
Sukta 1.129
Indra
Trishtubh (probable; verify)
Ten hymn do Indry prosi boga, by zaprzągł i prowadził "rydwan" natchnionej myśli poety, aby hymn stał się prawdziwą mową wieszcza i przyniósł szybkie wypełnienie. Powtarzalnie przyzywa Indrę jako rakṣo-han (zabójcę wrogich i ciemnych sił), który odpędza złą wolę, oszczerstwa i krzywe opory, chroniąc natchnionego śpiewaka i jego społeczność. Sukta łączy poetycką autorefleksję (jak mantra staje się skuteczna) z bezpośrednią prośbą o ochronę, zwycięstwo oraz odsunięcie złej mowy i złego zamiaru.
Mantra 1
यं त्वं रथमिन्द्र मेधसातयेऽपाका सन्तमिषिर प्रणयसि प्रानवद्य नयसि । सद्यश्चित्तमभिष्टये करो वशश्च वाजिनम् । सास्माकमनवद्य तूतुजान वेधसामिमां वाचं न वेधसाम् ॥
Rydwan, który ty, o Indro, prowadzisz naprzód dla zdobycia inteligencji, choć jest jeszcze niedojrzały, ty, pobudziciel, kierujesz nim dalej, prowadzisz go bezbłędnie naprzód. Nawet naraz czynisz go dla pożądanego spełnienia, posłusznego i zwycięskiego w pełni siły. Tak, o bezbłędny, ty, który nas przyspieszasz, uczyń to nasze słowo słowem widzów, formacją natchnionej wiedzy.
Mantra 2
स श्रुधि यः स्मा पृतनासु कासु चिद्दक्षाय्य इन्द्र भरहूतये नृभिरसि प्रतूर्तये नृभिः । यः शूरैः स्वः सनिता यो विप्रैर्वाजं तरुता । तमीशानास इरधन्त वाजिनं पृक्षमत्यं न वाजिनम् ॥
Słuchaj, ty, który w jakichkolwiek bitwach jesteś zdolny, o Indro; z ludźmi jesteś dla niesienia wezwania, z ludźmi dla naprzod przezwyciężania. Ty, który z bohaterami zdobywasz lśniący świat, ty, który z widzami przeprowadzasz pełnię siły, niech władcy wzmocnią tego zwycięzcę, jak dobrze karmionego rumaka, zwycięzcę.
Mantra 3
दस्मो हि ष्मा वृषणं पिन्वसि त्वचं कं चिद्यावीरररुं शूर मर्त्यं परिवृणक्षि मर्त्यम् । इन्द्रोत तुभ्यं तद्दिवे तद्रुद्राय स्वयशसे । मित्राय वोचं वरुणाय सप्रथः सुमृळीकाय सप्रथः ॥
Bo jesteś zaprawdę cudowny: pomnażasz siłę Byka i nawet skórę jakiegoś słabego śmiertelnika; o bohaterze, ogarniasz i okrywasz śmiertelnika. Indro, to mówię dla ciebie, także dla Nieba i dla Rudry o własnej chwale; dla Mitry mówię, dla Waruny szerokiego w prawie, dla łaskawego szerokiego w łasce.
Mantra 4
अस्माकं व इन्द्रमुश्मसीष्टये सखायं विश्वायुं प्रासहं युजं वाजेषु प्रासहं युजम् । अस्माकं ब्रह्मोतयेऽवा पृत्सुषु कासु चित् । नहि त्वा शत्रुः स्तरतेः स्तृणोषि यं विश्वं शत्रुं: स्तृणोषि यम् ॥
Dla naszego upragnionego spełnienia tęsknimy za Indrą, naszym przyjacielem, wszechobecnym w życiu, potężnym towarzyszem w jarzmie w bitwach o pełnię, potężnym towarzyszem w jarzmie. Dla pomocy naszego natchnionego słowa, zejdź do nas w jakichkolwiek konfliktach. Żaden wróg nie może cię przekroczyć; kogo pokonujesz, każdego wroga pokonujesz, kogo pokonujesz.
Mantra 5
नि षू नमातिमतिं कयस्य चित्तेजिष्ठाभिररणिभिर्नोतिभिरुग्राभिरुग्रोतिभिः । नेषि णो यथा पुरानेनाः शूर मन्यसे । विश्वानि पूरोरप पर्षि वह्निरासा वह्निर्नो अच्छ ॥
Strąć w dół, zaprawdę, pyszną myśl kogokolwiek, przez twoje najbystrzejsze zapłony i przez twoje gwałtowne, potężne pomoce. Prowadź nas jak dawną drogą, O Bohaterze, jak wiesz. Przepędź od Pūru wszystkie wrogie moce; O Noszący płomień, przyjdź, bądź Płomieniem, który do nas przychodzi.
Mantra 6
प्र तद्वोचेयं भव्यायेन्दवे हव्यो न य इषवान्मन्म रेजति रक्षोहा मन्म रेजति । स्वयं सो अस्मदा निदो वधैरजेत दुर्मतिम् । अव स्रवेदघशंसोऽवतरमव क्षुद्रमिव स्रवेत् ॥
Wypowiem to słowo, godne dla rosnącego Indu, jak ofiarę, myśl która drży z siły strzały, myśl która drży jako zabójca mrocznych mocy. Niech on sam przepędzi od nas swoimi ciosami złą myśl; niech źle mówiący spłynie w dół i zniknie, opadając coraz niżej, jak coś małego co odpływa.
