கோ-கதிர்களால் வேகக் குதிரைபோல் மெருகேற்றப்படுகின்ற, ஹரித-ஒளி கொண்ட பொன்னிறவனை—எங்கள் ‘கிர்’ (ஊக்கமூட்டும் ஸ்தோத்திரங்கள்) கொண்டு மூடி ஒளிரச் செய்கிறோம்.

Mantra 2

तं नो विश्वा अवस्युवो गिरः शुम्भन्ति पूर्वथा । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥

அவரை நமக்காக—அனைத்து வேண்டுதல்மிகு ஊக்கங்கள்—பண்டைய முறையின்படி பாடல்களால் அலங்கரிக்கின்றன. இந்த இந்து (சோமரசம்) இந்திரன் பருகுவதற்காக॥

Mantra 3

पुनानो याति हर्यतः सोमो गीर्भिः परिष्कृतः । विप्रस्य मेध्यातिथेः ॥

தானே புனிதமாவதாய், ஹரித-பொன்னொளி சோமன் முன்னே செல்கிறான்—ஸ்தோத்திரப் பாடல்களால் நன்கு சீரமைக்கப்பட்டு, மேதையுடைய அதிதி-ரிஷியின் யாகச் செயலில்॥

Mantra 4

पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम सुश्रियम् । इन्दो सहस्रवर्चसम् ॥

ஹே பவமான சோமா, நமக்காக ரயி—உண்மைச் சோபையுடன் அழகியதை—கண்டு கொண்டு வா. ஹே இந்தோ, ஆயிரம் ஒளிகளுடைய செல்வத்தை அருள்வாய்॥

Mantra 5

इन्दुरत्यो न वाजसृत्कनिक्रन्ति पवित्र आ । यदक्षारति देवयुः ॥

இந்துா (சோமன்) வாஜ-செழிப்பைத் தரும் பாயும் குதிரைபோல் பவித்ரம் (வடிகட்டி) நோக்கி துள்ளித் துள்ளி நுழைகிறது; தேவயு (தேவரை நாடுபவன்) தாரையாகச் சிந்தி வெளிப்பட்டு, எல்லையைத் தாண்டிச் செல்லும் போது.

Mantra 6

पवस्व वाजसातये विप्रस्य गृणतो वृधे । सोम रास्व सुवीर्यम् ॥

சோமா, வாஜ-வெற்றிக்காக நீ பவித்ரமாய் (தூய்மையாய்) ஆகு; பாடும் விப்ரன் (ரிஷி) வளர்ச்சிக்காக. எங்களுக்கு சுவீர்யம்—உன்னத வீர-வலிமை—அருள்வாயாக.