Sukta 2

Mantra 1

दीर्घायुःप्राप्तिः। आ र॑भस्वे॒माम॒मृत॑स्य॒ श्नुष्टि॒मच्छि॑द्यमाना ज॒रद॑ष्टिरस्तु ते । असुं॑ त॒ आयुः॒ पुन॒रा भ॑रामि॒ रज॒स्तमो॒ मोप॑ गा॒ मा प्र मे॑ष्ठाः

அமரத்துவத்தின் இந்தத் தாங்குதலை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்; அது உனக்காக வெட்டப்படாததும் உடையாததும் ஆக இருந்து, நீ முதுமையைப் பார்க்கும்படியாகட்டும். உன் அசு (உயிர்மூச்சு), உன் ஆயுளை நான் மீண்டும் இங்கே கொண்டு வருகிறேன்; மந்தமும் இருளும் அருகே வராதிருக்கட்டும்—நீ முற்றிலும் மறைந்து போகாதே.

Mantra 2

जीव॑तां॒ ज्योति॑र॒भ्येह्य॒र्वाङा त्वा॑ हरामि श॒तशा॑रदाय । अ॒व॒मु॒ञ्चन् मृ॑त्युपा॒शानश॑स्तिं॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं ते॑ दधामि

உயிருள்ளோரின் ஒளியே! இங்கே, நம்மை நோக்கி வா; நூறு சரத்காலங்களுக்கு உன்னை நான் இங்கே கொண்டு வருகிறேன். மரணத்தின் பாசங்களை—அபசகுனமான அழிவை—அவிழ்த்து, உனக்காக இன்னும் நீளமான, இன்னும் முன்னே விரியும் ஆயுளை நான் நிறுவுகிறேன்.

Mantra 3

वाता॑त् ते प्रा॒णम॑विदं॒ सूर्या॒च्चक्षु॑र॒हं तव॑ । यत् ते॒ मन॒स्त्वयि॒ तद् धा॑रयामि॒ सं वि॒त्स्वाङ्गै॒र्वद॑ जि॒ह्वयाल॑पन्

வாயுவிலிருந்து உனக்கான பிராணனை நான் கண்டடைந்தேன்; சூரியனிலிருந்து உன் கண் (சக்ஷு) பார்வையை நான் பெற்றேன். உன் உள்ளே நிலைத்திருக்கும் உன் மனத்தை—நான் உறுதியாகத் தாங்கி நிறுத்துகிறேன். உன் அங்கங்களோடு முழுமையாக உணர்வுக்கு வா; நாவால் பேசு, தெளிவான வாக்கை உச்சரி.

Mantra 4

प्रा॒णेन॑ त्वा द्वि॒पदां॒ चतु॑ष्पदाम॒ग्निमि॑व जा॒तम॒भि सं ध॑मामि । नम॑स्ते मृत्यो॒ चक्षु॑षे॒ नमः॑ प्रा॒णाय॑ तेऽकरम्

பிராணனால் உன்மேல் நான் பிராணனை ஊதுகிறேன்—இருகாலிகளும் நால்காலிகளும் உடைய உயிர்ப்பைப் போல—புதிதாய் பிறந்த அக்னியைப் போல் உன்னை முழுமையாக நான் எரியச் செய்கிறேன். ஹே ம்ருத்யு, உனக்கு நமஸ்காரம்—உன் கண் (சக்ஷு) கும் நமஸ்காரம். உனக்காக பிராணனுக்கு நான் நமஸ்காரம் செய்தேன்.

Mantra 5

अ॒यं जी॑वतु॒ मा मृ॑ते॒मं समी॑रयामसि । कृ॒णोम्य॑स्मै भेष॒जं मृत्यो॒ मा पुरु॑षं वधीः

இவன் வாழட்டும்; இவன் இறக்காதிருக்கட்டும்—இவனை நாம் முழுமையாக எழுப்பி நிலைநிறுத்துகிறோம். இவனுக்காக நான் பேஷஜம் (மருந்து) அமைக்கிறேன். ஹே ம்ருத்யு, இந்த புருஷனை அடிக்காதே; கீழே வீழ்த்தாதே.

