Sukta 29

Mantra 1

रक्षोघ्नम्। पु॒रस्ता॑द् यु॒क्तो व॑ह जातवे॒दोऽग्ने॑ वि॒द्धि क्रि॒यमा॑णं॒ यथे॒दम्। त्वं भि॒षग् भे॑ष॒जस्या॑सि क॒र्ता त्वया॒ गामश्वं॒ पुरु॑षं सनेम

ரக்ஷோ஘்னம் (ராட்சச-நாசகன்)—முன்னே யோகமாய் இணைக்கப்பட்டவனே, ஜாதவேதஸ் அக்னியே, இதை நீ ஏந்திச் செல்; செய்யப்படுகின்ற செயலை அறிந்து, இதுவே இவ்வாறு நிறைவேறும்படி. நீயே வைத்தியன் (பிஷக்), மருந்தின் செயற்படுத்துபவன்; உன்னால் நாங்கள் பசு, குதிரை, மற்றும் புருஷ-வீரியம்/ஆண்மை வலிமை பெறுவோமாக।

Mantra 2

तथा॒ तद॑ग्ने कृणु जातवेदो॒ विश्वे॑भिर्दे॒वैः स॒ह सं॑विदा॒नः । यो नो॑ दि॒देव॑ यत॒मो ज॒घास॒ यथा॒ सो अ॒स्य प॑रि॒धिष्पता॑ति

ஜாதவேதஸ் அக்னியே, எல்லாத் தேவர்களுடனும் ஒற்றுமையாய் (ஸம்விதான) இருந்து, அதையே நீ செய். எவன் எங்களை வஞ்சித்தானோ, எவன் எங்களை விழுங்கினானோ—அவன் தன் எல்லை/வட்டத்தின் (பரிதி) அருகே தடுக்கி விழுந்து, அழிவுறுவானாக।

Mantra 3

यथा॒ सो अ॒स्य प॑रि॒धिष्पता॑ति तथा॒ तद॑ग्ने कृणु जातवेदः । विश्वे॑भिर्दे॒वैः स॒ह सं॑विदा॒नः

அவன் தன் எல்லை/பரிதியில் வீழ்ந்து அழிவதுபோல, அதுபோலவே, ஹே அக்னி ஜாதவேதஸ், அதைச் செய்—அனைத்து தேவர்களுடனும் ‘ஸம்விதான’ (ஒருமனத்துடன்) இணைந்து.

Mantra 4

अ॒क्ष्यौ॒३नि वि॑ध्य॒ हृद॑यं॒ नि वि॑ध्य जि॒ह्वां नि तृ॑न्द्धि॒ प्र द॒तो मृ॑णीहि । पि॒शा॒चो अ॒स्य य॑त॒मो ज॒घासाग्ने यविष्ठ॒ प्रति॒ तं शृ॑णीहि

கண்களைத் துளைத்து வீழ்த்து; இதயத்தையும் துளைத்து வீழ்த்து; நாவை வெட்டி அகற்று; பற்களை நசுக்கி உடைத்து விடு. இவனை விழுங்கிய பிசாசு எதுவாயினும்—அக்னியே, யவிஷ்டா (இளையவன்)—அதற்கெதிராக நீ பதிலடி கொடுத்து, அதை வெட்டி வீழ்த்து.

Mantra 5

यद॑स्य हृ॒तं विहृ॑तं॒ यत् परा॑भृतमा॒त्मनो॑ ज॒ग्धं य॑तम॒त् पि॑शा॒चैः । तद॑ग्ने वि॒द्वान् पुन॒रा भ॑र॒ त्वं शरी॑रे मां॒समसु॒मेर॑यामः

இவனிடமிருந்து எது எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது, எது பறிக்கப்பட்டு எடுத்துச் செல்லப்பட்டது, எது தொலைவில் கொண்டு போகப்பட்டது—இவனுடைய ஆத்மத் தத்துவத்தில் எதைப் பிசாசுகள் உண்டனவோ: அக்னியே, அதை அறிந்தவனாய் நீ மீண்டும் கொண்டு வா. உடலில் நாம் மாம்சத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவோம்; பிராணங்களை மீண்டும் ஒழுங்குபடுத்துவோம்.

