Sukta 109

Mantra 1

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय ॥

ஓ சோமா! இனிமையும் ஆனந்தமும் உடையவனாய், எல்லாத் திசைகளிலும் மேலும் முன்னோக்கியும் பாய்ந்து செல்—இந்திரனின் வீரியத்தினை நோக்கி; மித்ரனின் ஒற்றுமை-ஒழுங்கிற்காக, பூஷனின் வழிகாட்டுதலுக்காக, பகனின் பகிர்ந்தளிக்கும் செல்வப் பெருக்கிற்காக।

Mantra 2

इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयाः क्रत्वे दक्षाय विश्वे च देवाः ॥

ஓ சோமா! நீ பிழிந்து (சுத) அர்ப்பணிக்கப்படும்போது, இந்திரன் உன்னைப் பருகுவான்; எல்லாத் தேவர்களும் கூட—க்ரது (உயர்ந்த சங்கல்ப-சக்தி) க்காகவும், தக்ஷ (ஒளிமிகு திறமையான கர்ம-சக்தி) க்காகவும்।

Mantra 3

एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्ष दिव्यः पीयूषः ॥

இவ்வாறு, ஓ ஒளிமிகு ஒருவனே! தெய்வீக பீயூஷமாகப் பாய்ந்து செல்—அமரத்துவத்தை நோக்கியும், மகத்தான நிலைபெற்ற வாசஸ்தலத்தை நோக்கியும்; அந்த விரிந்த ஆத்ம-இல்லத்தில் உன்னைச் சிந்தி விடு।

Mantra 4

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम ॥

ஓ சோமா! நீ தூய்மையடைவாயாக—மாபெரும் சமுத்திரம்போல்; தேவர்களின் தந்தை, அவர்களின் எல்லா தாமங்களையும் எங்கும் சூழ்ந்து நிற்பவன். எங்களுள் உள்ள எல்லா லோகங்களையும்/தாமங்களையும் நிரப்பி, தாங்கி நிலைநிறுத்து.

Mantra 5

शुक्रः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च प्रजायै ॥

ஓ சோமா! ஒளிமிகு, தூயவனாய் தேவர்களுக்காகத் தூய்மையடைவாயாக. பிரகாசமான த்யௌவும் விரிந்த ப்ருதிவியும் நலமுறச் சாந்தியை அளி; மேலும் பிரஜை/சந்ததிக்குக் க்ஷேமத்தை அளி.

Mantra 6

दिवो धर्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व ॥

நீ த்யௌவின் தாங்குபவன்; தூய, பீயூஷமாகிய அமுதம். சத்தியத்தில், ஓ விதர்மன் (ருத-தர்மத்தை நிறுவுபவனே), வாஜீ—வலச் செழிப்பைத் தாங்குபவனாய்—தூய்மையடைவாயாக.

Mantra 7

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महामवीनामनु पूर्व्यः ॥

ஓ சோமா, நீ பவித்ரமாவாயாக; த்யும்னம் (ஒளித்‑தெஜஸ்) நிறைந்தவனாய், சு‑தாரை (நல்ல ஓடை) உடையவனாய். மஹா‑உதவியாளர்களைத் தொடர்ந்து, உன் பழம்பெரும் வழியால் வருவாயாக.

Mantra 8

नृभिर्येमानो जज्ञानः पूतः क्षरद्विश्वानि मन्द्रः स्वर्वित् ॥

மனித சக்திகளால் வழிநடத்தப்பட்டு, வெளிப்பாட்டில் பிறந்து, தூய்மையடைந்த அவன்; மந்த்ரன் (இனிமை‑ஆனந்தமயன்) ஆக, ஸ்வர்வித் (ஸ்வர்/சூரிய‑லோகத்தை அறிந்தவன்) ஆக, அனைத்தையும் ஓடச் செய்கிறான்.

Mantra 9

इन्दुः पुनानः प्रजामुराणः करद्विश्वानि द्रविणानि नः ॥

இந்துஃ, தன்னைப் பவித்ரமாக்கிக் கொண்டு, எங்கள் பிரஜை/பிறப்புகளை விரிவாக்கி, எங்களுக்காக எல்லா த்ரவிணம் (செல்வ‑சம்பத்து) உண்டாக்குவானாக.

Mantra 10

पवस्व सोम क्रत्वे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय ॥

ஓ சோமா, பவமானனாய் பாய்ந்து வா—க்ரது (விழித்த உறுதி) மற்றும் தக்ஷ (ஒளிமிகு திறன்) பொருட்டு; நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைபோல், வாஜியாக நீ செல்வத்திற்காக, ஆத்மாவின் உண்மையான ஐஸ்வர்யத்தை நோக்கி வலிமையின் நிறைவை ஏந்திச் செல்.

