इन्द्रः in the Atharvaveda

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजानाः अनुस्फुरं शरम् अर्चन्त्यृभुम्। शरुमस्मद् यावय दिद्युमिन्द्र।

वि लपन्तु यातुधाना अत्त्रिणो ये किमीदिनः। अथेदमग्ने नो हविरिन्द्रश्च प्रति हर्यतम्॥

अग्निः पूर्वः एनम् आ रभताम्; बाहुमान् इन्द्रः प्र नुदतु। ब्रवीतु सर्वः यातुमान्—‘अयम् अस्मि’ इति; एवम् एत्य उदेति।

त्वमग्ने यातुधानानुपबद्धानिहा वह। अथैषामिन्द्रो वज्रेणापि शीर्षाणि वृश्चतु॥

विजयाय प्रार्थना—अस्मिन् वसु वसवो धारयन्तु; इन्द्रः पूषा वरुणो मित्रोऽग्निश्च इमं धारयन्तु। आदित्याः सर्वे च देवाः इमं उत्तरेऽस्मिन् ज्योतिषि धारयन्तु।

अस्य देवाः प्रदिशि ज्योतिरस्तु—सूर्योऽग्निरुत वा हिरण्यम्। सपत्ना अस्मदधरे भवन्तु; उत्तमं नाकमधि रोहयेऽमम्॥

येन इन्द्राय समभरः पयांसि उत्तमेन ब्रह्मणा जातवेदः । तेन त्वम् अग्ने इह वर्धयेमं सजातानां श्रैष्ठ्यम् आ धेहि एनम् ॥

एषां यज्ञम् उत वर्चो ददेऽहं रायस्पोषम् उत चित्तान्यग्ने । सपत्ना अस्मदधरे भवन्तु उत्तमं नाकम् अधि रोहयेऽमम् ॥

शत्रुबाधनम्। येऽमावास्यां रात्रिमुदस्थुर्व्राजमत्त्रिणः। अग्निस्तुरीयो यातुहा सोऽस्मभ्यमधि ब्रवत्।

सीसायाध्याह वरुणः; सीसायाग्निरुपावति। सीसं मे इन्द्रः प्रायच्छत्; तदङ्ग यातुचातनम्।

इदं विष्कन्धं सहते; इदं बाधते अत्त्रिणः। अनेन विश्वा ससहे—या जातानि पिशाच्याः।

यदि नो गां हंसि, यदि अश्वं, यदि पूरुषम्—तं त्वा सीसेन विध्यामः, यथा नोऽसो अवीरहा (वीरहन्ता मा भूः)।

शत्रुनिवारणम्। मा नो विदन् विव्याधिनो मा अभिव्याधिनो विदन्। आराच्छरव्या अस्मद्विषूचीः इन्द्र पातय।

स्वस्तिदा विशां पतिः वृत्रहा विमृधो वशी वृषेन्द्रः सोमपाः अभयङ्करः स इन्द्रः नः पुर एतु।

इन्द्र नः मृधो वि जहि, पृतन्यतः नीचा यच्छ। योऽस्मान् अभिदासति तमोऽधमं गमय।

वि रक्षो वि मृधो जहि; तान् जहि। वि वृत्रस्य हनू रुज। वि मन्युम्, इन्द्र वृत्रहन्, अमित्रस्याभिदासत:।

अपेन्द्र द्विषतो मनोऽप जिज्यासतो वधम्। वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम्।

सा नः सखासावस्मभ्यं रतिरस्तु; सखेन्द्रः सखा भगः, सखा च सविता चित्रराधाः।

अभीवर्तेन मणिना येनेन्द्रोऽभिवावृधे, तेन हे ब्रह्मणस्पते अस्मान् राष्ट्राय अभिवर्धय।

समानैर्मासैरृतुभिश्च त्वां वयं संवत्सरस्य पयसा पिपर्मि। इन्द्राग्नी विश्वे देवास्तेऽनु मन्यन्तामहृणीयमानाः।