Sukta 131

Mantra 1

इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः । इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः । इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा ॥

Dla Indry bowiem niebo, władca, skłoniło się; dla Indry wielka Ziemia rozszerzyła się swymi rozległościami, zdobywając świetlistą moc swymi rozległościami. Wszyscy bogowie w jednej zgodzie postawili Indrę na czele. Dla Indry niech wszystkie tłoczenia ludzkie będą darami, ludzkimi ofiarami otwierającymi drogę dla boskiej mocy.

Mantra 2

विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् । तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि । इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयवः स्तोमेभिरिन्द्रमायवः ॥

We wszystkich tłoczeniach popychają cię naprzód, jednego i tego samego Indrę, lecz silni wolą szukają cię każdy na swój sposób, każdy dla swego własnego nieba. Ciebie stawiamy jak łódź, jak przewoźnika, na jarzmie naporu. Poszukujący rozpalają Indrę ofiarami; hymnami budzą Indrę.

Mantra 3

वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम् ॥

Ku Tobie błagalnie wyciągnęli się bliźni poszukiwacze, pragnąc pomocy, by zdobyć zagrodę i uwolnić promieniste stada; potrafią, o Indro, je uwolnić. Gdy dwa ludy szukające krów, szukające Światła, schodzą się w Twoim złączeniu, wtedy ujawniasz siłę byka, towarzyszący piorun, o Indro, piorun, który z Tobą kroczy.

Mantra 4

विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः ॥

Starożytni znają tę Twoją bohaterską siłę: gdy, o Indro, przełamałeś jesienne twierdze, zwyciężając, przełamując. O Indro, Panie mocy, ukarz tego śmiertelnika, który jest bez ofiary; w Twoim uniesieniu nie pomniejszyłeś wielkiej Ziemi, uwolniłeś te wody, te wody.

Mantra 5

आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत ॥

Wtedy zapowiedzieli tę Twoją bohaterską siłę w uniesieniach, o Byku: gdy wspogłeś gorliwych, gdy wspogłeś ich jako towarzyszy. Uczyniłeś dla nich drogę działania w bitwach, by posuwali się naprzód; szukając chwały, zdobywali, zdobywali każdą rzekę po rzece.

Mantra 6

उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः । यदिन्द्र हन्तवे मृधो वृषा वज्रिञ्चिकेतसि । आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः ॥

I niech ta Jutrzenka również nas ucieszy; obudź się bowiem na śpiew, z naszymi ofiarami, z naszymi wezwaniami, które zdobywają świetlisty świat. Ponieważ, o Indro, Byk z piorunem, poznajesz, jak uderzyć napierające opory, usłysz też moją myśl, to nowsze natchnienie wieszcza, usłysz nowsze.

Mantra 7

त्वं तमिन्द्र वावृधानो अस्मयुरमित्रयन्तं तुविजात मर्त्यं वज्रेण शूर मर्त्यम् । जहि यो नो अघायति शृणुष्व सुश्रवस्तमः । रिष्टं न यामन्नप भूतु दुर्मतिर्विश्वाप भूतु दुर्मतिः ॥

Ty, o Indro, wzrastając w sile, uderz piorunem, o bohaterze, tego śmiertelnika, który jest wrogi i chciałby nas skrzywdzić. Zabij tego, kto szuka naszej krzywdy; usłysz nas, o najsławniejszy. Niech nie będzie raniący wypadek na naszej drodze; niech każda zła wola zostanie odpędzona, odpędzona.