Kaivalya

Verse 1

ॐ अथाश्वलायनो भगवन्तं परमेष्ठिनमुपसमेत्योवाच । अधीहि भगवन् ब्रह्मविद्यां वरिष्ठां सदा सद्भिः सेव्यमानां निगूढाम् । यथाऽचिरात् सर्वपापं व्यपोह्य परात्परं पुरुषं याति विद्वान् ॥१॥

Om. Wtedy Āśvalāyana, zbliżywszy się do Błogosławionego Parameṣṭhina, rzekł: Naucz mnie, o Panie, wiedzy o Brahmanie - najwyższej, zawsze praktykowanej przez dobrych i zachowanej w tajemnicy; dzięki której poznawca, szybko odrzucając wszelki grzech, osiąga Osobę, która jest poza tym, co najwyższe.

Verse 2

तस्मै स होवाच पितामहश्च श्रद्धाभक्तिध्यानयोगादवैहि ॥२॥

Do niego zaś Praojciec (Brahmā) rzekł: Poznaj to poprzez wiarę, oddanie i jogę medytacji.

Verse 3

न कर्मणा न प्रजया धनेन त्यागेनैके अमृतत्वमानशुः । परेण नाकं निहितं गुहायां विभ्राजते यद्यतयो विशन्ति ॥३॥

Nie przez działanie, nie przez potomstwo, nie przez bogactwo - jedynie przez wyrzeczenie niektórzy osiągnęli nieśmiertelność. Wyższe niż niebiosa, ukryte w jaskini (serca), ta Rzeczywistość jaśnieje; do niej wchodzą asceci.

Verse 4

वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः संन्यासयोगाद्यतयः शुद्धसत्त्वाः । ते ब्रह्मलोकेषु परान्तकाले परामृताः परिमुच्यन्ति सर्वे ॥४॥

Ci, których sens został stanowczo ustalony poprzez wiedzę Vedānty - walczący wyrzeczni, oczyszczeni w sattwie - w ostatecznym końcu czasu, w światach Brahmy, wszyscy zostają całkowicie wyzwoleni, osiągnąwszy najwyższą nieśmiertelność.

Verse 5

विविक्तदेशे च सुखासनस्थः शुचिः समग्रीवशिरःशरीरः । अन्त्याश्रमस्थः सकलेन्द्रियाणि निरुध्य भक्त्या स्वगुरुं प्रणम्य ॥५॥

I w odosobnionym miejscu, siedząc w wygodnej pozie - czysty, z szyją, głową i ciałem trzymanymi prosto - przebywając w ostatnim āśramie (wyrzeczeniu), mając powściągnięte wszystkie zmysły i oddawszy pokłon swemu nauczycielowi z oddaniem -

Verse 6

हृत्पुण्डरीकं विरजं विशुद्धं विचिन्त्य मध्ये विशदं विशोकम् । अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तरूपं शिवं प्रशान्तममृतं ब्रह्मयोनिम् ॥ तमादिमध्यान्तविहीनमेकं विभुं चिदानन्दमरूपमद्भुतम् । उमासहायं परमेश्वरं प्रभुं त्...

Rozmyślając o lotosie serca - bez skazy, całkowicie czystym - i w jego środku o tym, co jasne i wolne od smutku; o tym, co nie do pomyślenia, nieobjawione, o nieskończonych formach; o Pomyślnym (Śivie), doskonale spokojnym, nieśmiertelnym, łonie i źródle Brahmana - i medytując o Nim, który jest bez początku, środka czy końca; o Jednym, wszechprzenikającym; świadomości-i-błogości; bezkształtnym, cudownym; o Panu, najwyższym Īśvarze, Potężnym, trójokim, o błękitnej szyi, spokojnym, któremu towarzyszy Umā - mędrzec osiąga źródło istot, świadka wszystkiego, poza ciemnością.

Verse 7

हृत्पुण्डरीकं विरजं विशुद्धं विचिन्त्य मध्ये विशदं विशोकम् । अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तरूपं शिवं प्रशान्तममृतं ब्रह्मयोनिम् ॥ तमादिमध्यान्तविहीनमेकं विभुं चिदानन्दमरूपमद्भुतम् । उमासहायं परमेश्वरं प्रभुं त्...