Mantra 6

जी॒व॒लां न॑घारि॒षां जी॑व॒न्तीमोष॑धीम॒हम्। त्रा॒य॒मा॒णां सह॑मानां॒ सह॑स्वतीमि॒ह हु॑वे॒ऽस्मा अ॑रि॒ष्टता॑तये

உயிரளிப்பவளான, அகர்ஷ்ய (அபராஜித), உயிருள்ள ஓஷதியை நான் அழைக்கிறேன்—காக்கிறவள், எதிர்-வலிமையை அடக்கிறவள், மிகுந்த வல்லமையுடையவள்—இங்கே இந்த மனிதனுக்காக, அரிஷ்டதா (அக்ஷதி) பெறுவதற்காக.

Mantra 7

अधि॑ ब्रूहि॒ मा र॑भथाः सृ॒जेमं तवै॒व सन्त्सर्व॑हाया इ॒हास्तु॑ । भवा॑शर्वौ मृ॒डतं॒ शर्म॑ यच्छतमप॒सिध्य॑ दुरि॒तं ध॑त्त॒मायुः॑

அவன்மேல் இவ்வாக்கை உச்சரியுங்கள்—அவனைப் பிடிக்காதீர்; இம்மனிதனை விடுவியுங்கள். இவன் உமக்கே உரியவன்—இங்கேயே தங்கி, தன் எல்லா ஆண்டுகளும் நிறைவுறட்டும். ஹே பவா, சர்வா, அருள் புரியுங்கள்; அடைக்கலம் அளியுங்கள்; துரிதத்தை அகற்றுங்கள்; அவனுடைய ஆயுளை உறுதியாக நிலைநிறுத்துங்கள்.

Mantra 8

अ॒स्मै मृ॑त्यो॒ अधि॑ ब्रूही॒मं द॑य॒स्वोदि॒तो॒३यमे॑तु । अरि॑ष्टः॒ सर्वा॑ङ्गः सु॒श्रुज्ज॒रसा॑ श॒तहा॑यन आ॒त्मना॒ भुज॑मश्नुताम्

ஹே ம்ருத்யு, இம்மனிதனுக்காக இவ்வாக்கை உச்சரி; இரக்கம் கொள்—இவன் எழுந்து தன் வழியில் செல்லட்டும். இவன் அரிஷ்டன் ஆகட்டும், எல்லா அங்கங்களும் முழுமையாய், ‘ஸுஶ்ருஜ்’ (நல்ல கேள்விச் சக்தியுடையவன்) ஆகட்டும்; மூப்பின் வழியாக நூறு ஆண்டுகளை அடைந்து, தன் ஆத்மாவோடு தன் பங்கினை அனுபவிக்கட்டும்.

Mantra 9

दे॒वानां॑ हे॒तिः परि॑ त्वा वृणक्तु पा॒रया॑मि त्वा॒ रज॑स॒ उ॑त् त्वा॑ मृ॒त्योर॑पीपरम्। आ॒राद॒ग्निं क्र॒व्यादं॑ नि॒रूहं॑ जी॒वात॑वे ते परि॒धिं द॑धामि

தேவர்களின் ஆயுதம் உன்னைச் சுற்றி அணைத்துக் கொள்ளட்டும். நான் உன்னை ரஜஸ்-பிரதேசத்தைத் தாண்டச் செய்கிறேன்; மேலும் ம்ருத்யுவிலிருந்து உன்னை விடுவித்தேன். தொலைவில் இருக்கட்டும் ‘க்ரவ்யாத’ (மாமிசம் உண்ணும்) அக்னி, வேரோடு அகற்றுபவன்—உன் வாழ்விற்காக உன்னைச் சுற்றி ஒரு பரிதி (எல்லை) அமைக்கிறேன்.

Mantra 10

यत् ते॑ नि॒यानं॑ रज॒सं मृत्यो॑ अनवध॒र्ष्यऽम्। प॒थ इ॒मं तस्मा॒द् रक्ष॑न्तो॒ ब्रह्मा॑स्मै॒ वर्म॑ कृण्मसि

ஓ மிருத்யுவே! ரஜஸ் (லோகம்/அந்தரிக்ஷம்) இலிருந்து உன்னுடைய கீழே இழுக்கும் வழி—அடக்கமுடியாதது, தடுக்கமுடியாதது—அந்தப் பாதையிலிருந்து இம்மனிதனை காத்து, அவனுக்காக ‘ப்ரஹ்ம’ (பிரார்த்தனை/மந்திரம்) என்பதையே கவசம் (வர்மம்) ஆகச் செய்கிறோம்.

