Sukta 51

Mantra 1

इदमु त्यत्पुरुतमं पुरस्ताज्ज्योतिस्तमसो वयुनावदस्थात् । नूनं दिवो दुहितरो विभातीर्गातुं कृणवन्नुषसो जनाय ॥

இது—இப்பொழுது—மிகப் பெருகிய அந்த ஜோதி; இருளிலிருந்து, ஋தம் சார்ந்த விவேகம் (வயுன) உடையதாக, கிழக்கில் முன்னே எழுந்தது. இப்போது த்யௌஸின் புதல்வியர்—உஷஸ்கள்—ஒளிர்ந்து மனிதர்க்கு செல்லும் பாதையை அமைக்கின்றனர்.

Mantra 2

अस्थुरु चित्रा उषसः पुरस्तान्मिता इव स्वरवोऽध्वरेषु । व्यू व्रजस्य तमसो द्वारोच्छन्तीरव्रञ्छुचयः पावकाः ॥

வண்ணமிகு உஷஸ்கள் கிழக்கில் நிலைத்தன; யாகங்களில் அளந்த ஸ்வரங்களைப் போல. எழுந்து, இருள்மய வ்ரஜத்தின் கதவுகளை அகலத் திறந்தன; சுசி, பாவகமாக ஒளிர்ந்து வழியைத் தூய்மையாக்கின.

Mantra 3

उच्छन्तीरद्य चितयन्त भोजान्राधोदेयायोषसो मघोनीः । अचित्रे अन्तः पणयः ससन्त्वबुध्यमानास्तमसो विमध्ये ॥

இன்று எழுந்து, கொடையுள்ள உஷஸ்கள் அனுபவிப்பவர்களை விழிப்புறச் செய்கின்றன—இன்பத்தை அளிக்க, ஓ ம஘ோனீ உஷஸ்களே! நிறமற்ற இருளின் உள்ளே பணி (பணயர்) தங்கட்டும்; இருளின் நடுவே விழிப்பில்லாதவர்களாகவே.

Mantra 4

कुवित्स देवीः सनयो नवो वा यामो बभूयादुषसो वो अद्य । येना नवग्वे अङ्गिरे दशग्वे सप्तास्ये रेवती रेवदूष ॥

தேவியரே (உஷஸ்கள்), இன்று உங்களுக்குப் புதிய ‘ஸநய’—புதிய வெற்றி/அடைவு—அல்லது புதிய ‘யாம’—புதிய பாதை/பயணம்—உண்டாகுமோ? எதனால் நவக்வர், அங்கிரஸர், தசக்வர், சப்தாஸ்யர் ஆகியோருக்காக நீங்கள் செழுமையுடன் ஒளிர்ந்து, செல்வத்தை வெளிப்படுத்தினீர்களோ (அந்த வழியால்).

Mantra 5

यूयं हि देवीॠतयुग्भिरश्वैः परिप्रयाथ भुवनानि सद्यः । प्रबोधयन्तीरुषसः ससन्तं द्विपाच्चतुष्पाच्चरथाय जीवम् ॥

ஏனெனில், தேவியரே, ‘ருத’த்துடன் யோகப்பட்ட (ருத-யுக) குதிரைகளோடு நீங்கள் உடனே எல்லா உலகங்களையும் சுற்றிச் செல்கிறீர்கள். உஷஸ்களே, உறங்குவோனை எழுப்பி, இருகாலியும் நால்காலியும் ஆகிய எல்லா உயிர்களையும் அதன் பயணத்திற்காக இயக்குகின்றீர்கள்.

Mantra 6

क्व स्विदासां कतमा पुराणी यया विधाना विदधुॠभूणाम् । शुभं यच्छुभ्रा उषसश्चरन्ति न वि ज्ञायन्ते सदृशीरजुर्याः ॥

அவர்களிடையே அந்தப் பழமையான (மறை) இரகசியம் எங்கே—அது எந்த (உஷா)—எதனால் ருபுக்கள் சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்தி தங்கள் செயலை வடித்தனர்? ஏனெனில் தூய உஷஸ்கள் நன்மையான அழகில் முன்னே செல்கின்றன; ஆனால் இவ்வஜரர்கள், வடிவில் ஒத்திருந்தும், தெளிவாக அறியப்படுவதில்லை—ஒவ்வொரு நாளின் வருகையும் அதே சத்தியத்தின் புதிய வெளிப்பாடு.

