Opening the text

முதன்மை கரு: பகைமையான பேச்சும் தீங்கிழைக்கும் சக்திகளும் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகளை அபோத்ரோபாயிக் (அபசகுன-நிவாரண) முறையில் கட்டுப்படுத்துதல்; மேலும் சமூக நிலை மற்றும் செழிப்பிற்கான சடங்குகள். துணைக் கருக்கள்: (1) அபிஷேகிக்கப்பட்ட நீர் (ஆபஸ்) பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பமாகப் பயன்பாடு. (2) சாபம், வெறுப்பு, அபிசார (மந்திரவாத/சூனியம்) ஆகியவற்றை அனுப்பியவரிடமே திருப்பி விடுதல் (பராவஹன). (3) சாந்தி: இனிய, பயனுள்ள பேச்சும் கேள்விச் சக்தியும் பாதுகாக்கப்படுதல். (4) கனவு-அபசகுனத்தை மரணத்துடன் தொடர்புடைய சக்தியாகக் கருதி அதைத் தணித்தல்/நிஷ்ப்ரபாவமாக்கல். (5) பௌஷ்டிக–சௌபாக்யம்: செல்வத்தின் ‘நாபி’ (மையம்) ஆகுதல் மற்றும் தோழர்களிடையே ஒற்றுமை/இணைப்பு.
இந்த ஸூக்தம் அபிஷேகிக்கப்பட்ட ‘ஆபஸ்’ (நீர்) என்பதை அபோத்திராசக (தீய சக்தி-விலக்கி) நுட்பமாகக் கொண்டு, பகைவர் அனுப்பும் சக்திகள்—மந்திரவாதம், வெறுப்பு, துன்பம்—இவற்றை கண்டறிந்து, உடைத்து, அவற்றை அனுப்பியவரிடமே திருப்பி விடுகிறது. ‘நசுக்குதல், அழித்தல்’ போன்ற கடுமையான வெளியேற்றச் சொற்றொடர்களுடன், நீருக்குள் மறைந்திருக்கும் தேஜஸ்/அக்னி என்ற அதர்வண மரபுக் கருத்தும் இணைகிறது; இதனால் தூய்மைப்படுத்துதல் தானே ஒரு ஆயுதமாகிறது. இறுதியில் பாதுகாக்கப்படும் நபருக்குள் க்ஷத்ர (ஆணையாற்றல்/ஆட்சி வலிமை) மற்றும் வர்சஸ் (ஒளிவீச்சு/பிரகாசம்) நிறுவப்படுகின்றன.
இந்தச் சிறு அதர்வவேதப் பாடல் சமூக ஒற்றுமைக்கான சாந்தி-மந்திரமாகச் செயல்படுகிறது: பகைமை/தீய மனநிலையை அகற்றி, வலிமைமிக்க, தேன்-இனிமை கொண்ட, பொதுமக்கள் முன் பயனளிக்கும் வாக்கை நிறுவுகிறது. மேலும் செவியுணர்வு வழியையும் காக்கிறது—அபசகுனச் சொற்கள் அல்லாது சுபவாக்கியங்களே கேட்கப்படுமாறு—இறுதியில் பிரஸ்தரத்தைப் போற்றி யாகச் சூழலைப் புனிதப்படுத்தி, சடங்கு சரியான புனித ஒழுங்கில் நிலைபெறச் செய்கிறது.
இது செழிப்பு மற்றும் சமூக உயர்வுக்கான தன்னம்பிக்கை நிறைந்த அதர்வண மந்திர-சார்மம். பேசுபவர் செல்வத்தின் ‘தலைமை’யையும், சமகாலர்களிடையே முன்னுரிமையையும் உரிமையுடன் கூறுகிறார். அதே நேரத்தில் உயிரூட்டும் ஆதாரங்களின் ஓட்டத்தை இது காக்கிறது—கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுதலை, புத்துணர்வு தரும் ஈரப்பதம், மற்றும் உயிர்வாயுவான மாதரிச்வனின் இடையறாத இயக்கம்—முடிவில் பேரண்டப் பரிபூரணத்துடன் (மகாசமுத்திரம்) குளிர்ச்சி தரும், குணமளிக்கும் தன்னடையாளத்தை நிறுவி, இதயத்தையும் பிராணசக்தியையும் நிலைநிறுத்துகிறது.
