Yama in the Atharvaveda

एषा ते राजन् कन्या वधूः; यम, सा नि धूयताम्। सा मातुः गृहेभ्यः (मातृसंबन्धात्) बध्यताम्, अथो भ्रातुः, अथो पितुः (संबन्धात्) अपि।

आरे३सावस्मदस्तु हेतिर्देवासो असत् । आरे अश्मा यमस्यथ ॥

सप्त प्राणान् अष्टौ च—हे मन्यो, तान् ते ब्रह्मणा वृश्चामि। अनेन यमस्य सदनं प्रति अग्निदूतः पन्थाः सम्यग् अरंकृतः।

प्रथमा ह व्युवास; सा धेनुरभवद्यमे। सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम्।

यद् राजानो यमस्यामी सभासद इष्टापूर्तस्य षोडशं विभजन्ते, तस्माद् दत्तोऽविः शितिपात् स्वधा प्र मुञ्चति।

सर्वान् कामान् पूरयन्ती भवन् प्रभवन् भवन्, आकूतिप्रो दत्तोऽविः शितिपान् नोपदस्यति।

यो ददाति शितिपादामविं लोकेन संमिताम्, स नाकम् अभ्यारोहति—यत्र दुर्बलेन बलीयसे शुल्को न क्रियते।

पञ्चापूपं शितिपादामविं लोकेन संमिताम् (दत्त्वा), प्रदातोप जीवति पितॄणां लोकेऽक्षितम्।

पञ्चापूपं शितिपादामविं लोकेन संमिताम् (दत्त्वा), प्रदातोप जीवति सूर्यामासयोः पदेऽक्षितम्।

इडैव न उप दस्यति समुद्र इव पयो महत्। देव-उषासिनाविव शितिपान् न उप दस्यति॥

क इदं कस्मा अदात्? कामः कामाय अदात्। कामो दाता कामः प्रतिग्रहीता; कामः समुद्रम् आविवेश। कामेन त्वा प्रति गृह्णामि; काम एतत् ते॥

भूमिष्ट्वा प्रति गृह्णात्वन्तरिक्षमिदं महत्। माहं प्राणेन मात्मना मा प्रजया प्रतिगृह्य वि राधिषि॥

विष्टारिणमोदनं ये पचन्ति नैनानवर्तिः सचते कदा चन। आस्ते यम उप याति देवान्त्सं गन्धर्वैर्मदते सोम्येभिः॥

विष्टारिणमोदनं ये पचन्ति नैनान् यमः परि मुष्णाति रेतः। रथी ह भूत्वा रथयान ईयते पक्षी ह भूत्वाति दिवः समेति॥

ये दक्षिणतो जुह्वति जातवेदो दक्षिणाया दिशोऽभिदासन्त्यस्मान्, यममृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्ताम्; प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि।

सिलाची नाम कानीनोऽजबभ्रुः पिता तव । अश्वो यमस्य यः श्यावस्तस्य हास्नास्युक्षिता ॥

यमः पितॄणामधिपतिः स मामवतु। अस्मिन् ब्रह्मण्यस्मिन् कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्यां चित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा।

आ त्वां चृतत्वर्यमा पूषा बृहस्पतिश्च आगच्छन्तु। अहर्जातस्य यन्नाम तेन नाम्ना वयं त्वां सर्वस्माद् भयाद् अतिचृतामः सुरक्षितं नयामः।

इहैधि पुरुष सर्वेण मनसा सह। यमस्य दूतौ मा अनुगाः; जीवपुराणाम् अधि इहागच्छ।

नमो यमाय; नमोऽस्तु मृत्यवे; नमः पितृभ्यः, उत ये नयन्ति तेषामपि। यः उत्तारणस्य (उत्पारणस्य) मार्गं वेद, स अस्य पुरुषस्य अरिष्टतातये पुरोऽग्निं दधाति।