Devaki in the Brahma Purana

वृकदेव्युपदेवी च देवकी चैव सप्तमी सुतनुर्वडवा चैव द्वेते परिचारिके

वसुदेवात् देवक्यां च महायशाः शौरिः जज्ञे। रामात् रेवत्यां च निशठः दयितः पुत्रः जातः।

अस्य च सप्त कुमार्यः आसन्, याः वसुदेवाय ददौ। ताः देवकी, शान्तिदेवा, सुदेवा, देवरक्षिता च आसन्।

वसुदेवस्य या पत्नी देवकी देवतोपमा तस्या गर्भो ऽष्टमो ऽयं तु मत्केशो भविता सुराः।

कंसाय चाष्टमो गर्भो देवक्या धरणीतले। भविष्यतीत्याचचक्षे भगवान्नारदो मुनिः॥

कंसोऽपि तदुपश्रुत्य नारदात्कुपितस्ततः। देवकीं वसुदेवं च गृहे गुप्तावधारयत्॥

विष्णुरुवाच - गच्छ निद्रे ममादेशात् पातालतलसंश्रयान् एकैकश्येन षड्गर्भान् देवकीजठरे नय।

सप्तमो भोजराजस्य भयाद्रोधोपरोधतः। देवक्याः पतितो गर्भ इति लोको वदिष्यति॥

ततोऽहं संभविष्यामि देवकीजठरे शुभे। गर्भे त्वया यशोदाया गन्तव्यमविलम्बितम्॥

यशोदाशयने मां तु देवक्यास्त्वामनिन्दिते। मच्छक्तिप्रेरितमतिर्वसुदेवो नयिष्यति॥

सप्तमे रोहिणीं प्राप्ते गर्भे गर्भे ततो हरिः लोकत्रयोपकाराय देवक्याः प्रविवेश वै //

देवक्याः अतितेजसा कश्चित् अपि न उत्सेहे तां द्रष्टुम्। तां जाज्वल्यमानां दृष्ट्वा मनांसि क्षोभम् आययुः।

पुरुषैः स्त्रीभिः च अदृष्टां देवकीं देवतागणाः वपुषा विष्णुं बिभ्राणीं अहर्निशं तुष्टुवुः।

ततो ऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभानुना देवक्याः पूर्वसंध्यायाम् आविर्भूतं महात्मना //

देवक्युवाच - योऽनन्तरूपोऽखिलविश्वरूपो गर्भेऽपि लोकान् वपुषा बिभर्ति, प्रसीदतामेष स देवदेवः स्वमाययाविष्कृतबालरूपः।

आदाय वसुदेवो ऽपि दारिकां निजमन्दिरम् देवकीशयने न्यस्य यथापूर्वम् अतिष्ठत

ततो बालध्वनिं श्रुत्वा रक्षिणः सहसोत्थिताः कंसम् आवेदयाम् आसुर् देवकीप्रसवं द्विजाः //

कंसस् तूर्णम् उपेत्यैनां ततो जग्राह बालिकाम् मुञ्च मुञ्चेति देवक्यासन्नकण्ठं निवारितः //

मम मृत्युः उत्पन्नः, सः भूतभव्यभवत्प्रभुः इति देवकीगर्भसंभवा बालिका अवदत्।

व्यास आह, इति आसुरान् आज्ञाप्य कंसः आत्मगृहं प्रविश्य अविरोधतः वसुदेवं देवकीं च उवाच।