இந்த ஏழு மந்திரங்களைக் கொண்ட அதர்வணிக ஸூக்தம் ஒரு பௌஷ்டிக–சௌபாக்ய மந்திரச் சடங்காகும்; சமமானோர் (சமகாலர்கள்/சமநிலையினர்) மத்தியில் செல்வம், மதிப்பு, சமூக ஒற்றுமை ஆகியவற்றின் “நாபி” (மையம்) ஆக சாதகனை ஆக்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம். இதில் செழிப்பு-சொற்கள் (ராயீணாம், பஶவः) பல துறைகளை உள்ளடக்கிய பாதுகாப்பு வலயத்துடன் இணைக்கப்படுகின்றன (சூர்ய, அக்னி, வாயு, யம, சரஸ்வதி); இறுதியில் பிராண–அபான மற்றும் தக்ஷ (திறன்/சாமர்த்தியம்) நிலைபெறச் செய்து, சமூக மையத்தன்மையும் பாதுகாப்பான வளமையும் உறுதியான செழிப்பும் ஒருங்கே பெறுவதை இலக்காகக் கொள்கிறது.
இந்த ஸ்வப்ன-ஸூக்தம் தீய கனவுகளை மரணத்துடன் இணைந்த ஒரு திடமான, செயலாற்றும் சக்தியாகக் கருதி, அதன் பெயரைச் சொல்லி, அடையாளம் கண்டு, அதன் தோற்றமும் செயலும் என்ன என்பதைச் சடங்குரீதியாக “அறிந்து” அதைத் தணிக்கிறது. கனவை யமனின் கருவி—அந்தகன், ம்ருத்யு—என்று வெளிப்படையாக அறிவிப்பதன் மூலம், அச்சத்தை வாக்குச் சக்தியால் கட்டுப்படுத்தக்கூடியதாக மாற்றி, தூங்குபவரை துஷ்ஸ்வப்னம் (தீய கனவு) இருந்து காக்க ஸ்வப்னனிடமே வேண்டுகிறது. இதன் வலிமை அபோத்ரோபாயிக் (தீமை-விலக்கும்) அங்கீகாரத்தில் உள்ளது: அச்சுறுத்தல் முகமூடி அகன்றவுடன், அதைத் தள்ளி வைக்கவும் கட்டுப்படுத்தவும் முடியும்.
அதர்வவேதம் 16.6 என்பது சுருக்கமான அபோத்ரோபாயிக (தீயவற்றைத் தடுக்க/திருப்பும்) ஸூக்தம்; இது பகைமையான வாக்கு—வெறுப்பு, சாபம், அபிசாரம்—இவற்றை ‘பரா-வஹன’ (அகற்றிச் சுமந்து செல்லுதல்) மூலம் எடுத்துச் சென்று, அவற்றை அனுப்பியவரிடமே அல்லது தொலைவில் குறிக்கப்பட்ட இலக்கிடத்திற்கே திருப்பி விடுகிறது. இதில் வெற்றி மற்றும் நிரபராதத்தைக் கூறும் அறிவிப்புடன் கூர்மையான கட்டளைகள் இணைந்து, சொல்-மனத் தாக்குதலைத் திருப்பி அனுப்புகின்றன; இறுதியில் அக்னியும் தேவர்களும் வாகனமாக/வஹிப்பவர்களாக இருந்து, எதிரி (வாக்ரீ) சிதைந்து செயலிழந்து பயனற்றவனாக ஆகுமாறு முடிவுறுகிறது.
