Sukta 4

Mantra 1

शत्रुदमनम्। इन्द्रा॑सोमा॒ तप॑तं॒ रक्ष॑ उ॒ब्जतं॒ न्यऽर्पयतं वृषणा तमो॒वृधः॑ । परा॑ शृणीतम॒चितो॒ न्योऽषतं ह॒तं नु॒देथां॒ नि शि॑शीतम॒त्त्रिणः॑

சத்ருதமனம். ஓ இந்திர–சோமா! நீங்கள் இருவரும் எரியுங்கள், தகையுங்கள்; ராக்ஷஸனை நசுக்கி, அவனை கீழே கட்டிப் போடுங்கள்—வலிமைமிகு இரு காளைகளே, இருளில் வளர்பவனை. கண்ணுக்குப் புலப்படாதவனைச் சிதறடித்து விரட்டுங்கள்; அவனை எரியவைத்து, அடித்து, வெளியே தள்ளுங்கள்; விழுங்குபவர்கள் (அத்த்ரிணः) மீது உங்கள் வல்லமையை கூர்மையாக்குங்கள்.

Mantra 2

इन्द्रा॑सोमा॒ सम॒घशं॑सम॒भ्य॑१घं तपु॑र्ययस्तु च॒रुर॑ग्नि॒माँ इ॑व । ब्र॒ह्म॒द्विषे॑ क्र॒व्यादे॑ घो॒रच॑क्षसे॒ द्वेषो॑ धत्तमनवा॒यं कि॑मी॒दिने॑

இந்திரா, சோமா! தீய வேண்டுதல்களைச் செய்யும் அந்தப் பாவியை முழுவதுமாகச் சுட்டெரிக்குங்கள்—நீங்கள் தகிப்பவர்கள்—அக்னியுடன் கூடிய ‘சரு’ (சமைத்த ஹவி) எரிவதுபோல். பிரஹ்ம-த்வேஷி, ‘க்ரவ்யாத’ (மாம்சப் புசிப்பவன்), பயங்கரக் கண்களையுடைய அந்த ‘கிமீதின்’ மீது தவிர்க்க முடியாத, அசையாத பகையைச் சுமத்துங்கள்.

Mantra 3

इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृतो॑ व॒व्रे अ॒न्तर॑नारम्भ॒णे तम॑सि॒ प्र वि॑ध्यतम्। यतो॒ नैषां॒ पुन॒रेक॑श्च॒नोदय॒त् तद् वा॑मस्तु॒ सह॑से मन्यु॒मच्छवः॑

ஓ இந்திரனே, சோமனே! தீச்செயல் புரிபவனை, ஆதாரமற்ற அடைக்கப்பட்ட இருளின் உள்ளேவே துளைத்து வீழ்த்துங்கள்—அங்கிருந்து அவர்களில் ஒருவரும் மீண்டும் எழ முடியாதபடி. கோப-ஒளியால் பிரகாசிப்பவர்களே! இது உங்கள் வல்லமைக்காக அமையட்டும்.

Mantra 4

इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वो व॒धं सं पृ॑थि॒व्या अ॒घशं॑साय॒ तर्ह॑णम्। उत् त॑क्षतं स्व॒र्यं१ पर्व॑तेभ्यो॒ येन॒ रक्षो॑ वावृधा॒नं नि॒जूर्व॑थः

ஓ இந்திரனே, சோமனே! விண்ணிலிருந்தும் மண்ணிலிருந்தும் வரும் கொல்லும் அடி—நசுக்கும் அடி—தீய மொழியாளனுக்கே திருப்புங்கள். மலைகளிலிருந்து சூரியநோக்கிய வஜ்ரம்/அம்பை செதுக்குங்கள்; அதனால் வளர்ந்து வரும் ரக்ஷஸை நீங்கள் அரைத்தழிக்கலாம்.

Mantra 5

इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वस्पर्य॑ग्नित॒प्तेभि॑र्यु॒वमश्म॑हन्मभिः । तपु॑र्वधेभिर॒जरे॑भिर॒त्त्रिणो॒ नि पर्शा॑ने विध्यतं॒ यन्तु॑ निस्व॒रम्

ஓ இந்திரனே, சோமனே! விண்ணிய தீங்கினைத் திருப்பி அகற்றுங்கள்; அக்கினியில் காய்ந்த கல்-அடிப்பவர்களுடன்—நீங்கள் இருவரும்—அழியாத, சுட்டெரிக்கும் கொலைகளால் விழுங்குபவர்களைப் பக்கவாட்டில் துளையுங்கள். அவர்கள் ஒலியின்றி வெளியேறட்டும்.