Mantra 11

तं ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय ॥

ஓ சோமா, உன் அந்த ரசத்தை சோதாரர்கள் (பிழிந்து எடுப்போர்) மதத்திற்காகத் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்—மகா த்யும்னம் (ஒளிமிகு புகழ்) பொருட்டு; உள்ளார்ந்த ஆனந்தம் எங்களுள் பேரொளியாக விரியும்படியாக.

Mantra 12

शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम् ॥

அவர்கள் பவித்ரத்தில் புதிதாய் பிறந்த குழந்தையை—ஹரி (செம்பொன் நிறம்) உடையவனை—தேவர்களுக்காகத் துடைத்து தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்; சோமம், இந்து (ஒளிரும் துளி)யைச் சுத்திகரிக்கின்றனர்—ஆத்ம-சக்திகளுக்காக நிர்மலமான குழந்தை-ஆனந்தம்.

Mantra 13

इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय ॥

இந்துஃ (சோமன்) பவித்ரமாய் நுழைந்தான்—மதம் (ஆனந்த-உன்மாதம்) பெற இனிமையானவன்—அப் (நீர்) மடியில்; கவி-சொரூபனாய் பக (பாக்ய-தேவன்) நோக்கி.

Mantra 14

बिभर्ति चार्विन्द्रस्य नाम येन विश्वानि वृत्रा जघान ॥

அவன் இந்திரனின் இனிய நாமத்தைத் தாங்குகிறான்; அதனால் அவன் எல்லா வ்ருத்ரங்களையும் வதைத்தான்.

Mantra 15

पिबन्त्यस्य विश्वे देवासो गोभिः श्रीतस्य नृभिः सुतस्य ॥

அவனை எல்லா தேவர்களும் அருந்துகின்றனர்—கோபிஃ (கதிர்கள்) ஆல் வலுப்பெற்றதும், ந்ருபிஃ (மனித-சக்திகள்) ஆல் சுத (பிழிந்த) சோமமும்.

Mantra 16

प्र सुवानो अक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम् ॥

பிழிந்து வெளிப்பட்ட அவர் ஆயிரம் ஓடைகளாய் பவித்ரம் (வடிகட்டி) கடந்தே பாய்கிறார்; ஊன் (கம்பளி) வடிகட்டியை விரித்து நிறைக்கிறார். ஆனந்த-ரசம் பல அலைகளாய் பெருகி, தூய்மையின் நுண் வழிகளைத் திறக்கிறது.

Mantra 17

स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः ॥

அவர் வெற்றிப் பலத்தின் தாங்கி, ஆயிரம் விதையுடையவன்; நீர்களால் சுத்திகரிக்கப் பெற்று, கோ-கதிர்களால் வலுப்பெற்று ஓடுகின்றான். தூய வாழ்வில் சோம-சக்தி வளமுடனும் ஒளிமயமாயும் ஆகிறது.

Mantra 18

प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः ॥

ஓ சோமா, முன்னே செல்—இந்திரனின் குக்ஷி நோக்கி; மனித-சக்திகளால் வழிநடத்தப்பட்டு, அத்ரி (அரைக்கற்கள்) மூலம் பிழியப்பட்டு. ஒளிமிகு பலத்தின் ஆசனத்தில் புகு, உள்ளார்ந்த தடைகள் உடையுமாறு.

Mantra 19

असर्जि वाजी तिरः पवित्रमिन्द्राय सोमः सहस्रधारः ॥

ஆயிரம் ஓடைகளையுடைய வெற்றிச் சோமன், இந்திரனுக்காகப் பவித்ரம் (வடிகட்டி) கடந்து ஓடி விடுவிக்கப்பட்டான்.

Mantra 20

अञ्जन्त्येनं मध्वो रसेनेन्द्राय वृष्ण इन्दुं मदाय ॥

அவர்கள் அவனைத் தேன் போன்ற மதுர ரசத்தால் அபிஷேகம் செய்கிறார்கள்—இந்திரனின் மதத்திற்காக, வृषப-வலமுடைய சோமத் துளியை.

Mantra 21

देवेभ्यस्त्वा वृथा पाजसेऽपो वसानं हरिं मृजन्ति ॥

தேவர்களுக்காக நீரைத் தெய்வங்கள் உன்னைச் சுத்திகரிக்கின்றன—உன் ஒளிமிகு வலிமையால் உன்னை ஆடையணிவித்து; ஹரி (செம்பொன்-ஒளி)யை அவர்கள் மெருகூட்டுகின்றனர்.

Mantra 22

इन्दुरिन्द्राय तोशते नि तोशते श्रीणन्नुग्रो रिणन्नपः ॥

இந்துா (சோமன்) இந்திரனை மகிழ்விக்கிறான்; மேலும் அவன் இன்னும் ஆழ்ந்த திருப்தி-ஆனந்தத்தில் இறங்குகிறான். வலிமையை கலக்கி, உக்கிர சக்தி ‘ஆபः’ (நீர்த் தத்துவம்) பிளந்து—உள்ளத்தில் தெளிந்த ஓடைகளை விடுவிக்கிறது.