Sukta 1

Mantra 1

मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत ॥

Nie mówcie o niczym innym, o towarzysze; nie oddalajcie się w szkodę. Chwalcie samego Indrę, Potężnego Byka, razem z wyciśniętą Somą; wciąż na nowo śpiewajcie hymny, aby siła w nas rosła i była podtrzymywana.

Mantra 2

अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम् ॥

Indra jest Bykiem, który spycha w dół wrogi nacisk, niewyczerpany w swoim pędzie, potężny jak silna bestia wśród ludów. Rozpuszcza wrogości, wymusza zjednoczenie, może przynieść lęk obu stronom, a jednak jest najhojniejszy, utrzymując i wypełniając obie moce w nas, gdy się do niego zwracamy.

Mantra 3

यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम् ॥

Choć te ludy wzywają cię na wiele sposobów o pomoc, niech to nasze słowo prawdy, o Indro, stanie się twoje, dziś i zawsze, pomnażając całą egzystencję.

Mantra 4

वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये ॥

Parają naprzód w swym dążeniu, o Maghavan, ci wieszczkowie wglądu, szlachetni natchnieni wśród ludzi. Zbliż się w swych wielu postaciach; przynieś nam vāję, pełnię siły, najbliższą naszemu wzniesieniu i ochronie.

Mantra 5

महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ ॥

Nawet za wielką cenę, o dzierżycielu kamienia, nie oddałbym cię, ani za tysiąc, ani za dziesięć tysięcy, o włodarzu pioruna; nawet za sto, o panie stu bogactw. Jesteś niezastąpioną siłą zwycięstwa duszy.

Mantra 6

वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे ॥

O Indro, jesteś mi droższy niż ojciec i niż brat, który dzieli rozkosz; jesteś też jak matka, która okrywa i chroni. O Vasu, bądź ze mną dla zdobycia prawdziwego bogactwa, pełni bytu i osiągniętego szczęścia.

Mantra 7

क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरंदर प्र गायत्रा अगासिषुः ॥

Gdzież kierujesz swym ruchem i gdzie naprawdę przebywasz? Twoja świadomość bowiem rozciąga się w wielu kierunkach. O gwałtowny wojowniku, łamaczu okręgów, moce Gāyatrī wybuchły pieśnią ku tobie, by przebudzić twoją siłę w nas.

Mantra 8

प्रास्मै गायत्रमर्चत वावातुर्यः पुरंदरः । याभिः काण्वस्योप बर्हिरासदं यासद्वज्री भिनत्पुरः ॥

Złóż mu ofiarę z hymnu Gajatri, szybkiego niszczyciela umocnień, dzięki którego mocom zbliża się do siedzenia Kāṇvy na świętej trawie; dzierżyciel piorunowej mocy przybywa i rozszczepia zamknięte twierdze.

Mantra 9

ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः । अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस्तेभिर्नस्तूयमा गहि ॥

Te twe moce, które są dziesięciokrotne, te które są stukrotne, te które są tysiąckrotne; te twe szybkie ogiery, silne i pewnie kierowane, przybądź do nas szybko z nimi, dla naszego wzniesienia.

Mantra 10

आ त्वद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरंकृतम् ॥

Dziś wzywam cię, obfitej w mleko mocy, poruszonej przez Gajatri. Wzywam Indrę jako krowę obfitości, dobrze dającą mleko Pożywienie, inny i szerszy strumień siły, przygotowany dla naszego istnienia.

Mantra 11

यत्तुदत्सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना । वहत्कुत्समार्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद्गन्धर्वमस्तृतम् ॥

Gdy bicz Słońca pędzi Etaśę, a skrzydło wiatru niesie go naprzód, wtedy Śatakratu, niosąc Kutsę Ārjuneyę, przekracza nierozpostartego Gandharvę, przekraczając subtelną granicę, która wiązałaby podróż.

Mantra 12

य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुरिष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥

On, który nawet bez zwykłych opór, dawno temu zniszczył uciemiężenia ciąże na barkach, Maghavan, bogaty w wiele skarbów, jest łącznikiem, który na nowo tworzy złamane złączenie; przywraca z powrotem to, co w nas zostało wywichnięte.

