
Sukta 10.33
Pūṣan (inner guide) with Viśve Devāḥ as protectors
Ten hymn przedstawia Pūṣana jako wewnętrznego przewodnika niesionego "wewnątrz", podczas gdy Viśve Devāḥ stoją jako zbiorowi opiekunowie przeciwko niebezpieczeństwu i wrogim siłom. Łączy on motyw podróży i ochrony z nauką moralną: nie wolno przekraczać vrata bogów (prawa kosmicznego), a prawdziwy rozwój przychodzi poprzez właściwe zaprzężenie - zdyscyplinowane zharmonizowanie z boskim porządkiem.
Mantra 1
प्र मा युयुज्रे प्रयुजो जनानां वहामि स्म पूषणमन्तरेण । विश्वे देवासो अध मामरक्षन्दुःशासुरागादिति घोष आसीत् ॥
Zaprzęgli mnie naprzód, przywódcy wśród ludzi; niosłem Puszan wewnątrz. Wtedy wszyscy bogowie ochraniali mnie: 'Duhszasu przyszedł!', taki był krzyk.
Mantra 2
सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः । नि बाधते अमतिर्नग्नता जसुर्वेर्न वेवीयते मतिः ॥
Moje żebra palą mnie zewsząd jak rywalki-żony; niewiedza przygniata mnie - nagość, wyczerpanie. Moja myśl nie ucieka drżąc jak strach.
Mantra 3
मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो । सकृत्सु नो मघवन्निन्द्र मृळयाधा पितेव नो भव ॥
Jak myszy podgryzają mnie - moją samą siłę - o Stusetny, twojego śpiewaka. Choć raz, o hojny Indro, zmiłuj się; wtedy bądź nam jak ojciec.
Mantra 4
कुरुश्रवणमावृणि राजानं त्रासदस्यवम् । मंहिष्ठं वाघतामृषिः ॥
Widzący wybrał Kuruśravanę, króla Trāsadasyavę, najbardziej szczodrego dla śpiewaków Słowa.
Mantra 5
यस्य मा हरितो रथे तिस्रो वहन्ति साधुया । स्तवै सहस्रदक्षिणे ॥
Jego rydwan niesiony jest przez trzy jasne rumaki - niech on, podążając właściwą i umiejętną drogą, będzie uwielbiony naszą chwałą, Pan tysiąca mocy dawania.
Mantra 6
यस्य प्रस्वादसो गिर उपमश्रवसः पितुः । क्षेत्रं न रण्वमूचुषे ॥
Jego wypowiedzi są coraz słodsze - wypowiedzi Upamaśravasa, syna Ojca - przemówiły jak rozkoszne pole: szeroka przestrzeń wzrostu dla rozwoju duszy.
Mantra 7
अधि पुत्रोपमश्रवो नपान्मित्रातिथेरिहि । पितुष्टे अस्मि वन्दिता ॥
Przybądź tu, o synu Upamaśravaso, potomku Mitrātithiego; jestem tym, który cię chwali - stojąc na fundamencie Ojca, ofiaruję ci moją cześć.
Mantra 8
यदीशीयामृतानामुत वा मर्त्यानाम् । जीवेदिन्मघवा मम ॥
Gdybym mógł dzierżyć władzę pośród nieśmiertelnych - lub nawet pośród śmiertelnych - wtedy niech mój Maghawan żyje prawdziwie we mnie: Pan obfitości podtrzymujący życie duszy.
Mantra 9
न देवानामति व्रतं शतात्मा चन जीवति । तथा युजा वि वावृते ॥
Nie żyje on - nawet ze stu jaźniami - kto przekracza prawo Bogów; tylko przez zjednoczenie we właściwym jarzmie rozszerza się w prawdziwe stawanie się.
The speaker is ‘yoked forward’ by leaders and bears Pūṣan within, while a sudden alarm of danger is voiced and met by divine protection.
The hymn develops as an invocation of guidance and safeguarding, expanding from personal peril to the wider principle that divine powers protect those who move rightly.
The explicit moral-spiritual assertion: none survives who oversteps the gods’ vrata; true widening/fulfillment comes only through right yoking (yujā).
It settles into reassurance—protection is secured through alignment with ṛta—leaving the hearer with a practical ethic for safe living and successful passage.
vahāmi sma pūṣaṇam antareṇa
यस्य मा हरितो रथे तिस्रो वहन्ति साधुया । स्तवै सहस्रदक्षिणे ॥na devānām ati vratam
Pūṣan is the Vedic guide of paths and safe passages. In this hymn he is presented as an inner guide—something the worshipper ‘carries within’ while moving through danger.
The Viśve Devāḥ are the ‘All-Gods,’ a collective form of divine protection. They represent the unified powers that guard the worshipper when threats arise and when one stays aligned with ṛta.
It teaches that no one truly thrives by crossing the gods’ law (vrata). Real growth and freedom come from ‘right yoking’—disciplined alignment of action and mind with divine order.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.