Damayanti

दमयन्त्युवाच—सिंहोरस्क महाबाहो निषधानां जनाधिप । क्व नु राजन् गतोऽसीह त्यक्त्वा मां निर्जने वने ॥

बृहदश्व उवाच । अपक्रान्ते नले राजन् दमयन्ती गतक्लमा । अबुध्यत वरारोहा संत्रस्ता विजने वने ॥

संदिदेश च तान् भीमो वसु दत्त्वा च पुष्कलम्। मृगयध्वं नलं चैव दमयन्तीं च मे सुताम्॥

तेषां मध्ये मुनीन्द्राणां सुतीर्थाश्रमवासिनाम् । दमयन्तीति विख्याता चन्द्रबिम्बसमाना ना ॥

महालय विधानेन दमयंतीपतिर्नलः। कृच्छ्रं महत्तरं तीर्त्वा पुनर्लेभे महीमिमाम् ॥

तस्य राजेन्द्रमुख्यस्य मदयन्तीति नामतः। नलस्येव दमयन्तीव विदिता वल्लभा सती॥

नारदस्य मायादमयन्त्या सह विवाहवर्णनम् नारद उवाच तत्पुत्र्या वचनं श्रुत्वा राजा धात्रीमुखात्ततः । भार्यां प्रोवाच कैकेयीं समीपस्थां सुलोचनाम्

दमयन्तीविवाहप्रस्ताववर्णनम् व्यास उवाच इति मे वचनं श्रुत्वा नारदः परमार्थवित् । मामाह च स्मितं कृत्वा पृच्छन्तं मोहकारणम्

वरुणानी प्रसिद्धा च बलेर्विन्ध्यावलिस्तथा । कान्ता च दमयन्ती च यशोदा देवकी तथा

वैदर्भे नगरेऽनघे भीमराजस्य त्वं सुता। दमयन्तीति विख्याता भविष्यसि गुणान्विता॥

तस्य राज्ञः सुधर्मिष्ठा मदयन्ती प्रिया शुभा । दमयन्ती नलस्येव बभूव विदिता सती ॥

तेन पुण्यप्रभावेण स भिल्लो हि नलोऽभवत्। चक्रवर्ती महाराजो दमयन्ती प्रियोऽभवत्॥