Mantra 6

आ॒मे सुप॑क्वे श॒बले॒ विप॑क्वे॒ यो मा॑ पिशा॒चो अश॑ने द॒दम्भ॑ । तदा॒त्मना॑ प्र॒जया॑ पिशा॒चा वि या॑तयन्तामग॒दो॒३यम॑स्तु

பச்சையிலும், நன்றாக வெந்ததிலும், கலந்ததிலும், அதிகமாக வெந்ததிலும்—உண்ணும் வேளையில் எந்தப் பிசாசு என்னைத் தீண்டி சேதப்படுத்தினதோ: அந்தப் பிசாசுகள் தங்களோடு தங்கள் சந்ததியோடும் பிரிந்து விரட்டப்பட்டு அகலட்டும். இது ‘அகத’—எதிர்விஷம்—ஆகட்டும்.

Mantra 7

क्षि॒रे मा॑ म॒न्थे य॑त॒मो द॒दम्भा॑कृष्टप॒च्ये अश॑ने धा॒न्ये॒३यः । तदा॒त्मना॑ प्र॒जया॑ पिशा॒चा वि या॑तयन्तामग॒दो॒३यम॑स्तु

பாலில், மத்தப்பட்ட பானத்தில், இழுத்துச் சேர்த்து சமைத்த உணவில், தானிய உணவில்—உண்ணும் வேளையில் எவன் (பிசாசன்) என்னைத் துன்புறுத்தினானோ; அந்தப் பிசாசன் தன் உடலோடும், தன் சந்ததியோடும், பிரிந்து அகலச் செல்க. இது அகதம் (எதிர்விஷம்) ஆகட்டும்.

Mantra 8

अ॒पां मा॒ पाने॑ यत॒मो द॒दम्भ॑ क्र॒व्याद् या॑तू॒नां शय॑ने॒ शया॑नम्। तदा॒त्मना॑ प्र॒जया॑ पिशा॒चा वि या॑तयन्तामग॒दो॒३यम॑स्तु

நீரைப் பருகும் போது எவன் என்னைத் துன்புறுத்தினானோ—யாதுக்களில் உள்ள கிரவ்யாத் (மாமிசம் உண்ணும்) ஒருவன்—நான் படுக்கையில் படுத்திருந்தபோது; அந்தப் பிசாசன் தன் உடலோடும், தன் சந்ததியோடும், பிரிந்து அகலச் செல்க. இது அகதம் (எதிர்விஷம்) ஆகட்டும்.

Mantra 9

दिवा॑ मा॒ नक्तं॑ यत॒मो द॒दम्भ॑ क्रव्या॒द् या॑तू॒नां शय॑ने॒ शया॑नम्। तदा॒त्मना॑ प्र॒जया॑ पिशा॒चा वि या॑तयन्तामग॒दो॒३यम॑स्तु

பகலிலும் இரவிலும்—எதுவாயினும், யாராயினும்—என்னைத் தாக்காதிருப்பதாக; யாதூக்களின் கூட்டத்திலுள்ள ‘க்ரவ்யாத்’ (மாமிசம் உண்ணும்) ஒன்று, நான் படுக்கையில் படுத்திருக்கும்போதும். அந்தப் பாபம்/அனிஷ்டத்தை—அதன் சொந்த ஆத்மாவுடன், அதன் ‘ப்ரஜா’ (சந்ததி) உடனும்—பிசாசர்கள் தூரம் விரட்டட்டும்; இது ‘அகத’ (விஷநாசி/எதிர்விஷம்) ஆகட்டும்.