Mantra 6

इन्द्रा॑सोमा॒ परि॑ वां भूतु वि॒श्वत॑ इ॒यं म॒तिः क॒क्ष्याश्वे॑व वा॒जिना॑ । यां वां॒ होत्रां॑ परिहि॒नोमि॑ मे॒धये॒मा ब्रह्मा॑णि नृ॒पती॑ इव जिन्वतम्

இந்திரா, சோமா! என் இந்த மதி (சிந்தனை-வேண்டுதல்) உங்களை எல்லாத் திசைகளிலும் சூழட்டும்—கக்ஷ்யா (கட்டுப்பட்டு) அணியப்பட்ட வாஜின் (வேகக் குதிரை) போல. நான் மேதா (அறிவுணர்வு) உடன் உங்களுக்காக அனுப்பும் அந்த ஹோத்ரா (ஆஹ்வானம்)—இந்த பிரஹ்மாணி (புனித மந்திரவல்லமைகள்)—மனிதர்களின் அதிபதிகள் போல நீங்கள் ஊக்குவித்து, விரைவில் பலன் தருமாறு செய்க.

Mantra 7

प्रति॑ स्मरेथां तु॒जय॑द्भि॒रेवै॑र्ह॒तं द्रु॒हो र॒क्षसो॑ भङ्गु॒राव॑तः । इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृते॒ मा सु॒गं भू॒द् यो मा॑ क॒दा चि॑दभि॒दास॑ति द्रु॒हुः

பழிதீர்க்க, இத்தூண்டி முன்னேற்றும் அடிப்பவர்களுடன் நீங்கள் நினைவுகூருங்கள்; துரோஹியை, ராக்ஷஸர்களை, சிதைப்பவர்களைத் தள்ளி வீழ்த்துங்கள். ஓ இந்திர-சோமா, தீச்செயல் செய்பவனுக்கு எளிய வழி இருக்காதாக—எவர் எப்போதாவது என்னைத் தாக்கினாலும், அவன் பொய்மையான துரோகி.

Mantra 8

यो मा॒ पाके॑न॒ मन॑सा॒ चर॑न्तमभि॒चष्टे॒ अनृ॑तेभि॒र्वचो॑भिः । आप॑ इव का॒शिना॒ संगृ॑भीता॒ अस॑न्न॒स्त्वस॑तः इन्द्र व॒क्ता

நான் வழி நடக்கையில் கபடமான மனத்துடன் என்னை நோக்கி, பொய்வார்த்தைகளால் என்னைத் தூற்றுபவன்—வலைக்குள் சிக்கிய நீரைப் போலக் கட்டுண்டாகட்டும்; இந்திரா, அசத் (பொய்) பேசுபவன் எங்கள் நலனுக்காகப் பிடிபட்டு அடக்கப்பட்டிருக்கட்டும்.

Mantra 9

ये पा॑कशं॒सं वि॒हर॑न्त॒ एवै॒र्ये वा॑ भ॒द्रं दू॒षय॑न्ति स्व॒धाभिः॑ । अह॑ये वा॒ तान् प्र॒ददा॑तु॒ सोम॒ आ वा॑ दधातु॒ निरृ॑तेरु॒पस्थे॑

இத்தகைய சூழ்ச்சிகளால் தீய பழிச்சொல்லை பரப்புவோரும், தங்கள் ‘ஸ்வதா’ (சுயஇச்சை-சக்தி) மூலம் எங்கள் நலத்தை மாசுபடுத்துவோரும்—சோமன் அவர்களை அஹி (பாம்பு) யிடம் ஒப்படைக்கட்டும்; அல்லது நிர்ருதி தேவியின் மடியில் அமர்த்தட்டும்.