Mantra 7
वनेम तद्धोत्रया चितन्त्या वनेम रयिं रयिवः सुवीर्यं रण्वं सन्तं सुवीर्यम् । दुर्मन्मानं सुमन्तुभिरेमिषा पृचीमहि । आ सत्याभिरिन्द्रं द्युम्नहूतिभिर्यजत्रं द्युम्नहूतिभिः ॥
Moglibyśmy zdobyć to przez myślną ofiarę kapłańską; moglibyśmy zdobyć pełnię, O panowie pełni, radosną i istniejącą bohaterską siłę. Złą myśl chcielibyśmy spotkać i przezwyciężyć dobrymi intencjami, łącząc z nią szukający impuls. Z prawdziwymi wezwaniami przybliżamy Indrę, czcigodnego, z jaśniejącymi inwokacjami.
Mantra 8
प्रप्रा वो अस्मे स्वयशोभिरूती परिवर्ग इन्द्रो दुर्मतीनां दरीमन्दुर्मतीनाम् । स्वयं सा रिषयध्यै या न उपेषे अत्रैः । हतेमसन्न वक्षति क्षिप्ता जूर्णिर्न वक्षति ॥
Naprzód, naprzód dla was, tu dla nas, przez jego samouwielbioną pomoc, Indra jest tym, który przewraca, który rozszczepia źle myślących. To co chciałoby nam zaszkodzić i naciskać na nas, samo ma upaść przez moc wizji Atrisów; raz uderzone, nie może trwać dalej, jak rzucona zużyta rzecz, nie może się utrzymać.
Mantra 9
त्वं न इन्द्र राया परीणसा याहि पथाँ अनेहसा पुरो याह्यरक्षसा । सचस्व नः पराक आ सचस्वास्तमीक आ । पाहि नो दूरादारादभिष्टिभिः सदा पाह्यभिष्टिभिः ॥
Ty, O Indro, idź przed nami ze swoją pełnią bytu; idź drogą bez udręki, idź przodem z ochroną, która nie dopuszcza szkody. Bądź z nas z daleka i bądź z nami blisko; chroń nas z daleka i z bliska przez swoje pewne wsparcia, zawsze chroń przez swoje wsparcia.
Mantra 10
त्वं न इन्द्र राया तरूषसोग्रं चित्त्वा महिमा सक्षदवसे महे मित्रं नावसे । ओजिष्ठ त्रातरविता रथं कं चिदमर्त्य । अन्यमस्मद्रिरिषेः कं चिदद्रिवो रिरिक्षन्तं चिदद्रिवः ॥
Ty, O Indro, przez swoją pełnię zwyciężasz; nawet twoja gwałtowna wielkość potrafi pomóc, jak potężny przyjaciel który przychodzi nam z pomocą. O najpotężniejszy, zbawco i najlepszy pomocniku, Nieśmiertelny, chronisz każdą siłę rydwanu; pozostawiasz innego na szkodę, ale nas zachowujesz bezpiecznie nawet tego kto jest w niebezpieczeństwie, O dzierżący kamień.
Mantra 11
पाहि न इन्द्र सुष्टुत स्रिधोऽवयाता सदमिद्दुर्मतीनां देवः सन्दुर्मतीनाम् । हन्ता पापस्य रक्षसस्त्राता विप्रस्य मावतः । अधा हि त्वा जनिता जीजनद्वसो रक्षोहणं त्वा जीजनद्वसो ॥
Chroń nas, O Indro dobrze wychwalany, zstępując na krzywe opory; zawsze jako bóg jesteś miażdżycielem złej myśli. Zabójco grzesznej ciemności, zbawco widza bogatego w słowo: albowiem twój rodzic wydał cię na świat, O Vasu, jako zabójcę rakṣasów, jako zabójcę rakṣasów wydał cię na świat.
The hymn opens by asking Indra to lead forward the ‘chariot’ of thought/speech—still unripe—so it becomes faultless and victorious.
The poet frames mantra as a weapon-like force (iṣavān manma), an oblation of thought meant to repel rakṣas and dissolve ill-speech and evil intent.
Indra is explicitly invoked as the crusher of durmati and the rakṣas-slayer—asked to strike down hostility and protect the vipra rich in sacred word.
It ends with a direct plea: ‘Protect us, O Indra well-praised,’ reaffirming Indra’s birth-purpose as rakṣo-han and sealing the hymn as a protective, victory-bringing utterance.
यं त्वं रथमिन्द्र मेधसातयेऽपाका सन्तमिषिर प्रणयसि प्रानवद्य नयसि । सद्यश्चित्तमभिष्टये करो वशश्च वाजिनम् । सास्माकमनवद्य तूतुजान वेधसामिमां वाचं न वेधसाम् ॥प्र तद्वोचेयं भव्यायेन्दवे हव्यो न य इषवान्मन्म रेजति रक्षोहा मन्म रेजति । स्वयं सो अस्मदा निदो वधैरजेत दुर्मतिम् । अव स्रवेदघशंसोऽवतरमव क्षुद्रमिव स्रवेत् ॥rakṣo-haṇam
It asks Indra to empower the poet’s inspired speech and to protect the community by crushing evil intent, slander, and hostile forces (rakṣas).
The ‘chariot’ is the moving power of inspired mind and mantra, and the ‘arrow-force’ describes focused, penetrating praise meant to defeat negativity and opposition.
Yes. One verse offers the spoken praise as fit for the ‘growing Indu’ (Soma), aligning Indra’s power with Soma’s strengthening delight in ritual.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.