Rozmyślając o lotosie serca - bez skazy i całkowicie czystym - i w jego środku o jasnej, wolnej od smutku Rzeczywistości, rozważa się to, co nie do pomyślenia, nieobjawione, o nieskończonych formach: Śivę, Pomyślnego, całkowicie spokojnego, nieśmiertelnego, łono Brahmana. Ten Jedyny - bez początku, środka czy końca; jeden jedyny; wszechprzenikający; świadomość-i-błogość; bezkształtny i cudowny; Pan wszystkiego, najwyższy Īśvara, Potężny, trójoki, o błękitnej szyi, spokojny - medytując o Nim, mędrzec osiąga źródło istot, świadka wszystkiego, poza ciemnością.

Verse 8

स ब्रह्मा स शिवः सेन्द्रः सोऽक्षरः परमः स्वराट् । स एव विष्णुः स प्राणः स कालोऽग्निः स चन्द्रमाः ॥

On jest Brahmą; On jest Śivą; On jest (także) Indrą. On jest Niezniszczalnym, Najwyższym, samowładnym Panem. On rzeczywiście jest Viṣṇu; On jest prāṇą, tchnieniem życia; On jest Czasem; On jest Ogniem; On jest Księżycem.

Verse 9

स एव सर्वं यद्भूतं यच्च भव्यं सनातनम् । ज्ञात्वा तं मृत्युमत्येति नान्यः पन्था विमुक्तये ॥

On jedyny jest wszystkim - to, co było, i to, co będzie - Odwiecznym. Poznawszy Go, człowiek przekracza śmierć; nie ma innej drogi do wyzwolenia.

Verse 10

सर्वभूतस्थमात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । सम्पश्यन् ब्रह्म परमं याति नान्येन हेतुना ॥१०॥

Widząc Jaźnię przebywającą we wszystkich istotach, a wszystkie istoty w Jaźni, osiąga się najwyższego Brahmana - nie ma innej drogi.

Verse 11

आत्मानमरणिं कृत्वा प्रणवं चोत्तरारणिम् । ज्ञाननिर्मथनाभ्यासात् पापं दहति पण्डितः ॥११॥

Czyniąc Jaźń dolną ścierką do rozniecania ognia, a pranawę (Oṃ) górną ścierką, przez powtarzaną praktykę mielenia wiedzy, mędrzec spala grzech.

Verse 12

स एव मायापरिमोहितात्मा शरीरमास्थाय करोति सर्वम् । स्त्र्यन्नपानादिविचित्रभोगैः स एव जाग्रत्परितृप्तिमेति ॥१२॥

Ta właśnie Jaźń, omamiona przez māyā, przyjmując ciało, wykonuje wszystko; i poprzez różnorodne rozkosze z kobietą, jedzeniem, napojami i tym podobne, ta właśnie istota osiąga zadowolenie w stanie jawy.

Verse 13

स्वप्ने स जीवः सुखदुःखभोक्ता स्वमायया कल्पितजीवलोके । सुषुप्तिकाले सकले विलीने तमोऽभिभूतः सुखरूपमेति ॥१३॥

We śnie ta jednostkowa jaźń (jīva) doświadcza przyjemności i bólu w świecie istot żywych stworzonym przez własną māyā. W głębokim śnie, gdy wszystko się rozpuszcza, przytłoczona ciemnością (tamas), osiąga stan, którego istotą jest szczęście.

Verse 14

पुनश्च जन्मान्तरकर्मयोगात् स एव जीवः स्वपिति प्रबुद्धः । पुरत्रये क्रीडति यश्च जीवस् ततस्तु जातं सकलं विचित्रम् । आधारमानन्दमखण्डबोधं यस्मिँल्लयं याति पुरत्रयं च ॥ एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रि...

I znowu, przez połączenie z czynami z innych narodzin, ta właśnie jīva śpi i budzi się. Jīva, która bawi się w trzech miastach - z niej rzeczywiście rodzi się ten cały różnorodny świat. Ona jest podporą, błogością (ānanda), niepodzieloną świadomością, w której trzy miasta również się rozpuszczają. Z tego powstają prāṇa, umysł i wszystkie zmysły; eter, powietrze, ogień, wody i ziemia, podpora wszechświata.

