
முதன்மைத் தீம்: ஆயுள்-பாதுகாப்பும் ரக்ஷாவும்—ம்ருத்யுவிடமிருந்து பிராண/மனஸை மீள நிலைநிறுத்தி உயிர்சக்தியைத் திருப்பிக் கொணர்தல்; மேலும் நபரையும் யாக/கிரியையையும் பகைமை கொண்ட உயிர்கள், அபிசாரம் (மந்திரவாதத் தீங்கு), இழப்பு ஆகியவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பாக ‘முத்திரையிட்டு’ காக்குதல். துணைத் தீம்கள்: (1) ம்ருத்யு-நிவாரணம்—பிராணமும் மனமும் மீள எழுதல்; மரணப் பயம் தணிதல். (2) ரக்ஷோ்னம் மற்றும் யாதுதான-ப்ரஶமனம்—பிசாசு/தீய சக்திகள், சூனியம்-மந்திரவாதம் ஆகியவற்றை விரட்டுதல். (3) பிரதிசர-மணி மற்றும் பந்தனப் பாதுகாப்புகள்—எதிர்மந்திரம், வலை/கட்டுப்பாடு, மூடுபனி-போன்ற மூடல், முத்திரைபோன்ற சீலிங். (4) கர்ப்ப-ரக்ஷா மற்றும் சூதிகா-ரக்ஷா—கர்ப்பகாலமும் பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய படுக்கைக்காலமும் பாதுகாத்தல். (5) ஓஷதி-ஸம்ஹதி—மருத்துவ மூலிகைகளைச் சிகிச்சையளிப்பவர்களாகச் செயல்படுத்துதல்.
அதர்வவேத ஸம்ஹிதை 8.1 என்பது மரணத்தைத் தடுக்கவும் குணப்படுத்தவும் உரிய ஸூக்தம்; ம்ருத்யுவின் பிடியில் சிக்கிய ஒருவரை அங்கிருந்து “எழுப்பி” மீண்டும் உயிருள்ளோரிடையே நிலைநிறுத்துகிறது—மனம், மூச்சு (ப்ராணன்), உயிர்சக்தி ஆகியவற்றை மீண்டும் தத்தம் இடத்தில் அமர்த்துகிறது. இதில் த்யாவா-ப்ருதிவீ, ப்ரஜாபதி போன்ற பிரபஞ்ச ஆதாரங்கள், அனைத்து தேவர்கள் எனும் சமூகம், மேலும் குணமளிக்கும் ஓஷதிகள் அழைக்கப்படுகின்றன; சோம-ராணிகள் எனப் போற்றப்படும் அந்த ஓஷதிகள் நோயாளியை சூரியனின் பங்கிற்கும் அம்ருதத்தின் வளாகத்திற்கும் மீண்டும் நிறுவுகின்றன.
அதர்வவேதம் 8.2 என்பது நீண்ட அதர்வணிய பாதுகாப்பு–சிகிச்சைத் தொடராகும்; இது ம்ருத்யு (மரணம்) மற்றும் உட்புகும் எல்லா தீங்குகளையும் எதிர்கொண்டு, பாதிக்கப்பட்டவரை மீண்டும் “எழுப்பி” முழுமையான நலநிலைக்குக் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொள்கிறது. இதில் பிரஹ்மன் (மந்திர-சக்தி) கவசமாகக் கருதப்பட்டு, அன்றாடத் தொடுதல்-வலயங்கள்—குறிப்பாக ஆடை மற்றும் மேகலா/இடுப்புப்பட்டி—அபிஷேகம்/சம்ஸ்காரம் செய்து புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன; இதனால் தொடுதலே மங்களகரமும் தீங்கற்றதுமாக மாறி, அபோத்ரோபாயிக் பாதுகாப்புக் கவசம் உருவாகிறது.
அதர்வவேதம் 8.3 ஒரு ரக்ஷோ்ன (தீயவற்றை அழிக்கும்) ஸூக்தம்; இதில் அக்னி அனைத்துத் திசைகளிலும் காவலனாகவும், பகைமை கொண்ட உயிர்களைச் செயலில் அழிப்பவனாகவும் நிறுவப்படுகிறான்—மனிதப் பகைவர்களையும், ரக்ஷஸ்களையும், யாதுதானர்களையும் உட்பட. ரிக்-வேதப் பாணியிலான திரிஷ்டுப் சொற்றொடரில், அக்னியின் சக்தி அபிஷேகம் செய்து தூண்டப்படுகிறது; பகல்-இரவு இடையறாத பாதுகாப்பு வேண்டப்படுகிறது; பாதிக்கப்பட்டவரை ‘பிடித்து’ வைத்திருப்பதைப் பறித்து அகற்றுமாறு வேண்டப்படுகிறது; மேலும் தாக்குதலாளர்களை எரித்து/உண்டு அழிக்குமாறு வேண்டப்படுகிறது—அவர்களின் தாக்குதல் மீண்டும் திரும்பி வராதபடி.
