Sukta 45

Mantra 1

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि यमन्विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि ॥

ஓ இந்திரா, மந்திர (மகிழ்வூட்டும்) ஹரிபிஃ—ஹரித சக்திகளுடன்—வா; மயூர-ரோமபிஃ, மயில்-இறகுபோல் ஒளிரும் தெய்வீகத் தழல்களுடன் வா. பாசினர் (கட்டுபவர்கள்) எவரும் உன் இயக்கத்தைத் தடுக்க வேண்டாம்; திறந்த வெளி போல அவர்களைத் தாண்டி, நேராக எங்களிடம் வா.

Mantra 2

वृत्रखादो वलंरुजः पुरां दर्मो अपामजः । स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृळ्हा चिदारुजः ॥

வೃத்ர-காத (வೃத்ர-மூடல்களை விழுங்குபவன்), வல-ருஜ (வல-அடைப்பை உடைப்பவன்), புராம்-தர்ம (நகரங்களைப் பிளப்பவன்), அபாமஜ (அப்ஸு—நீரோட்டங்களைத் தூண்டும்): ஹர்யோக்களின் ரதத்தில் நிலைத்து, அபிஸ்வர (முழக்கமிகு தாக்குதல்) உடன் இந்திரன் உறுதியாக நிலைத்ததையும் உடைத்தெறிகிறான்.

Mantra 3

गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत ॥

நீ கடல்களைப் போல ஆழமுடைய செயல்வல்லமை (க்ரது) யை வளர்க்கிறாய்; ஒளிமிக்க பசுக் கூட்டம் போல் அது போஷிக்கப்படுகிறது. பால் தரும் மாடுகள் மேய்ச்சலுக்குத் துரிதமாகச் செல்லும் போல, நன்கு காக்கப்பட்ட வளர்ச்சி-ஓடைகள் முன்னே செல்கின்றன; கால்வாய்கள் (குல்யா) ஏரி (ஹ்ரத) நோக்கி ஓடும் போல, அவை உள்ளிருக்கும் ஏரிக்குள் சென்று சேர்கின்றன.

Mantra 4

आ नस्तुजं रयिं भरांशं न प्रतिजानते । वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु ॥

எங்களுக்கு உந்தும் செல்வத்தை—தடுக்கப்படாத பங்காக—கொண்டு வா. இந்திரா, மரத்திலிருந்து பழுத்த கனியை உதிர்த்திடுவது போல அதை எங்களுக்காக உதிர்த்து அருள்; எங்களை நலமுடன் அக்கரை சேர்க்கும் செல்வமாக அது இருக்கட்டும்.

Mantra 5

स्वयुरिन्द्र स्वराळसि स्मद्दिष्टिः स्वयशस्तरः । स वावृधान ओजसा पुरुष्टुत भवा नः सुश्रवस्तमः ॥

இந்திரா, நீ தன்னால் தானே உந்தப்படுபவன்; தன்னாட்சி உடையவன்; தன் விதியால் நடத்தப்படுபவன், தன் புகழில் மேலானவன். வலிமையால் வளர்ந்து, பலரால் போற்றப்படுபவனே, எங்களுக்கு மிகச் சிறந்த ‘ஸு-ஶ்ரவஸ்’ (உத்தமப் புகழ் தருபவன்) ஆகு—எங்கள் வாக்கு/சத்தியத்தை கேட்டு, அதை கேட்கச் செய்பவனாகவும் இரு.