Mantra 10

यो नो॒ रसं॒ दिप्स॑ति पि॒त्वो अ॑ग्ने॒ अश्वा॑नां॒ गवां॒ यस्त॒नूना॑म्। रि॒पु स्ते॒न स्ते॑य॒कृद् द॒भ्रमे॑तु॒ नि ष ही॑यतां त॒न्वा॒३ तना॑ च

அக்னியே, எங்கள் ரசத்தை—எங்கள் ஊட்டத்தை—பறிக்க விரும்புபவன், குதிரைகளின், பசுக்களின், மேலும் எங்கள் உடலினதும்—அந்த பகைவன், திருடன், திருட்டுச் செய்பவன்—அழிவின் வழிக்குச் செல்லட்டும்; உடலாலும் சந்ததியாலும் தாழ்ந்து சோர்ந்து போகட்டும்.

Mantra 11

प॒रः सो अ॑स्तु त॒न्वा॒३ तना॑ च ति॒स्रः पृ॑थि॒वीर॒धो अ॑स्तु॒ विश्वाः॑ । प्रति॑ शुष्यतु॒ यशो॑ अस्य देवा॒ यो मा॒ दिवा॒ दिप्स॑ति॒ यश्च॒ नक्त॑म्

அவன் தன் உடலிலும் தன் சந்ததியிலும் இருந்து தூரமாக இருக்கட்டும்; மூன்று பூமிகளுக்கும் கீழே அவன் இருக்கட்டும். தேவர்களே, அவன் புகழ் அவனிடமே வாடட்டும்—பகலில் என்னைப் பிடிக்க விரும்புபவனும், இரவில் விரும்புபவனும்.

Mantra 12

सु॒वि॒ज्ञा॒नं चि॑कि॒तुषे॒ जना॑य॒ सच्चास॑च्च॒ वच॑सी पस्पृधाते । तयो॒र्यत् स॒त्यं य॑त॒रदृजी॑य॒स्तदित् सोमो॑ऽवति॒ हन्त्यस॑त्

நல்ல அறிவும் தெளிவும் உடைய, அறிந்த மனிதனிடத்தில் உண்மைச் சொலும் பொய்ச் சொலும் போட்டியிடுகின்றன. அவற்றில் எது உண்மை, எது மேலும் நேர்மை உடையது, மேலும் வலிமையானது—அதையே சோமன் ஆதரித்து காக்கிறான்; பொய்யைத் தள்ளி அழிக்கிறான்.

Mantra 13

न वा उ॒ सोमो॑ वृजि॒नं हि॑नोति॒ न क्ष॒त्रियं मिथु॒या धा॒रय॑न्तम्। हन्ति॒ रक्षो॒ हन्त्यास॒द् वद॑न्तमु॒भाविन्द्र॑स्य॒ प्रसि॑तौ शयाते

சோமன் உண்மையில் எவரையும் வளைந்த பாவத்திற்குத் தள்ளுவதில்லை; பொய்யாகத் தன் வாதத்தைத் தாங்கி நிற்கும் க்ஷத்திரியனையும் அல்ல. அவன் ரக்ஷஸைத் தகர்க்கிறான்; அசத்தியம் பேசுபவனையும் தண்டிக்கிறான்; இருவரும் இந்திரனின் கட்டுப்பாட்டு-பந்தம் (ப்ரஸித) கீழ் வீழ்ந்து கிடக்கின்றனர்.

Mantra 14

यदि॑ वा॒हमनृ॑तदेवो॒ अस्मि॒ मोघं॑ वा दे॒वाँ अ॑प्यू॒हे अ॑ग्ने । किम॒स्मभ्यं॑ जातवेदो हृणीषे द्रोघ॒वाच॑स्ते निरृ॒थं स॑चन्ताम्

நான் அன்ருத-தேவன் (அசத்தியத்தையே தெய்வமாகக் கொண்டவன்) என்றால், அல்லது அக்னியே, வீணாகத் தேவர்களை அழைக்கிறேன் என்றால்—ஜாதவேதஸே, நீ எங்கள்மேல் ஏன் கோபம் கொள்கிறாய்? துரோகவாக்கு பேசுவோர் உன் அழிவும் நாசமும் நோக்கி சேரட்டும்.

Mantra 15

अ॒द्या मु॑रीय॒ यदि॑ यातु॒धानो॒ अस्मि॒ यदि॒ वायु॑स्त॒तप॒ पुरु॑षस्य । अ॒धा स वी॒रैर्द॒शभि॒र्वि यू॑या॒ यो मा॒ मोघं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॑

இன்றே நான் இறக்கட்டும், நான் யாதுதானன் என்றால்; வாயு அந்த மனிதனைச் சுட்டுத் துன்புறுத்தியிருந்தால். அப்பொழுது வீணாக என்னைப்பற்றி ‘யாதுதானன்!’ என்று கூறுபவன், பத்து வீரர்களால் சிதறடிக்கப்படட்டும்; பிரித்து விரட்டப்படட்டும்.