அதர்வவேதம் 8.4 ஒரு ரக்ஷோ்ன (அபசார/அபிச்சாரிக) ஸூக்தம்; இதில் இந்திரனின் அரக்க-வதைப் பரிமாணம் ஆயுதமாக்கப்பட்டு, யாதுதானர்கள், ராக்ஷசர்கள், மறைவான மந்திரவாதிகள் ஆகியோர் சடங்கு மற்றும் சமூக வெளியில் இருந்து அகற்றப்படுகின்றனர். பகைமை கொண்ட உயிர்கள் மற்றும் அவர்களின் வேடமாற்றங்கள் (குறிப்பாக இரவுச்சாரிகள், விலங்கு- மற்றும் பறவை-வடிவங்கள்) பட்டியலிடப்பட்டு, அவர்களை நசுக்கி வெளியேற்ற ஆணையிடப்படுகிறது; மேலும் பழிப்பவர்கள் மற்றும் செழிப்பு கெடுப்பவர்கள் அழிவுச் சக்திகளான (அஹி/நிர்ருதி) நோக்கித் திருப்பப்படுகின்றனர். பெயரிட்டு வெளிப்படுத்துதல், மறைமுகத் தாக்குதலைக் கண்டறிந்து வலுக்கட்டாயமாக வேரறுத்தல் என்பதே இதன் வல்லமை; இதனால் அர்ப்பணம், இல்லம், சமூகக் குழு ஆகியவை பாதிப்பின்றி நிலைத்திருக்கும்.
அதர்வவேதம் 8.5 ‘பிரதிஸர-மணி’ (பாதுகாப்புக் காப்பு) பற்றிய ஸூக்தம். இதில் அணிபவரின் மீது மனிதரூபமாக்கப்பட்ட எதிர்மந்திர-சக்தியை மந்திரத்தால் பிரதிஷ்டை செய்து கட்டி வைக்கிறது; தாக்குதல்களைத் தடுக்க, பகைவரின் தீய நோக்கத்தைத் திருப்பி விட, மற்றும் போட்டியாளர்கள்மீது வெற்றியை உறுதிப்படுத்த. பாடல்களெங்கும் மணி வீரமிக்கது, அனைத்தையும் காக்கும் தன்மை உடையது, உச்ச மங்களகரமானது எனப் புகழப்படுகிறது—சந்ததி மற்றும் செல்வத்தைப் பாதுகாத்து, பகலும் இரவும் அச்சமின்மையை நிலைநிறுத்துகிறது. இறுதியில் இந்தக் கட்டுப்பாடு இந்திரனின் அதிகாரத்தின் கீழ் வைக்கப்பட்டு பாதுகாப்பு மேலும் தீவிரப்படுத்தப்படுகிறது; அதனால் அந்தக் காப்பு ‘அஜேய’மாகி எங்கும் தீமையைத் தடுத்து விலக்கும் சக்தியாகிறது.
அதர்வவேதம் 8.6 என்பது கர்ப்பகாலமும் பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய படுக்கைக்காலமும் பாதுகாப்பாக அமைய, கருவை நிலைநிறுத்தி எல்லைக்கட்ட/அசுப, வேட்டையாடும் தீய சக்திகளை விரட்டும் பாதுகாப்பு-சிகிச்சைச் சூக்தம். இதில் “இரு மருந்துகள்” (பேஷஜௌ) கடுமையான காவல் சக்திகளாக மனிதரூபப்படுத்தப்படுகின்றன; அவை பெரும்பாலும் இடுப்புப்பட்டை/கட்டிபந்தம் மந்திர-தாலியுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன—நன்மையானதை “உறுதியாகப் பிடித்து” வைத்துக் கொண்டு அது வழுக்கி விலகாமல் காக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. உடல் பாதுகாப்புடன் சேர்த்து சமூக-சடங்கு நலனையும் இது நாடுகிறது—தீய தாக்கங்களை அகற்றி, பெண்ணுக்கும் அவள் குழந்தைக்கும் நல்ல பெயர்/சுபமான நிலை (“நல்ல பெயர்”) உறுதியாக அமையச் செய்கிறது.