Mantra 13

मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव । वनानि न प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि ॥

Nie pozwól nam stać się jak ci, którzy są wygnańcami, o Indro, ani jak zagubieni oddzieleni od ciebie; nie jak lasy pozostawione opuszczone. O dzierżycielu kamiennej siły, trzymaliśmy się jako ci, którzy szukają twego schronienia i nie porzucają ścieżki.

Mantra 14

अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् । सकृत्सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमं मुदीमहि ॥

Trzymaliśmy się nie ulegając porażce w wyścigu i zdolni do podążania; o zabójco przeszkody, choćby raz, dzięki twej wielkiej hojności, o bohaterze, radujemy się wzdłuż hymnu, niesieni twoją wielkością w radość.

Mantra 15

यदि स्तोमं मम श्रवदस्माकमिन्द्रमिन्दवः । तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः ॥

Jeśli usłyszy mój hymn, nasz Indra, wtedy niech strumienie Somy, szybkie w swym przepływie, płynące przez oczyszczacz, go ucieszą; niech rozkosze wzmacniające Tūgryę wzrosną, podnosząc wewnętrznego wojownika.

Mantra 16

आ त्वद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युरा गहि । उपस्तुतिर्मघोनां प्र त्वावत्वधा ते वश्मि सुष्टुतिम् ॥

Przybądź dziś do naszej stałej pochwały, o szybki, jako przyjaciel. Niech bliska pochwała dawców prowadzi cię naprzód; wtedy chciałbym zdobyć dla ciebie dobrze ułożony hymn, ustanawiając twoją siłę w nas przez właściwe wypowiedzenie.

Mantra 17

सोता हि सोममद्रिभिरेमेनमप्सु धावत । गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन्नरो निर्धुक्षन्वक्षणाभ्यः ॥

Bo wyciskacz istotnie, kamieniami wyciskającymi, obmywa tę Somę w wodach; a ludzie, odziewając ją jak odzienie z krowy, wyciągają ją i sprawiają, że wypływa z kadzi, tak rozkosz jest oczyszczona w formę odpowiednią dla boga w nas.

Mantra 18

अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनादधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण ॥

Wtedy, czy to z ziemi tutaj, czy z szerokiego lśniącego królestwa nieba, wzrastaj przez to, przez moje słowo i przez twoje ciało; O dobroczynna Potęgo, raz zrodzona w nas, napełnij nas swoją pełnią.

Mantra 19

इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् । शक्र एणं पीपयद्विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम् ॥

Wyciskaj dla Indry najbardziej pobudzający Somę, godny wyboru; niech Silny sprawi, że wezbrnie w nas wszechogarniającą myślą, pchając go naprzód jak szukającego pełni siły.

Mantra 20

मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्नहं गिरा । भूर्णिं मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत् ॥

Niechaj nie błagam cię zawsze skąpą miarą Somy, moją mową; bym nie sprowokował cię w wyciskaniach jak niespokojne dzikie stworzenie, bo kto by nie błagał Pana panowania?

Mantra 21

मदेनेषितं मदमुग्रमुग्रेण शवसा । विश्वेषां तरुतारं मदच्युतं मदे हि ष्मा ददाति नः ॥

Zażarta ekstaza pędzona ekstazą, przez zażartą moc siły, on, przezwyciężyciel wszystkich, którego rozkosz nie opada: w zachwycie zaprawdę on daje nam.

Mantra 22

शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे । स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः ॥

Liczne są pożądane dary, łaskawe i zbawienne, które bóg daje śmiertelnikowi, który ofiaruje; on obdarza wyciskającego i wysławiającego, jego, którego wszyscy wychwalają, nie skrzywdzonego i nie napaściwego przez wrogą chwałę.

Mantra 23

एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा । सरो न प्रास्युदरं सपीतिभिरा सोमेभिरुरु स्फिरम् ॥

O Indro, przyjdź i ciesz się swoją lśniącą hojnością; jak jezioro napełniające swój brzuch, napełnij szeroko i mocno napojami Somy przyjmowanymi razem w braterstwie.

Mantra 24

आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये ॥

Tysiąc i sto zaprzężonych, niech przywiodą cię na złotym rydwanie: płowe rumaki, złączone z brahmanem, grzywiste mocą, o Indro, do picia Somy.

Mantra 25

आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या । शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये ॥

Niech dwa płowe przywiodą cię na złotym rydwanie, o pięknie pawim; cętkowane grzbietami, niech poniosą cię do picia miodowej istoty Somy, szeroko wypowiadanej rozkoszy.

