Sukta 46

Mantra 1

युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यूनः स्थविरस्य घृष्वेः । अजूर्यतो वज्रिणो वीर्याणीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि ॥

ஓ இந்திரா! உன்னுடையவையே அந்த வீரத்திறன்கள்—போர்மிகு வृषபனுடைய, சுவராஜ், உக்ரன், இளமையுடனும் உறுதியான, தாக்குதலில் வேகமிகு; முதுமையறா வஜ்ரதாரியின். புகழ்பெற்ற மகாபலவானின் மகத்தான செயல்கள் உண்மையிலே மகத்தானவை.

Mantra 2

महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर्धनस्पृदुग्र सहमानो अन्यान् । एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान् ॥

ஓ மகிஷா! ஆண்மைத்திறன்-சக்திகளால் நீ மகத்தானவன்; செல்வத்தை வெல்லும், உக்ரன், பிறரை அடக்கும். எல்லா புவனங்களுக்கும் நீ ஒருவனே அரசன்; மக்களைப் போருக்கு உந்தவும், அவர்களைப் பாதுகாப்பான வாசஸ்தலத்தில் நிலைநிறுத்தவும் செய்கிறாய்.

Mantra 3

प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर्विश्वतो अप्रतीतः । प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर्महो अन्तरिक्षादृजीषी ॥

அவன் தன் அளவுகளில் நிரம்பி வழிகிறான், ஒளிர்வான்; எல்லாத் திசைகளிலும் தேவர்களையும் மீறி—தடுக்கமுடியாதவனாய்—முன்னேறுகிறான். நேர்வழி நாடும் (ऋजिषी) இந்திரன், மகிமையால் விண்ணும் மண்ணும் கடந்தும், அந்தரிக்ஷத்தின் விரிந்த பெருமையையும் கடந்தும் வளர்கிறான்.

Mantra 4

उरुं गभीरं जनुषाभ्युग्रं विश्वव्यचसमवतं मतीनाम् । इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति ॥

பிறப்பிலிருந்தே விரிந்தும் ஆழ்ந்தும், மிகக் கடுமையானவனாய், அனைத்திலும் வியாபித்தவனாய், மனங்களின் (மதிகளின்) துணைவனாய் உள்ள இந்திரனுள், உயருலகில் (ப்ரதிவி) பிழிந்த சோமத்தின் ஓடைகள், ஓடும் நீர் கடலில் புகுவது போலவே புகுகின்றன.

Mantra 5

यं सोममिन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस्त्वाया । तं ते हिन्वन्ति तमु ते मृजन्त्यध्वर्यवो वृषभ पातवा उ ॥

இந்திரனே! தாயானவள் கருவை (குழந்தையை) தாங்குவது போல, பூமியும் த்யாவா (வானமும்) உனக்காகத் தாங்கி வைத்துள்ள அந்த சோமத்தை—அத்வர்யுக்கள் உனக்காக ஓடச் செய்கிறார்கள்; உனக்காகத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்; ஓ வृषபா (வீரக் காளையே), நீ அதை அருந்தும்படியாக.