Sukta 44

Mantra 1

अयं ते अस्तु हर्यतः सोम आ हरिभिः सुतः । जुषाण इन्द्र हरिभिर्न आ गह्या तिष्ठ हरितं रथम् ॥

இது உமக்கே உரியது—ஹர்யத (பசுமை-ஒளிர்வு உடைய) சோமம்; ஹரிபிஃ (ஹரி-சக்திகள்/ஹரி-அசுவங்கள்) உடன் பிழிந்தது. இதை ஏற்று, ஹே இந்திரா, உமது ஹரி-வலங்களுடன் எங்களிடம் வாரும்; எங்கள் யாகவெளியில் வந்து பசுமை-பொன்னிற ரதத்தில் நிலைபெறுவீராக।

Mantra 2

हर्यन्नुषसमर्चयः सूर्यं हर्यन्नरोचयः । विद्वाँश्चिकित्वान्हर्यश्व वर्धस इन्द्र विश्वा अभि श्रियः ॥

ஹர்யன் (பசுமை-தீவிரத் தேஜஸ்) கொண்டு நீ உஷஸைத் துதிக்கிறாய்; ஹர்யன் கொண்டு நீ சூரியனை ஒளிரச் செய்கிறாய். ஹே ஹர்யஶ்வ இந்திரா, அறிந்தவனாகவும் சிகித்த்வான் (விவேகி) ஆகவும் இருந்து, நீ எல்லா ஸ்ரீகளிலும்—அனைத்து ஒளிமிகு நிறைவேற்றங்களிலும்—வளர்கிறாய்।

Mantra 3

द्यामिन्द्रो हरिधायसं पृथिवीं हरिवर्पसम् । अधारयद्धरितोर्भूरि भोजनं ययोरन्तर्हरिश्चरत् ॥

இந்திரன் த்யாவை ஹரிதாயஸ (பசுமை-ஒளி நிறைந்தது) எனவும், ப்ருதிவியை ஹரிவர்பஸ (பசுமை-வடிவச் செழுமை உடையது) எனவும் தாங்கினான். பின்னர் அந்த இரு ஹரித சக்திகளுக்குப் பெரும் போஜனம் (போஷணம்) நிறுவினான்—அவற்றின் இடையே ஹரிஶ் (ஒளிமிகு ஆற்றல்) நடமாடி செயல்படுகிறது।

Mantra 4

जज्ञानो हरितो वृषा विश्वमा भाति रोचनम् । हर्यश्वो हरितं धत्त आयुधमा वज्रं बाह्वोर्हरिम् ॥

ஹரித சக்திகளின் வृषபனாகப் பிறந்தவன்; முழு ரோசன (ஒளிமிகு) உலகமும் பிரகாசிக்கிறது. ஹர்யஶ்வ இந்திரன் ஹரித ஆயுதத்தை ஏந்துகிறான்; வெற்றிக் காரியத்திற்காக வஜ்ரம்—ஒளிமிகு வலிமை—தன் புயங்களில் நிறுவுகிறான்.