Mantra 26

पिबा त्वस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयमासुतिश्चारुर्मदाय पत्यते ॥

Pij więc z tego wyciśniętego Somy, o panie słowa, jak ten, który pił wcześniej; z dobrze przygotowanej, soczystej istoty, ta piękna libacja jest gotowa i dąży ku ekstazie.

Mantra 27

य एको अस्ति दंसना महाँ उग्रो अभि व्रतैः । गमत्स शिप्री न स योषदा गमद्धवं न परि वर्जति ॥

Ten, który jest Jednym, potężny w swojej skutecznej mocy i zażarty w sile swego prawa, niech przyjdzie. Jak promiennousty, on przyzwala; przychodzi na wezwanie i nie odwraca się od naszego przywołania, jako niewzruszone oparcie, które nie zbacza z drogi.

Mantra 28

त्वं पुरं चरिष्ण्वं वधैः शुष्णस्य सं पिणक् । त्वं भा अनु चरो अध द्विता यदिन्द्र हव्यो भुवः ॥

Rozbiłeś swymi ciosami poruszającą się twierdzę Śuṣṇy. Podążałeś za Światłem; i wtedy ponownie, o Indro, stałeś się Tym, którego należy wzywać, powracając na ofiarę, gdy nastaje wezwanie.

Mantra 29

मम त्वा सूर उदिते मम मध्यंदिने दिवः । मम प्रपित्वे अपिशर्वरे वसवा स्तोमासो अवृत्सत ॥

Moje są hymny, które wybierają cię przy wschodzie Słońca; moje w południe nieba; moje w nadchodzącym zmierzchu i w ogarniającej nocy: o Wasu, pieśni zwróciły się ku tobie, czyniąc ciebie swym domem.

Mantra 30

स्तुहि स्तुहीदेते घा ते मंहिष्ठासो मघोनाम् । निन्दिताश्वः प्रपथी परमज्या मघस्य मेध्यातिथे ॥

Wychwalaj, wychwalaj zaprawdę, te są twoimi najhojniejszymi mocami spośród szczodrych. O Medhyātithi, posuwaj się naprzód na ścieżce: 'konie', które były ganione, stają się najwyższymi zaprzęgami, gdy siła Daru zostaje w nas właściwie rozpalona.

Mantra 31

आ यदश्वान्वनन्वतः श्रद्धयाहं रथे रुहम् । उत वामस्य वसुनश्चिकेतति यो अस्ति याद्वः पशुः ॥

Gdy zwycięskie konie zostają przybliżone, z wiarą wsiadam na rydwan. I poznaję pożądany skarb: żywy majątek, który jest nasz, wewnętrzne posiadanie, które zna swoją drogę.

Mantra 32

य ऋज्रा मह्यं मामहे सह त्वचा हिरण्यया । एष विश्वान्यभ्यस्तु सौभगासङ्गस्य स्वनद्रथः ॥

On, który jest prosty i lśniący, którego wielbię dla mego dobra, wraz ze swym złotym przykryciem, niech ten przewyższy wszystkie rzeczy: rydwan, który dźwięczy, nosiciel pomyślnego przywiązania do boskiej pełni.

Mantra 33

अध प्लायोगिरति दासदन्यानासङ्गो अग्ने दशभिः सहस्रैः । अधोक्षणो दश मह्यं रुशन्तो नळा इव सरसो निरतिष्ठन् ॥

Wtedy Plāyogi, przekraczając, obdarował, o Agni, dziesięć tysięcy Āsaṅdze. Wtedy dziesięć jasnych byków zostało wystawionych dla mnie, jak trzciny wyrastające z jeziora: energie wyłaniające się z głębi na otwarty widok.

Mantra 34

अन्वस्य स्थूरं ददृशे पुरस्तादनस्थ ऊरुरवरम्बमाणः । शश्वती नार्यभिचक्ष्याह सुभद्रमर्य भोजनं बिभर्षि ॥

Ujrzałem jego masywną postać z przodu, gdy pochylał się z mocnym udem, niewzruszony. Niewiasta stała, widząc go, i rzekła: 'O szlachetny, niesiesz pomyślne pożywienie', podtrzymującą pełnię, która wspiera podróż.