
Sukta 3.45
Viśvāmitra Gāthina (traditional for RV 3.45 Indra hymn)
Gāyatrī (probable)
இந்தச் சிறு ஸூக்தம் இந்திரனை அழைக்கிறது: அவர் தமது ஹரீ (செம்மஞ்சள் நிறக் குதிரைகள்/ஆற்றல்கள்) உடன் விரைவாக வருக; எந்தக் கட்டுப்பாடுகளாலும் தடுக்கப்படாமல் ஹவியை ஏற்று யஜமானனை வலுப்படுத்துக. கடல்போன்ற ஆழமுடைய அவரது க்ரது (உறுதியான தீர்மானம்) போற்றப்படுகிறது; அது நன்றாகக் காக்கப்படும் ஓடைகள் போலவும் மேய்ச்சலுக்குச் செல்லும் மாடுகள் போலவும் வளர்ச்சியைப் போஷிக்கிறது. முடிவில் இந்திரன் தன்னால் தானே இயக்கப்படுபவன், தன்னாட்சி உடைய ஆள்பவன் என உறுதிப்படுத்தி, அவரது வளர்கின்ற வல்லமை வழிபடுபவர்க்கு உச்சமான, நீடித்த புகழையும் மங்களகரமான கேள்வியையும் அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Mantra 1
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि यमन्विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि ॥
ஓ இந்திரா, மந்திர (மகிழ்வூட்டும்) ஹரிபிஃ—ஹரித சக்திகளுடன்—வா; மயூர-ரோமபிஃ, மயில்-இறகுபோல் ஒளிரும் தெய்வீகத் தழல்களுடன் வா. பாசினர் (கட்டுபவர்கள்) எவரும் உன் இயக்கத்தைத் தடுக்க வேண்டாம்; திறந்த வெளி போல அவர்களைத் தாண்டி, நேராக எங்களிடம் வா.
Mantra 2
वृत्रखादो वलंरुजः पुरां दर्मो अपामजः । स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृळ्हा चिदारुजः ॥
வೃத்ர-காத (வೃத்ர-மூடல்களை விழுங்குபவன்), வல-ருஜ (வல-அடைப்பை உடைப்பவன்), புராம்-தர்ம (நகரங்களைப் பிளப்பவன்), அபாமஜ (அப்ஸு—நீரோட்டங்களைத் தூண்டும்): ஹர்யோக்களின் ரதத்தில் நிலைத்து, அபிஸ்வர (முழக்கமிகு தாக்குதல்) உடன் இந்திரன் உறுதியாக நிலைத்ததையும் உடைத்தெறிகிறான்.
Mantra 3
गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत ॥
நீ கடல்களைப் போல ஆழமுடைய செயல்வல்லமை (க்ரது) யை வளர்க்கிறாய்; ஒளிமிக்க பசுக் கூட்டம் போல் அது போஷிக்கப்படுகிறது. பால் தரும் மாடுகள் மேய்ச்சலுக்குத் துரிதமாகச் செல்லும் போல, நன்கு காக்கப்பட்ட வளர்ச்சி-ஓடைகள் முன்னே செல்கின்றன; கால்வாய்கள் (குல்யா) ஏரி (ஹ்ரத) நோக்கி ஓடும் போல, அவை உள்ளிருக்கும் ஏரிக்குள் சென்று சேர்கின்றன.
Mantra 4
आ नस्तुजं रयिं भरांशं न प्रतिजानते । वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु ॥
எங்களுக்கு உந்தும் செல்வத்தை—தடுக்கப்படாத பங்காக—கொண்டு வா. இந்திரா, மரத்திலிருந்து பழுத்த கனியை உதிர்த்திடுவது போல அதை எங்களுக்காக உதிர்த்து அருள்; எங்களை நலமுடன் அக்கரை சேர்க்கும் செல்வமாக அது இருக்கட்டும்.
Mantra 5
स्वयुरिन्द्र स्वराळसि स्मद्दिष्टिः स्वयशस्तरः । स वावृधान ओजसा पुरुष्टुत भवा नः सुश्रवस्तमः ॥
இந்திரா, நீ தன்னால் தானே உந்தப்படுபவன்; தன்னாட்சி உடையவன்; தன் விதியால் நடத்தப்படுபவன், தன் புகழில் மேலானவன். வலிமையால் வளர்ந்து, பலரால் போற்றப்படுபவனே, எங்களுக்கு மிகச் சிறந்த ‘ஸு-ஶ்ரவஸ்’ (உத்தமப் புகழ் தருபவன்) ஆகு—எங்கள் வாக்கு/சத்தியத்தை கேட்டு, அதை கேட்கச் செய்பவனாகவும் இரு.
A vivid summons: Indra is invited to come with gladdening harī, urged not to be restrained by any ‘binders’.
Praise shifts from arrival to Indra’s sustaining power—his deep resolve (kratu) that fosters increase like cattle to pasture and channels flowing to a lake.
Indra is proclaimed self-impelled and self-sovereign (svayur, svarāṭ), growing by his own might—an apex statement of autonomous divine power.
The worshipper petitions that this ever-growing Indra become most ‘fame-bringing’ for them—hearing their call and establishing auspicious renown and strength.
ā mandrair indra haribhir yāhi
गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत ॥svayur indra svarāḻ asi
It invites Indra to come quickly to the sacrifice with his harī and to overcome any obstacles or restraints, so he can strengthen the worshipper and bless them with increase and renown.
Kratu here is Indra’s purposeful will and effective intelligence. Calling it ocean-deep means it is vast, steady, and powerful—able to sustain growth and right action over time.
It emphasizes that Indra’s power does not depend on external support—he acts from his own sovereignty. The worshipper then asks that this autonomous strength become a direct protection and a source of lasting fame.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.