Mantra 16

यो माया॑तुं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॒ यो वा॑ र॒क्षाः शुचि॑र॒स्मीत्याह॑ । इन्द्र॒स्तं ह॑न्तु मह॒ता व॒धेन॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मस्प॑दीष्ट

என்னைப் பற்றி ‘இவன் மாயாவித்தை செய்பவன், யாதுதானன்’ என்று சொல்வோனும், அல்லது ரக்ஷஸாக இருந்து ‘நான் தூயவன்’ என்று சொல்வோனும்—அவனை இந்திரன் தன் மாபெரும் வதப் பிரஹாரத்தால் அடிக்கட்டும்; எல்லா உயிர்களிலும் அவன் மிகத் தாழ்ந்த நிலையையே அடையட்டும்.

Mantra 17

प्र या जिगा॑ति ख॒र्गले॑व॒ नक्त॒मप॑ द्रु॒हुस्त॒न्वं॑१गूह॑माना । व॒व्रम॑न॒न्तमव॒ सा प॑दीष्ट॒ ग्रावा॑णो घ्नन्तु र॒क्षस॑ उप॒ब्दैः

அவள் முன்னே செல்கிறாள்—இரவில் கர்கல (அலைந்து திரியும் மிருகம்) போல—ஒளிந்து ஒளிந்து த்ருஹ் (தீங்கிழைப்பவன்) உடலை மறைத்துக்கொண்டு. எல்லையற்ற வவ்ர (குகை/புகலிடம்) içine அவள் இறங்கி அங்கேயே சிக்கட்டும்; கிராவா (கற்கள்) உபப்த (ஒலியெழும்) அடிகளால் ராக்ஷஸர்களைத் தாக்கி அழிக்கட்டும்.

Mantra 18

वि ति॑ष्ठध्वं मरुतो वि॒क्ष्वि॒३छत॑ गृभा॒यत॑ र॒क्षसः॒ सं पि॑नष्टन। वयो॒ ये भू॒त्वा प॒तय॑न्ति न॒क्तभि॒र्ये वा॒ रिपो॑ दधि॒रे दे॒वे अ॑ध्व॒रे

மருதர்களே! முன்னே நில்லுங்கள்; அவர்களை எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறடிக்குங்கள். ராக்ஷஸர்களை பிடித்து முற்றிலும் நசுக்குங்கள்—இரவில் பறவைகளாக மாறிப் பறப்பவர்கள், அல்லது ஏமாற்றும் ரிபு (பகைவர்) ஆகி தேவ-அத்வர (தேவர்க்கான யாகம்) வழியில் தடையிட்டவர்கள்.

Mantra 19

प्र व॑र्तय दि॒वोऽश्मा॑नमिन्द्र॒ सोम॑शितं मघव॒न्त्सं शि॑शाधि । प्रा॒क्तो अ॑पा॒क्तो॑अधरा॑दुदक्तो॑ऽभि॑जहि रक्ष॑सः प॑र्वतेन

இந்திரனே! விண்ணுலகக் கல்லை (திவ்ய அஷ்மானை) முன்னே உருட்டு; சோமத்தால் கூர்மையாக்கப்பட்ட அதனை, மகவன், மேலும் கூர்மையாக்கு. முன்னிலோ பின்னிலோ, கீழிலோ மேலிலோ—மலைப்பெருக்குப் பிரஹாரத்தால் ராக்ஷஸர்களை நசுக்கி அடித்து வீழ்த்து.

Mantra 20

ए॒त उ॒ त्ये प॑तयन्ति॒ श्वया॑तव॒ इन्द्रं॑ दिप्सन्ति दि॒प्सवोऽदा॑भ्यम्। शिशी॑ते श॒क्रः पिशु॑नेभ्यो व॒धं नु॒नं सृ॑जद॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑

இதோ, இவை—குரைத்தபடி பறக்கும் அவை—அடாப்யமான இந்திரனைத் தீங்கு செய்ய விரும்புகின்றன; தாமே தீங்கு நாடுபவை. சக்ரன் இப்போது தீயவர்களுக்கு எதிராக வதத்தைத் தயார் செய்கிறான்; இப்போதே யாது-பிடித்தவர்கள்மேல் வஜ்ரத்தை விடுகிறான்.