Mantra 10

क्र॒व्याद॑मग्ने रुधि॒रं पि॑शा॒चं म॑नो॒हनं॑ जहि जातवेदः । तमिन्द्रो॑ वा॒जी वज्रे॑ण हन्तु छि॒नत्तु॒ सोमः॒ शिरो॑ अस्य धृ॒ष्णुः

ஹே அக்னி, ‘க்ரவ்யாத்’ (மாமிசம் உண்ணும்), இரத்தமயமான பிசாசை, மனோஹரண (மனத்தை மயக்கி/கவரும்) அதனை, ஹே ஜாதவேதஸ், கொன்று விடு. வலிமைமிக்க இந்திரன் வஜ்ரத்தால் அவனைச் சாய்க்கட்டும்; துணிவுடைய சோமன் அவன் தலையை வெட்டட்டும்.

Mantra 11

स॒नाद॑ग्ने मृणसि यातु॒धाना॒न् न त्वा॒ रक्षां॑सि॒ पृत॑नासु जिग्युः । स॒हमू॑रा॒ननु॑ दह क्र॒व्यादो॒ मा ते॑ हे॒त्या मु॑क्षतः॒ दैव्या॑याः

அக்னியே! பழங்காலம் முதலே நீ யாதுதானர்களை நசுக்கி வந்தாய்; போர்க்களங்களில் ரக்ஷாஂஸி (ராக்ஷஸர்கள்) உன்னை ஒருபோதும் வெல்லவில்லை. கிரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணும் அக்னி)யே! அவர்களையே பின்தொடர்ந்து எரித்து முழுதும் சாம்பலாக்கு; உன் தெய்வீக ஹேதி (ஆயுத-சக்தி)யை எங்கள்மேல் விடாதே.

Mantra 12

स॒माह॑र जातवेदो॒ यद्धृ॒तं यत् परा॑भृतम्। गात्रा॑ण्यस्य वर्धन्तामं॒शुरि॒वा प्या॑यताम॒यम्

ஜாதவேதஸே! பிடுங்கப்பட்டதும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டதும் ஆகியதை மீண்டும் ஒன்றுசேர்த்து திரும்பக் கொண்டு வா. இவனுடைய அங்கங்கள் வளரட்டும்; அம்ʼஷு (கதிர்/சோமத் தண்டு) போல இவன் புஷ்டியடைந்து செழிக்கட்டும்.

Mantra 13

सोम॑स्येव जातवेदो अं॒शुरा प्या॑यताम॒यम्। अग्ने॑ विर॒प्शिनं॒ मेध्य॑मय॒क्ष्मं कृ॑णु॒ जीव॑तु

ஜாதவேதஸே! சோமத்தின் அம்ʼஷு (சோமத் தண்டு) போல இவன் நிறைவடைந்து செழிக்கட்டும். அக்னியே! இவனை நன்கு வடிவமுடையவனாக, மேத்ய (யாகத்திற்குத் தகுதியான)வனாக, யக்ஷ்ம (க்ஷய நோய்) அற்றவனாக ஆக்கு; இவன் வாழட்டும்.

Mantra 14

ए॒तास्ते॑ अग्ने स॒मिधः॑ पिशाच॒जम्भ॑नीः । तास्त्वं जु॑षस्व॒ प्रति॑ चैना गृहाण जातवेदः

அக்னியே, இவை உன் சமிதைகள்—பிசாசுகளை நசுக்கும் வல்லவை. ஜாதவேதஸே, நீ இவற்றை மகிழ்ந்து ஏற்று, பதிலாக இவற்றை உன்னுள் ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 15

ता॒र्ष्टा॒घीर॑ग्ने स॒मिधः॒ प्रति॑ गृह्णाह्य॒र्चिषा॑ । जहा॑तु क्र॒व्याद् रू॒पं यो अ॑स्य मां॒सं जिही॑र्षति

அக்னியே, இக் கூர்மையாகத் தாக்கும் சமிதைகளை உன் அர்ச்சிஷா (ஜ்வாலை) உடன் உன்னுள் ஏற்றுக்கொள். இந்த மனிதனின் மாம்சத்தைப் பறிக்க விரும்புகிறவன்—க்ரவ்யாத் (மாம்சபோகி)—தன் உருவை விட்டு அகலட்டும்.