Sukta 63

Mantra 1

इ॒मा नु कं॒ भुव॑ना सीषधा॒मेन्द्र॑श्च॒ विश्वे॑ च दे॒वाः । य॒ज्ञं च॑ नस्त॒न्वं च प्र॒जां चा॑दि॒त्यैरिन्द्रः॑ स॒ह ची॑क्लृपाति

இப்போது இவ்வுலகங்களை நல்வழியில் ஒழுங்குபடுத்துவோமாக—இந்திரனும் எல்லா தேவர்களும் (துணையாவாராக)। எங்கள் யஜ்ஞம், எங்கள் தனு (உடல்) மற்றும் எங்கள் பிரஜை—இந்திரன், ஆதித்யர்களுடன் சேர்ந்து, இவற்றை முறையாக, தக்க இடத்தில், உறுதியாக அமைத்தருவான்.

Mantra 2

आ॒दि॒त्यैरिन्द्रः॒ सग॑णो म॒रुद्भि॑र॒स्माकं॑ भूत्ववि॒ता त॒नूना॑म्। ह॒त्वाय॑ दे॒वा असु॑रा॒न् यदाय॑न् दे॒वा दे॑व॒त्वम॑भि॒रक्ष॑माणाः

ஆதித்யர்களுடன், இந்திரன்—தன் கணத்துடன், மருதர்களுடன்—எங்களுக்குத் தன் உடல்களின் காவலனாக ஆகட்டும். தேவர்கள் அசுரர்களை வதைக்கப் புறப்பட்டபோது, தேவர்கள் தங்கள் தேவத்துவத்தை எல்லாத் திசைகளிலும் காத்துக்கொண்டே சென்றனர்.

Mantra 3

प्र॒त्यञ्च॑म॒र्कम॑नयं॒ छची॑भि॒रादित् स्व॒धामि॑षि॒रां पर्य॑पश्यन्। अ॒या वाजं॑ दे॒वहि॑तं सनेम॒ मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑

சசீ (ஷசீ) யின் நுண்கலைகளால் அவன் ஒளிமிக்க கதிரை பின்னோக்கி இட்டுச் சென்றான்; பின்னர் தன் ஸ்வதாமா (இயல்பான வல்லமை)—வேகமாகச் செல்லும்—அளித்தான்; அவர்கள் அதைச் சுற்றிலும் நோக்கினர். இதனால் தேவர்கள் நியமித்த வாஜம் (வெற்றி-பரிசு/செல்வம்) நாம் பெறுவோமாக; நூறு குளிர்காலங்கள் வரை, ஸுவீரர் (நல்ல புதல்வர், வீரர்) உடன் மகிழ்வோமாக.

Mantra 4

य एक॒ इद् वि॒दय॑ते॒ वसु॒ मर्ता॑य दा॒शुषे॑ । ईशा॑नो॒ अप्र॑तिष्कुत॒ इन्द्रो॑ अ॒ङ्ग

தானம் செய்த மானிடனுக்காக வாஸு (செல்வம்) ஐ வென்று பகிர வல்லவன்—ஒருவனே, ஆம் ஒருவனே; ஆளும் பெருமான், மறுக்க இயலாதவன்—அவன் இந்திரனே, நிச்சயமாக.

Mantra 5

क॒दा मर्त॑मरा॒धसं॑ प॒दा क्षुम्प॑मिव स्फुरत्। क॒दा नः॑ शुश्रव॒द् गिर॒ इन्द्रो॑ अ॒ङ्ग

எப்போது அவர் அந்த மரணமுள்ள தீயவனைப் பாதத்தால் தள்ளிவிடுவார்—மரத்தூணை உதைத்து அகற்றுவது போல? எப்போது, ஹே இந்திரா, நீ உண்மையாகவே எங்கள் சொற்களுக்கு செவி சாய்ப்பாய்?

Mantra 6

यश्चि॒द्धि त्वा॑ ब॒हुभ्य॒ आ सु॒तावां॑ आ॒विवा॑सति । उ॒ग्रं तत् प॑त्यते॒ शव॒ इन्द्रो॑ अ॒ङ्ग

ஏனெனில் பலருள் இருந்து, சோமம் பிழிந்து, உன்னை வணங்கி உனக்கு சேவை செய்ய வருபவன் எவனோ—அவன்மேலே அந்த உக்கிர வலிமை ஆட்சிக்காக இறங்குகிறது; அது இந்திரனே, நிச்சயம்.

Mantra 7

य इ॑न्द्र सोम॒पात॑मो॒ मदः॑ शविष्ठ॒ चेत॑ति । येना॒ हंसि॒ न्य॑१त्त्रिणं॒ तमी॑महे

ஹே இந்திரா, சோமம் அருந்துவோரில் சிறந்தவனே, பேராற்றலாளனே—வலிமையாக வெளிப்படும் அந்த பரவசம் (மத), அதனால் நீ ‘உண்ணுபவன்’ எனும் பகைவனைத் தள்ளி வீழ்த்துகிறாய்—அதையே நாங்கள் வேண்டி, அதற்கே விண்ணப்பிக்கிறோம்.

Mantra 8

येना॒ दश॑ग्व॒मध्रि॑गुं वे॒पय॑न्तं॒ स्वर्णरम्। येना॑ समु॒द्रमावि॑था॒ तमी॑महे

எந்த வலிமையால் நீ தசக்வனை அத்ரிகுவை நடுங்கச் செய்தாய், ஸ்வணரனையும் குலுங்கச் செய்தாய்; மேலும் எந்த வலிமையால் நீ கடலைக் கடந்து துணை செய்தாயோ—அந்த உன்னையே நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 9

येन॒ सिन्धुं॑ म॒हीर॒पो रथां॑ इव प्रचो॒दयः॑ । पन्था॑मृ॒तस्य॒ यात॑वे॒ तमी॑महे

எந்த ஆற்றலால் நீ சிந்து நதியின் மாபெரும் நீர்ப்பெருக்கை ரதங்களைத் தள்ளிச் செலுத்துவது போல முன்னே செலுத்தினாயோ—஋தத்தின் பாதையில் பயணம் செய்ய வழி அமைக்க—அந்த உன்னையே நாங்கள் அழைக்கிறோம்.