Durga in the Devi Bhagavatam

Wisznu rzekł: „Pokłon Tobie, o Dewi Mahamajo, stwórczyni i niszczycielko wszechświata! O Czandi, bez początku i końca, o pomyślna, która obdarzasz zarówno ziemską radością (bhukti), jak i wyzwoleniem (mukti)!”

„Niechaj Bogini Bhagavati, Najwyższa Władczyni Ambika, posiadająca atrybuty i poza nie wykraczająca, chroni cię! Niechaj Katyayani, Matka Wszechświata, sama da ci mleko! Porzuciwszy ciebie, syna Słońca, w tym lesie niczym niegodziwa…

Niech Parwati chroni twoje boki, a Sziwa niech chroni cię teraz wszędzie. Niech Warahi chroni cię na trudnych drogach, Durga w miejscach niedostępnych, a Najwyższa Bogini Kalika niech chroni cię w straszliwych konfliktach.

Jestem sam, pragnąc ujrzeć ten wspaniały Swayamvara. Co przeznaczone, to się stanie; przybyłem tu z rozkazu Chandiki.

Odpraw ślub zgodnie z rytuałami, a Bogini Chandika obdarzy pomyślnością. Przez samo intonowanie Jej imienia mnóstwo smutków zostaje zniszczonych.

Gdy wywiązała się bitwa, Czandika wpadła w ogromny gniew. Bogini Durga wypuściła wówczas strzały w stronę Judhadżita.

Widząc ich śmierć w bitwie, Subahu, wielce uradowany, wychwalał Durgę, niszczycielkę srogich nieszczęść.

Subahu rzekł: Pokłon Bogini, podtrzymującej wszechświat; nieustanny pokłon Sziwie (pomyślnej). Pokłon raz po raz Tobie, Durgo, Bhagawati, spełniająca pragnienia.

O Matko, powinnaś zawsze zamieszkiwać w tym moim mieście. Niechaj Ty, Najwyższa Śakti, zostaniesz tu ustanowiona pod imieniem Bogini Durgi.

O Bogini Durgo, Oceanie Miłosierdzia, powinnaś tu mieszkać tak długo. Musisz mi udzielić tej łaski; o co innego mogę się modlić?

Wjasa rzekł: Tak uproszona, Bogini Durga, niszczycielka wielkich nieszczęść, przemówiła do króla, który stał przed Nią po wyśpiewaniu Jej pochwał.

Durga rzekła: O Królu, Moja siedziba zawsze będzie w tym mieście wyzwolenia, dla ochrony wszystkich ludzi, dopóki istnieje ziemia.

Wjasa rzekł: Powiedziawszy to, Bogini Durga, niszczycielka ciężkich cierpień, której Sudarśana złożył pokłon i którą obszernie wychwalał, zniknęła.

O najlepszy z królów! My wszyscy nie znamy chwały Ćandiki, będąc pogrążeni w tamasie i zawsze zwiedzeni przez Jej Maję.

Obaj zostali zabici w bitwie przez Durgę; nie ma w tym żadnej mojej winy. Nie ma lekarstwa na to, co przeznaczone.

Subahu również, poleciwszy wykonać piękny wizerunek Durgi w Kashi, wzniósł świątynię i ustanowił ją z oddaniem.

Wówczas bogini Durga stała się sławna na ziemi. W każdym kraju, o wielki królu, wzrastało oddanie dla niej.

Dlatego mędrcy powinni tam sprawować kult Czandiki. W pomyślnych miesiącach Czajtra i Aświna, z oddaniem, o panie ludzi.

Pięcioletnia to Rohini, a sześcioletnia znana jest jako Kalika. Siedmioletnia to Chandika, a ośmioletnia to Shambhavi.

Dziewięcioletnia dziewczynka to Durga, a dziesięcioletnia to Subhadra. Powyżej tego wieku nie należy sprawować kultu, gdyż jest to zabronione we wszystkich obrzędach.