Sukta 15

Mantra 1

प्र वेधसे कवये वेद्याय गिरं भरे यशसे पूर्व्याय । घृतप्रसत्तो असुरः सुशेवो रायो धर्ता धरुणो वस्वो अग्निः ॥

Przynoszę słowo do Mądrego Rozporządzającego, do Widzącego, który ma być poznany, dla jego dawnej chwały. Przez klarowane masło, potężny Pan świadomej siły, dobrotliwy, Agni: podtrzymujący obfitość, fundament i nosiciel bogactw bytu.

Mantra 2

ऋतेन ऋतं धरुणं धारयन्त यज्ञस्य शाके परमे व्योमन् । दिवो धर्मन्धरुणे सेदुषो नॄञ्जातैरजाताँ अभि ये ननक्षुः ॥

Prawdą podtrzymują fundament Prawdy w najwyższej przestrzeni, w świetlistej mocy ofiary. Zasiadły w oporze praw Nieba, oni, silni, tym co w nich zrodzone, osiągają i opanowują to, co jeszcze nie narodzone.

Mantra 3

अङ्होयुवस्तन्वस्तन्वते वि वयो महद्दुष्टरं पूर्व्याय । स संवतो नवजातस्तुतुर्यात्सिङ्हं न क्रुद्धमभितः परि ष्ठुः ॥

Młody pogromca udręki rozciąga swoje ciało; rozpościera ogromną siłę, trudną do przekroczenia, dla dawnej pracy. Nowo narodzony przez cykle, posuwa się naprzód: jak lew w gniewie, wokół którego przeciwnicy stoją z daleka.

Mantra 4

मातेव यद्भरसे पप्रथानो जनंजनं धायसे चक्षसे च । वयोवयो जरसे यद्दधानः परि त्मना विषुरूपो जिगासि ॥

Jak matka, gdy nosisz i rozszerzasz się, karmisz każdy naród i dajesz im wzrok. Przyjmując siłę za siłą dla wzrostu bytu, poruszasz się wszędzie własnym ja, przybierając różnorodne formy.

Mantra 5

वाजो नु ते शवसस्पात्वन्तमुरुं दोघं धरुणं देव रायः । पदं न तायुर्गुहा दधानो महो राये चितयन्नत्रिमस्पः ॥

Niech pełnia twej siły strzeże najdalszej granicy; szerokie jest dojenie, fundament twej boskiej pełni. Jak wędrowiec, co ukrywa stopę w tajemnym miejscu, stawiasz krok w jaskini; budząc wielką pełnię, przeprowadzasz Atri przez (z mroku ku światłu).