Mantra 11

कृ॒णोमि॑ ते प्राणापा॒नौ ज॒रां मृ॒त्युं दी॒र्घमायुः॑ स्व॒स्ति। वै॒व॒स्व॒तेन॒ प्रहि॑तान् यमदू॒तांश्चर॒तोऽप॑ सेधामि॒ सर्वा॑न्

உனக்காக நான் பிராணன், அபானன் ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்துகிறேன்—மூப்பு, மரணம், நீண்ட ஆயுள், சுவஸ்தி (நலன்) ஆகியவற்றையும் அமைக்கிறேன். வைவர்ஸ்வதன் (யமன்) அனுப்பிய, அலைந்து திரியும் யமதூதர்களை—அனைவரையும்—நான் விரட்டித் தடுத்து நிறுத்துகிறேன்.

Mantra 12

आ॒रादरा॑तिं॒ निरृ॑तिं प॒रो ग्राहिं॑ क्र॒व्यादः॑ पिशा॒चान्। रक्षो॒ यत् सर्वं॑ दुर्भू॒तं तत् तम॑ इ॒वाप॑ हन्मसि

அராதி (தீமை) மற்றும் நிர்ருதி தூரமாக இருக்கட்டும்; கிராஹி (பிடிப்பவன்), கிரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணுவோர்), பிசாசர்கள் தூரமாக இருக்கட்டும். எத்தகைய ரக்ஷஸ்களாக இருந்தாலும்—எல்லா தீய, விகாரமான ‘துர்பூத’ங்களையும்—இருளை அடிப்பதுபோல் நாம் அடித்து அகற்றுகிறோம்.

Mantra 13

अ॒ग्नेष्टे॑ प्रा॒णम॒मृता॒दायु॑ष्मतो वन्वे जा॒तवे॑दसः । यथा॒ न रिष्या॑ अ॒मृतः॑ स॒जूरस॒स्तत् ते॑ कृणोमि॒ तदु॑ ते॒ समृ॑ध्यताम्

அக்னியே, ஜாதவேதஸே! அம்ருதமான, ஆயுள் நிறைந்த ஆதாரத்திலிருந்து உன் பிராணனை நான் பெற முயல்கிறேன்; நீ எந்தத் தீங்கும் அடையாதபடி—அம்ருதனாய், உறுதியான ஒற்றுமையுடன்—இதை உனக்காக நான் நிறுவுகிறேன்; அது உனக்குப் பூரண வெற்றியாக நிறைவேறட்டும்.

Mantra 14

शि॒वे ते॑ स्तां॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॑संता॒पे अ॑भि॒श्रियौ॑ । शं ते॒ सूर्य॒ आ त॑पतु॒ शं वातो॑ वातु ते हृ॒दे। शि॒वा अ॒भि क्ष॑रन्तु॒ त्वापो॑ दि॒व्याः पय॑स्वतीः

உனக்குத் த்யாவா-பிருதிவீ (வானும் பூமியும்) சிவமாக இருப்பதாக—துன்பம் அளிக்காததாக, ஒளி-மகிமையால் நிறைந்ததாக. உனக்கு நலம் உண்டாக—சூரியன் உன்மேல் இனிய வெப்பத்தை அளிக்கட்டும்; நலம் உண்டாக—வாயு உன் இதயத்திற்கு ஏற்றவாறு வீசட்டும். திவ்யமான, பயஸ்வதீ (போஷக) ஆபः உன்மேல் சிவமாகப் பாயட்டும்.

Mantra 15

शि॒वास्ते॑ स॒न्त्वोष॑धय॒ उत् त्वा॑हार्ष॒मध॑रस्या॒ उत्त॑रां पृथि॒वीम॒भि। तत्र॑ त्वादि॒त्यौ र॑क्षतां सूर्याचन्द्र॒मसा॑वु॒भा

உனக்கு ஓஷதயः (மருந்துத் தாவரங்கள்) சிவமாக இருப்பதாக. நான் உன்னை அதர (கீழ்) பகுதியிலிருந்து உயர்த்தி உத்தர (மேல்) பிருதிவியில் நிறுவினேன். அங்கே இரு ஆதித்யர்கள்—சூரியனும் சந்திரனும், இருவரும்—உன்னை காக்கட்டும்.