Verse 15

एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च । खं वायुर्ज्योतिरापश्च पृथ्वी विश्वस्य धारिणी ॥१५॥

Z tego powstają prāṇa, umysł i wszystkie zmysły; eter, powietrze, ogień, wody i ziemia, podpora wszechświata.

Verse 16

यत्परं ब्रह्म सर्वात्मा विश्वस्यायतनं महत् । सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरं नित्यं तत्त्वमेव त्वमेव तत् ॥१६॥

To najwyższe Brahman - Jaźń wszystkiego, wielka siedziba i opora wszechświata, subtelniejsze od subtelnego, wieczne - To rzeczywiście jest Rzeczywistością; ty rzeczywiście jesteś Tym.

Verse 17

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादिप्रपञ्चं यत्प्रकाशते । तद्ब्रह्माहमिति ज्ञात्वा सर्वबन्धैः प्रमुच्यते ॥१७॥

To, czym oświetlany jest wieloraki świat jawy, snu, głębokiego snu i tym podobne - po poznaniu "Jam jest to Brahman", człowiek zostaje wyzwolony ze wszystkich więzów.

Verse 18

त्रिषु धामसु यद्भोग्यं भोक्ता भोगश्च यद्भवेत् । तेभ्यो विलक्षणः साक्षी चिन्मात्रोऽहं सदाशिवः ॥ मय्येव सकलं जातं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । मयि सर्वं लयं याति तद्ब्रह्माद्वयमस्म्यहम् ॥१८-१९॥

W trzech siedzibach (stanach), cokolwiek jest przedmiotem rozkoszy, rozkoszujący się i sama rozkosz - od nich wszystkich odrębny jestem Ja, Świadek, natury samej świadomości; Jam jest Sadāśiva. We mnie samym wszystko powstało; we mnie wszystko jest ugruntowane; we mnie wszystko ulega rozpuszczeniu. To niedualne Brahman jestem Ja.

Verse 19

त्रिषु धामसु यद्भोग्यं भोक्ता भोगश्च यद्भवेत् । तेभ्यो विलक्षणः साक्षी चिन्मात्रोऽहं सदाशिवः ॥ मय्येव सकलं जातं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । मयि सर्वं लयं याति तद्ब्रह्माद्वयमस्म्यहम् ॥

Cokolwiek w trzech siedzibach (stanach) jawi się jako przedmiot rozkoszy, rozkoszujący się i rozkosz, od tego wszystkiego jestem odrębny - Świadek, czysta Świadomość; Jam jest Sadāśiva. We mnie samym to wszystko się rodzi; we mnie wszystko jest ugruntowane; we mnie wszystko się rozpuszcza. Jam jest to niedualne Brahman.

Verse 20

अणोरणीयानहमेव तद्वन्महानहं विश्वमहं विचित्रम् । पुरातनोऽहं पुरुषोऽहमीशो हिरण्मयोऽहं शिवरूपमस्मि ॥

Mniejszy od małego jestem Ja zaprawdę, i podobnie większy od wielkiego. Jam jest wszechświat; jam jest wieloraki i cudowny. Jam jest Przedwieczny; jam jest Puruṣa; jam jest Pan. Jam jest złotego blasku; jam jest natury Śivy.

Verse 21

अपाणिपादोऽहमचिन्त्यशक्तिः पश्याम्यचक्षुः स शृणोम्यकर्णः । अहं विजानामि विविक्तरूपो न चास्ति वेत्ता मम चित्सदाऽहम् ॥ वेदैरनेकैरहमेव वेद्यो वेदान्तकृद्वेदविदेव चाहम् ॥

Bez rąk i stóp jestem ja, o niepojętej mocy; widzę bez oczu i słyszę bez uszu. Znam ja, o naturze transcendentnej, i nie ma nikogo, kto by mnie znał; jestem wiecznie Świadomością. Przez liczne Wedy tylko ja mam być poznany; jestem twórcą Wedanty i jestem rzeczywiście znawcą Wedy.