அதர்வவேதம் 8.7 என்பது விரிவான ஓஷதி-ஸூக்தம்; நிறம், வடிவு, வளர்ச்சி-இயல்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வகைப்படுத்தப்பட்ட அனைத்து மருத்துவத் தாவரங்களின் சமூகத்தையும் நோயாளியைச் சுற்றி உயிருள்ள வைத்தியர்களாக ஒன்று கூடுமாறு அழைக்கிறது. மூலிகைகள் தங்களின் கூட்டு வீர்யம் (மருந்துப் பலம்/சக்தி) கொண்டு யக்ஷ்மா (க்ஷயம்/சோர்வு-வகை நோய்) என்பதை விரட்டவும், பாதிக்கப்பட்டவரை அபாயத்தின் அடுக்கடுக்கான பந்தங்களிலிருந்து “உயர்த்தி” விடுவிக்கவும் வேண்டுகிறது—இதில் மரணத்தின் பாசமும், மாசுபாடு போன்ற குற்ற/கலுஷ உணர்வும் அடங்கும். இவ்விம்பத்தின் வலிமை, நிவாரணத்தை மந்திரம்–மருந்து என்ற இணைச் சிக்கலாகக் காண்பதிலேயே உள்ளது: உச்சரிக்கப்படும் அழைப்பு தாவரங்களின் குணப்படுத்தும் சக்தியை ஒன்று சேர்த்து, செயல்படுத்தி, விடுதலை மற்றும் மீட்பு நோக்கி வழிநடத்துகிறது.
AVŚ 8.8 என்பது அதர்வண மரபின் வெற்றி-மற்றும்-கட்டுப்படுத்தும் (binding) சூக்தம். இதில் தெய்வீக “வலை” (ஜால/இந்திரஜால) என்ற உருவகத்தைப் பயன்படுத்தி, பகைவர் சேனையைப் பிடித்து, மறைத்து/மூடி, விரட்டிப் புறந்தள்ளுகிறது—தீய பேச்சு/தீங்கிழைக்கும் வாக்கால் தாக்குபவர்களையும் உட்பட. சாத்யர்கள், ருத்ரர்கள், வசுக்கள், ஆதித்யர்கள் ஆகிய தெய்வக் குழுக்கள் ஒரே ஒன்றுபட்ட சக்தியாக—“ஒரே உயர்த்தப்பட்ட ஒன்று” போல—எதிர்ப்பை அடக்கவும், பகைவர்மேல் தமஸ் (செயலிழக்கச் செய்யும் இருள்) பரவச் செய்யவும் அழைக்கப்படுகின்றனர். சூக்தம் மீண்டும் மீண்டும் ‘ஜய’ என்ற வெற்றியொலிகளுடன் முடிவடைந்து, பகைவர்மேல் “மூடுபடலம் விரித்தல்” (நீல-லோஹித) என்ற முத்திரைச் செயல் மூலம் சடங்கு நிறைவு மற்றும் செயல்திறன் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
அதர்வவேதம் 8.9 ஒரு பிரஹ்மோத்யா-நடையில் அமைந்த, பௌஷ்டிக (செழிப்பு) ஸூக்தமாகும்; யாகச் செயல்பாட்டை பிரபஞ்சக் கட்டமைப்புடன் இணைத்து, யஜ்ஞம், காலம், சந்தஸ் (வெண்பா/அளவு), மற்றும் ஜனன-சக்திகள் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான ‘பந்து’ (ஒத்திணைவு/இணைப்பு) தொடர்புகளை எண்ணிப் பதித்து உறுதிப்படுத்துகிறது. ஹோமம், சமித், ஆஜ்யம், பருவங்கள், சந்தஸ், தீக்ஷா ஆகியவற்றை முழுமையான தொகுதிகளாக—குறிப்பாக சப்தக (ஏழடுக்கு) அமைப்புகளாக—ஒழுங்குபடுத்துவதன் மூலம் இது ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தி, யாக/காலப் பிழைகளைத் தடுத்து, நிறைவு-செழிப்பை வளர்க்கிறது—உர்பத்தி/உருவாக்க வளம், தொடர்ச்சி, மற்றும் மங்களமான ஒளிர்வு.
அதர்வவேதம் 8.10 செழிப்பு மற்றும் பிரஹ்மவர்சஸ் (ஒளிரும் வாக்-சக்தி) ஆகியவற்றை ஒரு சிருஷ்டி-பந்துவின் வழியாக அமைக்கிறது: விராஜ் முதன்மையான விரிவடையும் ஆதாரமாகக் கருதப்படுகிறது; அதிலிருந்து ஊட்டமளிக்கும் பாடல்-வடிவங்கள் (சாமன்கள்) உயிருள்ள சக்திகளாக எழுகின்றன. அதிகாரமிக்க சாமன்-இணைகளின் பட்டியலிடலும், அவற்றின் உடல்சார் உருவகங்கள் (மடி/துதி, கன்றுகள், மார்புகள்) மூலமும், இந்த ஸூக்தம் யாக-வெற்றியை ‘பால் கறந்து’—அன்னம், வலிமை, புகழ், மற்றும் செயல்திறன் மிக்க உச்சரிப்பு—யஜமானனின் வளாகத்துக்குள் கொண்டு வருகிறது.