Sukta 10.49
अहं पितेव वेतसूँरभिष्टये तुग्रं कुत्साय स्मदिभं च रन्धयम् । अहं भुवं यजमानस्य राजनि प्र यद्भरे तुजये न प्रियाधृषे ॥
aháṃ pitéva vetasū́n abhiṣṭáye túgraṃ kútsāya smádibhaṃ ca randhayam | aháṃ bhuvaṃ yájamānasya rājáni prá yád bháre tújaye ná priyā́dhṛṣe ||
உதவிக்காக தந்தைபோல் நான் வேதசூக்களைப் பெற்றேன்; குத்ஸனுக்காக துக்ரனையும் ஸ்மதிபனையும் நான் அடக்கினேன். யஜமானன் போர்சுமையை முன்னே ஏந்தி—வெறும் இனிமையால் தடுக்கப்படாமல்—முன்னே தள்ளிச் செல்லும் போது, நான் அவனின் அரசாற்றலாக ஆகிறேன்.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.