Mantra 16

यत् ते॒ वासः॑ परि॒धानं॒ यां नी॒विं कृ॑णु॒षे त्वम्। शि॒वं ते॑ त॒न्वे॒३तत् कृ॑ण्मः संस्प॒र्शेऽद्रू॑क्ष्णमस्तु ते

நீ அணிவதற்கான உன் ஆடை, நீ கட்டும் நிவி (இடுப்புப் பட்டை)—இதனை உன் உடலுக்குச் சிவம் (நலமளிப்பது) என நாம் நிறுவுகிறோம்; அதன் தொடுதலிலேயே அது உனக்கு அத்ரூக்ஷ்ணம்—காயமில்லாதது, தீங்கில்லாதது—ஆகட்டும்.

Mantra 17

यत् क्षु॒रेण॑ म॒र्चय॑ता सुते॒जसा॒ वप्ता॒ वप॑सि केशश्म॒श्रु। शुभं॒ मुखं॒ मा न॒ आयुः॒ प्र मो॑षीः

தீட்டப்பட்ட, சுதேஜஸ், சிறந்த धारையுடைய க்ஷுரத்தால் சவரம் செய்பவன் தலைமுடியும் தாடியும் வெட்டும் போது—முகம் சுபமாகட்டும்; எங்களுக்காக ஆயுளை நீ பறிக்காதே, கவராதே.

Mantra 18

शि॒वौ ते॑ स्तां व्रीहिय॒वाव॑बला॒साव॑दोम॒धौ। ए॒तौ यक्ष्मं॒ वि बा॑धेते ए॒तौ मु॑ञ्चतो॒ अंहसः

உனக்குத் தானியமான நெல் மற்றும் யவம் (பார்லி) சிவமாக இருக்கட்டும்—கபம் (பலாஸ) அற்றவை, இல்லத்தில் தீங்கு செய்யாதவை. இவ்விரண்டும் யக்ஷ்மா (க்ஷயநோய்) யை விரட்டுகின்றன; இவ்விரண்டும் அம்ʼஹஸ் (துயர்/அவலம்) இலிருந்து விடுவிக்கின்றன.

Mantra 19

यद॒श्नासि॒ यत् पिब॑सि धा॒न्यंऽ कृ॒ष्याः पयः॑ । यदा॒द्यं॒१ यद॑ना॒द्यं सर्वं॑ ते॒ अन्न॑मवि॒षं कृ॑णोमि

நீ உண்ணுவது, நீ பருகுவது—வயலின் தானியம் மற்றும் பால்—அது உண்ணத் தகுதியானதோ தகாததோ, உன் எல்லா உணவையும் நான் அவிஷம் (விஷமற்றது) ஆக்குகிறேன்.

Mantra 20

अह्ने॑ च त्वा॒ रात्र॑ये चो॒भाभ्यां॒ परि॑ दद्मसि । अ॒राये॑भ्यो जिघ॒त्सुभ्य॑ इ॒मं मे॒ परि॑ रक्षत

பகலுக்கும் இரவுக்கும்—இரண்டிற்கும்—நாங்கள் உன்னைச் சுற்றிலும் ஒப்படைக்கிறோம். பகைவர்களிடமிருந்து, பசித்துத் தாக்கி பிடிக்க விரும்புவோரிடமிருந்து, என் இந்த மனிதனை நீங்கள் எல்லாத் திசையிலும் காக்குங்கள்.

Mantra 21

श॒तं ते॒ऽयुतं॑ हाय॒नान् द्वे यु॒गे त्रीणि॑ च॒त्वारि॑ कृण्मः । इ॒न्द्रा॒ग्नी विश्वे॑ दे॒वास्तेऽनु॑ मन्यन्ता॒महृ॑णीयमानाः

உனக்காக நாங்கள் நூறு, மேலும் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வரை—இரண்டு யுகங்கள், ஆம் மூன்று மற்றும் நான்கு—என்று விதிக்கிறோம். இந்திரனும் அக்னியும், எல்லா தேவர்களும், கோபமின்றி, புண்படாமல், இதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கட்டும்.

Mantra 22

श॒रदे॑ त्वा हेम॒न्ताय॑ वस॒न्ताय॑ ग्री॒ष्माय॒ परि॑ दद्मसि । व॒र्षाणि॒ तुभ्यं॑ स्यो॒नानि॒ येषु॒ वर्ध॑न्त॒ ओष॑धीः

சரத்காலத்திற்கும், ஹேமந்தத்திற்கும், வசந்தத்திற்கும், கிரீஷ்மத்திற்கும்—நாங்கள் உன்னை முழுமையாக ஒப்படைக்கிறோம். உனக்குச் சியோனமான (அன்பும் நலனும் தரும்) ஆண்டுகள் உண்டாகட்டும்—அவற்றில் ஓஷதிகள் வளர்ந்து செழிக்கட்டும்.

