Sukta 73

Mantra 1

तुभ्येदि॒मा सव॑ना शूर॒ विश्वा॒ तुभ्यं॒ ब्रह्मा॑णि॒ वर्ध॑ना कृणोमि । त्वं नृभि॒र्हव्यो॑ वि॒श्वधा॑सि

ஓ வீரனே! இவ்வெல்லா சவனங்களும் (சோமப் பிழிதல்கள்) உண்மையில் உனக்கே. உனக்காகவே வலத்தை வளர்க்கும் பிரஹ்ம (ஸ்துதி/மந்திரங்கள்) நான் அமைக்கிறேன். மனிதர்களிடையே எல்லாவிதத்திலும் நீயே ஹவ்யன்—அழைக்கப்பட வேண்டியவன்.

Mantra 2

नू चि॒न्नु ते॒ मन्य॑मानस्य द॒स्मोद॑श्नुवन्ति महि॒मान॑मुग्र । न वीर्यऽमिन्द्र ते॒ न राधः॑

இப்போதும், தம்மைத் தாமே மகத்தானவர் என எண்ணும், அதிசயமும் உக்கிரமும் ஆன (இந்திரா), உமது மகிமையை எவரும் எட்ட முடியாது. இந்திரா, உமது வீரப் பராக்கிரமமும் குறையாது; உமது ராதஸ் (தான-செல்வம்) என்றும் தவறாது.

Mantra 3

प्र वो॑ म॒हे म॑हि॒वृधे॑ भरध्वं॒ प्रचे॑तसे॒ प्र सु॑म॒तिं कृ॑णुध्वम्। विशः॑ पू॒र्वीः प्र च॑रा चर्षणि॒प्राः

மகத்தானவனுக்காக—மகிமையை வளர்ப்பவனுக்காக—நீங்கள் (ஸ்துதி/அர்ப்பணம்) முன்வைத்து கொண்டு வாருங்கள்; பிரசேதஸ் (ஞானமிகு) அவனுக்காக சுமதி (நல்ல அருள்) உண்டாக்குங்கள். மனித குலத்தைத் தாங்கும், பழமையான பல விசஃ (குலங்கள்/மக்கள்)—முன்னே சென்று நடமாடுங்கள்.

Mantra 4

य॒दा वज्रं॒ हिर॑ण्य॒मिदथा॒ रथं॒ हरी॒ यम॑स्य॒ वह॑तो॒ वि सू॒रिभिः॑ । आ ति॑ष्ठति म॒घवा॒ सन॑श्रुत॒ इन्द्रो॒ वाज॑स्य दी॒र्घश्र॑वस॒स्पतिः॑

அவர் பொன்னாலான வஜ்ரத்தைத் தாங்கி, பின்னர் அந்த ரதத்தை—அதை அவரது இரு ஹரி (குதிரைகள்) தானதாரர்கள்/சூரிகள் நடுவே இழுத்துச் செல்ல—அப்போது மகவா (தானவீரன்) தன் நிலையிலே அமர்கிறான். இந்திரன்—பழம்பெரும் புகழுடையவன், வாஜ (வெற்றி-பரிசு) இன் அதிபதி, தீர்கஶ்ரவஸ் (நீண்ட கீர்த்தி) இன் தலைவர்.

Mantra 5

सो चि॒न्नु वृ॒ष्टिर्यू॒थ्या॒३ स्वा सचां॒ इन्द्रः॒ श्मश्रू॑णि॒ हरि॑ता॒भि प्रु॑ष्णुते । अव॑ वेति सु॒क्षयं॑ सु॒ते मधूदिद् धू॑णोति॒ वातो॒ यथा॒ वन॑म्

அவனே (இந்திரன்)—கூட்டமாகப் பொழியும் மழைபோல், தன் சொந்தக் கணத்துடன்—ஹரித (மஞ்சள்-பச்சை) குதிரைகளால் தன் தாடியைத் தெளித்து நனைக்கிறான். அவன் கீழே இறங்கி அழகிய வாசஸ்தலத்திற்குத் துரிதமாகச் செல்கிறான்; சுரந்த (பிழிந்த) சோமத்தில் அவன் இனிமையை உதிர்த்தெழுப்புகிறான், காற்று காட்டை அசைப்பதுபோல்.

Mantra 6

यो वा॒चा विवा॑चो मृ॒ध्रवा॑चः पु॒रू स॒हस्राशि॑वा ज॒घान॑ । तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसि पि॒तेव॒ यस्तवि॑षीं वावृ॒धे शवः॑

வாக்கினால் வாதம் செய்பவர்களையும், பகைமையுள்ள நாவுடையவர்களையும்—பலரையும், ஆயிரம் ஆயுதம் கொண்டவர்களையும் கூட—அடக்கி வீழ்த்தியவன்; அவனுடைய அதே ஆண்மைத் திறனை நாம் புகழ்ந்து பாடுகிறோம். அவன் தந்தைபோல்—தன் தீவிர வலிமை (தவிஷீ) மற்றும் பலம் (ஶவஸ்) வளர்த்தவன்.