Verse 22

अपाणिपादोऽहमचिन्त्यशक्तिः पश्याम्यचक्षुः स शृणोम्यकर्णः । अहं विजानामि विविक्तरूपो न चास्ति वेत्ता मम चित्सदाऽहम् ॥ वेदैरनेकैरहमेव वेद्यो वेदान्तकृद्वेदविदेव चाहम् ॥२१–२२॥

Jestem bez rąk i stóp, o niepojętej mocy; widzę bez oczu; On słyszy bez uszu. Znam; jestem o formie wyraźnej, transcendentnej, i nie ma nikogo, kto by Mnie znał. Wiecznie jestem Świadomością i Istnieniem. Przez liczne Wedy tylko ja mam być poznany; jestem twórcą Wedanty i rzeczywiście znawcą Wedy.

Verse 23

न पुण्यपापे मम नास्ति नाशो न जन्म देहेन्द्रियबुद्धिरस्ति । न भूमिरापो न च वह्निरस्ति न चानिलो मेऽस्ति न चाम्बरं च ॥२३॥

Dla Mnie nie ma ani zasługi, ani przewinienia; nie ma zniszczenia. Nie ma narodzin; nie ma ciała, zmysłów ani intelektu. Nie ma ani ziemi, ani wody, ani też ognia; nie ma dla Mnie powietrza, ani też eteru.

Verse 24

एवं विदित्वा परमात्मरूपं गुहाशयं निष्कलमद्वितीयम् । समस्तसाक्षिं सदसद्विहीनं प्रयाति शुद्धं परमात्मरूपम् । यः शतरुद्रियमधीते सोऽग्निपूतो भवति सुरापानात्पूतो भवति स ब्रह्महत्यायाः पूतो भवति स सुवर्णस्त...

Tak więc, po poznaniu natury Najwyższego Ja, przebywającego w jaskini serca, bezczęściowego, niedualnego, świadka wszystkiego, pozbawionego bytu i nie-bytu, osiąga się czystą naturę Najwyższego Ja. Kto studiuje Śatarudriję, ten zostaje oczyszczony przez ogień; oczyszczony z picia trunków; oczyszczony ze zbrodni zabicia bramina; oczyszczony z kradzieży złota; oczyszczony z grzechów czynów zakazanych i zaniedbań. Dlatego ucieka się do Awimukty; staje się ponad zwykłe aśramy; i zawsze, choćby tylko raz, powinien go recytować.

Verse 25

एवं विदित्वा परमात्मरूपं गुहाशयं निष्कलमद्वितीयम् । समस्तसाक्षिं सदसद्विहीनं प्रयाति शुद्धं परमात्मरूपम् । यः शतरुद्रियमधीते सोऽग्निपूतो भवति सुरापानात्पूतो भवति स ब्रह्महत्यायाः पूतो भवति स सुवर्णस्त...

Tak więc, po poznaniu natury Najwyższego Ja, przebywającego w jaskini serca, bezczęściowego, niedualnego, świadka wszystkiego, wykraczającego poza kategorie bytu i nie-bytu, osiąga się czystą naturę Najwyższego Ja. Kto studiuje Śatarudriję, ten zostaje oczyszczony przez ogień; zostaje oczyszczony z grzechu używania odurzających napojów; zostaje oczyszczony ze zabicie bramina; zostaje oczyszczony z kradzieży złota; zostaje oczyszczony z przewin czynów zakazanych i zaniedbań tego, co powinno być uczynione. Dlatego, szukając schronienia w Awimukcie, przekraczając zwykłe aśramy, należy go recytować zawsze, lub choćby raz.

Verse 26

अनेन ज्ञानमाप्नोति संसारार्णवनाशनम् । तस्मादेवं विदित्वैनं कैवल्यं पदमश्नुते । कैवल्यं पदमश्नुत इति ॥२६॥

Przez to osiąga się wiedzę, która niszczy ocean samsary. Dlatego, tak go poznawszy, osiąga się stan Kaivalji, osiąga się stan Kaivalji, tak.