Mantra 23

मृ॒त्युरी॑शे द्वि॒पदां॑ मृ॒त्युरी॑शे॒ चतु॑ष्पदाम्। तस्मा॒त् त्वां मृ॒त्योर्गोप॑ते॒रुद् भ॑रामि॒ स मा बि॑भेः

மரணம் இருகாலிகளின் மீது ஆட்சி செய்கிறது; மரணம் நால்காலிகளின் மீதும் ஆட்சி செய்கிறது. ஆகையால் மரண-கோபதி (காவலன்) இடமிருந்து நான் உன்னை வெளியே கொண்டு வருகிறேன்; நீ அஞ்சாதே.

Mantra 24

सोऽरिष्ट॒ न म॑रिष्यसि॒ न म॑रिष्यसि॒ मा बि॑भेः । न वै तत्र॑ म्रियन्ते॒ नो य॑न्त्यध॒मं तमः॑

நீ அரிஷ்டன் (அக்ஷதன்); நீ இறக்கமாட்டாய், நீ இறக்கமாட்டாய்—அஞ்சாதே. நிச்சயமாக அங்கே மனிதர் இறப்பதில்லை; அவர்கள் அதமமான இருளுக்குக் கீழே செல்வதுமில்லை.

Mantra 25

सर्वो॒ वै तत्र॑ जीवति॒ गौरश्वः॒ पुरु॑षः प॒शुः । यत्रे॒दं ब्रह्म॑ क्रि॒यते॑ परि॒धिर्जीव॑नाय॒ कम्

நிச்சயமாக அங்கே எல்லோரும் வாழ்கிறார்கள்—மாடு, குதிரை, மனிதன், மிருகம்—எங்கே இந்தப் பிரஹ்ம (புனித மந்திர/வித்யை) செயற்படுத்தப்படுகிறது; வாழ்வுக்கும் நலத்திற்கும் ஒரு பரிதி (காப்பு-எல்லை) அமைக்கப்படுகிறது.

Mantra 26

परि॑ त्वा पातु समा॒नेभ्यो॑ऽभिचा॒रात् सब॑न्धुभ्यः । अम॑म्रिर्भवा॒मृतो॑ऽतिजी॒वो मा ते॑ हासिषु॒रस॑वः॒ शरी॑रम्

உன்னைச் சுற்றிலும் காவல் நிலைக்கட்டும்—சமமானோரின் அபிசாரத்திலிருந்து, உறவினருள் உள்ள பகைவரிடமிருந்து. நீ அழியாதவனாக, அமரனாக, மரணத்தைத் தாண்டி நீண்டுயிர்வாயாக; உன் உடலிலிருந்து பிராணரசங்கள் ஒருபோதும் விலகாதிருக்கட்டும்.

Mantra 27

ये मृ॒त्यव॒ एक॑शतं॒ या ना॒ष्ट्रा अ॑तिता॒र्याः । मु॒ञ्चन्तु॒ तस्मा॒त् त्वां दे॒वा अ॒ग्नेर्वै॑श्वान॒रा दधि॑

எத்தனை மரணங்கள் உள்ளனவோ—நூறு வகை; கடந்து செல்ல வேண்டிய அழிவூட்டும் ஆபத்துகள் எவையோ—அவை அனைத்தும் உன்னைப் பற்றிய பிடியைத் தளர்த்தட்டும். தேவர்கள் வைஶ்வானர அக்னியாக உன்னை (பாதுகாப்பில்) நிறுவட்டும்.

Mantra 28

अ॒ग्नेः शरी॑रमसि पारयि॒ष्णु र॑क्षो॒हासि॑ सपत्न॒हा। अथो॑ अमीव॒चात॑नः पू॒तुद्रु॒र्नाम॑ भेष॒जम्

நீ அக்னியின் உடலே—அக்கரை சேர்க்கும் தாங்கி; நீ ரக்ஷோஹா, நீ ஸபத்நஹா. மேலும் நீ நோய்களை விரட்டுபவன்—‘பூதுத்ரு’ என்னும் பெயருடைய இந்த பேஷஜம் (மருந்து).