Mantra 7

ता घा ता भद्रा उषसः पुरासुरभिष्टिद्युम्ना ऋतजातसत्याः । यास्वीजानः शशमान उक्थैः स्तुवञ्छंसन्द्रविणं सद्य आप ॥

அவர்களே—அவர்களே பழங்காலத்தின் அருள்மிகு உஷஸ்கள்; வெற்றித் தீப்தியில் செழித்தவர்கள்; ருதத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள்; தம் இயல்பில் சத்தியமானவர்கள். அவர்களிடமே யஜமானன், உக்தங்களால் வழிபட்டு முயன்று, புகழ்ந்து அறிவித்து, உடனே உள்ளார்ந்த செல்வம் (த்ரவிணம்) அடைந்தான்.

Mantra 8

ता आ चरन्ति समना पुरस्तात्समानतः समना पप्रथानाः । ऋतस्य देवीः सदसो बुधाना गवां न सर्गा उषसो जरन्ते ॥

அவை முன்னிலையிலிருந்து இசைவுடன் நகர்ந்து வருகின்றன; ஒரே முறையில், ஒரே நியமத்தில் விரிந்து நிற்கின்றன. ருதத்தின் தேவியர், ஸதஸ் (சிந்தனை-ஆசனம்) இல் விழித்தெழுந்து, உஷஸ்கள் கதிர்களின் விடுதலை (கோவ்களின் ச்ர்கம்) போலப் பாய்ந்து, இரவின் பிடியைச் சிதைக்கின்றன.

Mantra 9

ता इन्न्वेव समना समानीरमीतवर्णा उषसश्चरन्ति । गूहन्तीरभ्वमसितं रुशद्भिः शुक्रास्तनूभिः शुचयो रुचानाः ॥

அவ்வாறே அவை நகர்கின்றன—இசைவிலும் ஒருமையிலும்—அளவிலா நிறமும் வலிமையும் கொண்ட உஷஸ்கள். தம் மின்னும் கதிர்களால் பேரளவு கருமையை மறைத்து, தூய ஒளிரும் உடல்களில் பிரகாசித்து, விழிப்புணர்வை ஒளிமயமாக்குகின்றன.

Mantra 10

रयिं दिवो दुहितरो विभातीः प्रजावन्तं यच्छतास्मासु देवीः । स्योनादा वः प्रतिबुध्यमानाः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

வானத்தின் ஒளிவீசும் புதல்வியரே (உஷஸ்கள்), எங்களுக்குள் ரயி—செல்வச் செழிப்பு—அருளுங்கள்; அது பிரஜாவந்தம், சந்ததி-செழிப்புடையதாக இருக்கட்டும். இனிய தங்குமிடத்திலிருந்து உங்களை நோக்கி விழித்தெழுந்து, சுவீர்ய—உண்மையான வீர-வலிமை—இன் அதிபதிகளாக நாம் ஆகுவோமாக.

Mantra 11

तद्वो दिवो दुहितरो विभातीरुप ब्रुव उषसो यज्ञकेतुः । वयं स्याम यशसो जनेषु तद्द्यौश्च धत्तां पृथिवी च देवी ॥

வானத்தின் ஒளிவீசும் புதல்வியரே, யஜ்ஞகேது ஆகிய உஷஸ்களே, இதை நான் உங்களிடம் உரைக்கிறேன். மக்களிடையே நாம் யசஸ்விகள் ஆகி, புகழைத் தாங்குவோமாக. அதனை எங்களுக்காக த்யௌஸ் (வானம்) மற்றும் தேவீ ப்ருதிவீ (பூமி) நிலைநிறுத்தட்டும்.