இந்த ஸூக்தம் வலிமையான ஆத்தர்வண “ப்ரேஷ” (ஆணையுரு அனுப்பல்) ஆகும்; பகைவனை கடுமையான தெய்வீக ஆற்றல்களிடம் அதிகாரபூர்வமாக ஒப்படைத்து, அவனைத் துரத்தல், அழிவு, மேலும் உயிர்-பறிப்பு வரை நோக்கமாகக் கொண்டது. இதில் உச்சரிக்கப்படும் ஆணை/ஒப்படைப்பு சொல் தானே அரை-மனிதரூப சக்தியாகச் செயல்படுகிறது; தேவர்களின் ஆதரவுடன், அழிவின் தீர்மானக் கருவியாக ‘ப்ராணன்’ (உயிர்சுவாசம்) பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனுள் இரண்டாம் நிலையாக ஒரு இல்லற/அபோத்ரபாயிக (தீமைத் தடுக்க) சுருதியும் உள்ளது—துஸ்வப்ன (கெட்ட கனவு) சுத்திகரிப்பு சூத்திரத்தில், பெயரிட்டு அகற்றும் அதே நுட்பம் மென்மையான பதிவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இந்த நீண்ட அதர்வணிக ஸூக்தம் அடக்குதல் மற்றும் விலக்குதல் எனும் வலிமையான செயல்திட்டமாகும்: இது எதிரியை ṛta (ऋत) எனும் கட்டுப்படுத்தும் நியதியின் கீழ் கட்டிப் போட்டு, வெற்றி, தேஜஸ், பிரஹ்ம-வலிமை, யஜ்ஞ அதிகாரம், சமூக நன்மைகள் ஆகியவற்றை யஜமானன்/தன் தரப்பிற்கு திருப்புகிறது. இதில் மீண்டும் மீண்டும் கூட்டுச் சொந்தம் வலியுறுத்தப்படுகிறது—“ṛta, tejas, brahman, yajña, மாடுகள், சந்ததி, வீரர்கள்—இவை அனைத்தும் எங்களுடையவை”—அதே நேரத்தில் பகைச் சக்திகளை கீழே அழுத்தி, எதிரிகளுக்கு விடுதலை/தளர்வு கிடைக்காமல் தடுக்கிறது. ஆகவே இந்த ஸூக்தம் பிரஹ்மன், தேஜஸ், ṛta ஆகியவற்றின் செயல்பாட்டு சக்திகளின் கீழ் அபிசார (கட்டுப்படுத்தல்/தோல்வி) மற்றும் பௌஷ்டிக கைப்பற்றல் (செழிப்பு மற்றும் உயிர்வலிமையை உறுதிப்படுத்தல்) ஆகியவற்றை இணைக்கிறது.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வவேதச் சூக்தம் செல்வமும் வெற்றியும் அளிக்கும் ‘பௌஷ்டிக’ மந்திரமாகும். இதில் பொருட்செல்வம் (வசு/ஸ்ரீ) யாகத்தின் (யஜ்ஞத்தின்) உருவாக்கும் சக்தியுடன் இணைக்கப்படுகிறது; யாகமே யஜமானனுக்காக செல்வத்தை “வென்று” கொண்டு வந்து, அவனிடத்தில் “நிதி”யாகச் சேர்த்துவைக்கும் கருவி எனக் கருதப்படுகிறது. மேலும் இதில் உயர்ந்த ‘ஸ்வர்க்ய’த் தன்மை உள்ளது: அக்னி, சோம, பூஷன் ஆகிய தெய்வ அதிகாரங்கள் இலக்கை உறுதிப்படுத்துகின்றன; “சூரியனின் ஒளியுடன்” ஒளிமயமான லோகத்திற்கான आरोஹணமாகப் பலனைச் சூக்தம் முத்திரையிடுகிறது—செழிப்பு என்பது இவ்வுலக வளமுடன், அப்பால் உறுதியான நலனுமாகும் என்று வடிவமைத்துக் காட்டுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.