Sukta 23

Mantra 1

यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् । प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा ॥

வஜ்ரம் வலக்கையில் உடைய இந்திரனை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்—ஹரி (செம்மஞ்சள்) அச்வங்களின் ரதவீரன்; எல்லைகளை உடைத்துப் பாய்வோர். அவன் தாடி அசைக்கப்படுகிறது; அவன் மேலே எழுகின்றான்; தன் சேனைகளுடன் தானம் வழங்கி, ராதஸ் (செல்வம்/வலிமை-வளமை) பகுத்து அளிக்கிறான்.

Mantra 2

हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् । ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित् ॥

இப்போது அவனுடைய இரு ஹரி சக்திகள், வனத்தில் காணப்படுபவை, வசு (நிதி/செல்வம்) யை வெளிப்படுத்துகின்றன; இந்திரன் தானங்களால் ‘மக்வா’ ஆகிறான், மறைப்பவன் வ்ருத்ரனை வதைக்கும். ரிபு, வாஜ, ரிபுக்ஷாஃ—சவ (வலிமை) ஆள்கிறது; பகைமை கொண்ட தாசனின் பெயரையே நான் அரைத்தழிக்கிறேன்.

Mantra 3

यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥

பொன்னினால் ஆன வஜ்ரமும், பின்னர் அவன் இரு ஹரி சக்திகள் ஏற்றிச் செல்லும் அந்த ரதமும், ஒளிமிகு ஸூரிகளிடையே ஆயத்தமாகும் போது—பழம்புகழ் கொண்ட தானவான் இந்திரன் அமர்கிறான்; அவன் வாஜத்தின் ஆண்டவன், தூரம் வரை பரவும் புகழின் அதிபதி.

Mantra 4

सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम् ॥

அவ்வாறே இப்போது, தன் கூட்டத்துடன் வரும் மழை, இந்திரனைத் தன் துணையாகக் கொண்டு சேர்கிறது; ஹரித (செம்மஞ்சள்) சக்திகளால் அவர் தம் தாடியைத் தெளிக்கிறார். அவர் அழகிய வாசஸ்தலத்திற்குத் தாழ்ந்து வருகிறார்; பிழிந்த மது-மயமான சோமத்தில் அவர் இருப்பை அசைக்கிறார்—காற்று காட்டை அசைப்பதுபோல்.

Mantra 5

यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः ॥

வாக்கினால்—வழிமாறிய பேச்சுடையவர்களையும், ஆயிரம் தீங்கு தரும் யுக்திகளால் நிறைந்த பலரையும்—அழிப்பவன்; அவனுடைய அதே பௌருஷத்தை நாம் புகழ்ந்து பாடுகிறோம். தந்தைபோல், தன் பலத்தால் (எங்களுள்) தவிஷி (வீரவலிமை) மற்றும் சக்தியை வளர்ப்பவன்.

Mantra 6

स्तोमं त इन्द्र विमदा अजीजनन्नपूर्व्यं पुरुतमं सुदानवे । विद्मा ह्यस्य भोजनमिनस्य यदा पशुं न गोपाः करामहे ॥

இந்திரா, விமதர்கள் உமக்காக ஒரு ஸ்தோத்திரத்தைப் பிறப்பித்தனர்—முன்னெப்போதும் இல்லாதது, மிகப் பெருமளவு—சுதான (உதார தானதாரி) யார்க்கும் உரியது. ஏனெனில் இந்த ஆண்டவத் தன்மை கொண்ட சக்தியின் போகத்தை (அனுபவத்தை) நாம் அறிவோம்: நாம் அதை நமதாக்கிக் கொள்கிறோம்—மேய்ப்பர்கள் மாடுகளைப் பாதுகாப்பதுபோல் (ஒளிக்கதிர்கள்/அறிவின் கதிர்கள் எனவும் பொருள் கொள்ளலாம்).

Mantra 7

माकिर्न एना सख्या वि यौषुस्तव चेन्द्र विमदस्य च ऋषेः । विद्मा हि ते प्रमतिं देव जामिवदस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि ॥

இந்திரனே, உன்னுடையதும் ரிஷி விமதனுடையதும் ஆகிய இந்த சখ্যங்களை யாரும் எவ்விதத்திலும் பிரிக்கவோ குலைக்கவோ வேண்டாம். தேவனே, உன் முன்னோக்கி நடத்தும் ‘ப்ரமதி’யை நாம் அறிவோம்—ஒரே இல்லத்தாரைப் போல நெருக்கமானது; அந்தச் சখ্যங்கள் எங்களுக்கு சிவமாய், நன்மை தருவனவாய் ஆகட்டும்.