Sukta 76

Mantra 1

इमं नु मायिनं हुव इन्द्रमीशानमोजसा । मरुत्वन्तं न वृञ्जसे ॥

இப்போது நான் இந்த மாயின் இந்திரனை அழைக்கிறேன்—ஓஜஸால் ஈசானன், வலிமையின் அதிபதி; மருத்களுடன் கூடியவன், ஒளிக்கான போரில் விலகாதவன்.

Mantra 2

अयमिन्द्रो मरुत्सखा वि वृत्रस्याभिनच्छिरः । वज्रेण शतपर्वणा ॥

இந்த இந்திரன், மருத்களின் நண்பன், நூறு மூட்டுகள் கொண்ட வஜ்ரத்தால் வ்ருத்ரனின் தலையைப் பிளந்தான்—தடையின் முடிச்சை உடைத்து, சக்தி மற்றும் ஒளியின் ஓடைகள் விடுபட்டு ஓடுமாறு செய்தான்.

Mantra 4

अयं ह येन वा इदं स्वर्मरुत्वता जितम् । इन्द्रेण सोमपीतये ॥

மருத்துகளுடன் சேர்ந்து இந்த ஸ்வர்லோகம் (ஸ்வர்) வெல்லப்பட்டதற்கு காரணமானவர் இவரே—சோமபானத்திற்காக வருபவர் அந்த இந்திரன்; ஒளியின் ஆனந்தம் நம்முள் நிலைபெறும்படியாக.

Mantra 5

मरुत्वन्तमृजीषिणमोजस्वन्तं विरप्शिनम् । इन्द्रं गीर्भिर्हवामहे ॥

நாம் நம் ஊக்கமூட்டும் வாக்குகளால் இந்திரனை அழைக்கிறோம்—மருத்துகளுடன் இணைந்தவன், தன் பாதையில் நேராகச் செலுத்துபவன், வலிமை நிறைந்தவன், விரிந்த பயனுள்ள செயலில் வல்லவன் அந்த இந்திரன்—நம் ஆகும்தன்மையின் ஆற்றலை விரிவாக்கும்படியாக.

Mantra 6

इन्द्रं प्रत्नेन मन्मना मरुत्वन्तं हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

பழமையான வேட்கைமிகு மனத்தால், மருத்துகளுடன் இணைந்த இந்திரனை நாம் அழைக்கிறோம்—இந்த சோமத்தின் பானத்திற்காக—பழையதும் உண்மையானதும் ஆன வலிமை நம்முள் மீண்டும் விழித்தெழும்படியாக.

Mantra 7

मरुत्वाँ इन्द्र मीढ्वः पिबा सोमं शतक्रतो । अस्मिन्यज्ञे पुरुष्टुत ॥

மருத்துகளுடன் கூடிய இந்திரா, மீள்வன் (உதார தானதர்மன்), சதக்ரது (நூறு வல்லமையுடையவன்), இவ்வியஜ்ஞத்தில்—புருஷ்டுத (பலரால் போற்றப்படுபவன்)—சோமத்தை அருந்து.

Mantra 8

तुभ्येदिन्द्र मरुत्वते सुताः सोमासो अद्रिवः । हृदा हूयन्त उक्थिनः ॥

மருத்துகளுடன் கூடிய இந்திரா, அத்ரிவன் (அத்ரி/வஜ்ரம் தாங்குபவன்), இச்சுரந்த சோமங்கள் உனக்கே உரியவை; உக்தின் (ஸ்தோத்திரப் பாடகர்) இதயத்திலிருந்து உக்தத்தால் உன்னை அழைக்கின்றனர்.

Mantra 9

पिबेदिन्द्र मरुत्सखा सुतं सोमं दिविष्टिषु । वज्रं शिशान ओजसा ॥

மருத்துகளின் நண்பனான இந்திரா, திவிஷ்டிஷு (தெய்வீக உயர்வுகள்/ஒளிமிகு முயற்சிகளில்) இச்சுரந்த சோமத்தை அருந்து; ஓஜஸால் வஜ்ரத்தை ‘சிஷான்’ (தீட்டித் திகழச்) செய்கின்றவனாய்.

Mantra 10

उत्तिष्ठन्नोजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम् ॥

ஏ இந்திரா! நீ வலத்துடன் எழுந்தாய்; குடித்த பின், ஓ ஷிப்ர (உதடுகளையுடையவனே), உன் உதடுகளை நடுங்கச் செய்தாய். ஏ இந்திரா, சமூ (பாத்திரம்) இல் பிழிந்த சோமத்தை அருந்து.

Mantra 11

अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् । इन्द्र यद्दस्युहाभवः ॥

ஏ இந்திரா, நீ தஸ்யு-ஹன் (தஸ்யுக்களை அழிப்பவன்) ஆனபோது, இரு ரோதஸீ—வானும் பூமியும்—அழுகுரலுடன் உன்னைத் தொடர்ந்து வந்து, உன்னை விட்டு விலகவில்லை.

Mantra 12

वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् । इन्द्रात्परि तन्वं ममे ॥

என் உள்ளே நான் அந்த வாக்கை அமைக்கிறேன்—அது அஷ்டபதி; நவஸ்ரக்தி (ஒன்பது சக்திகளின் மாலை) யால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; ருதத்தைத் தொடுகிறது. இந்திரனிடமிருந்து நான் என் தனு (என் சுய-உருவம்/உடல்) யைச் சுற்றி அணைத்து உருவாக்குகிறேன்.