Mantra 21

इन्द्रो॑ यातू॒नाम॑भवत् पराश॒रो ह॑वि॒र्मथी॑नाम॒भ्या॒३विवा॑सताम्। अ॒भीदु॑ श॒क्रः प॑र॒शुर्यथा॒ वनं॒ पात्रे॑व भि॒न्दन्त्स॒त एतु र॒क्षसः॑

இந்திரன் யாது-சக்திகளின் பராசரன் (வெளியேற்றுபவன்) ஆனான்—அருகே வந்து ஹவிர்மதீயராக ஹவியை மத்தி கெடுப்பவர்களையும். அப்பொழுது சக்ரன்—காட்டிற்கு கோடாரிபோல்—பாத்திரங்களைப் பிளப்பதுபோல் பிளந்து, இங்கு வந்த ராக்ஷஸன் அகன்று போகட்டும்.

Mantra 22

उलू॑कयातुं शुशु॒लूक॑यातुं ज॒हि श्वया॑तुमु॒त कोक॑यातुम्। सु॒प॒र्णया॑तुमु॒त गृध्र॑यातुं दृ॒षदे॑व॒ प्र मृ॑ण॒ रक्ष॑ इन्द्र

ஆந்தை-வடிவ யாது (மந்திரவாதி)யை கொல்; கூவும் ஆந்தை-வடிவனையும் கொல். நாய்-வடிவனையும், கோக-வடிவனையும் தாக்கு. அழகிய இறக்கையுடைய (ஸுபர்ண) வடிவனையும், கழுகு (க்ருத்ர) வடிவனையும்—கல்லென உறுதியான இந்திரா, இந்த ரக்ஷஸை நசுக்கி அப்புறப்படுத்து.

Mantra 23

मा नो॒ रक्षो॑ अ॒भि न॑ड् यातु॒माव॒दपो॑च्छन्तु मिथु॒ना ये कि॑मी॒दिनः॑ । पृ॒थि॒वी नः॒ पार्थि॑वात् पा॒त्वंह॑सो॒ऽन्तरि॑क्षं दि॒व्यात् पा॑त्व॒स्मान्

ரக்ஷஸ் எங்கள்மேல் பாய்ந்து வராதிருக்கட்டும்—தீங்கு செய்ய இயலாமல் போகட்டும்; ஜோடியாகச் சுற்றும் கீமீதின் தீயவர்கள் துரத்தப்பட்டு அகலட்டும். பூமி பூமியிலிருந்து வரும் அபாயத்திலிருந்து, அம்ʼஹஸ் (துன்பம்/பாவத் துயரம்) இலிருந்து எங்களை காக்கட்டும்; அந்தரிக்ஷம் விண்ணக அபாயத்திலிருந்து எங்களை காக்கட்டும்.

Mantra 24

इन्द्र॑ ज॒हि पुमां॑सं यातु॒धान॑मु॒त स्त्रियं॑ मा॒यया॒ शाश॑दानाम्। विग्री॑वासो॒ मूर॑देवा ऋदन्तु॒ मा ते दृ॑श॒न्त्सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम्

இந்திரா, ஆண் யாதுதானனையும் பெண் யாதுதானனையும் கொல்—மாயையால் எப்போதும் காயப்படுத்துவோரை. வளைந்த கழுத்துடைய, மூர-தேவ (பொய்-தேவர்) தீயவர்கள்—அவர்கள் அலறட்டும்; மேலே எழும் சூரியனை அவர்கள் காணாதிருக்கட்டும்.

Mantra 25

प्रति॑ चक्ष्व॒ वि च॒क्ष्वेन्द्र॑श्च सोम जागृतम्। रक्षो॑भ्यो व॒धम॑स्यतम॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑

எதிராகவும் நோக்குங்கள், எங்கும் சுற்றிலும் நோக்குங்கள்—இந்திரனும் சோமனும், விழித்திருந்து காவல் காக்குங்கள். ராக்ஷஸர்கள்மேல் வதத்தை எறியுங்கள்; யாதுமத் (மந்திரவாதம் பிடித்த)வர்கள்மேல் வஜ்ரத்தை வீசுங்கள்.